เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 569 ของจริง หรือ ของปลอม?

บทที่ 569 ของจริง หรือ ของปลอม?

ฉู่ลั่วไม่รู้เกี่ยวกับวัตถุโบราณ แต่เป็นฮั่วเซียวหมิงที่อยู่ด้านข้างต่างหากที่รู้ เขามองของพวกนั้นแวบเดียว ก็พูดออกมาอย่างมั่นใจว่าของพวกนี้เป็นของปลอมทั้งหมด

ปลิดชีพอย่างบ้าคลั่งคิดจะแย้งว่าเธอไม่รู้เรื่องพวกนี้หรอก แต่ได้ยินเจ้าของช่องพูดขึ้นก่อนว่า “แจกันกระเบื้องสีขาวที่เป็นลวดลายสัตว์ของจักรพรรดิเจิ้งจากสมัยราชวงศ์ชิงของคุณ เมื่อปีก่อนเพิ่งนำออกมาประมูลที่ตี้จิง และคนที่ประมูลไปได้คือ… ตระกูลฮั่วแห่งตี้จิง”

เจ้าของแอ็กเคานต์ปลิดชีพอย่างบ้าคลั่งไม่รู้ว่าจะพูดอะไรแล้ว เขารีบเอ่ยถาม “คุณแน่ใจใช่ไหม? ไม่ได้จำผิดหรอกนะ!”

ฉู่ลั่วยังไม่ทันได้พูดอะไร ช่องแสดงความคิดเห็นก็ปะทุขึ้นมาแล้ว

[ตระกูลฮั่วนั่นน่ะเหรอ?]

[ว้าย คืนนี้เป็นงานเฉลิมฉลองของคู่จิ้น ‘ฮวาชูชวี่’ ล่ะ!]

[เจ้าของช่องอวดของสะสมบ้านแฟนหนุ่ม!]

[หมายความว่าข่าวลือในอินเทอร์เน็ตเป็นความจริงเหรอ? ท่านเทพธิดาเป็นว่าที่คุณผู้หญิงตระกูลฮั่วเหรอจริงเหรอ?]

[ว้าว! อาหารหมาคำนี้ใหญ่มาก ยังไงซิ ยังไง ฉันจิ้นคู่นี้แล้ว]

[ฉันขอค้าน ขอค้าน! คู่จิ้น ‘จีฉู่’ ต่างหากของจริง ผู้บำเพ็ญด้วยกันต่างหากคือที่สุด คู่จิ้นอื่นเป็นพวกนอกรีต!]

[เจ้าของช่องบอกฉันหน่อย คุณสนับสนุนคู่จิ้น ‘จีฉู่’ หรือสนับสนุนคู่จิ้น ‘ฮวาชูชวี่’ กันแน่!]

ปลิดชีพอย่างบ้าคลั่งได้ข้อมูลจากชาวเน็ต ก็รู้ถึงฐานะของตระกูลฮั่วแห่งตี้จิง กับความสัมพันธ์ของฉู่ลั่วกับตระกูลฮั่วเล็กน้อย

สีหน้าของเขาซีดเซียว ก่อนพูดด้วยความโกรธ “ของพวกนี้ ไม่มีชิ้นไหนเป็นของจริงเลยเหรอ?”

ฉู่ลั่วเอ่ย “…ไม่มีของจริงเลยสักชิ้น แม้ว่าบางชิ้นจะมีอายุหลายปี แต่ก็เป็นแค่ของอายุประมาณร้อยปีเท่านั้น ไม่ได้มีอายุเก่าแก่อย่างที่คุณแนะนำ

ตอนนี้ในสมองของปลิดชีพอย่างบ้าคลั่งเสียงดังวิ้ง

ร้านขายของเก่าที่เขาภูมิใจนักหนาเป็นของปลอมทั้งหมด!

เป็นของปลอมทั้งนั้น!

ของปลอม!

แค่กวาดตามองความคิดเห็นบนช่องไลฟ์สตรีม เสียงดัง ‘วิ้ง’ ในหัวของเขาก็ดังกว่าเดิม

[ตอนแรกยังคิดว่าเขาเป็นลูกหลานคนรวยรุ่นสองแบบลับ ๆ คิดไม่ถึงว่าจะขายของปลอม!]

[วัตถุโบราณหนึ่งชิ้นราคาไม่ถูกเลยนะ ใครที่ซื้อวัตถุโบราณจากร้านของเขา รีบไปตรวจสอบเร็วเข้า!]

[น้องชาย นายนี่ดวงซวยมากนะ!]

[แจ้งตำรวจ แจ้งตำรวจ! ได้ยินมาว่ามีตำรวจเฝ้าไลฟ์สตรีมเจ้าของช่องด้วยนี่ ตอนนี้ออกปฏิบัติการได้แล้ว!]

[เจ้าหน้าที่รับคำสั่งด่วน รับคำสั่งด่วน ออกเดินทางตอนนี้เลย!]

สีหน้าของปลิดชีพอย่างบ้าคลั่งขาวซีด เขาเดินไปเดินมาด้วยความกังวล

ทุกคนหัวเราะเยาะเขาก็ช่างเถอะ แต่ถ้าที่บ้านถูกจับเพราะขายของปลอมจริง แบบนั้นเขา…

ตอนที่ได้ยินว่าในไลฟ์สตรีมมีตำรวจดูอยู่ ปลิดชีพอย่างบ้าคลั่งยิ่งตื่นตระหนก เขาพูดขึ้นมาทันที “ของพวกนี้ที่เอาวางไว้นอกร้าน ไม่เคยขายออกไปเลยนะ วัตถุโบราณที่บ้านเราขายอยู่ด้านหลังทั้งหมด”

“พ่อแม่ของผมอาจจะกลัวว่าถ้าเอาของจริงมาวางจะถูกปล้นได้ ก็เลยเอาของปลอมมาวางไว้แทน”

[โอ๊ย ตอนนี้ยังจะหาหนทางแก้ตัวอีกเหรอ!]

[สายไปแล้ว! ตำรวจขับรถออกไปแล้ว ได้ยินเสียงไซเรนไหม? ปี๊ป่อ ปี๊ป่อ ปี๊ป่อ!]

[ปี๊ป่อ นั่นมันรถป่อเต็กตึ๊งแล้ว]

[ของปลอมในร้านขายวัตถุโบราณจะเรียกว่าปลอมได้ยังไง? ของจริงก็ต้องอยู่พิพิธภัณฑ์อยู่แล้วป้ะ เรียกว่าต่างฝ่ายต่างเต็มใจแล้วกัน! จะโทษก็ต้องโทษคนซื้อที่ควายเอง!]

[เอ๊า]

[ฮ่า ฮ่า ฮ่า ร้อนรนแล้ว! เขาร้อนรนแล้ว!]

…

“ถ้าพวกคุณไม่เชื่อ ผมจะพาไปดูเดี๋ยวนี้เลย” ปลิดชีพอย่างบ้าคลั่งไม่คิดจะติดต่อไปถามพ่อแม่แล้ว เขาถือวิสาสะเข้าไปในโกดังเก็บของด้านหลังร้าน

หนุ่มผมทองชูโทรศัพท์มือถือขึ้น เดินไปในลานบ้าน

แม้ด้านหน้าของร้านจะเล็ก แต่ด้านหลังกลับงดงามแปลกตา

ลานบ้านกว้างขวางมาก และมีกลิ่นอายโบราณ

เดินต่อไปอีกสองสามนาที ก็มาถึงหน้าประตูเหล็กที่ปิดสนิท ประตูถูกล็อกเอาไว้ด้วยรหัสผ่านพิเศษ

“สถานที่นี้ พ่อแม่ของผมพาผมมาไม่บ่อย แต่ก่อนหน้านี้ผมเคยแอบเข้ามา ก็เลยเห็นรหัสของพวกเขา”

เขาหมุนโทรศัพท์มือถือ กรอกรหัส และเปิดประตูเหล็กออก

ทันทีที่ประตูเปิด ความคิดเห็นที่กำลังร้อนแรงในช่องไลฟ์สตรีมก็หยุดชะงักไปหนึ่งวินาที

ในตู้กระจกมีภาพวาดอักษรอันวิจิตรบรรจง ชุดถ้วยชาหรูหรา… และวัตถุโบราณมากมายหลายชนิดจนนับไม่ถ้วนวางเรียงเป็นแถว

เขายกโทรศัพท์มือถือเดินเข้าไปดูข้างใน แต่กลับเห็นว่าภาพวาดในชั้นวางกระจกแถวแรกสุด เป็นภาพเดียวกันทั้งหมด!

ราวกับเป็นสายพานในโรงงานผลิตสินค้า

“นี่… นี่คือ….”

เขาไม่เคยเข้ามาที่นี่มาก่อน พ่อแม่บอกเขาเพียงว่า ของทุกอย่างในห้องนี้มีมูลค่าสูงมาก

ดังนั้น…

ทุกอย่างที่มีมูลค่า หมายถึงภาพวาดจากสายพานผลิตเหรอ?

สีหน้าของปลิดชีพอย่างบ้าคลั่งแดงขึ้นมาด้วยความอับอาย ตอนที่ไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับกล้องอย่างไร ก็ได้ยินเสียงของฉู่ลั่วดังขึ้นมา “ช่วยขยับเข้าไปให้ฉันดูภาพวาดพวกนั้นใกล้ ๆ ได้หรือเปล่า?”

เจ้าของแอ็กเคานต์ปลิดชีพอย่างบ้าคลั่ง “อะไรนะ?”

“พวกมันอาจจะเป็นของจริงค่ะ”