เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 608 รู้จักกันมาหลายชั่วอายุคน
บทที่ 608 รู้จักกันมาหลายชั่วอายุคน
ขณะทุกคนกำลังพูดคุยกัน ผู้ใหญ่บ้านก็รีบเดินเข้ามา “คุณหวงมาแล้ว ยังไงก็ตามเขารู้ว่ามีทีมงานกำลังถ่ายทำรายการอยู่ เขาต้องการให้รับชมเพียงอย่างเดียว ไม่สามารถถ่ายทำได้ แม้ว่าจะถ่ายทำก็ไม่สามารถไลฟ์สดได้”
เฉียวโจวเอ่ย “ผู้ใหญ่บ้านครับ ก่อนหน้านี้พวกเราตกลงกันแล้วว่าสามารถไลฟ์สดได้”
ผู้ใหญ่บ้านเองก็แสดงสีหน้าจนปัญญา “ก่อนหน้านี้คุณหวงเองก็ตอบตกลงแล้ว แต่ใครจะคาดคิด…”
“ขอโทษด้วย! ถ้าหากทุกคนต้องการชม สามารถชมได้ แต่ไม่สามารถไลฟ์สดได้ แม้ว่าจะทำการออกอากาศ แต่ไม่สามารถเผยโฉมหน้าของคุณหวงได้”
“ถ้าหากทุกคนยังต้องการไลฟ์สด งั้นก็รอผู้ป่วยคนถัดไปอีกสองสามวันเถอะ!”
ผู้ป่วยคนถัดไป!
รออีกสองสามวัน!
สีหน้าของเฉียวโจวพลันน่าเกลียดมาก
เรื่องราวที่ก่อนหน้านี้เคยตกลงกันอย่างดิบดีกลับเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ภายในหัวใจของเขารู้สึกไม่สบายใจมาก
ผู้ใหญ่บ้านเองก็รู้ว่าตนเองนั้นใจร้ายเล็กน้อย “ขอโทษด้วยจริง ๆ ”
“เช่นนั้นทุกคนคิดเรื่องนี้กันก่อนเถอะ ผมขอตัวไปเตรียมตัวก่อน”
จากนั้นผู้ใหญ่บ้านก็เร่งรุดออกไป
เฉียวโจวให้ผู้ช่วยผู้กำกับไปพูดคุย เขานั่งลงบนเก้าอี้ของตนเองและถามฉู่ลั่ว “ปรมาจารย์ฉู่ พวกคุณคิดว่าครั้งนี้จำเป็นต้องถ่ายรายการไหม?”
รายการของพวกเขาดึงดูดผู้คนก็เพราะวิธีการไลฟ์สด
เมื่อตัดวิธีการไลฟ์สดออก แบบนั้นก็จะกระทบต่อรายการเป็นอย่างมาก
“หากครั้งนี้ไม่จำเป็นต้องถ่ายรายการ งั้นพวกเราก็ไม่ไลฟ์สดแล้ว”
“หากจำเป็น งั้นพวกเราก็รอผู้ป่วยคนถัดไป”
ฉู่จิงกล่าวเตือน “หากผู้ป่วยคนถัดไปเป็นนักธุรกิจร่ำรวยหรือไม่ก็คนที่มีชื่อเสียง คาดว่าพวกเขาก็คงไม่ยอมให้ไลฟ์สด”
เฉียวโจวเงียบ “…”
“งั้นตอนนี้ทำยังไงดี?”
ไม่สามารถตัดไลฟ์สดกลางคันได้หรอก!
ฉู่ลั่วเอ่ย “ไลฟ์ต่อไปค่ะ ยังไงก็ตามขั้นตอนการรักษานั้นจะปิดไลฟ์ สิ่งที่เราต้องทำคือตัดสินว่าข่าวลือของที่แห่งนี้เป็นเรื่องจริงหรือเรื่องโกหก ตราบใดที่สามารถตัดสินได้แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว”
“ฉันจะเขียนคำถามสักสามสี่ข้อและมอบให้กับแขกรับเชิญทั้งหกคน ขณะไลฟ์ก็ให้แขกรับเชิญทั้งหกคนนี้ไปหาคำตอบ”
นัยน์ตาของจี้ไจ่พลันเป็นประกายขึ้นมา “ใช่ ๆๆ พวกผมจะมอบคำถามให้ แขกรับเชิญทั้งหกคนก็รับผิดชอบหน้าที่ไปหาคำตอบจากชาวบ้านนะครับ”
“ส่วนขั้นตอนการรักษานั้น ผมกับปรมาจารย์ฉู่จะไปดูให้เห็นกับตา”
ฉู่หร่านพึมพำเสียงเบา “แต่พวกฉันเองก็อยากเห็นขั้นตอนการรักษาด้วยนี่นา?”
“ถ้าหากเธออยากดู เธอสามารถไปดูพร้อมกับพวกฉันได้ เพียงแต่ไม่สามารถไลฟ์สดได้”
ไม่มีไลฟ์สด ก็ไม่สามารถปรากฏตัวต่อหน้ากล้องได้
เช่นนั้นก็ไม่มีความหมาย
ฉู่หร่านเอ่ย “แต่ว่าผู้ชมเองก็น่าจะอยากดูไลฟ์สดขั้นตอนการรักษาด้วย”
เธอเดินมาด้านหน้ากล้องด้วยรอยยิ้มน่ารัก “ทุกคนว่าใช่หรือเปล่า?”
[ใช่ เรื่องน่าสนใจขนาดนี้ แน่นอนว่าฉันก็อยากดู!]
[อยากดู อยากดู!]
[หร่านหร่านเป็นนางฟ้าจริง ๆ !]
[สคริปต์จะถูดเปิดเผยหรือเปล่า? ดังนั้นเลยไม่กล้าไลฟ์สด]
[เดาได้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเป็นสคริปต์ป้ะ มีเพียงหร่านหร่านเท่านั้นที่ทำเป็นบื้อและไม่เข้าใจ เห็นได้ชัดเจนว่านี่เป็นการเห็นดีเห็นงามของฉู่ลั่วและทางทีมผู้กำกับ!]
[ถ่ายทอดสดไม่ได้จริง ๆ เหรอ ให้พวกเราดูคนเจ็บป่วยหายจากโรคร้ายแรงเถอะ!]
[เฮ้อ ไม่น่าสนใจเลยจริง ๆ ทั้งหมดเป็นสคริปต์!]
[ทั้งหมดเป็นสคริปต์!]
เฉียวโจวสีหน้าแข็งทื่อ “ผู้ใหญ่บ้านไม่ยอมให้ไลฟ์ครับ”
“ถ้าหากทุกคนต้องการดูไลฟ์ งั้นฉันจะไปคุยกับผู้ใหญ่บ้าน” ฉู่หร่านลุกขึ้นยืนพลางยิ้มละไม “คุณหวงคนนั้น อันที่จริงแล้วฉันรู้จัก”
ใบหน้าของฉู่จิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย “หร่านหร่าน…”
ฉู่หร่านพูดอย่างร่าเริง “พี่รอง อาหวงกับตระกูลของพวกเรานั้นคบกันมาหลายชั่วอายุคน ถ้าพวกเราไปพูดคุยกับเขา เขาจะต้องเห็นด้วยอย่างแน่นอน”
ฉู่จิงฝืนยิ้ม “หร่านหร่าน พวกเรากับตระกูลของอาหวงนั้นไปมาหาสู่กันด้วยเรื่องของธุรกิจ…”
ความสัมพันธ์ไม่ได้ดีขนาดนั้น!
ฉู่หร่านกลับบอกว่า “ไม่หรอก พี่รอง พี่ลืมไปแล้วเหรอ? เมื่อตอนวันเกิดครบรอบสิบขวบของฉัน อาหวงเองก็มาร่วมงานด้วย วันเกิดหลังจากนั้นเขาก็มาร่วมงานด้วยตลอด”
นั่นก็เพราะว่าหลายปีมานี้ภายในตระกูลทำธุรกิจกับตระกูลหวงมาโดยตลอด
“พี่รองไม่ยอมไปด้วยกันใช่ไหม?” ฉู่หร่านถามด้วยความน้อยอกน้อยใจ
ฉู่จิงลอบถอนหายใจ ขณะกำลังจะลุกขึ้นยืนพลันได้ยินฉู่หร่านพูดขึ้นว่า “พี่รองไม่ยอมไปก็ช่างเถอะ หนูไปเองได้”
เธอหันไปหาเฉียวโจว “ผู้กำกับรอฟังข่าวจากฉันได้เลย!”
จากนั้นหันไปพูดกับหน้ากล้อง “รอฟังข่าวดีจากฉันนะคะ!”
ตากล้องของเธอตะลึงงันชั่วขณะ และไล่ตามหลังไปภายใต้สัญญาณของเฉียวโจว
ภายในลานขนาดเล็กเงียบสงัดลงทันใด
เป็นเพราะพฤติกรรมของฉู่หร่าน ขณะนี้พวกเขาไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรต่อหน้ากล้อง
โดยเฉพาะฉู่จิง เขารู้สึกเพียงว่าถูกฉู่หร่านตลบหลัง เขาอยากระบายความขุ่นเคือง แต่กลับไม่มีเหตุผล ความคับข้องใจแบบนี้ทำให้เขาทำได้เพียงแค่เม้มริมฝีปากพลางนั่งลงบนเก้าอี้
ยังคงเป็นเหยียนอันอี้ที่ก้าวออกมาพลางพูดด้วยรอยยิ้ม “ในเมื่อหร่านหร่านยินยอมเสนอตัวแก้ปัญหาให้พวกเรา งั้นพวกเราก็รอข่าวจากหร่านหร่านเถอะ!”
“ถ้าหากหร่านหร่านสามารถแก้ปัญหาได้ งั้นทุกฝ่ายก็จะมีความสุข แต่ถ้าหากแก้ปัญหาไม่ได้ พวกเราก็จะทำตามแผนการก่อนหน้านี้ของปรมาจารย์ฉู่”
ทุกคนต่างก็ส่งเสียงตอบรับคำพูดของเหยียนอันอี้ และรอฉู่หร่านกลับมา
YOU MAY ALSO LIKE
