เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 515 ผู้อำนวยการฮั่วจะรำแพนแล้ว

บทที่ 515 ผู้อำนวยการฮั่วจะรำแพนแล้ว

หลังจากฉู่ลั่วนั่งลง ฮั่วเซียวหมิงก็ใช้นิ้วเคาะลงบนโต๊ะประชุมแรง ๆ นิ้วเรียวยาวเคาะเป็นจังหวะ “เริ่มกันเถอะ!”

เลขานั่งด้านข้างเยื้องไปข้างหลังของฮั่วเซียวหมิง พลางมองเจ้านาย สลับกับมองสาวปริศนา

วันนี้ผู้อำนวยการฮั่วดูดีเป็นพิเศษเลยนะ!

สูทสีดำทั้งตัว ทำให้ร่างกายดูสูงโปร่งแข็งแรง กางเกงสูทขากระบอก ทำให้ช่วงเอวและช่วงขาดูเรียวยาวขึ้น

แม้ว่าเวลาปกติผู้อำนวยการฮั่วจะหล่อมากอยู่แล้ว แต่วันนี้ยิ่งหล่อเป็นพิเศษ

ไหนจะท่าเคาะโต๊ะเมื่อสักครู่นี้…

แม้ท่าทีไม่ได้แตกต่างจากปกติเลย แต่วันนี้กลับดูหนักแน่นขึ้นเป็นพิเศษ

เลขาครุ่นคิดอย่างรวดเร็วในใจ ตั้งแต่เสื้อผ้าหน้าผมไปจนถึงการกระทำของเจ้านาย ในที่สุดก็ได้คำตอบอย่างรวดเร็วและแม่นยำออกมา

ผู้อำนวยการฮั่วจะรำแพน*[1] แล้ว!

หล่อนมองฝ่ายหญิงอีกครั้ง

ฉู่ลั่วสวมเสื้อผ้าเรียบง่าย สีอ่อน ผมถูกมัดม้วนขึ้นอย่างง่าย ๆ

เฮ้อ!

ดูเหมือนว่า ผู้อำนวยการฮั่วยังต้องพยายามรำแพนต่อไป!

ในสมองของหล่อนกำลังคิดไปมาหลายพันหลายร้อยตลบ แต่การประชุมก็ยังดำเนินไปอย่างราบรื่น

ทีมวางแผนก้าวออกมาเปิดสไลด์โชว์ พร้อมกับพูดว่า “นี่คือแผนโครงการสำหรับหมู่บ้านอิ๋งเซียงของพวกเราครับ”

“อิ๋งเซียงเป็นสถานที่ลี้ลับที่มีชื่อเสียงมากในประเทศ คนนิยมไปเช็กอินกันครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังรายการออกอากาศ มีคนไม่น้อยที่อยากไปเช็กอินที่อิ๋งเซียง แต่เนื่องจากปัญหาด้านความปลอดภัยและเจ้าหน้าที่รัฐท้องถิ่น แม้จะถูกพูดถึงอย่างร้อนแรงในอินเทอร์เน็ต แต่คนที่ไปจริง ๆ มีน้อยมาก”

“หากไม่พิจารณาประเด็นปัญหาอื่น แต่พิจารณาแค่อัตราการไหลเวียนของผู้คน วิธีที่ดีที่สุด ก็คือสร้างสวนสนุกเหนือธรรมชาติครับ!”

“พวกเราจะสร้างถนนสำหรับพักผ่อนหย่อนใจรอบนอกหมู่บ้านอิ๋งเซียง และเราจะไม่แตะต้องสิ่งก่อสร้างภายในเลย”

“หากสามารถสร้างจินตนาการให้ผู้คน และดื่มด่ำไปกับทิวทัศน์นั้นได้ก็ยิ่งดี”

เรียกง่าย ๆ ว่ามันก็คือประสบการณ์เล่น VR*[2] ในชีวิตจริงนั่นเอง!

ฉู่ลั่วครุ่นคิด ก่อนจะพูดว่า “เรื่องภาพลวงตาฉันจะจัดการเองค่ะ รวมไปถึงความปลอดภัยของนักท่องเที่ยว ฉันสามารถรับประกันได้”

เธอมองภาพรวมในสไลด์โชว์ที่ทำออกมาก่อนถามด้วยความสงสัย “จะมีคนยอมจ่ายเงินเข้าไปจริงเหรอคะ?”

หัวหน้าแผนกวางแผนยิ้ม “คุณหนูฉู่ ต้องมีคนยอมจ่ายเงินเข้าไปแน่นอนครับ!”

ต่อให้แค่ได้เข้าไปสัมผัสภาพลวงตา ก็จะมีผู้คนนับไม่ถ้วนแห่กันไป!

“แล้วเรื่องเงิน…” ฉู่ลั่วคิดถึงทรัพย์สินของตนเอง ไม่รู้ว่าจะพอสนับสนุนโครงการนี้ของพวกเขาให้สำเร็จได้หรือเปล่า

ฮั่วเซียวหมิงพูดขึ้นมาในเวลาที่เหมาะสม “นี่เป็นการลงทุนของฮั่วกรุ๊ป”

ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว

เขาพูดต่อ “โครงการอิ๋งเซียงสามารถสร้างเม็ดเงินได้ ฮั่วกรุ๊ปยังไม่เคยแตะโครงการแบบนี้ด้วย จึงนับว่าเป็นโอกาสให้ฮั่วกรุ๊ปได้ลองสำรวจแนวทางใหม่”

ไม่ต้องพูดถึงหัวหน้าแผนกวางแผนที่ทำโครงการใหญ่มาหลายสิบโครงการ “…”

“ใช่ครับ ฮั่วกรุ๊ปของพวกเราจับโครงการแบบนี้เป็นครั้งแรก”

ฉู่ลั่วไม่เข้าใจเรื่องของธุรกิจ “พวกคุณทำครั้งแรก แต่ทำได้ดีมากเลยนะคะ”

หัวหน้าแผนกวางแผนไม่รับเครดิตไว้ “ทั้งหมดเป็นแรงบันดาลใจจากผู้อำนวยการฮั่วครับ พวกเราแค่ต่อยอดจากแรงบันดาลใจของเขา”

ทุกคนในนี้ล้วนเป็นคนฉลาด พวกเขาชื่นชมฮั่วเซียวหมิงโดยไร้ข้อกังขา

แผนกวางแผนบอกว่าฮั่วเซียวหมิงเป็นคนได้แรงบันดาลใจ

แผนกออกแบบบอกว่าฮั่วเซียวหมิงได้ทำการปรับเปลี่ยนแผนการโดยละเอียด

…

มีเพียงหัวหน้าแผนกการเงินเท่านั้นที่อ้าปากพะงาบ ๆ ก่อนจะปิดปากลง

เขาจะพูดอะไรได้?

หรือจะให้บอกว่า ผู้อำนวยการฮั่วเป็นคนเสนอเรื่องให้ทุน?

ก็ต้องใช่แน่นอนอยู่แล้วสิ!

แต่เขาไม่อยากถูกไล่ออกเพราะทำเรื่องให้คนเบื้องบนไม่พอใจหรอกนะ!

ตอนที่หัวหน้าแผนกการเงินกำลังร้อนอกร้อนใจ ทันใดนั้นเขาก็เห็นสายตาของฉู่ลั่วที่มองมา

หัวหน้าแผนกการเงินงุนงง

ทำไมต้องมองเขาด้วยสายตาแบบนี้?

เพราะเขาไม่พูดอะไรอย่างนั้นเหรอ?

เพราะเขาไม่พอใจผู้อำนวยการฮั่วเหรอ?

ไม่ใช่หรอก!

เขาก็แค่…

“คุณ…” ทันทีที่ฉู่ลั่วพูด ทั้งห้องประชุมก็เงียบลง ทุกคนต่างก็มองไปที่หัวหน้าแผนกการเงิน “คุณมีลูกสาวลูกชายฝาแฝดใช่ไหมคะ?”

ผู้จัดการแผนกการเงิน “…หา? ใช่ครับ ๆๆ ลูกสาวหนึ่งลูกชายหนึ่ง อายุสามขวบแล้วครับ เพิ่งจะเข้าโรงเรียนอนุบาล”

ฉู่ลั่วเอ่ย “หลักบุตรธิดาของคุณถูกปกคลุมไปด้วยความมืด”

หัวหน้าแผนกการเงินงงยิ่งกว่าเดิม “…หมายความว่ายังไงครับ?”

เขามองซ้ายมองขวา หาคำอธิบาย

เลขาลุกขึ้นมาแจ้ง “คุณหนูฉู่เป็นปรมาจารย์ลัทธิเต๋าค่ะ เก่งเรื่องการทำนายดวงชะตามาก”

อยู่ต่อหน้าผู้อำนวยการฮั่ว เขาไม่เชื่อ ก็ต้องเชื่อแล้ว

หัวหน้าแผนกการเงินแสร้งทำท่าทางร้อนใจ “ถ้าอย่างนั้นผมจะกลับไปดูตอนนี้เลยได้ไหมครับ?”

ฉู่ลั่วเอ่ย “ไม่ทันแล้วค่ะ คุณลองโทรไปถามสถานการณ์ก่อน”

หัวหน้าแผนกการเงิน “…”

ท่ามกลางสายตาของทุกคน เขาควักโทรศัพท์มือถือออกมา และโทรไปที่เบอร์แม่บ้านของครอบครัว ไม่นานทางนั้นก็รับสาย

“คุณหนิง?”

“เธออยู่ที่ไหน?”

“ดิฉันมาซื้อผักที่ตลาด คุณหนูทั้งสองกำลังนอนหลับอยู่ค่ะ”

หัวหน้าแผนกการเงินถาม “ในบ้านมีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”

แม่บ้านปฏิเสธ “ไม่มีนะคะ! คุณหนูใหญ่คุณหนูเล็กเชื่อฟังดีมากค่ะ เมื่อช่วงเที่ยงคุณนายก็เพิ่งโทรมา”

[1] รำแพน (开屏) มาจากประโยคเต็มคือ 孔雀开屏 ที่แปลว่า นกยูงรำแพน เป็นคำแสลงในอินเทอร์เน็ต หมายถึงการจีบ เกี้ยวพาราสี เหมือนกับนกยูงตัวผู้ที่มักจะรำแพนหาง เพื่อเป็นการเกี้ยวพาราสีนกยูงตัวเมีย

[2] Virtual Reality (VR) หรือ ความจริงเสมือน คือ สภาพแวดล้อมจำลองในรูปแบบ 3 มิติที่ช่วยให้ผู้ใช้สามารถสำรวจ และทำการโต้ตอบกับสภาพแวดล้อมเสมือนจริงนั้นได้ในลักษณะที่ใกล้เคียงกับความเป็นจริง