เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 519 อ้อมกอดที่ปวดร้าว
บทที่ 519 อ้อมกอดที่ปวดร้าว
ฉู่ลั่ววางขวดผนึกรักลง และรวบรวมพลังวิญญาณอีกครั้ง
แต่ก็เหมือนครั้งก่อน ๆ ทุกครั้งที่วาดไปถึงขีดสุดท้ายก็มักจะล้มเหลว
แน่นอนว่าเมื่อไม่เข้าใจอักขระอย่างถ่องแท้ ฝืนวาดยันต์สะกดไปก็ทำไม่ได้
ฉู่ลั่วเก็บขวดผนึกรัก และเตรียมตัวบำเพ็ญพลังวิญญาณตามกิจวัตร แต่เดินไปได้ครึ่งทาง เธอก็ถูกช่อเหรียญทองแดงดึงดูดสายตา
ฉู่ลั่วมองช่อเหรียญทองแดงอยู่พักหนึ่ง ไม่รู้ว่าในสมองกำลังคิดอะไรอยู่
ไม่นาน เธอถึงได้ถอนหายใจแล้วเดินไปที่เบาะรองนั่ง นั่งขัดสมาธิ หลับตาบำเพ็ญพลังวิญญาณอย่างทุกที
ตกเย็น…
ด้านล่างมีเสียงดังครึกครื้นขึ้น
หัวหว่านกับคนอื่น ๆ กลับมาแล้ว
ฉู่ลั่วลงมาจากชั้นสอง ก็เห็นว่าในห้องรับแขกมีของวางเต็มไปหมด
มีเสื้อผ้า รองเท้า เครื่องสำอาง…
ห้องรับแขกของบ้านราวกับจะไม่มีที่ให้เท้าเหยียบลงไปแล้ว!
“ฉู่ลั่ว รีบมาดูเร็วเข้า นี่คือกระโปรงที่ข้าซื้อให้เจ้า เป็นกี่เพ้าสไตล์ประยุกต์ สวยมากเลยล่ะ” เฉิงยวนส่ายชุดกี่เพ้าตัวหนึ่ง “เป็นยังไง ดูดีไหม! เจ้าน่ะ อย่าเอาแต่พึ่งพาความสวยของตัวเองอย่างเดียว ด้วยการใส่ผ้ากระสอบเดินไปเดินมาทั้งวันเลย”
“ยังมีรองเท้าด้วย ดูสิ รองเท้าส้นสูงคู่นี้ ข้าซื้อให้เจ้า สวยไหม!”
“ส่วนอันนี้ เมี่ยวเมี่ยวซื้อให้เจ้านะ”
จิ่งเจียเหยียนหยิบชุดเดรสยาวเปิดหลังออกมาหนึ่งตัว “ท้าดา! นี่คือชุดที่ฉันเลือกให้คุณค่ะ คุณรูปร่างดีขนาดนี้ ต้องใส่เสื้อผ้าที่เปิดเผยเนื้อหนังแบบนี้”
เธอหยิบรองเท้าส้นสูงสีแดงออกมาอีกหนึ่งคู่ “ใส่คู่กับรองเท้าส้นสูงคู่นี้ก็แจ่มเลย! อย่าว่าแต่ผู้ชายเลยค่ะ ฉันที่เป็นงูสวาทแค่คิดก็ทนไม่ไหวแล้ว”
ระหว่างพูดออกมา สายตาก็มีแววลามกอยู่
หัวหว่านยิ้มแล้วหยิบชุดออกมาหนึ่งชุด “ส่วนอันนี้ฉันซื้อให้คุณหนูค่ะ รูปแบบธรรมดา สวมใส่สบาย”
เฉิงยวนทำเสียงเยาะเย้ย “ในตู้เสื้อผ้าของฉู่ลั่วก็ไม่ได้ต่างจากตัวที่อยู่ในมือเจ้าหรอกนะ สายตาของเจ้านี่…ถุย ถุย ถุย ไม่ไหว!”
หัวหว่านทำเสียงไม่พอใจ “ฉันซื้อชุดที่คุณหนูใส่ได้ ชุดที่พวกเธอซื้อมา คุณหนูใส่ได้เหรอ?”
เฉิงยวน ซ่งเมี่ยวเมี่ยว จิ่งเจียเหยียน มองฉู่ลั่วเป็นตาเดียว
เฉิงยวนหรี่ตาลงเล็กน้อย “ฉู่ลั่ว เจ้าใส่ได้ไหม?”
ฉู่ลั่วมองดูกี่เพ้าสีสันสดใส ก่อนจะมองดูกระโปรงเจ้าหญิงที่สวยงาม จากนั้นสายตาก็จับจ้องไปที่ชุดกระโปรงเซ็กซี่ของจิ่งเจียเหยียน…
เธอเบ้ริมฝีปาก คิ้วขมวดเป็นปม
ให้ใส่ แน่นอนว่าเธอไม่อยากใส่
แต่ว่า…
ท่ามกลางสายตาคาดหวังหลายคู่นี้ เธอไม่สามารถพูดออกไปว่าไม่ใส่ได้ไหม
ในตอนนี้เองหัวหว่านก็เดินออกมา พูดเตือนฉู่ลั่ว “คุณหนู ตอนที่พวกเรากลับมา ก็เห็นฮั่วเซียวหมิงยืนอยู่นอกบ้านค่ะ!”
ช่างเถอะ ไม่ทำให้คุณหนูลำบากใจแล้ว
เฉิงยวนก็เก็บเสื้อผ้าลงไป “ใช่แล้ว! พวกเราให้เขาเข้ามา เขาก็ทำหน้านิ่งไม่ยอมเข้ามา”
เฉิงยวนเข้าไปกระซิบกระซาบ “พวกเจ้าทะเลาะกันหรือ?”
ฉู่ลั่วตอบ “เปล่า”
เฉิงยวนเผยสีหน้าผิดหวังออกมา “ก็ถูก ถ้าพวกเจ้าสองคนทะเลาะกันได้ ข้าคงจะดีใจ”
ฮั่วเซียวหมิงเย่อหยิ่ง ฉู่ลั่วเองก็เย็นชา
จ้องกันไปจ้องกันมาอยู่ได้
คู่จิ้นของพวกเขา จิ้นยากมากจริง ๆ！
ขืนจิ้นต่อไป เธอคงลาออกจากการเป็นแฟนคลับ
ฮั่วเซียวหมิงอยู่ข้างนอกงั้นเหรอ
ฉู่ลั่วมองไปที่ทางเข้าบ้าน… ลังเลอยู่สองสามวินาที ก็เดินออกไปที่ประตู
เมื่อเธอเดินออกไปไกลแล้ว เฉิงยวนคิดจะแอบตามไป แต่ถูกหัวหว่านคว้าแขนเอาไว้ “ให้พวกเขาสองคนคุยกันเอง!”
เฉิงยวนส่งเสียงจิ๊ปากพอใจ “ผู้ชายที่ไม่เคยมีแฟนมาก่อนก็แค่พวกน่าเบื่อ ไม่รู้เมื่อไหร่ฮั่วเซียวหมิงจะพัฒนาทักษะทางด้านความรักได้เสียที…”
หัวหว่าน “…”
ฉู่ลั่วเดินไปเปิดประตูเหล็กออก
เพียงพริบตาเดียวก็มองเห็นฮั่วเซียวหมิงที่ยืนอยู่ข้างนอกแล้ว
วิลล่าแห่งนี้ทั้งอยู่บนยอดเขาขนาดเล็กลูกหนึ่ง ไกลออกไปมีภูเขาที่เตี้ยอีกหลายลูก มันกลายเป็นสีเหลืองอบอุ่นภายใต้แสงจากพระอาทิตย์ยามอัสดง
ฮั่วเซียวหมิงยืนอยู่ด้านข้างรถ แสงอาทิตย์ตกอันอบอุ่นอาบย้อมไปทั่วทั้งร่างกาย
แต่สีหน้าท่าทางของชายหนุ่มกลับเย็นชา นิ้วคีบบุหรี่ แขนเสื้อเชิ้ตสีดำถูกพับขึ้นมาถึงข้อศอก เผยให้เห็นนาฬิกาสีเงินบนข้อมือ
ที่ปลายนิ้วเห็นแสงสีแดงริบหรี่ส่องลอดผ่านมา นิ้วมือเรียวยาวสองนิ้วนั้นสามารถมองเห็นข้อต่อได้อย่างชัดเจน
เมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด เขาก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมอง
เพราะย้อนแสง ทำให้ฉู่ลั่วมองสีหน้าของเขาไม่ชัด เธอรู้สึกได้เพียงว่าในแววตาที่มองมานั้นมีแววข่มขู่ที่น่าตกใจ
วินาทีต่อมา เขาก็ทิ้งบุหรี่ลงบนพื้น แล้วใช้เท้าดับมัน
เขาเกี่ยวเสื้อคลุมที่พาดไว้บนประตูรถมาพาดไว้ที่แขน ก่อนจะเดินเข้าไปหาฉู่ลั่ว
จนกระทั่งเดินมาอยู่ตรงหน้าเธอ ฝีเท้าของเขาถึงหยุดลง
เขาก้มหน้าลงมา ขนตายาวตกลง ไฝที่เหมือนหยดน้ำดูมีเสน่ห์ยิ่งขึ้นภายใต้แสงอาทิตย์อัสดง
ท่าทางเย็นชาห่างเหินเมื่อสักครู่นี้ ทันทีที่เธอปรากฏตัวตรงหน้าเขาตอนนี้ ก็เผยสีหน้าดื้อรั้นอย่างรุนแรง
ฉู่ลั่วเม้มปากโดยไม่รู้ตัว เธอหายใจเร็วขึ้นเล็กน้อย
ตอนที่เธอกำลังจะพูด ก็ถูกฮั่วเซียวหมิงยื่นมือออกมาคว้าเธอไปไว้ในอ้อมแขน
อ้อมกอดของเขาร้อนมาก ทำให้ฉู่ลั่วเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
“ฉู่ลั่ว…” น้ำเสียงของเขาแหบทุ้ม
น้ำตาร้อน ๆ หลายหยดไหลลงบนไหล่เธอ
YOU MAY ALSO LIKE
