เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 679 คุณยังเป็นคนหรือเปล่า
บทที่ 679 คุณยังเป็นคนหรือเปล่า
ไจ่เอ่อร์ป๋ายมองพี่เฉียนที่ถูกทุบตีแล้วตกใจจนหน้าซีด
หล่อนหันหลังจะหนีแต่กลับมีคนขวางทางเอาไว้
ปิ่งอินฮวามองหล่อนด้วยสายตาดูถูก
ส่วนไจ่เอ่อร์ป๋ายก็ตะลึงอยู่ตรงนั้นแล้วมองปิ่งอินฮวาอย่างโกรธแค้น “ทั้งหมดเป็นเพราะคุณ!”
“เป็นเพราะคุณนั้นแหละที่ทำให้ฉันกลายเป็นแบบนี้!”
“ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ฉันก็ไม่มีทางคิดที่จะเดินทางนี้หรอก ถ้าตอนแรกคุณให้บทบาทที่ฉันอยากได้ ฉันก็คงไม่…ไม่มีทางตอบรับเธอ”
“ทั้งหมดเป็นเพราะคุณ! คุณนั่นแหละที่ทำร้ายฉัน!”
ยิ่งไจ่เอ่อร์ป๋ายพูดออกมา ความโกรธในดวงตาของก็ยิ่งแรงขึ้น ก่อนพุ่งเข้าใส่ปิ่งอินฮวา
ปิ่งอินฮวาคว้าข้อมือของหล่อนไว้แล้วพยายามหยุดยั้ง จากนั้นก็ยกมือขึ้นตบหน้าหล่อน “ตัวคุณเป็นเดรัจฉานเองก็อย่าโยนความผิดมาให้คนอื่น”
“เสือมันยังไม่กินลูกตัวเองเลย คุณยังเป็นคนหรือเปล่า?”
“สัตว์มันยังไม่ใจร้ายเท่าพวกคุณเลย!”
เมื่อนึกถึงคำพูดของฉู่ลั่ว ปิ่งอินฮวาก็รู้สึกโกรธมากขึ้นมาทันที
ต้องเป็นเดรัจฉานแบบไหนกันถึงได้ลงมือกับลูกของตัวเองที่อายุไม่กี่ขวบได้ลง แถมยังเป็นการทรมานจนตายอีก!
สัตว์นรก… สัตว์นรกชัด ๆ!
ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห!
ปิ่งอินฮวายกมือขึ้นตบไจ่เอ่อร์ป๋ายอีกครั้ง
สถานการณ์ตอนนี้วุ่นวายไปหมดแล้ว
ส่วนฉู่ลั่วกำลังยืนกอดตุ๊กตาพอร์ซเลนอยู่ด้านข้าง
หมิงหลู่เองก็ยืนกอดหม้อดินเผาอยู่ข้าง ๆ เธอเช่นกัน
หมิงหลู่มองสิ่งที่พวกเขาสองคนกอดอยู่แล้วถอนหายใจหนัก ๆ “ปรมาจารย์ครับ เด็กคนนี้… จะเป็นยังไงบ้างครับ?”
“มันถูกเปลี่ยนไปแล้ว ทั้งยังมีพลังความโกรธรุนแรงอีก ถ้าคิดจะปลดปล่อยวิญญาณก็คงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกค่ะ”
หมิงหลู่ถอนหายใจอย่างไร้เรี่ยวแรง “ถ้าปรมาจารย์ต้องการให้ผมทำอะไรก็บอกมาได้เลยนะครับ”
ฉู่ลั่วมองไปทางเขา
หมิงหลู่กอดหม้อดินเผาไว้ในอ้อมแขน “เด็กคนนี้ไม่ได้มีความผิดอะไร ถ้าผมพอจะช่วยเธอได้สักหน่อยก็นับว่าเป็นบุญใช่ไหมครับ?”
ฉู่ลั่ว “…”
เธอมองไปทางพี่เฉียนกับไจ่เอ่อร์ป๋ายที่ถูกทุบตีอยู่
แล้วก็หันมามองหมิงหลู่ที่กำลังถอนใจกับปิ่งอินฮวาที่กำลังโกรธ
ความสัมพันธ์บนโลกใบนี้มันช่างลึกลับซับซ้อนเสียจริง ๆ
พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดที่เกี่ยวข้องกันทางสายเลือด กลับทรมานลูกอย่างสาหัสเพื่อใช้ประโยชน์
ส่วนคนที่ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือด กลับเจ็บปวดและโกรธแค้นแทนเด็ก
ไม่นานนัก …ตำรวจก็มาถึง
หลังจากแยกกลุ่มคนออกไปแล้ว ตำรวจก็พาตัวพี่เฉียนกับไจ่เอ่อร์ป๋ายออกไป
พี่เฉียนถูกทุบตีจนหน้าบวมและมีรอยเท้าอยู่ทุกที่บนร่างกาย
ส่วนไจ่เอ่อร์ป๋ายมีแค่รอยตบบนหน้าไม่กี่รอยเท่านั้น
ทันทีที่ตำรวจพาตัวพวกเขาออกมาจากบริษัท ก็เจอกลุ่มนักข่าวมารุมล้อมพวกเขาเอาไว้
ปิ่งอินฮวานั่งอยู่ในรถมองคนสองคนที่ดูอับอาย พลางหัวเราะเยาะ “เธออยากแสงมาตลอดเลยไม่ใช่หรือไง? ตอนนี้ได้แสงพอใจแล้วสินะ! พรุ่งนี้เธอต้องขึ้นคำค้นหายอดนิยมอันดับหนึ่งแน่ ๆ!”
“เธอต้องติดหมดทั้งหมวดกฎหมายและหมวดบันเทิงแน่!”
…
วันรุ่งขึ้น
พอปิ่งอินฮวาเห็นคำค้นหายอดนิยมอันดับหนึ่งก็ตะลึงไปเลย
เธอเงยหน้ามองฉู่ลั่วที่นั่งอยู่ตรงหน้าแล้วคร่ำครวญออกมา “ปรมาจารย์ เรื่องมันไม่เกี่ยวกับเราสักหน่อยนี่! พวกเราไม่รู้เลยว่าทำไมมันถึงแพร่ไปเต็มอินเตอร์เน็ต”
แย่แล้ว!
ไจ่เอ่อร์ป๋ายคนสารเลวขั้นสุดนี่ แม้แต่โอกาสสุดท้ายที่จะได้ขึ้นคำค้นหายอดนิยมก็ยังไม่มีเลย
#ฉู่ลั่วออกโรง บริษัทมีเดียแห่งหนึ่งใกล้ต้องปิดตัว#
#ปรมาจารย์ชื่อดังปรากฏตัวในสถานที่เกิดเหตุคดีฆาตกรรม#
#คนดังในเน็ตช่วยเหลือพนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง#
#ดาราดังทรมานลูกสาวจนตาย#
#ควรปกป้องสิทธิเด็กยังไงดี#
ปิ่งอินฮวาลองนับดู การค้นหายอดนิยมในสิบอันดับแรกนั้นมีชื่อไจ่เอ่อร์ป๋ายอยู่แค่อันดับสี่เท่านั้น
นี่คือดาราหญิงที่มีลูกก่อนแต่ง ฆ่าลูกตัวเอง ทั้งยังเอาศพไปทำเป็นตุ๊กตาปลุกเสกแล้วเอาไปวางไว้ที่บริษัทอีก
ไม่ว่าจะหยิบยกประโยคไหนออกมา ก็สามารถขึ้นอันดับหนึ่งการค้นหายอดนิยมได้ทั้งนั้น
แต่น่าเสียดาย…
ปิ่งอินฮวามองฉู่ลั่วที่นั่งอยู่ตรงข้าม
ปรมาจารย์ฉู่น่ากลัวมาก
เรื่องกระแสนี่…
“ท่านปรมาจารย์ ฉันอยากจะถามสักหน่อยค่ะ จะทำยังไงกับเด็กคนนี้คะ?” บนโต๊ะมีหม้อดินเผากับตุ๊กตาที่ห่อผ้าสีแดงวางอยู่
หมิงหลู่ก็ขมวดคิ้วเช่นกัน “ปรมาจารย์จะปลดปล่อยวิญญาณไหมครับ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “ตอนนี้เขากลายเป็นสัมภเวสีไปแล้ว จิตใจคิดแค่เรื่องจะแก้แค้น เดี๋ยวพอฉันลบอักขระบนร่างของเขาออกไปได้ เขาก็จะนึกขึ้นได้ว่าพ่อแม่ของตัวเองคือใคร แล้วรู้ว่าควรจะไปแก้แค้นที่ใคร”
“พวกคุณไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ”
ปิ่งอินฮวาทั้งโบกมือและส่ายหน้า “ปรมาจารย์ ที่เรามาหาคุณไม่ใช่เพราะกังวลว่าเด็กคนนี้จะทำร้ายเราหรอกค่ะ”
เมื่อมีฉู่ลั่วอยู่ด้วย ก็ย่อมไม่ให้เด็กคนนี้ไปทำร้ายใครแน่นอนอยู่แล้ว
แต่ว่า…
“ฉันเคยดูไลฟ์ของปรมาจารย์ก่อนหน้านี้ก็เลยอยากจะถามหน่อยค่ะ ถ้าหากเด็กคนนี้ฆ่าไอ้เดรัจฉานสองคนนั้น มันจะเป็นการสร้างบาปให้ตัวเขาเองใช่ไหมคะ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
หมิงหลู่กับปิ่งอินฮวาต่างเงียบงัน
เด็กคนนี้ไม่ได้ทำผิดอะไรแท้ ๆ
ตอนมีชีวิตก็ถูกทำร้ายจากพ่อแม่ที่รักที่สุด
พอตายแล้วก็ยังต้องแปดเปื้อนบาปเพราะเดรัจฉานสองคนนั้นอีก