เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 648 หินกู่
บทที่ 648 หินกู่
หลังจากหัวหว่านได้รับโทรศัพท์ เธอก็รีบมาทันที
จั่วโยวโยวเปลี่ยนมาสวมเสื้อผ้าสะอาดและสบายแล้ว รูปร่างของหญิงสาวยังคงผอมบาง ราวกับถ้ามีลมพัดมาก็พัดพาเธอไปได้
บนใบหน้ามีเลือดฝาดมากขึ้นกว่าเดิม แต่แววตายังคงเหม่อลอย ไม่มีการแสดงออกใด
แต่ใบหน้าเล็ก ๆ ของเสี่ยวยาเป็นสีชมพู ในมือถือลูกโป่งกระต่ายอันน้อย เธอมวยผมสองข้างเหมือนนาจา เหมือนก้อนลูกชิ้นสีแดง ๆ ไม่มีผิด
ฉู่ลั่วบอกกับจั่วโยวโยวว่า “ฉันเล่าสถานการณ์ที่บ้านของฉันไปแล้ว ถ้าหากว่าคุณกลัว ฉันสามารถหาโรงแรมให้คุณพักได้ค่ะ”
“ไม่พักโรงแรมค่ะ” จั่วโยวโยวน้ำเสียงอ่อนแอ เธอส่ายหน้า “พวกเราจะพักที่บ้านของท่านปรมาจารย์ค่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะท่านปรมาจารย์ ฉันคงตายไปนานแล้ว”
“อย่างนั้นก็ดีค่ะ คุณกลับบ้านไปพร้อมหัวหว่านนะคะ”
“หัวหว่าน เธอจัดเตรียมอะไรให้พวกเขาด้วยนะ แล้วให้คำแนะนำเรื่องในบ้านของฉัน… ทุกอย่าง”
หัวหว่านพยักหน้า “คุณหนูวางใจได้ค่ะ ที่บ้านมีห้องสำหรับแขกมากมาย ฉันจะจัดการให้ดี คุณหนูล่ะคะ?”
“ที่เมืองอวิ๋นยังมีเรื่องให้จัดการ”
หัวหว่านไม่ตอบอะไร เธอพาจั่วโยวโยวกับลูกสาวจากไป
จนกระทั่งพวกเขาขึ้นไปนั่งบนรถแล้วขับออกไป ฉู่จิงถึงได้เดินออกมาจากมุมหนึ่ง
อาจจะเป็นเพราะเขาไม่ได้นอนทั้งคืน ใบหน้าจึงเหนื่อยล้า มีหนวดขึ้นประปราย แต่เขากลับไม่สนใจแม้แต่น้อย
เขาเดินไปอยู่ข้างฉู่ลั่วเงียบ ๆ มองจั่วโยวโยวกับลูกสาวจากไป
“ฉันเป็นพ่อแท้ ๆ ของเสี่ยวยา อักขระบนตัวเธอจะกำจัดได้เมื่อไหร่เหรอ?”
“รอให้ฉันกลับไปที่เมืองเจียงก่อนค่ะ”
ฉู่จิงพยักหน้า ก่อนจะถามอีกว่า “หลังกำจัดอักขระออกไปได้แล้ว เสี่ยวยาจะพูดได้หรือเปล่า?”
“อืม”
“แบบนั้นก็ดี”
ฉู่จิงละสายตากลับมา มองฉู่ลั่ว เขาโค้งคำนับฉู่ลั่วอย่างจริงใจ “ขอบคุณเธอมาก”
ฉู่ลั่วตอบ “ฉันไม่ได้ช่วยสองแม่ลูกเพราะคุณ ก่อนหน้านี้ฉันเคยสัญญากับคนตระกูลจั่วเอาไว้ ว่าจะช่วยเหลือเลือดเนื้อเชื้อไขของพวกเขา”
“ไม่ว่าเธอจะช่วยพวกเขาสองแม่ลูกด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ฉันก็ต้องขอบคุณเธออยู่ดี” พูดจบ เขาก็ยืนตัวตรง “และต้องขอโทษเธอด้วย”
ฉู่ลั่วหรี่ตาลงเล็กน้อย เผยสีหน้าไม่เข้าใจ
“ฉัน… ไม่ใช่พี่ชายที่ดีเลย” ความทรงจำหลังม่านบังตาในอดีต ตอนนี้ถูกเปิดออกหมดแล้ว พี่ชายรองถึงได้รู้ว่าตนเป็นพี่สารเลวมากคนหนึ่ง
ฉู่ลั่ว “…”
“ฉัน… ”
ฉู่จิงยังคิดจะพูดบางอย่างอีก แต่ก็มีเสียงดังขึ้นมาที่หน้าโรงพยาบาลเสียก่อน
ผู้ชายคนหนึ่งถูกเข็นลงมาจากรถพยาบาล กำลังร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด
ตัวเขาขดงอเป็นก้อน และคร่ำครวญไม่หยุด
ด้านหลังมีคนในครอบครัวตามมา หญิงสาวร้องไห้ไปพูดไปด้วยว่า “ฉันก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นค่ะ เมื่อวานหลังกลับมาจากทำงาน ก็บอกว่าปวดท้อง ถามว่าเขาทานอะไรไป เขาก็บอกว่าตัวเองกินเหมือนที่เคยกิน เมื่อวานตอนเย็นพวกเรามาโรงพยาบาลครั้งหนึ่งแล้ว แต่ตอนนั้นหมอตรวจแล้วบอกว่าไม่มีปัญหาอะไร พร้อมกับจ่ายยามาให้ค่ะ”
“แต่คิดไม่ถึงเลยว่า วันนี้อาการของเขาจะหนักขึ้นกว่าเดิม”
หมอเข็นอีกฝ่ายไปเอกซเรย์
ฉู่ลั่วบอกกับฉู่จิง “ฉันยังมีธุระค่ะ”
เธอตามพวกเขาไปแล้ว
…
ฉู่ลั่วเดินมาหยุดอยู่ข้าง ๆ ครอบครัวของอีกฝ่าย “สวัสดีค่ะ ฉันคือฉู่ลั่ว…”
“ปรมาจารย์ฉู่!” ผู้หญิงที่ตอนแรกยังกระวนกระวายใจ แต่ทันทีที่เห็นฉู่ลั่วก็รีบคว้าจับมือเธอเอาไว้ “ปรมาจารย์ฉู่ คุณมาปรากฏตัวที่นี่ เพราะสามีของฉันถูกวิญญาณชั่วร้ายทำร้ายใช่ไหมคะ!”
ฉู่ลั่วที่กำลังคิดว่าควรจะพูดโน้มน้าวอีกฝ่ายังไง ก็เงียบไปแล้ว
อีกฝ่ายเห็นฉู่ลั่วไม่พูดอะไร จึงรีบเอ่ยขึ้นทันที “ปรมาจารย์ฉู่คะ สามีของฉันถูกวิญญาณชั่วร้ายเล่นงานใช่ไหมคะ!”
ฉู่ลั่วเอ่ย “ไม่ใช่วิญญาณชั่วร้าย”
“ถ้าอย่างนั้น…”
“เขาถูกพิษกู่ค่ะ”
“ถูกพิษกู่!” อีกฝ่ายร้องออกมาด้วยความตกใจ
ฉู่ลั่วพยักหน้า “ถูกพิษกู่ น่าจะมาจากหินกู่นะคะ สามีของคุณคงจะไปเหยียบถูกหินกู่เข้า ในท้องของสามีคุณแข็งเหมือนกับหิน”
ผู้หญิงพยักหน้า “ใช่ ใช่ ใช่ ท้องของสามีฉันแข็งมากเลยค่ะ แต่ว่าหินกู่…”
“มีกู่ประเภทนี้อยู่จริงเหรอคะ?”
คนในเมืองอวิ๋น ต่างเคยได้ยินเรื่องกู่ แต่กลับไม่มีใครเคยได้ยินเรื่องหินกู่มาก่อน
ฉู่ลั่วอธิบาย “นี่เป็นกู่ประเภทหนึ่งค่ะ นับเป็นวิชากู่ที่ชั่วร้ายมาก”
หลังจากเอกซเรย์เสร็จ หมอเอาฟิล์มมาดูก็เห็นฉู่ลั่วปรากฏตัวมาพร้อมกับคนในครอบครัว “คนนี้คือ…”
“ปรมาจารย์ฉู่ค่ะ เธอจะอยู่ฟังกับพวกเราตรงนี้”
“…” หมอพูดไม่ออกไปครู่หนึ่ง “ต้องเชื่อในวิทยาศาสตร์นะครับ อย่าให้ความเชื่อไสยศาสตร์งมงายทำร้ายคนไข้”
หน้าโรงพยาบาลมีพวกคนที่สร้างเรื่องงมงายแบบนี้เดินเข้าออกบ่อย ๆ เพื่อมาหลอกผู้ป่วยระยะสุดท้ายกับครอบครัว
เฮ้อ!
เขาหยิบฟิล์มขึ้นมาตรวจสอบเล็กน้อย “ปัญหาของสามีคุณไม่หนักอะไร แค่ในท้องมีก้อนหินอยู่ ผ่าตัดเอาออกมาก็ดีขึ้นแล้วครับ”
พูดจบ ภรรยาผู้ป่วยกลับหันไปหาฉู่ลั่วด้วยสีหน้าตกใจ
YOU MAY ALSO LIKE
