เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 518 วาดยันต์ไม่สำเร็จ
บทที่ 518 วาดยันต์ไม่สำเร็จ
เสียงนั้นดังมาก!
ฮั่วเซียวหมิงมองฉู่ลั่วอย่างไม่รู้ตัว แต่เธอกลับดื่มน้ำแกงในถ้วยต่อราวกับไม่รู้สึกอะไร
เขาอ้าปากอยากจะพูด แต่กลับถูกเสียงของอีกฝ่ายแทรกขึ้นมา “ฮั่วเซียวหมิง ฉันเมาแล้ว คุณมารับฉันหน่อย”
ฉู่ลั่วที่ก้มหน้าดื่มน้ำแกงอยู่ตรงข้ามเงยหน้าขึ้นมา เธอมองแววตาที่ดูอ่อนโยนของเขา “ถ้าคุณมีธุระ ไปทำก่อนได้นะคะ ฉันทานเสร็จแล้วก็กลับเองได้”
ฮั่วเซียวหมิง “…”
‘ไปรับเธอสิ’
‘ไปรับเธอสิ’
‘เธอเมาแล้ว นายไม่ไปรับเธอ ก็ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง?’
‘ถ้าเกิดเรื่องขึ้นกับเธอจริง นายจะสบายใจไหม?’
‘เธอไปเมาแบบนี้ก็เพราะนาย!’
ความคิดเหล่านี้ผุดขึ้นมาในหัวของเขาอย่างไม่มีเหตุผล แม้แต่หัวใจก็ปวดร้าว
ฉู่ลั่วยืนกราน “ฉันอยู่คนเดียวได้ คุณไปทำธุระเถอะ”
“ไม่ต้อง” ฮั่วเซียวหมิงเหมือนกัดฟันพูดสองคำนี้ออกมา เขาบอกกับคนในสายว่า “เธอเรียกรถกลับเองนะ”
“ฮั่วเซียวหมิง…”
ไม่รอให้อีกฝ่ายพูด เขาก็ตัดสายไปแล้ว
เขาบล็อกเบอร์โทรศัทพ์ด้วยนิ้วมือสั่นระริก
จากนั้นก็ปิดเครื่อง เอามันคว่ำไว้บนโต๊ะ
ทำขั้นตอนง่าย ๆ เหล่านี้เสร็จ หน้าผากของเขาก็มีเหงื่อออกแล้ว สีหน้าซีดลงหลายส่วน
ฉู่ลั่วขมวดคิ้วก่อนลุกขึ้นเดินเข้าไปหา มือข้างหนึ่งคว้าข้อมือฮั่วเซียวหมิง ส่วนมืออีกข้างตวัดในอากาศ เพื่อรวบรวมพลังวิญญาณ วินาทีต่อมา ก็ใส่พลังวิญญาณลงไปที่หน้าผากของเขา
พริบตาเดียวเท่านั้น เสียงดังวุ่นวายในสมอง และความปวดร้าวในใจก็หยุดลงทั้งหมด
ฮั่วเซียวหมิงถอนหายใจออกมา ก่อนเงยหน้ามองเธอ
ฉู่ลั่วปล่อยมือแล้ว และกลับไปนั่งบนเก้าอี้ของตน ก่อนจะดื่มน้ำแกงต่อไป
ฮั่วเซียวหมิงอ้าปากอยากจะพูด แต่ก็อดทนเอาไว้ หลังจากนิ่งไปสักพักหนึ่ง เขาก็ถามว่า “ทานข้าวเสร็จ ไปดูหนังกันไหม?”
ฉู่ลั่วมองเขา
ฮั่วเซียวหมิงเม้มปาก “ช่วงนี้มีภาพยนตร์แฟนตาซีไซไฟเรื่องหนึ่ง ได้รับความนิยมมาก ถ้าคุณ…”
ไม่รอให้พูดจบ ฉู่ลั่วก็พูดแทรกเขาขึ้นมา “คุณยังมีเรื่องต้องจัดการไม่ใช่เหรอ?”
สีหน้าของชายหนุ่มชะงักไป
แววตาของเขามืดครึ่งลงชั่วขณะและจ้องมองฉู่ลั่วเงียบ ๆ “คุณอยากให้ผมไปจัดการ… เรื่องนี้จริงใช่ไหม?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
ริมฝีปากของฮั่วเซียวหมิงยกขึ้น เผยให้เห็นรอยยิ้มเย็นชา “ฉู่ลั่ว คุณรู้ไหมว่าผมจะไปจัดการเรื่องอะไร?”
ฉู่ลั่วตอบ “…รู้สิ”
“แล้วคุณก็ยังจะให้ผมไปเหรอ?”
ฉู่ลั่วมองตาเขา “…ค่ะ”
ฮั่วเซียวหมิงเม้มปาก
ผ่านไปสักพักหนึ่ง เขาถึงยืนขึ้น “ไปเถอะ ผมจะไปส่งคุณ”
…
ไม่มีการพูดคุยตลอดทาง
ฮั่วเซียวหมิงมีสีหน้าเย็นชาอยู่ตลอดจนกระทั่งขับรถมาถึงวิลล่า
ฉู่ลั่วพูดขอบคุณออกมา เธอเตรียมจะเปิดประตูรถ แต่ตอนที่กำลังจะเปิดประตู ก็ถูกฮั่วเซียวหมิงคว้าแขนไว้
เธอหันไปมองด้วยความสงสัย
ตอนแรกมีคำพูดเต็มอกอยากจะพูด แต่เมื่อเห็นแววตาสงสัยของฉู่ลั่ว ชายหนุ่มกลับพูดอะไรไม่ออกเลย
ตั้งแต่เล็กจนโต ไม่ว่าเรื่องอะไร เขาอยากพูดก็พูดได้เลย
แต่มีเพียงเวลาที่เผชิญหน้ากับฉู่ลั่วเท่านั้น…
อารมณ์ที่ไม่ค่อยได้สัมผัส ก็ถูกกระตุ้นขึ้นมาอย่างง่ายดายทุกครั้ง
กังวล โหยหา โกรธ หดหู่…
อารมณ์เหล่านี้ ตั้งแต่มารับช่วงต่อฉู่กรุ๊ปก็ไม่ค่อยมีแล้ว
เช่นเดียวกับตอนนี้ ทั้งที่เขาสามารถพูดกับฉู่ลั่วได้ตรง ๆ ว่าเขาไม่เต็มใจไป เขาไม่อยากไป
แต่เมื่อเห็นแววตางุนงงของฉู่ลั่วว่า ‘ทำไมไม่ไป?’
ความคิดทั้งหมดในสมองก็หายไป เหลือเพียงแต่ความโกรธที่ไร้เหตุผล
“คุณอยากให้ผมไปจัดการเรื่องนี้จริงเหรอ?”
เขาถามย้ำ…
และฉู่ลั่วก็ยังคงพยักหน้าให้
ฮั่วเซียวหมิงกัดฟันเบา ๆ
ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็ปล่อยมือ ฉู่ลั่วจึงเปิดประตูลงจากรถ
เธอเพิ่งก้าวขาลงแตะพื้น รถก็ขับพุ่งออกไปราวกับลูกศร!
ฉู่ลั่วมองตามทิศทางที่รถขับออกไปด้วยสายตาบอกอารมณ์ไม่ได้ ผ่านไปพักหนึ่งก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ และเดินเข้าบ้าน
หัวหว่านกับคนอื่นยังไม่กลับมา
ฉู่ลั่วกลับไปที่ห้องนอน เปิดตู้ออก หยิบขวดผนึกความรักออกมาจากกล่องโบราณ
มันไม่ได้สงบนิ่งเหมือนเมื่อก่อน อักขระบนขวดมีแสงทองส่องประกายออกมา
ฉู่ลั่วยังคงทำเหมือนเช่นเคย เธอหยิบขวดผนึกรักมาที่โต๊ะ เพ่งสมาธิลงไป มือข้างที่ถือพู่กันจุ่มลงบนสีชาด ปากกาเคลื่อนไหวราวสายน้ำด้วยจังหวะรวดเร็วมาก วาดยันต์สะกดอักขระนั้น
แต่ในขณะกำลังจะเขียนเสร็จ พู่กันก็ชะงักไป
หน้าผากของฉู่ลั่วมีเหงื่อออก มือที่จับพู่กันสั่นเครือเล็กน้อย เธอพยายามบังคับพู่กัน ก่อนจะมีรสชาติหวานออกมาจากลำคอ
เลือดไหลออกจากมุมปากหยดลงบนกระดาษเสียงดัง
ยันต์ถูกทำลายไปหมด!
ฉู่ลั่วลืมตาขึ้นใช้หลังมือเช็ดเลือดที่มุมปาก กำยันต์ที่ถูกทำลายไว้ในมือก่อนเผามันเป็นเถ้าถ่านด้วยพลังวิญญาณ
เธอศึกษาอักขระบนขวดผนึกรักที่หยิบขึ้นมาอย่างละเอียดอีกครั้ง
ทั้งที่มีพรสวรรค์ในวิถีบำเพ็ญ ศึกษาเพียงไม่กี่ครั้งก็มักจะเข้าใจทุกอักขระอย่างถ่องแท้
แต่เธอศึกษาอักขระบนขวดผนึกรักนี้มาหลายร้อยครั้งแล้ว
กลับยังคงไม่เข้าใจ?
จะวาดยันต์ให้สำเร็จก็ยังทำไม่ได้