เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 492 แฟนเดี่ยว ปะทะ แฟนคลับคู่จิ้น?
บทที่ 492 แฟนเดี่ยว ปะทะ แฟนคลับคู่จิ้น?
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวอายุยังน้อยไม่ค่อยรู้ความ “ทำไมพวกเราต้องไปด้วยคะ?”
เฉิงยวนปิดหน้าถอนหายใจ “อยากถ่ายรูปจังเลย! อยากถ่ายรูปจังเลย!”
หัวหว่านกลอกตามองวิญญาณสาว “เธอใจเย็นลงหน่อย คุณหนูกับฮั่วเซียวหมิง…”
หนุ่มหล่อสาวสวย ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แค่นั่งอยู่ข้างกันแบบนี้ ก็เหมือนกับภาพวาดที่งดงามแล้ว
จิ่งเจียเหยียนหัวเราะเยาะ “ฮ่ะ! ฮั่วเซียวหมิงไม่เหมาะกับฉู่ลั่วสักนิด ฮั่วเซียวหมิงเป็นมนุษย์ธรรมดา ฉู่ลั่วเป็นผู้บำเพ็ญ ต่อไปเธอจะต้องบรรลุเป็นเซียนได้อย่างแน่นอน”
ว่าแล้วหล่อนก็ส่ายหน้า “อยู่กันคนละโลก ไม่เหมาะสม ไม่เหมาะสม”
เฉิงยวนหัวขวับมามองจิ่งเจียเหยียน “ฮั่วเซียวหมิงไม่เหมาะสมตรงไหน หน้าตา? ส่วนสูง? ความสามารถ? ไหนเจ้าพูดออกมาซิ”
จิ่งเจียเหยียนก็แผ่แม่เบี้ย “ฉู่ลั่วเป็นคนที่ทุ่มเทในหน้าที่ของตัวเองมาก รบกวนแฟนคลับคู่จิ้นอย่างพวกเธออย่ามาจิ้นจะดีกว่านะ! ให้ฉู่ลั่วของพวกเราอยู่คนเดียวสวย ๆ เถอะ!”
“อะไรคืออยู่คนเดียวสวย ๆ ห้ะ! ฮั่วเซียวหมิงรบกวนการบำเพ็ญของฉู่ลั่วหรือ? ขัดขวางงานของฉู่ลั่วหรือไม่? เขาคอยสนับสนุนอยู่ข้างหลังนางเงียบ ๆ เจ้าไม่เห็นหรือ?”
“ไม่เห็น! ลั่วลั่วของพวกเราไม่ต้องการคนมาคอยสนับสนุน บอกว่าสนับสนุน แต่ที่จริงก็มองเทพธิดาของพวกเราด้วยสายตาไม่บริสุทธิ์ ฮึ! ไร้ยางอาย!”
“…”
วิญญาณน้อยซ่งเมี่ยวเมี่ยวมองพี่สาวสองคนทะเลาะกัน จนกระทั่งหนึ่งปีศาจหนึ่งผีตบตี สักพักก็ตกจากกลางอากาศมากระแทกพื้น บางทีก็ขึ้นจากในน้ำมากระแทกกำแพง
ดวงตากลมโตของเธอเต็มไปด้วยความสงสัย “พี่หว่านหว่านคะ พวกเขาสองคนทะเลาะกันทำไมเหรอคะ?”
“เพราะเป็นบ้าน่ะ อย่าสนใจพวกเขาเลยนะ พวกเราไปเล่นกับไห่ถังดีกว่า!”
“ได้ค่ะ!”
จนกระทั่งช่วงเย็น ฉู่ลั่วกับฮั่วเซียวหมิงถึงได้อ่านหมู่บ้านอำเภออิ๋งเซียงจบ
เรื่องราวของหมู่บ้านอำเภออิ๋งเซียงมีไม่มาก ถูกบันทึกไว้เฉพาะเรื่องที่มีประโยชน์และเรื่องที่พิเศษเท่านั้น
แต่เหตุการณ์เหล่านั้นยืดเยื้อเรื้อรัง ถึงได้ออกมาบานปลายขนาดนี้
ฉู่ลั่วก็รวบรวมหมู่บ้านอำเภอแล้วก้มหน้าลงเล็กน้อย
สีหน้าของฮั่วเซียวหมิงไม่เปลี่ยน “ดื่มอะไรหน่อยไหม?”
เขายกถ้วยน้ำชาไปตรงหน้าฉู่ลั่ว เธอรับมาดื่มไปหนึ่งอึก “โม่เฉิง… น่าจะเป็นเขา”
ประวัติความเป็นมาของโม่เฉิง ไม่ได้ถูกกล่าวถึงไว้ในอิ๋งเซียง
บอกเพียงว่าในสมัยปลายราชวงศ์ถัง ประชาชนลำบากยากแค้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่อิ๋งเซียง
เกิดสงคราม โรคระบาด ภัยธรรมชาติ
โม่เฉิงมาถึงหมู่บ้านอิ๋งเซียงในตอนนี้เอง เขานำผู้ลี้ภัยสองพันคนอพยพมาที่นี่ ตอนนั้นที่อิ๋งเซียงมีปีศาจและเรื่องเหนือธรรมชาติมากมาย โรคระบาดเองก็ไม่จบไม่สิ้น
โม่เฉิงสังหารปีศาจ หยุดโรคระบาด และทิ้งต้นไม้เซียนเอาไว้ปกป้องชาวบ้าน
ผู้ลี้ภัยที่อพยพมายังอิ๋งเซียง ต่างก็สร้างรูปปั้นของเขาเอาไว้บูชาทุกบ้าน
จนกระทั่งช่วงกลางของราชวงศ์หมิง ชาวบ้านมากมายต่างก็เอารูปปั้นมารวมกันแล้วจุดไฟเผา ผู้คนในอิ๋งเซียงคิดว่านี่เป็นลางร้าย นับแต่นั้นมา ก็มีคนจำนวนน้อยมากที่ยังบูชารูปปั้นของโม่เฉิง
ในวันนั้น น่าจะเป็นวันที่โม่เฉิงเข้าสู่ด้านมืด
เขาบำเพ็ญวิถีมารและไม่มีคุณสมบัติจะรับการบูชาจากคนธรรมดาได้อีก
“กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ?”
ฉู่ลั่ววางมือลงบนหมู่บ้านอำเภอ และเอ่ยว่า “วิญญาณต้นไม้เซียนหลางกานถูกพลังหยินรบกวน และใช้ความนิยมจากผู้คนมาบำเพ็ญ ตอนนี้ที่อิ๋งเซียงไม่มีใครอยู่เลยสักคน จะเอาความนิยมมาจากไหน หากต้นไม้เซียนไม่บำเพ็ญ ไม่ต่อต้านพลังหยิน ไม่แน่ว่าสักวันหนึ่งอาจจะมีอะไรเปลี่ยนไป”
“ย้ายมาไว้ในสถานที่ที่มีคนพลุกพล่านดีไหม? อย่างสวนสาธารณะ?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “เขาไม่ยอม เขาอยากรอโม่เฉิงอยู่ที่เดิม”
แต่… โม่เฉิงถูกเธอฆ่าไปแล้ว
หากไม่กลัวว่าถ้าบอกหลางกาน หลางกานจะสิ้นหวังจนกลายเป็นผีร้าย เธอคงบอกไปแล้ว
แต่ต้นไม้เซียนกับผีร้ายก็ไม่ได้ต่างกันมากนัก
พวกเขาจะดื้อรั้นกับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง คนใดคนหนึ่งเป็นอย่างมาก และจะไม่ยอมเปลี่ยนความคิดของตนเองง่าย ๆ
ฮั่วเซียวหมิงเงียบไปหลายวินาที “เรื่องนี้จัดการไม่ยาก ให้เป็นหน้าที่ผมเถอะ”
ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว “ถ้ารบกวนเกินไป…”
ฮั่วเซียวหมิงส่ายหน้า “ไม่รบกวน! เรื่องนี้ง่ายมาก ให้เวลาผมสองวัน แล้วผมจะเอาหนังสือวางแผนโครงการมาให้ดู”
“…”
หนังสือวางแผนโครงการ?
…
ฉู่ลั่วพักผ่อนอีกหนึ่งวัน เธอกำลังเตรียมตัวไลฟ์สตรีม เพิ่งเปิดเข้ามาในโซเชียล ก็เห็นข้อความส่วนตัวมากมาย
หัวหว่านจัดอุปกรณ์ไลฟ์สตรีมให้เธอไปด้วย และบอกว่า “ตั้งแต่ไลฟ์สตรีมตอนที่สอง หลังบ้านก็มีข้อความส่วนตัวส่งมาเยอะมากเลยค่ะ”
ที่จริง ตอนที่ไลฟ์สตรีม ข้อความหลังบ้านก็เยอะมากแล้ว
แต่เมื่อรายการทำการตัดต่อรายการออกมาภายหลัง และใส่เอฟเฟกต์พิเศษเพิ่มเข้าไปพร้อมกับเรียลลิตีเอฟเฟกต์ ผู้ชมที่ดูก็ยิ่งกว้างกว่าผู้ชมที่ดูไลฟ์สตรีม
ถึงอย่างไรในตอนไลฟ์สตรีม พวกเขาได้เอากล้องไปติดที่อกของแขกรับเชิญ มันสั่นมากไม่พอ ยังมีภาพน่าเบื่อเยอะมาก!
ฉู่ลั่วสุ่มกดเข้าไปดูข้อความส่วนตัวที่หลังบ้าน
เธอกวาดตามอง ก่อนจะกดเข้าไปในช่องแชตส่วนตัวของคนที่ใช้รูปโปรไฟล์เป็นรูปดอกทานตะวัน
[คุณเจ้าของช่องสวัสดีค่ะ ฉันเป็นเด็กผู้หญิงจากหมู่บ้านบนเขาคนหนึ่ง ขอบคุณคุณเจ้าของช่องที่ช่วยชีวิตฉันเอาไว้]