เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 523 พระเครื่อง

บทที่ 523 พระเครื่อง

เย่อวิ๋นชูฉีกยิ้มเย็น กำลังจะตอบโต้ฉู่หร่านกลับไปแทน แต่ก็ได้ยินฉู่ลั่วพูดขึ้นมาว่า

“เธออยากฟังไหมล่ะ?”

ฉู่หร่าน “อะไรเหรอ?”

ฉู่ลั่วแววตาราบเรียบ “พระเครื่ององค์นี้คือพระปิดตา*[1] จากไทย คนจีนเรียกเพี้ยนไปเป็นพระปี้ต่า*[2] ช่วยป้องกันไม่ให้เรื่องหรือสิ่งไม่ดีที่อยู่ภายนอกเข้ามากล้ำกรายจนส่งผลกระทบต่อจิตใจของผู้คน ช่วยป้องกันภัยอันตราย ยังป้องกันคนไม่ดีที่จะพาโชคร้ายมาให้ ช่วยสร้างภูมิต้านทานที่ดี ในขณะเดียวกันผู้ที่สวมใส่สามารถยืมพลังของพระปิดตามาช่วยเรียกโชคลาภ เพิ่มความมั่งคั่ง เงินทองไหลมาเทมา”

ฉู่หร่าน “…”

เย่อวิ๋นชูพูดอย่างตกตะลึง “พี่ลั่ว คุณศึกษาเรื่องพระเครื่องด้วยเหรอคะ?”

“รู้แค่นิดหน่อยน่ะ” ฉู่ลั่วอธิบายต่อ “พระเครื่ององค์นี้ถูกบูชาไว้เบื้องหน้าพระพุทธองค์ถึงหนึ่งร้อยแปดวัน ทางศาสนาพุทธเชื่อว่าทุกข์สิบประการ*[3] ทำให้เกิดเรื่องยุ่งยากใจร้อยแปดประการ เป็นที่มาของคำว่า ‘ปัญหาร้อยแปด’ ของมนุษย์”

“ส่วนเรื่องจำนวนพระเครื่อง ตามศาสตร์ของตัวเลขในคัมภีร์ เลขสิบสี่เป็นเลขอัปมงคล…”

ไม่รอให้เธอพูดจบ ฉู่หร่านก็พูดขึ้นมาว่า “ไม่ถูกสิ! ถ้าเลขสิบสี่เป็นเลขอัปมงคล แล้วทำไมถึงมีพระเครื่องอยู่สิบสี่องค์ล่ะ”

ฉู่ลั่วเหลือบมองหล่อน ก่อนจะพูดต่อ “ตามศาสตร์ของตัวเลขในคัมภีร์ เลขสิบสี่เป็นเลขอัปมงคล หมายเลขนี้มีความหมายว่า ครอบครัวเปราะบาง โดดเดี่ยวทรมาน ทำกิจการใดไม่สำเร็จ ทุกข์เข็ญไม่อาจคาดเดา”

เลขสิบสี่นี่ช่างน่ากลัวจริง ๆ!

แขกรับเชิญในรายการกับเฉียวโจวสีหน้าเปลี่ยนไปแล้ว

มีเพียงจี้ไจ่ที่เลิกคิ้วขึ้น แต่ไม่พูดอะไร

เฉียวโจวมองพระเครื่องด้วยความตกใจ เขากำลังจะพูด ก็ได้ยินฉู่ลั่วพูดว่า “แต่ในทางพุทธศาสนา สิบสี่แสดงถึงพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ผู้มีเมตตาต่อสรรพสัตว์ทั้งหลายที่เป็นทุกข์เช่นเดียวกันทั้งสิบทิศ สามโลก หกวิถี เพื่อให้สรรพสัตว์ได้รับคุณธรรมอันยิ่งใหญ่สิบสี่ประการ*[4]”

ฟังมาถึงตรงนี้ ผู้กำกับรายการถึงได้ถอนหายใจออกมาอย่างแรง

เขานึกว่าตนเองถูกหลอกเข้าแล้ว

ฉู่ลั่วมองฉู่หร่าน “ยังอยากฟังอีกไหม?”

อีกฝ่ายแทบจะยกมุมปากยิ้มต่อไปไมไหวแล้ว

เฉียวโจวรีบก้าวออกมา “ตอนนี้พวกเรารู้แล้วว่าปรมาจารย์ฉู่ลั่วเข้าใจเรื่องทางพุทธศาสนามาก หร่านหร่านของพวกเราก็ได้เรียนรู้มากมายจากปรมาจารย์ฉู่ลั่ว”

ฉู่หร่านรู้สึกไม่พอใจ แต่เธอก็ยิ้มพร้อมกับพยักหน้าเล็กน้อย

ฉู่ลั่วเดินออกไปนอกกล้อง ให้ผู้กำกับอธิบายกฎการแข่งขันพรุ่งนี้

เธอเดินไปนั่งบนโซฟาที่อยู่ด้านข้าง จี้ไจ่จึงกระซิบถามเสียงเบา “คุณศึกษาเรื่องพุทธศาสนาด้วยเหรอ?”

หลังจากรู้ว่าฉู่ลั่วเป็นเจ้านิกายลัทธิเต๋าคนใหม่ ท่าทางที่จี้ไจ่มองเธอก็เปลี่ยนไปแล้ว

ไม่แปลกใจว่าทำไมฉู่ลั่วถึงเก่งขนาดนั้น

แต่ว่า… เธอยังรู้เรื่องทางพุทธศาสนาด้วย

ผู้บำเพ็ญเต๋าย่อมไม่บำเพ็ญพุทธ การบำเพ็ญตนในทางพุทธศาสนามุ่งแสวงหาการละเว้นทางโลก อีกทั้งเต๋ากับพุทธมีแนวคิดหลายอย่างที่ไม่เหมือนกัน

คนที่บำเพ็ญทั้งสองทาง นับแต่โบราณไม่เคยมีมาก่อน

ฉู่ลั่วมองสีหน้าตกตะลึงของจี้ไจ่ “ฉันไม่ได้บำเพ็ญวิถีพุทธะ ฉันเข้าใจแค่เล็กน้อยเท่านั้น”

การบำเพ็ญทางพุทธไม่ใช่คนธรรมดาจะทำได้

แม้ว่าเธอจะมีความรู้สึกทางโลกน้อยมาก แต่รู้ตัวเองดี ว่าตนเองยังไม่สามารถก้าวผ่านทางโลกไปได้

จี้ไจ่โล่งอกแล้ว

ให้ผู้หญิงอายุน้อยคนหนึ่งมาเป็นเจ้านิกายของลัทธิเต๋าก็น่าตกใจมากพอแล้ว

หากเจ้านิกายผู้นี้ยังบำเพ็ญทั้งพุทธและเต๋าอีก ทัศนคติในการมองโลกของเขาคงถูกทำลาย!

เพื่อที่จะแบ่งทีมเป็นสองทีม ทางทีมงานจึงเริ่มเกมเล็ก ๆ ขึ้นมา

ฉู่ลั่วกับจี้ไจ่กลับไปที่ห้องของตัวเอง

รายการตอนนี้ ไม่มีเรื่องอะไรให้พวกเขาสองคนทำมากนัก

ฉู่ลั่วเพิ่งกลับมาถึงห้อง เสียงกริ่งที่ประตูก็ดังขึ้น เมื่อเปิดออกไปก็เห็นจี้ไจ่ยืนอยู่หน้าประตู “มีอะไรเหรอ?””

จี้ไจ่มองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะเลื่อนสายตาไปหาวิญญาณของฮั่วเซียวหมิงที่อยู่ด้านหลัง เขาเม้มปาก พูดเกลี้ยกล่อมว่า “ตอนนี้คุณเป็นเจ้านิกายของลัทธิเต๋า แต่มีกฎของลัทธิเต๋าหลายข้อที่คุณต้องปฏิบัติตาม”

“เลี้ยงผี ไม่ใช่หลักการที่ถูกต้องของลัทธิเต๋า”

ฉู่ลั่วแย้ง “…เขาไม่ใช่ผีเลี้ยง แต่เพราะเหตุผลพิเศษบางอย่าง เขาเลยติดตามฉันชั่วคราว”

เธอหยุดไปชั่วขณะ “เขายังไม่ตาย”

จี้ไจ่ “…”

หลังจากฉู่ลั่วส่งเขาที่ทำหน้าอึดอัดออกไป เธอก็ปิดประตูมองฮั่วเซียวหมิงที่อยู่ข้างหลัง

วิญญาณของฮั่วเซียวหมิงมีแสงสีทองจาง ๆ เปล่งประกายออกมา เหมือนกับพระอาทิตย์ดวงน้อยเดินได้

อย่าว่าแต่นักพรตอย่างจี้ไจ่คนนี้ แม้แต่วิญญาณธรรมดาก็ยังถูกฮั่วเซียวหมิงดึงดูด

[1] พระปิดตา (掩面佛 : เหยี่ยนเมี่ยนฝู) เป็นพระที่มีชื่อเสียงของไทย ลักษณะขององค์พระจะเป็นการยกพระหัตถ์ปิดพระพักตร์ มีพุทธคุณช่วยให้แคล้วคลาด ปลอดภัย ค้าขายดี มีโชคลาภ ตามตำนานบอกว่าคือพระควัมปติ หรือ พระมหากัจจายนะ พระสาวกของพระพุทธเจ้า เป็นหนึ่งในเอตะทัคคะ คือมีความเป็นเลิศ

[2] พระปี้ต่า (必打佛) เป็นชื่ออีกชื่อที่คนจีนเรียกพระปิดตา ซึ่งเลียนเสียงมาจากคำว่า “ปิดตา” ในภาษาไทย

[3] ทุกข์สิบประการ (十缠) ได้แก่

1. สภาวทุกข์ ทุกข์ประจำสังขาร คือ เกิด แก่ เจ็บ และตาย

2. ปกิณณกทุกข์ ทุกข์จร คือ โสกะ ปริเทวะ ทุกขะ โทมนัส อุปายาส

3. นิพัทธทุกข์ ทุกข์เนืองนิตย์ คือ หนาว ร้อน หิว กระหาย ปวดอุจาระ – ปัสสาวะ

4. พยาธิทุกข์ ทุกข์เพราะโรคต่าง ๆ

5. สันตาปทุกข์ ทุกข์เกิดจากกิเลส คือ โลภ โกรธ และหลง

6. วิปากทุกข์ ทุกข์เกิดจากกรรมเก่าตามมาให้ผล

7. สหคตทุกข์ วิปริณามทุกข์ ทุกข์เกิดจากโลกธรรม 8

8. อาหารปริเยฏฐิทุกข์ ทุกข์เกิดจากการหาอาหาร

9. วิวาทมูลกทุกข์ ทุกข์เกิดจากการทะเลาะวิวาท

10. ทุกขขันธ์ ความยึดมั่นในขันธ์ 5

[4] คุณธรรมอันยิ่งใหญ่สิบสี่ประการ (十四种无畏功德) ได้แก่

1. เว้นกรรมกิเลส (บาปกรรมที่ทําให้ชีวิตมัวหมอง) 4 คือ 1.1 ไม่ทําร้ายร่างกายทําลายชีวิต 1.2 ไม่ลักทรัพย์ละเมิดกรรมสิทธิ์ 1.3 ไม่ประพฤติผิดทางเพศ 1.4 ไม่พูดเท็จโกหกหลอกลวง

2. เว้นอคติ (ความลําเอียง/ประพฤติคลาดธรรม) 4 คือ 2.1 ไม่ลําเอียงเพราะชอบ 2.2 ไม่ลําเอียงเพราะชัง 2.3 ไม่ลําเอียงเพราะขลาด 2.4 ไม่ลําเอียงเพราะเขลา

3. เว้นอบายมุข (ช่องทางเสื่อมทรัพย์อับชีวิต) 6 คือ 3.1 ไม่เสพติดสุรายาเมา 3.2 ไม่เอาแต่เที่ยวไม่รู้เวลา 3.3 ไม่จ้องหาแต่รายการบันเทิง 3.4 ไม่เหลิงไปหาการพนัน 3.5 ไม่พัวพันมั่วสุมมิตรชั่ว 3.6 ไม่มัวจมอยู่ในความเกียจคร้าน