เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 704 ไหว้เทพกลับหลัง เรียกคืนหยาง

บทที่ 704 ไหว้เทพกลับหลัง เรียกคืนหยาง

“สองสามวันก่อนที่อาหวังจะตาย จู่ ๆ หมาฉันก็วิ่งมาตรงนี้ พอฉันมาตามหมากลับ ฉันก็เห็นอาหวังมาไหว้เจ้าที่อยู่”

“ฉันยังบอกกับอาหวังอยู่เลยว่าศาลเจ้าที่ย้ายไปแล้ว แต่อาหวังก็ไม่สนใจฉันเลย”

พอนึกถึงเหตุการณ์วันนั้น ชาวบ้านคนนั้นก็รู้สึกเย็นสันหวังวาบขึ้นมาทันที

“ท่าทางที่อาหวังไหว้เจ้าที่ก็ดูแปลกมากด้วย มันต่างกับที่พวกเราไหว้มาก”

“เขายกมือขึ้นสูงมาก แล้วก็เอาหัวกระแทกพื้นอย่างแรง จากนั้น…”

ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ ฉู่ลั่วก็พูดต่อให้เลย “กราบไหว้หนึ่งครั้ง แล้วก็ถอยหลังหนึ่งก้าว”

ชาวบ้านคนนั้นพยักหน้าทันที “ใช่ ๆ ๆ ไหว้ไปถอยหลังไป แถมปากก็ท่องอะไรแกะแลกยา (หยางฮ่วนเย่า) อะไรก็ไม่รู้ ฉันยังคิดว่าอาหวังนึกถึงแกะบ้านพวกเขาอยู่เลย!”

“แต่บ้านอาหวังไม่มีแกะนี่”

“ตอนนั้นฉันก็คิดไปแล้วอาหวังคงจะป่วยจนเบลอก็เลยไม่ได้คิดอะไรมาก แต่มาคิดดูตอนนี้แล้ว มันก็แปลกเกินไปจริง ๆ นั่นแหละ”

“เขาไม่ได้พูดว่าแกะแลกยา (หยางฮ่วนเย่า) อะไรแบบนั้นหรอกค่ะ แต่เขาจะพูดว่า… อยากเรียกหยาง (เย่าหวนหยาง) ต่างหาก” ฉู่ลั่วเอ่ยปากพูดเสียงเรียบ ชาวบ้านที่เดิมทีกำลังพูดคุยกันอย่างเซ็งแซ่ ต่างก็ชะงักกันไปหมดหลังจากได้ยิน

ยายเฒ่าเจิ้งเองก็เอ่ยปากขึ้นมาเช่นกัน “แกะแลกยา (หยางฮ่วนเย่า) ถ้าพูดกลับหลังก็จะได้คำว่าอยากเรียกหยาง (เย่าหวนหยาง)”

ฉู่ลั่วอธิบาย “ไหว้เทพกลับหลัง เพื่อเรียกคืนหยิน นี่เป็นมนต์ดำแบบทั่วไปสำหรับคนบางประเภทที่จะไม่ยอมตายไปแบบนี้ หลังจากได้หยินมาแล้ว ก็ต้องการจะยืนร่างของคนที่มีชีวิตอยู่เพื่อเรียกคืนหยางหลังจากตายไปแล้ว”

แม่ของซ่างซ่างตกใจจนหน้าซีดเผือก “อาหวังจะเรียกคืนหยางมาที่ร่างกายของซ่างซ่างเหรอคะ?”

“ค่ะ”

“เพราะว่าเขาไหว้ศาลเทพนี้ พลังหยินก็เลยรุนแรงขึ้นจนทำให้พรายน้ำรู้สึกกลัวค่ะ”

พอพวกชาวบ้านได้ยินที่ฉู่ลั่วพูดก็ตกใจกันมาก

โดยเฉพาะพ่อแม่ของซ่างซ่างที่ทั้งสยดสยองทั้งโกรธ

ฉู่ลั่วเอ่ย “แต่ที่เขาเลือกซ่างซ่างก็น่าจะมีสื่อกลางนะคะ ซ่างซ่างน่าจะไปรับของอะไรของเขามา”

ทุกคนรีบกลับบ้าน โดยมีคนในครอบครัวอยู่กับซ่างซ่างสองสามคน

ซ่างซ่างค่อนข้างมีสติแล้ว เขากำลังกินขนมอยู่

ทันทีที่แม่ของซ่างซ่างวิ่งกลับไปที่บ้านก็เอ่ยถามเลย “ซ่างซ่าง ลูกได้รับของอะไรจากอาหวังมาหรือเปล่า?”

ซ่างซ่างตะลึง “ผม…ผม…”

“รับหรือไม่ได้รับ?”

เขาพยักหน้า

“ของอยู่ที่ไหน?”

ซ่างซ่างพาพวกเขาไปที่ห้องนอนของตัวเองแล้วชี้ไปที่โปสเตอร์ดาราหลายใบที่แขวนไว้บนผนัง

“ของพวกนี้เหรอ?”

ซ่างซ่างพยักหน้า

โปสเตอร์ดาราหลายใบที่แขวนบนผนังนั้นมีทั้งผู้หญิงและผู้ชาย

“ปรมาจารย์ โปสเตอร์พวกนี้มีอะไรผิดปกติไหมคะ”

ฉู่ลั่วจ้องมองโปสเตอร์ แล้วชี้ไปที่โปสเตอร์ดาราชายที่วางอยู่บนหัวเตียง “เอาโปสเตอร์ใบนั้นออกมาค่ะ”

แม่ของซ่างซ่างอยากจะไปเอา แต่ถูกพ่อของซ่างซ่างขวางไว้ก่อน แล้วเขาก็เดินเข้าไปหยิบโปสเตอร์เอง “ปรมาจารย์ ใบนี้ไหมครับ?”

“ค่ะ”

ยายเฒ่าเจิ้งหรี่ตามองโปสเตอร์ใบนั้น

แล้วจู่ ๆ สวีเสี่ยวจวินก็พูดขึ้นมา “ไม่นะ ไม่ใช่แบบนี้นี่!”

ทุกคนล้วนมองที่สวีเสี่ยวจวิน เด็กชายชี้ที่โปสเตอร์ “บ้านผมก็มีโปสเตอร์ของฝานจื้อ แต่ใบนั้นเขากำลังยิ้มนะ ไม่ได้ทำหน้าแบบใบนี้”

สวีเสี่ยวจวินกลัวว่าผู้ใหญ่จะไม่เชื่อจึงเอามือถือมาค้นหาโปสเตอร์ใบนี้ในอินเทอร์เน็ต

จริงด้วย แม้ว่าโปสเตอร์ใบนี้ของซ่างซ่างจะมีการแต่งตัวอะไรถูกหมด แต่ตรงตาของคนคนนั้นกลับเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

ส่วนโปสเตอร์ที่สวีเสี่ยวจวินค้นหามา กลับมีแต่รอยยิ้มสดใส

“โปสเตอร์ในบ้านผมเป็นแบบนี้ครับ”

ทุกคนมองโปสเตอร์ของซ่างซ่างอีกที ก่อนรู้สึกว่าฝ่าเท้าหนาวเย็นขึ้นมาทันทีเลย

[1] ถูตี้กง ถูตี้ผัว นามแปลว่าเจ้าปู่แผ่นดิน กับเจ้ายายแผ่นดิน ถูตี้กงเป็นเทพเจ้าที่ของชุมชน ที่อยู่อาศัย หรือสถานที่ สามารถเดินทางไปได้ทั้งในสวรรค์และพิภพ ถูตี้ผัวเป็นภริยา มักถูกบูชาคู่กัน

ฉู่ลั่วพิจารณาโปสเตอร์ใบนั้นแล้วพูดกับยายเฒ่าเจิ้ง “ใช้ด้ายแดงมาย้อมด้วยผงเลือดสุนัขดำแล้วเอาไปพันโปสเตอร์ไว้ค่ะ”

ยายเฒ่าเจิ้งรีบไปเตรียมทันที

ฉู่ลั่วพูดกับกล้องต่ออีก “ไม่เพียงแค่โปสเตอร์นะคะ แต่ของใด ๆ ที่มีใบหน้าหรือรูปร่างมนุษย์ล้วนดึงดูดสิ่งชั่วร้ายได้ง่ายมาก ๆ ค่ะ”

“โดยเฉพาะพวกผีเร่ร่อนไร้ญาติ พวกเขาจะเลือกอยู่ในที่ที่มีรูปร่างใกล้เคียงกัน”

“คนเหล่านี้จะหลับไม่สนิทในตอนกลางคืนและฝันร้ายอยู่บ่อย ๆ ลองไปดูได้ค่ะว่าในห้องนอนของตัวเองได้วางรูปอะไรที่รูปร่างเหมือนคนไว้หรือเปล่า”

กระทั่งยายเฒ่าเจิ้งเอาด้ายแดงที่ย้อมจากผงเลือดสุวานดำมาพันโปสเตอร์เสร็จแล้วก็ถือมาที่หน้ากล้องให้ฉู่ลั่วดู

ฉู่ลั่วพยักหน้าแล้วหันไปพูดกับพ่อแม่ของซ่างซ่าง “ตัวเด็กถูกพลังหยินรุกล้ำ พวกคุณอย่าลืมให้เขาไปอาบแสงแดดบ่อย ๆ นะคะ แล้วพวกโปสเตอร์ที่อยู่ในห้องนอนก็เอาออกไปเผาให้หมดเลยค่ะ”

“อีกอย่างคือ ศาลเจ้าที่ตรงนั้นด้วย อย่าลืมเอาเทวรูปในนั้นออกมาเผาแล้วก็ทุบทำลายศาลไปด้วยนะคะ”

จากนั้นเธอก็บอกกับยายเฒ่าเจิ้ง “สำหรับเรื่องกระโปรงกับโปสเตอร์ เดี๋ยวฉันจะติดต่อคุณไปเป็นการส่วนตัวทีหลังค่ะ”

ยายเฒ่าเจิ้งพยักหน้า

ฉู่ลั่วหันไปพูดกับกล้องต่อ “การไลฟ์ในวันนี้สิ้นสุดลงเท่านี้ค่ะ”