เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 496 ช่วยเขาที

บทที่ 496 ช่วยเขาที

“ใช่ คำสาป” ฉู่ลั่วยังมีสีหน้าเหมือนปกติ แต่สายตาที่มองมาสำรวจเขาอย่างเย็นชา “คุณคิดว่าใครเป็นคนสาปแช่งคุณล่ะ?”

เจ้าของแอ็กเคานต์หันหลังให้ความเหงาหน้าซีด แต่ยังคงกัดฟัน “ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าใครสาปแช่งฉัน!?”

“งั้นเหรอ? แต่เธออยู่ในห้องนี้นะ”

หันหลังให้ความเหงารีบหันไปมองรอบห้องทันที

ทั้งที่มองไม่เห็นอะไรเลย …แต่หัวใจของเขากลับเต้นรัว

เสียงเคาะดังตึงตึงตึงนั้นเหมือนมาเคาะอยู่ในใจของเขา

ความเยือกเย็นที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน ทำให้รอบตัวชายวัยห้าสิบถูกปกคลุมไปด้วยความหนาวเหน็บ เขาลูบแขนตัวเองเบา ๆ “มีคนอยู่ที่ไหน?”

ฉู่ลั่วหัวเราะในลำคอ “ฉันบอกเหรอคะ …ว่าเธอเป็นคน?”

ผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีม “…”

หันหลังให้ความเหงา “…”

ดวงตาของเขาหวาดกลัวแต่อดจะมองไปรอบ ๆ ไม่ได้ ลิ้นเลียริมฝีปากไม่หยุด “เจ้าของช่อง เธอกำลังล้อเล่นอะไรอยู่?”

“ล้อกันเล่นใช่ไหม? สัญญาณขอความช่วยเหลือนี้ ฉันไม่คุ้นเลยนะ?”

ไม่รู้ว่าหันหลังให้ความเหงาคิดอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าของเขาเผยความหวาดกลัวออกมา “เธอเป็นปรมาจารย์ เจอวิญญาณชั่วร้ายแบบนี้เธอยังไม่กำจัดอีก เธอรออะไรอยู่!?”

[ใช่แล้ว ฉู่ลั่วเก่งมากไม่ใช่เหรอ? ทำไมตอนนี้ถึงไม่กำจัดวิญญาณชั่วร้ายล่ะ?]

[ก็ใช่ พวกเรากลัวถึงขนาดนี้แล้ว ทำไมฉู่ลั่วไม่ลงมือกำจัดวิญญาณร้ายตนนั้นไปเลย แถมยังเอาแต่ถามโน่นถามนี่ เพื่อแสดงความสามรถของตัวเองสินะ เธอเป็นคนแบบนี้แหละ ต่อให้เก่งขนาดไหน ฉันก็ไม่ชอบ]

[เหมือนฉันเลย ฉันเกลียดพวกผัดวันประกันพรุ่ง อ้อมค้อมไม่ตรงไปตรงมาที่สุด!]

[ไลฟ์สตรีมน่ะ ก็ทำเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ทั้งนั้น เป็นเรื่องที่เข้าใจได้นะ]

[เจ้าของช่องรีบกำจัดสิ่งนั้นไปเร็วเข้า!]

[ฉันคิดว่าคุณปู่นี่มีปัญหา เขาไม่ยอมตอบคำถามเจ้าของช่องตรง ๆ]

[ฉันก็คิดว่าคุณปู่มีปัญหา]

[คุณปู่ต้องมีปัญหาอยู่แล้วล่ะ ถ้าไม่มีปัญหา เจ้าของช่องจะให้ตำรวจจับเขาเหรอ? ดูจากหน้าตาแล้ว ไม่น่าจะใช่คนดีอะไร]

[ที่ฉันกังวลก็คือ ดวงชะตากำหนดมาให้มีลูกชายลูกสาว แต่ก็ถูกสาปให้เหมือนไม่มีได้? แบบนั้นยังนับเป็นโชคชะตาอยู่ไหม?]

[ชะตาลิขิตมาแล้ว แต่ชีวิตคือสิ่งที่ตัวเองเลือกเดิน]

ในช่องไลฟ์สตรีมมีการแสดงความคิดเห็นมากมาย

หันหลังให้ความเหงารู้สึกหนาวขึ้นเรื่อย ๆ คืบคลานจากไหล่ไปถึงหนังศีรษะ

ความเย็นเพิ่มขึ้น… เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับจะเข้าไปในกระดูก และอวัยวะภายในของเขา

“ท่านปรมาจารย์ ท่านปรมาจารย์ เธออยู่ที่ไหนครับ? เธออยู่… เธออยู่…”

อยู่ข้างหลังใช่ไหม?

ประโยคนี้ เขาไม่กล้าพูดออกมา

ราวกับถ้าพูดออกมาแล้ว ก็จะได้เห็นภาพที่น่ากลัวมาก ๆ

ฉู่ลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะตะโกนเสียงดัง “แม้ว่าเขาสมควรจะได้รับโทษ แต่ถ้าเธอทำร้ายเขา ตัวเธอจะมีหนี้กรรมนะ”

ไอเย็นยะเยือกคืบคลานเข้ามา พันอยู่รอบลำคอของหันหลังให้ความเหงา

ความเย็นนั้นดูเหมือนจะกลายเป็นสิ่งที่มีพลังขึ้นมาทันที มันค่อย ๆ หนักขึ้น

ใบหน้าของหันหลังให้ความเหงาเริ่มเป็นสีแดง คนอื่น ๆ เห็นเป็นภาพเขากำลังบีบคอตัวเอง แต่กลับไร้ผล เหลือไว้เพียงรอยขีดข่วนและรอยเลือดเล็กน้อยเท่านั้น เหมือนระหว่างมือและคอของเขามีบางอย่างอยู่

ตำรวจรับเข้ามาควบคุมมือของเขาเอาไว้ แต่ในปากของเขาส่งเสียงแหบแห้งออกมา ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ฉู่ลั่วเอ่ย “การฆ่าคนเป็นบาปนะ”

แต่แรงนั้นยังคงไม่ลดลง

ฉู่ลั่วถอนหายใจออกมา เธอประสานมือ ท่องคาถา คิ้วทั้งสองข้างของเธอยกขึ้นเล็กน้อย มือสองข้างประสานกัน และวาดยันต์ในอากาศ “ทำลาย”

สิ้นเสียงพูด…

หันหลังให้ความมืดรู้สึกได้ว่าพลังที่คอหายไปแล้ว กลิ่นอายเย็นเยียบนั้นก็หายไปด้วย

เขาคว่ำหน้าไออยู่บนพื้น ยังไม่ทันไอเสร็จ ใบหน้าทั้งหน้าก็หันมาหากล้อง “คุณเจ้าของช่อง ช่วยผมด้วย คุณต้องช่วยผมนะ! เธอเป็นผีร้าย คุณเป็นผู้บำเพ็ญ คุณจับเธอสิ!”

ฉู่ลั่วเก็บมือ “คุณทำร้ายเธอ เธอมาแก้แค้นคุณ… มันก็เป็นเรื่องธรรมชาติ”

“แล้วเมื่อกี้…”

“ฉันไม่ได้ช่วยคุณ แต่ฉันช่วยเธอ ถ้าเธอฆ่าคุณก็จะเป็นบาป ไม่ดีต่อตัวของเธอเอง”

หันหลังให้ความเหงาได้ยินก็รีบพยักหน้า “ใช่ ใช่ ใช่ ถ้าฆ่าผม ก็จะไม่ดีกับตัวเธอ ไม่ดีเลยสักนิดเดียว!”

ฉู่ลั่วไม่ได้มองผู้โชคดี แต่เธอมองไปข้างหลังเขา

ไม่นาน… เธอก็ถอนหายใจ “ถ้าเธอตัดสินใจจะทำแบบนี้ ฉันก็คงไม่ขวางเธอหรอกนะ”

ฉู่ลั่วเลื่อนสายตากลับมาหาผู้โชคดี “คุณฆ่าเธอคือเหตุ เธอมาแก้แค้นคือผล เหตุและผลเป็นไปตามธรรมชาติ”

“ฉันสามารถพาเธอไปได้ตอนนี้ แต่ถ้าเธอกลับมาแก้แค้นคุณอีก ก็ไม่เกี่ยวข้องกับใครแล้ว”

เจ้าของแอ็กเคานต์หันหลังให้ความเหงาเข้าใกล้กล้องมากขึ้น “คุณเจ้าของช่อง คุณไม่สนใจผมไม่ได้นะ! คุณเจ้าของช่อง…”

เขาวางโทรศัพท์มือถือลง คุกเข่าบนพื้น และโขกศีรษะลงไป

“คุณเจ้าของช่อง ขอร้องล่ะ ช่วยผมด้วย!”

“คุณเจ้าของช่อง คุณให้ผมทำอะไรก็ได้!”

เสียงโขกศีรษะดังเข้ามาในช่องไลฟ์สตรีมหลายครั้ง

[น่าสงสารจัง!]

[ทนดูไม่ไหวแล้ว ทำไมฉู่ลั่วถึงได้ใจร้ายขนาดนี้ล่ะ!]

[คุณปู่อายุขนาดนี้แล้ว ฉู่ลั่วยังกล้าให้เขาคุกเข่าให้ตัวเอง มีที่ไหนให้ผู้อาวุโสคุกเข่าให้ตัวเอง! มิน่าล่ะในอินเทอร์เน็ตถึงมีคนบอกว่า ฉู่ลั่วไม่มีพ่อแม่สั่งสอน]

[คนที่โตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า จะให้เคารพผู้สูงวัยและรักเด็กเหรอ?]

[น่าสงสารเกินไปแล้ว!]

[ถึงฉันจะเป็นแฟนคลับของฉู่ลั่ว แต่ฉันก็ทนดูไม่ได้]

[หัวเขาเลือดออกแล้ว!]

[เจ้าของช่อง คุณก็ช่วยเขาไปเถอะ!]

[ยังไงสิ่งนั้นก็ไม่ใช่ของดีอะไร กำจัดไปก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอ?]

[ฉู่ลั่ว ช่วยเขาหน่อย!]