เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 695 ผู้ขายมีดเสี่ยงทาย
บทที่ 695 ผู้ขายมีดเสี่ยงทาย
แอนตี้เข้ามาด่าดูถูกเหยียดหยามในช่องแสดงความคิดเห็นไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ แต่ฉู่ลั่วไม่เคยเก็บมาใส่ใจ
นี่ยิ่งทำให้แอนตี้พวกนั้นอวดดี หายากที่เธอจะพูดอบรมผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีมด้วยความโกรธ
ชั่วขณะหนึ่ง ไม่เพียงแต่ผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีม แม้แต่ฉวี่หรงกับพ่อก็ตกใจเช่นกัน
ตัวของฉู่ลั่วเต็มไปด้วยพลังวิญญาณ ตอนที่ความโกรธพุ่งขึ้นมา แรงกดดันจึงสูงมาก
คนบนหน้าจอต่างรู้สึกตกใจกับความรู้สึกของเธอ หัวใจเต้นรัวไม่หยุด
ผ่านไปสักพักหนึ่ง ความคิดเห็นในไลฟ์สตรีมถึงได้ครึกครื้นขึ้นมา
[ก็ใช่ คนพวกนั้นสมองมีปัญหา เทพธิดาไม่ต้องไปสนใจพวกเขาหรอก]
[พวกเขาก็ดื้อดึงแบบนี้ อยากให้คนอื่นด่า]
[ก็พวกแอนตี้ที่รับเงินมานั่นแหละ]
[คนบางคนก็จิตใจดำมืด แค่อะไรไม่ได้ดั่งใจ เขาก็ก่นด่าอย่างไร้ศีลธรรม แถมยังคิดจะทำลายคนคนนั้นด้วย]
[มีหลายไอดี ที่ฉันเห็นมาแสดงความคิดเห็นหลายครั้งแล้ว เห็นพวกเขาทุกครั้งที่ไลฟ์สตรีม เอาแต่แสดงความคิดเห็นด่าทอดูถูกเจ้าของช่อง รำคาญ! ถ้าไม่ชอบก็ออกไปสิ!]
[สงสัยเงินดี เลยไปไม่ได้]
[ก็รับเงินมานั่นแหละ]
[เป็นหน้าม้าแน่นอน]
[ยังคิดจะโทษลัทธิเต๋าอีก ลัทธิเต๋ามีอยู่มาหลายปีขนาดนี้ คนนับถือก็ยังมี พวกเขาบอกจะทำลายก็ทำลายได้เหรอ?]
สีหน้าของฉู่ลั่วกลับมาเป็นปกติ เธอพูดกับฉวี่หรงและพ่อว่า “เรื่องนี้มีความเกี่ยวข้องกับอีกฝ่ายจริงค่ะ”
ฉวี่ฟางเพิ่งถูกความโกรธของฉู่ลั่วทำให้ตกใจ ในเวลานี้เขาจึงหยุดต่อว่าอีกฝ่าย แล้วพูดเสียงเบาว่า “เขาขายมีดเล่มหนึ่งราคาหนึ่งแสน ถือเป็นการคู่กรรโชกนะครับ! ผมไม่ยอมจ่ายหนึ่งแสนนี้ ก็ไม่แปลกไม่ใช่เหรอครับ?”
“เขา… เขามีสิทธิ์อะไรมาสาปแช่งผม?”
“เขาไม่ได้สาปแช่งคุณ นี่คือสัญญาที่คุณยินยอมทำกับเขาเอง เมื่อคุณทำผิดสัญญา ย่อมมีผลสะท้อนกลับมาหาคุณเป็นเรื่องปกติ”
ฉวี่ฟางปฏิเสธ “ผม… ผมเปล่า”
เขาหลบสายตา ทั้งยังพูดย้ำว่า “มีทำครัวธรรมดาราคาหนึ่งแสน มันแพงเกินไปจริง ๆ นะครับ!”
ฉวี่หรงเห็นความคิดเห็นที่บอกว่าพ่อร้อนตัว จึงหันไปมอง ก็เห็นว่าพ่อของตนเองไม่กล้าสบตากับฉู่ลั่วที่อยู่ในช่องไลฟ์สตรีมตรง ๆ
ผู้โชคดีจึงขมวดคิ้ว “พ่อคะ เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ยังไม่พูดความจริงอีกเหรอ?”
“ผลสะท้อนกลับนี้ ทำให้พ่อเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์แล้ว”
“ต่อไปจะเป็นอะไร ใครจะไปรู้”
ฉวี่ฟางเงยหน้าขึ้นทันที มองฉู่ลั่วด้วยความตกใจ “ผมประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์แล้วยังไม่พออีกเหรอ?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ไม่พอค่ะ”
สีหน้าของเขาซีดลง น้ำเสียงเริ่มกระวนกระวายขึ้นมา “ผม… ผม… แต่มีเล่มละหนึ่งแสน หนึ่งแสนเลยนะ! นี่… เป็นใครก็ไม่มีใครยอมจ่ายราคานี้หรอกครับ ผม… ไม่ให้ก็ปกติหรือเปล่า!”
ฉู่ลั่วเห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่ยอมพูดความจริง ก็ถอนหายใจเงียบ ๆ “ปากหนักกำหนดเป็นตาย เทพเจ้ากำหนดฟ้าดิน ต้องการถามสิ่งต่าง ๆ ในอนาคต… ก็ต้องถามผู้ขายมีดเสี่ยงทาย*[1]”
“คนที่ชายมีดให้คุณเป็นผู้สืบทอดจากหุบเขาประตูผี เป็นผู้ขายมีดเสี่ยงทาย”
“ตอนนั้นเขาขายมีดให้คุณ พร้อมกับทิ้งคำทำนายไว้ให้ เขาได้กำหนดราคามีดเอาไว้ตั้งแต่ตอนนั้น หากคำทำนายเป็นจริง เขาจะกลับมารับเงินค่ามีด”
“ตอนนั้นราคาซื้อมีด คงกำหนดไว้ที่หนึ่งแสน”
“ใช่ไหมคะ?”
เห็นฉู่ลั่วพูดเรื่องราวออกมาตรงแทบทุกอย่าง ฉวี่ฟางก็ไปปกปิดอีกต่อไป ก่อนจะพยักหน้า “เมื่อสิบปีก่อน ตอนนั้นผมยังไม่ได้ทำธุรกิจ ตอนออกจากบ้านไปซื้อผัก บังเอิญเจอผู้ชายแต่งตัวสกปรกคนหนึ่ง กำลังหาบเร่เพื่อขายมีด”
“เขาบอกว่ามีดนี้ไม่ขาย แค่ให้รับไว้ ถ้าคำทำนายเป็นจริงค่อยจ่ายค่ามีด”
“ตอนนั้นผมรู้สึกว่าแปลกมาก แต่ด้วยความโลภอยากได้ของเล็ก ๆ น้อย ๆ กลับมาฟรี เลยไม่ได้สนใจคำทำนายของเขา และรับเอามีดมา”
“แต่ใครจะรู้ว่าก่อนหน้านี้ไม่นาน เขาจะตามหาผมเจอ บอกว่ามารับเงินค่ามีด หนึ่งแสน!”
“หนึ่งแสนเลยนะครับ! นี่มันโลภเกินไปหน่อยหรือเปล่า มีเล่มนั้นซื้อในสมัยนั้นแค่ไม่กี่สิบหยวน นี่กลับกลายเป็นเงินกี่เท่าไปแล้ว”
ฉวี่ฟางยังเอาแต่พูดว่าหนึ่งแสนแพงเกินไป
ฉู่ลั่วพูดแทรกเขา “คำทำนายของเขาเป็นจริงไหมคะ?”
ฉวี่ฟาง “…”
ฉวี่หรงร้อนใจมาก “พ่อคะ พ่อพูดสิ! มันเป็นจริงหรือเปล่า?”
ฉวี่ฟางพูดเสียงเบา “เป็นจริงแล้ว”
ฉู่ลั่วถามต่อ “คำทำนายนั่นทำให้ครอบครัวของคุณมีโชคลาภมหาศาลใช่ไหม?”
ฉวี่ฟาง “…”
“พ่อ!”
เขาพยักหน้า “ใช่! คำทำนายของเขา… ทำนายว่าเขตบ้านหลังเก่าของผมจะมีมูลค่าหลายล้าน”
“ตอนนั้นที่ที่ผมอยู่ห่างไกลมาก ไม่มีทางขายได้ในราคาแพงมาก ๆ แน่นอน ต่อมาเพื่อนบ้านย้ายออกไป ผมก็เลย… ซื้อบ้านที่อยู่ติดกันหลายหลังเอาไว้”
“ต่อมาเทศบาลเมืองมีคำสั่งรื้อถอน แถวบ้านของผมกลายเป็นย่านศูนย์กลางธุรกิจ บ้านหลายสิบหลังได้รับเงินชดเชย พร้อมกับเงินสดก้อนใหญ่”
เขาจึงเอาเงินก้อนนั้นมาลงทุนสร้างธุรกิจ ถึงได้มีบริษัทอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้
[1] ผู้ขายมีดเสี่ยงทาย 赊刀人 เป็นอาชีพลึกลับที่มีมาตั้งแต่โบราณ โดยที่คนขายมีดพวกนี้จะเดินทางไปตามหมู่บ้านต่าง ๆ พร้อมกับมีดทำครัวและคำทำนาย พวกเขาจะขายมีดให้คนซื้อโดยไม่คิดเงิน แต่จะกลับมาเก็บเงินอีกครั้งเมื่อคำทำนายหรือคำขอของคนที่ซื้อมีดเป็นจริง