เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 651 เกร็ดความรู้

บทที่ 651 เกร็ดความรู้

แค่ผู้บำเพ็ญเต๋าที่นี่ก็น่าหงุดหงิดมากพอแล้ว ไหนจะปรมาจารย์กู่ของเมืองเซียงอีก

คนพวกนี้มองฉู่ลั่วเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม อยากรู้ว่าเธอจะทำยังไง?

ซู่เซี่ยงหยางกัดฟัน

รัฐบาลของเมืองอวิ๋นกำลังเร่งรัดให้องค์กรของพวกเรารีบหาทางจัดการโดยเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้

หากยังขอร้องปรมาจารย์กู่ในเมืองอวิ๋นต่อไป ความน่าเคารพยำเกรงขององค์กรต่อลัทธิเต๋าคงลดน้อยลง ต่อไปคิดอยากจะทำอะไรขึ้นมา คงเป็นเรื่องยาก

คนพวกนี้นี่มัน…

ผู้บัญชาการซู่มองเจ้านิกายหญิงด้วยความร้อนใจ

ฉู่ลั่วไล้สายตามองทีละคน ก่อนจะถามอีกครั้ง “พวกคุณตามหาปรมาจารย์กู่กลุ่มนี้ไม่ได้ใช่ไหม?”

“ไม่รู้เลย ยากเกินไป”

เธอถามย้ำ “และหาทางระงับพิษกู่นี้ไม่ได้ใช่ไหม?”

“จนปัญญาจริง ๆ ปรมาจารย์กู่ในเมืองอวิ๋นมีน้อยเกินไปแล้ว”

ฉู่ลั่วพยักหน้า “ได้ ถ้าอย่างนั้นก็ตามนี้! เรื่องพิษกู่ ทางองค์กรจะหาทางแก้เอง”

เธอยืนขึ้นพูดกับซู่เซี่ยงหยาง “พวกเราไปกันเถอะค่ะ”

ผู้บัญชาการซู่เดินตามหลังเธอออกมาอย่างรวดเร็ว

จนกระทั่งเจ้านิกายหญิงเดินออกไป คนข้างในจึงมองหน้ากัน

“ฉู่ลั่วคนนี้หมายความว่ายังไงกันแน่?”

“ก็แค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง คิดว่าตัวเองสั่งการทั้งลัทธิเต๋าได้จริงเหรอ?”

เหวินหวาหลับตาลง พูดเตือนว่า “ความสามารถของฉู่ลั่วเป็นสิ่งที่ไม่อาจมองข้ามได้ เธอได้รับการสืบทอดตำแหน่งเจ้านิกายจากชิงหยางโดยตรง”

“พลังวิญญาณและความสามารถต้องไม่เป็นที่กังขาแน่”

“คอยดูว่าเธอจะจบเรื่องนี้ยังไง”

…

ซู่เซี่ยงหยางตามฉู่ลั่วมาพร้อมถามอย่างร้อนใจ “แต่ในองค์กรไม่มีปรมาจารย์กู่เลยสักคนนะครับ!”

“ต่อให้มี ก็ไม่สามารถแก้พิษกู่มากขนาดนี้ได้แน่นอน!”

คนขององค์กรยุ่งมากแล้ว

“หรือจะให้เรียกตัวคนที่เราบันทึกไว้กลับมาดี?”

เธอบอก “ไม่ต้อง”

ซู่เซี่ยงหยางถาม “แล้วจะทำยังไงกันล่ะ?”

เจ้านิกายตอบคำเดียว “ไลฟ์สตรีม”

“ไลฟ์สตรีม?”

ทันใดนั้น แอ็กเคานต์เมฆใสเฝ้ามองตะวันก็มีแจ้งเตือนไลฟ์สตรีม แฟนคลับที่ได้รับข้อความ รีบหลั่งไหลเข้ามาในช่องไลฟ์สตรีม

[ว้าว ๆๆ คุณปู่ทวด ช่องไลฟ์สตรีมที่คุณปู่ทวดติดตาม ในที่สุดก็มาแล้ว]

[ท่านเทพธิดา ท่านเทพธิดา เรื่องที่เมืองอวิ๋นจริงหรือเปล่า? ได้ยินว่าชาวบ้านของหมู่บ้านเหลี่ยงโถวเล่นของกันหมดเลย!]

[ในที่สุดเจ้าของช่องก็ไลฟ์สตรีมแล้ว ในวันที่ไม่มีเจ้าของช่อง แม้แต่เรื่องซุบซิบในวงการบันเทิงก็ดึงดูดความสนใจฉันไม่ได้!]

[ครั้งนี้ไม่รู้ว่าจะจับได้ฉันหรือเปล่า?]

[เอ๋? แปลกจังเลย? ครั้งนี้หัวข้อไลฟ์สตรีมของเจ้าของช่องเปลี่ยนไปแล้ว]

ก่อนหน้านี้หัวข้อไลฟ์สตรีมจะเป็น #ฟังเรื่องราวในอดีต ปัจจุบัน อนาคต# แต่ตอนนี้กลายเป็น #เรื่องกู่ในเมืองอวิ๋น#

[เรื่องกู่*[1] นี่ ไม่ใช่ว่าพิมพ์ผิดใช่ไหม!]

[ตกลงเป็นคำว่าเรื่องราว หรือเรื่องกู่กันแน่!]

[หมายความว่าครั้งนี้เจ้าของช่องจะเล่าเรื่องกู่ที่เมืองอวิ๋นของพวกเราใช่ไหม? เมืองอวิ๋นของเรามีกู่จริง ๆ เหรอ?]

[เรื่องราว หรือว่าเรื่องกู่? นี่คือคำถาม!]

ซู่เซี่ยงหยางยืนอยู่ตรงหน้าฉู่ลั่วพลางขมวดคิ้ว

ปรมาจารย์หลายคนในองค์กรก็กระซิบเสียงเบา

“ไลฟ์สตรีมแก้ไขเรื่องกู่ได้เหรอ?”

“ไม่รู้เหมือนกัน แต่ท่านเจ้านิกายมั่นใจขนาดนี้ แสดงว่าคงหาวิธีได้แล้วล่ะ!”

ไม่ใช่แค่คนในองค์กรที่มีสีหน้างุนงง

ปรมาจารย์ลัทธิเต๋าของเมืองอวิ๋น ต่างก็ดูไลฟ์สตรีมของฉู่ลั่วด้วยความฉงนใจเช่นกัน

แทนที่พวกเขาจะเข้าไปดูในช่องไลฟ์สตรีมของฉู่ลั่วกันทุกคน แต่กลับฉายไลฟ์สตรีมขึ้นจอขนาดใหญ่ แล้วมารวมตัวดูด้วยกันแทน

“ยัยหนูนี่จะทำอะไร?”

“หรือเธอคิดว่าการไลฟ์สตรีมจะสามารถแก้ปัญหาได้?”

“คงไม่ได้จะไลฟ์บอกว่าพวกเราเป็นคนทำพิษกู่นี้หรอกนะ!”

มีคนหัวเราะเยาะขึ้นมา “เธอจะใส่ร้ายพวกเราโดยไม่มีหลักฐานขนาดนั้นได้ยังไง แบบนี้ไม่ดีมั้ง? ใส่ร้ายตามใจ ฉันคิดว่าเจ้านิกายอย่างเธอทำไม่ได้หรอก”

“ดูสิว่ายัยเด็กคนนี้จะงัดลูกไม้อะไรออกมา!”

ช่วงนี้ฉู่ลั่วยุ่งมาก เมื่อกลับมาไลฟ์สตรีมอีกครั้งและได้เห็นความกระตือรือร้นของผู้ชม ทำให้เธอเหมือนเข้ามาอยู่อีกโลกหนึ่ง

เธอไม่ได้สนใจช่องแชตที่ไหลไม่หยุดบนหน้าจอ แต่พูดออกไปตรง ๆ ว่า “ครั้งนี้พวกเราจะมาให้เกร็ดความรู้กันค่ะ”

[เกร็ดความรู้? ไม่ใช่เล่าเรื่องเหรอ?]

ฉู่ลั่วพยักหน้า “ก็นับเป็นการเล่าเรื่องราวนะคะ แต่เป็นการเล่าเรื่องเกี่ยวกับกู่ค่ะ”

เธอยืนขึ้น เดินไปยังห้องพักผู้ป่วย โดยมีตากล้องเดินตามมาด้วย

ทางองค์กรเป็นคนจัดการตากล้องให้ เพียงแต่ไม่ได้มีเทคนิคในการถ่ายทำอะไรนัก

ดังนั้นฉู่ลั่วจึงติดต่อไปหาเฉียวโจว เขาจึงส่งตากล้องมาให้อีกสองคน

พวกเขาล้วนคุ้นเคยกับการถ่ายฉู่ลั่ว

ทันทีที่เห็นฉู่ลั่วยืนขึ้น ตากล้องก็ตามเธอไปด้วยความเคยชิน กล้องถ่ายตามคำพูดของฉู่ลั่ว ด้วยการแพลนกล้องไปรอบ ๆ

[เหมือนจะเป็นโรงพยาบาล]

[ทำไมเทพธิดาถึงไปอยู่ที่โรงพยาบาลล่ะ!]

[ทั้งชั้นนี้เหมือนจะไม่มีใครเลยนะ พยาบาลกับหมอก็มีแต่งานรัดตัวมาก หรือว่าจะมีโรคระบาด?]

[ไม่ใช่หรอกมั้ง! เป็นไปไม่ได้หรอก!]

[1] เรื่องกู่ (蛊事) ภาษาจีนออกเสียงว่า Gǔ shì (กู่ ซื่อ) ซึ่งออกเสียงคล้ายคำว่า 故事 Gùshì (กู้ ซื่อ) ที่แปลว่า เรื่องราว ซึ่งเป็นคอนเทนต์หลักของฉู่ลั่ว