เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 649 ไร้สาระเกินไปแล้ว
บทที่ 649 ไร้สาระเกินไปแล้ว
ภรรยารีบบอกกับสามี “เมื่อกี้ ปรมาจารย์ฉู่บอกฉันว่า คุณไม่ได้ถูกวิญญาณชั่วร้ายทำร้าย แต่ถูกกู่ เป็นหินกู่”
สามีก็ตกใจเช่นกัน “หินกู่!?”
หมอกุมขมับ ขมวดคิ้วพูดอย่างไม่พอใจ “หินกู่อะไรกัน คุณก็แค่ไม่ระวังกินหินเข้าไปหนึ่งก้อน…”
พูดมาถึงประโยคสุดท้าย คำพูดของหมอก็หยุดไป รีบมองฟิล์มอีกครั้ง
หินก้อนนั้นไม่ได้เล็กเลย ไม่สามารถกลืนลงไปแบบไม่รู้ตัวได้แน่
“ท่านปรมาจารย์ ท่านปรมาจารย์… มีวิธีแก้ไหมคะ? สามารถแก้หินกู่โดยไม่ต้องผ่าตัดได้ไหมคะ?”
หมอตบโต๊ะเบา ๆ “อย่าถูกหลอกนะครับ! หินกู่อะไรกัน ที่แท้ก็แค่พวกต้มตุ๋น ผ่าตัดเอาหินออกมาก็พอแล้วครับ”
ฉู่ลั่วบอกว่า “หินกู่เดินทางไปในอวัยวะภายในของคนค่ะ”
หมอ “…”
ไม่เคยได้ยินอะไรที่ฟังแล้วหมดคำพูดขนาดนี้มาก่อน
เขาถามคนไข้ “คุณเชื่อที่เธอพูดหรือเปล่า? ที่ก้อนหินสามารถเคลื่อนที่ไปในอวัยวะภายในของคนได้?”
มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว…
“พวกเราเชื่อครับ!”
“ปรมาจารย์ฉู่ไม่มีทางพูดผิดแน่นอนค่ะ”
หมอนิ่งไป “…”
เขาแอบหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรแจ้งตำรวจ
…
ยี่สิบนาทีต่อมา
ตำรวจสวมชุดเครื่องแบบหลายนายปรากฏตัวในห้องพักผู้ป่วย พลางเอ่ยถามด้วยใบหน้าเคร่งขรึมว่า “ใครกัน ใครที่กุเรื่องไสยศาสตร์งมงาย!”
“เธอครับ คุณตำรวจ” หมอชี้ไปยังฉู่ลั่วผู้นั่งอยู่บนเก้าอี้
ฉู่ลั่วผินหน้ามามองพวกเขา
ตำรวจคนหนึ่งเบิกตาโพล่ง “ป …ปรมาจารย์ฉู่”
หมองุนงง “พวกคุณรู้จักเหรอ?”
ไม่ใช่แล้ว! นี่มันอะไรกัน ทำไมถึงเรียกเธอว่าปรมาจารย์ล่ะ?
ปรมาจารย์ นี่เป็นคำเรียกที่ทรงเกียรติมากนะ!
ตำรวจยิ้มขึ้นมาทันที “ใครไม่รู้จักปรมาจารย์ฉู่บ้างล่ะ! หมอเลี่ยว คุณไม่เคยดูรายการเรียลลิตีเหรอครับ? ครั้งนี้ปรมาจารย์ฉู่มาไลฟ์สตรีมที่เมืองอวิ๋น ปรมาจารย์ฉู่ก็มีส่วนร่วมในการเปิดโปงคดีหมู่บ้านเหลี่ยงโถว นะ!”
รายการเรียลลิตี… แน่นอนว่าหมอเลี่ยวดูน้อยมาก
แต่ข่าวคดีหมู่บ้านเหลี่ยงโถวออกข่าวทุกวัน เขาย่อมเคยเห็นผ่านตามาบ้าง ในข่าวระบุเพียงว่าค้นพบคดีที่หมู่บ้านเหลี่ยงโถวเพราะรายการเรียลลิตี แต่ไม่ได้ลงรายละเอียดว่าเป็นรายการไหน
หลังจากเข้าใจเรื่องราวแล้ว ตำรวจจึงตั้งคำถามกับผู้ป่วยและภรรยา
“ปรมาจารย์ฉู่ คุณสามารถกำจัดหินกู่อะไรนี่ได้หรือเปล่า?”
“ได้ค่ะ”
“จะมีความเสียหายอะไรกับร่างกายผู้ป่วยไหมครับ?”
“ไม่มีค่ะ”
ตำรวจรีบหันมาโน้มน้าว “หมอเลี่ยว คุณก็ได้ยินแล้ว วิธีการรักษาของปรมาจารย์ฉู่ไม่สร้างความเสียหายกับร่างกายของคนไข้ ไม่ว่าจะจริงหรือเท็จ ก็ลองให้ปรมาจารย์ฉู่รักษาดูก่อนเถอะครับ”
คนไข้เห็นด้วย ตอนนี้แม้กระทั่งตำรวจก็เห็นด้วย
หมอเลี่ยวจึงทำได้เพียงพยักหน้าอย่างงุนงง
ฉู่ลั่วให้ผู้ป่วยเตรียมสมุนไพรสามชนิดได้แก่ กำมะถันแดง กระเทียม ว่านน้ำ*[1]
“แค่สมุนไพรสามชนิดนี้ก็พอแล้วเหรอ?”
“ค่ะ”
หมอเลี่ยวขมวดคิ้ว
สมุนไพรจีนสามชนิด?
ไม่นานก็หาสมุนไพรทั้งสามชนิดมาได้ ฉู่ลั่วให้พวกเขาเตรียมน้ำเดือดมาเพิ่ม หลังจากนำสมุนไพรทั้งสามชนิดไปแช่ในน้ำเดือดแล้ว ก็ให้คนป่วยกัด แล้วกลืนลงไปโดยตรง
ผู้ป่วยกลืนสมุนไพรทั้งสามชนิดลงไปอย่างเชื่อฟัง
หมอเลี่ยว “…”
ไร้สาระเกินไปแล้ว
นี่มันไร้สาระเกินไปแล้วจริง ๆ!
สิบนาทีต่อมา…
จู่ ๆ ผู้ป่วยก็ปิดปาก กะพริบตาให้ภรรยาอย่างร้อนรน ภรรยาเข้าใจความหมาย จึงตรงไปหยิบกะละมังมาให้
หลังจากผู้ป่วยอาเจียนอย่างยากลำบาก เพิ่งล้มตัวนอนได้ไม่นาน เขาก็ดึงผ้าห่มออก และพุ่งตัวไปในห้องน้ำอีกรอบ
ฉู่ลั่วเอ่ย “รอให้เขาออกมาก็ไม่มีปัญหาแล้วค่ะ”
เหล่าตำรวจเชื่อถือและพยักหน้าอย่างจริงจัง
แต่หมอเลี่ยวกลับขมวดคิ้ว “นี่ไม่ใช่เป็นการสั่งยาให้อาเจียนกับยาระบายเหรอ?”
“มันต่างจากยาให้อาเจียนกับยาระบายค่ะ ทั้งสองชนิดนี้เป็นยาที่แก้พิษบนตัวหินกู่ หากอาเจียนหรือระบายออกมาเฉย ๆ มันจะไม่มีผลอะไรกับหินกู่เลย”
แม้จะถูกสงสัยแต่ฉู่ลั่วก็ไม่ได้โกรธอะไร กลับกันยังอธิบายให้ฟังด้วย
หมอเลี่ยวยังคงขมวดคิ้ว
ผ่านไปสักพักหนึ่ง ผู้ป่วยก็ออกมาจากห้องน้ำ ร่างกายของเขาหมดแรงแล้ว
ฉู่ลั่วเอ่ย “ในตัวเขาไม่มีหินกู่แล้วค่ะ”
หมอเลี่ยวกุมขมับ “เป็นไปไม่ได้”
ผู้ป่วยเอนตัวพิงภรรยา แม้จะอ่อนแอมาก แต่กลับพูดขึ้นว่า “น่าจะไม่มีแล้วล่ะครับ ท้องของผมไม่ปวดแล้ว”
ตำรวจเห็นสถานการณ์เช่นนี้จึงออกความเห็นว่า “ถ้าอย่างนั้นลองเอกซเรย์ดูดีไหมครับ?”
ภรรยามองฉู่ลั่วด้วยท่าทางลำบากใจ กลัวว่าท่านปรมาจารย์จะโกรธ
ใครจะรู้ว่าฉู่ลั่วจะพูดว่า “ก็ดีค่ะ”
หลายสิบนาทีผ่านไป หมอเลี่ยวก็ถือฟิล์มเอกซเรย์เข้ามา ใบหน้าเคร่งเครียด
[1] ว่านน้ำ (菖蒲) มีลำต้นเป็นเหง้าอยู่ใต้ดินลักษณะเป็นแท่งค่อนข้างแบน มีใบแข็งตั้งตรง รูปร่างแบนเรียวยาวคล้ายใบดาบฝรั่ง ปลายใบแหลม แตกใบเรียงสลับซ้ายขวาเป็นแผง ใบค่อนข้างฉ่ำน้ำ ดอกมีสีเขียวมีขนาดเล็กออกเป็นช่อ มีจำนวนมากอัดกันแน่นเป็นแท่งรูปทรงกระบอก มีก้านช่อดอกลักษณะคล้ายใบ ทั้งใบ เหง้า และรากมีกลิ่นหอมฉุน ชอบขึ้นตามที่น้ำขัง หรือที่ชื้นแฉะ