เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 620 วิ่งตอนกลางคืน

บทที่ 620 วิ่งตอนกลางคืน

ฉู่จิงวิ่งตามน้องสาวไป แต่ใครจะรู้ว่าเพิ่งวิ่งไปถึงหน้าบ้าน ฉู่หร่านที่เมื่อครู่ยังเดินช้า ๆ กลับเพิ่มความเร็วขึ้น แล้ววิ่งไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่บ้านทันที

ยิ่งวิ่ง ยิ่งเร็วขึ้น วิ่งเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ฉู่จิงอยากตามก็ตามไม่ทัน

เฉียวโจวก็ตื่นแล้ว เขารีบให้ตากล้องติดอุปกรณ์แล้วตามหลังไปทันที

แม้จะเป็นเวลากลางคืน แต่ยังมีคนติดตามไลฟ์สตรีมอยู่ราวกับเป็นนกเค้าแมว

ตอนที่ทีมงานกลับมายังบ้านพัก ได้ประกาศว่าการไลฟ์สตรีมจบแล้ว คนที่นอนดึกจึงคิดไม่ถึง ว่าจะได้รับแจ้งเตือนเปิดไลฟ์สตรีมรายการซุปตาร์ล่าผี ตอนกลางดึก พวกเขาพากันหลั่งไหลเข้ามาทีละคน

สิ่งที่พวกเขามองเห็น มีเพียงแผ่นหลังที่กำลังวิ่งอย่างรวดเร็วของฉู่จิง

[นี่เกิดอะไรขึ้นเหรอ?]

[ไม่รู้เหมือนกัน! ไลฟ์สตรีมกลางดึก ฉันก็นึกว่ามีเรื่องลี้ลับอะไรเกิดขึ้น]

[ฉันก็คิดเหมือนกัน เลยเปิดดูด้วยความตื่นเต้นและกลัวมาก คิดไม่ถึงว่า…]

[จะว่าไป แผ่นหลังของราชาภาพยนตร์ฉู่ก็ดึงดูดใจเหมือนกันนะ! แต่ไม่รู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่? ออกกำลังกายกลางดึกเหรอ?]

[ถ้าออกกำลังกาย ก็ไม่ควรให้ทีมงานเปิดไลฟ์สตรีมสิ!]

ขณะที่กำลังพูด เงาร่างหนึ่งก็ผ่านกล้องไปอย่างรวดเร็ว

[เมื่อกี้มันคืออะไรน่ะ?]

[ฉันตาฝาดไปเหรอ? เมื่อกี้เหมือนจะเป็นเงาคนผ่านไปนะ]

[เป็นเงาคน!]

[ราชาภาพยนตร์ฉู่วิ่งกลับมาแล้ว!]

[ราชาภาพยนตร์ฉู่กำลังตามเงานั้นอยู่]

[เหมือนกำลังตะโกนเรียกฉู่หร่านนะ ถ้าฉันฟังไม่ผิด!]

[กำลังเรียกหร่านหร่านจริงด้วย…]

[หร่านหร่านของพวกเราเป็นอะไรไป?]

ฉู่จิงวิ่งตามฉู่หร่านไปมาหนึ่งรอบ ก็หอบหนัก เหงื่อท่วมตัวไปหมดแล้ว

แต่ฉู่หร่านยังคงวิ่งไปมาเป็นรอบที่สองแล้ว

“พี่รอง ช่วยหนูด้วย!”

“พี่รอง เท้าหนูไม่ฟังคำสั่งหนู!”

“พี่รอง… กรี๊ดดดดด!”

รองเท้าของฉู่หร่านหลุดตอนวิ่ง เธอวิ่งอย่างรวดเร็วบนพื้นด้วยเท้าเปล่า ไม่นานก็วิ่งจนเลือดออก

ฉู่จิงวิ่งไปตรงหน้าฉู่ลั่ว “เกิดอะไรขึ้น?”

“กู่*[1]”

“อะไรนะ?”

“เธอโดนพิษกู่แล้ว ให้เธอโยนเครื่องประดับบนตัวทิ้ง!”

ฉู่หร่านวิ่งเร็วเกินไปจนฉู่จิงตามไม่ทัน และไม่ได้ยินว่าเธอกำลังพูดอะไร

ทีมงานของรายการ หยิบโทรโข่งขึ้นมา พวกเขาวิ่งตามฉู่หร่านพร้อมกับตะโกนบอกไปด้วยว่า “ถอดเครื่องประดับออก โยนทิ้งไป!”

ฉู่หร่านกรีดร้อง “อะไรนะคะ!”

“ถอดเครื่องประดับบนตัวทิ้ง!!!”

พวกเขาพยายามตะโกนเต็มที่ เสียงเหมือนจะดังไปทั่วทั้งหมู่บ้านเหลี่ยงโถว

ครั้งนี้ฉู่หร่านได้ยินแล้ว

เธอวิ่งไป ก็ถอดเครื่องประดับบนตัวโยนทิ้งไปด้วย

จนกระทั่งถอดปิ่นปักผมบนศีรษะโยนทิ้งไป ความเร็วในการวิ่งของเธอถึงได้หยุดชะงักลง

ทันทีที่หยุด เธอก็ทิ้งตัวกองลงไปบนพื้น ก่อนจะร้องไห้โวยวาย “เท้าของฉัน เท้าของฉัน ฮืออ”

ทีมงานของรายการรีบวิ่งเข้าไปพร้อมกับตากล้อง

แต่วิ่งไปได้แค่ครึ่งทางก็ถูกฉู่ลั่วขวางเอาไว้

ฉู่จิงวิ่งเข้าไปถึงก่อน เมื่อเห็นสภาพของฉู่หร่าน ก็รีบถอดเสื้อนอนมาคลุมน้องสาวเอาไว้

ตอนฉู่หร่านนอนหลับ เธอสวมชุดบาง ๆ หลังจากวิ่งมาอย่างหนัก ร่างกายก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อ ชุดนอนแนบไปกับลำตัว

“พี่รอง เท้าของหนู”

“พาไปส่งโรงพยาบาลก่อน”

ตากล้องถึงได้ตามไป กล้องถ่ายไปที่เท้าของฉู่หร่าน คนทั้งช่องไลฟ์สตรีมต่างพากันตกใจ

[ให้ตาสิ ฉันตกใจหมดเลย]

[นี่… นี่น่ากลัวเกินไปแล้ว!]

[ไม่ไหว ไม่ไหว ฉันเห็นเลือดแล้วจะเป็นลม…]

[ไม่ไหว! รับไม่ไหวแล้ว]

[ยิ่งดูยิ่งเจ็บ!]

[แค่มองแวบเดียว เท้าของฉันก็เจ็บจนสั่นไปหมดแล้ว]

ทีมงานของกองถ่ายรีบให้เจ้าหน้าที่พยาบาลเข้ามาจัดการกับแผลที่เท้าของฉู่หร่าน

หลังจากฆ่าเชื้อแบบง่าย ๆ แล้ว เจ้าหน้าที่จึงบอกว่า “พาไปโรงพยาบาลก่อน! ทั้งหมดนี้เป็นแผลที่ต้องได้รับการดูแลอย่างดี ไม่อย่างนั้นจะทิ้งรอยแผลเป็นไว้ได้”

“ฉันไม่อยากให้มีรอยแผลเป็น ฉันไม่อยากให้มีรอยแผลเป็น!” ตั้งแต่หยุดวิ่งได้ ฉู่หร่านก็เอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด

บ้านพักเต็มไปด้วยเสียงร้องไห้ของเธอ

เฉียวโจวบอก “พาเธอไปโรงพยาบาลก่อนเถอะ! คนสำคัญที่สุด”

ฉู่จิงกำลังจะอุ้มเธอออกไป ฉู่หร่านก็ถลึงตามองฉู่ลั่วท่าทางดุร้าย พลางตั้งคำถามว่า “เธอจงใจใช่ไหม?”

ฉู่ลั่ว “…”

“เธอรู้มาตั้งนานแล้วใช่ไหมว่าเครื่องประดับพวกนั้นมีปัญหา? เธอเลยรอให้ฉันต้องอับอายแบบนี้ใช่ไหม?”

ฉู่ลั่ว “…”

“พี่รอง พี่ดูเธอสิ! เธอจงใจให้เป็นแบบนี้ เธออยากให้หนูได้รับบาดเจ็บ ฉู่ลั่ว ฉันไม่คิดเลยนะ ว่าเธอจะจิตใจโหดเหี้ยมขนาดนี้ ฉันเห็นเธอเป็นน้องสาวมาตลอด แต่เธอกลับทำกับฉันแบบนี้!”

[1] กู่ (蛊) หนึ่งในของไสยเวทของจีน เป็นพิษซึ่งได้มาจากสัตว์พิษตามความเชื่อของคนจีน โดยเฉพาะคนของชนเผ่าเหมียว ทำขึ้นโดยนำสัตว์พิษชนิดต่าง ๆ เช่น ตะขาบ งู แมลงป่อง ใส่ลงในภาชนะ แล้วปิดผนึก ปล่อยให้สัตว์เหล่านั้นกัดกินกันเอง ตัวสุดท้ายที่รอดมาเพียงหนึ่งเดียวเชื่อว่ามีพิษร้ายแรงที่สุด มักนำมาใช้ในกิจกรรมทางไสยศาสตร์ เช่น ฆ่าคน ทำร้ายคน ก่อโรคภัยไข้เจ็บ หรือทำเสน่ห์