เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 493 รหัสมอร์ส

บทที่ 493 รหัสมอร์ส

ตอนนี้เจ้าของโปรไฟล์รูปดอกทานตะวันเรียนอยู่ชั้นม.ปลาย กำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย พ่อแม่ของเธอเห็นลูกชายดีกว่าลูกสาว อยากให้เธอแต่งงานหลังเรียนจบมัธยมปลาย

แต่เธอไม่ยอม

พ่อแม่แอบไปรับสินสอดของบ้านอื่นลับหลังเธอ แต่ลูกชายของบ้านนั้นตายไปตั้งแต่สองเดือนที่แล้ว

และหนึ่งเดือนก่อน พ่อแม่ของเธอเอากำไลทองกลับมา บอกว่าเอามาให้เธอ

เธอไม่เอา แต่พ่อกับแม่ก็ยืนกรานจะให้

ตั้งแต่วันนั้นที่รับกำไลทองมา ทุกคืน เธอจะฝันถึงผู้ชายรูปร่างเตี้ยผอมคนหนึ่ง เขาเอาแต่จ้องมาที่เธอด้วยหน้าตาลามก และเรียกเธอว่าภรรยา

ยังบอกอีกว่า พวกเขากำลังจะแต่งงานกัน!

ก่อนหน้านี้เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ยังคิดว่าตัวเองเหนื่อยจากการเรียน

แต่เมื่อได้ยินเพื่อนร่วมชั้นพูดถึงเรื่องวิวาห์ผี เธอยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองเป็นเหยื่อของพิธีนี้เข้าแล้ว!

เพื่อทำลายการแต่งงาน เธอนำกำไลทองไปที่ร้านทอง ให้ร้านหลอมทอง และทำออกมาเป็นถั่วทองคำขนาดเล็กพิเศษ น้ำหนักประมาณสี่สิบกว่ากรัม

เธอเอาถั่วทองคำเหล่านั้นไปที่หลุมศพของผู้ชาย ท่ามกลางความมืด เธอไปอยู่ตรงหน้าหลุมศพทุกหลุม ก่อนจะเผาถั่วทองคำไปให้

เดิมทีสร้อยทองเส้นนั้นก็ไม่ได้คุณภาพสูงอะไร ยิ่งทำออกมาเป็นถั่วทองคำเม็ดเล็กมาก ๆ ไม่นาน ถั่วทองคำแต่ละเม็ดก็ถูกเผาไปอย่างรวดเร็ว

เธอแอบทำอยู่หลายคืน ถึงจะเผาถั่วทองคำได้หมด

จากนั้นเธอก็เอาถั่วทองคำสองเม็ดสุดท้าย ไปที่หน้าหลุมศพของคุณปู่คุณย่า

คุณปู่คุณย่ารักและเอ็นดูเธอมาตั้งแต่เด็ก เธอเผาถั่วทองคำหน้าหลุมศพ พร้อมกับร้องไห้เล่าว่าพ่อกับแม่บังคับให้เธอแต่งงาน และยังวางแผนให้เธอแต่งงานกับผี หวังว่าคุณปู่คุณย่าจะช่วยจัดการให้เธอ

คืนวันต่อมา เธอไม่ได้ฝันเห็นผู้ชายลามกคนนั้นแล้ว แต่ฝันถึงคุณปู่คุณย่าแทน

คุณปู่คุณย่ามาพูดคุยกับเธอหลายอย่าง บอกเธอว่า ผู้ชายที่ทำเรื่องแต่งงานกับผีถูกพวกเขากระทืบไปแล้ว จะไม่มาหาเธออีกแล้ว ให้เธอเรียนหนังสือได้อย่างสบายใจ

[คุณเจ้าของช่อง ขอบคุณคุณจริง ๆ ค่ะ ถึงฉันจะไม่เคยดูไลฟ์สตรีมของคุณ แต่ฉันอยากบอกคุณว่า คุณช่วยชีวิตฉันไว้ และช่วยอนาคตของฉันด้วยค่ะ]

[ฉันจะตั้งใจเรียนหนังสือ หวังว่าจะมีโอกาสได้เจอกับเจ้าของช่องนะคะ]

ฉู่ลั่วอ่านข้อความส่วนตัวนี้ ก็ยกยิ้มจาง ๆ

ดีจริง ๆ

ดีจริง ๆ！

ฉู่ลั่วดูข้อความส่วนตัวอีกสองสามข้อความ และเริ่มไลฟ์สตรีม

เหมือนกับเมื่อก่อน เริ่มจากจับฉลากตัวเลข เธอจับออกมาได้เลขสาม

ไม่นานรายชื่อของผู้โชคดีทั้งสามก็ปรากฏออกมา

ฉู่ลั่วติดต่อไปหาผู้โชคดีคนแรก ‘หันหลังให้ความเหงา’

เชื่อมต่อสำเร็จ อีกฝ่ายเป็นผู้ชายอายุห้าสิบกว่าปี ผมหงอกขาว ใบหน้าซีดเซียว เขาลืมตาขึ้นมาอย่างไร้เรี่ยวแรง ใต้ตามีรอยคล้ำหนักมาก

ดูจากภาพด้านหลัง น่าจะเป็นครอบครัวธรรมดาครอบครัวหนึ่ง

เมื่อเห็นว่าเชื่อมต่อสำเร็จ หันหลังให้ความเหงาก็รีบลุกขึ้นนั่ง ไม่รอให้ฉู่ลั่วพูดอะไร เขาก็รีบพ่นคำพูดของตนเองออกมาแล้ว

“คุณเจ้าของช่อง คุณช่วยทำนายให้ผมได้ไหม ว่าต้องทำยังไงจะให้คนที่อยู่ห้องข้างบน เงียบลงได้บ้าง! ตอนนี้ผมนอนไม่หลับเลยสักคืน”

[เอ๊ะ! ฉันเห็นอะไรน่ะ เครื่องตัดเสียงรบกวน]

[แบบนี้ไม่ค่อยดีนะ!]

[ไม่ได้ยินคุณปู่พูดเหรอ? เขานอนไม่หลับเลยสักคืน ต้องเป็นเพราะห้องด้านบนทำเสียงดังเกินไปแน่นอน]

[คุณปู่ได้แจ้งไปทางโครงการหรือยัง หรือถ้าคนข้างบนทำเกินไป ที่จริงคุณแจ้งตำรวจได้นะ]

เจ้าของแอ็กเคานต์หันหลังให้ความเหงาถอนหายใจ “ผมติดต่อไปที่โครงการแล้ว บ้านนั้นบอกว่าตัวเองไม่ได้ทำเสียงดัง”

“ผมเคยแจ้งตำรวจแล้ว ตำรวจก็ติดต่อไปหา พวกเขาบอกว่าพวกเขาเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำแล้ว และไม่เคยส่งเสียงดังรบกวนเลย”

“แต่ที่บ้านของพวกเขามีเด็กเล็กอยู่ด้วย”

หันหลังให้ความเหงาพูดไป ก็กัดฟันไป แสดงให้เห็นชัดว่าเขารังเกียจเสียงจากชั้นบนมาก

“ไม่เชื่อ พวกคุณลองฟัง มันเริ่มอีกแล้ว”

เขาปิดเครื่องตัดเสียงรบกวนของตนเอง แล้วชูโทรศัพท์ขึ้น

ตึง!

ตึง!

ตึง!

มีเสียงดังออกมาหลายครั้ง และเสียงก็มีจังหวะสม่ำเสมอ

เสียงเคาะสั้นสามครั้ง เคาะยาวสามครั้ง และเคาะสั้นอีกสองครั้ง

เป็นการเคาะที่มีจังหวะตายตัว

“ได้ยินไหมครับ! มีเสียงมาเป็นระยะ ดังมาแบบนี้ ดังมาครั้งเดือนแล้วด้วย! รำคาญจะตายอยู่แล้ว”

เขาตะโกนขึ้นไปข้างบน เสียงเคาะหยุดลงชั่วขณะ ก่อนจะดังต่อไป

หันหลังให้ความเหงากัดฟันด้วยความโกรธ “พวกเขาต้องได้ยินเสียงผมแน่นอน แต่ไม่ยอมเปลี่ยน ทำไมถึงได้มีคนไร้คุณธรรมขนาดนี้อยู่กันนะ!”

“คุณเจ้าของช่องครับ พวกเขาบอกว่าคุณเก่งมาก ผมไม่ได้ต้องการให้คุณทำนายดวงชะตาอะไร ผมไม่อยากรู้อนาคตด้วย สิ่งที่ผมอยากรู้คือ ผมจะได้นอนหลับสนิทไหมครับ”

[อนาคตไม่สำคัญ เรื่องนอนสิสำคัญ]

[ฉันก็เหมือนกัน ถ้านอนหลับไม่สบายก็จะรู้สึกหงุดหงิดเป็นพิเศษ]

[การนอนหลับสำคัญที่สุด]

[คนข้างบนก็นิสัยแย่จริง ๆ เลยนะ! ฉันสนับสนุนคุณปู่ ส่งเสียงดัง ส่งเสียงดังให้เขาตายไปเลย! ใครก็อย่าคิดจะได้นอนหลับ]

[การเคาะนี้มันมีแบบแผนเกินไปหรือเปล่านะ! สั้นสาม ยาวสาม สั้นสาม]

[เมื่อกี้ฉันก็สังเกตได้เหมือนกัน ว่าการเคาะนี้มันเป็นจังหวะเกินไป ถ้าคนเดินต่อให้เดินยังไง ก็ไม่น่าเดินเป็นจังหวะขนาดนี้นะ!]

ฉู่ลั่วเอ่ย “แจ้งตำรวจค่ะ นี่เป็นรหัสมอร์สขอความช่วยเหลือ!”