เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 727 ช่องโหว่ของลูกรักสวรรค์

บทที่ 727 ช่องโหว่ของลูกรักสวรรค์

ระบบงุนงง

[…ช่องโหว่?]

[…ช่องโหว่อะไร ทำไมผมถึงไม่รู้]

ฉู่ลั่วตอบ ‘ถ้าการต่อต้านครั้งนี้สำเร็จ จะเป็นการพิสูจน์ว่าฉันคิดไม่ผิด’

ระบบร้อนใจแทบทนไม่ไหว

[ช่องโหว่อะไรกัน นายหญิงบอกผมสิ!]

ฉู่ลั่วไม่สนเสียงในหัว เพียงแต่เดินไปอยู่ข้าง ๆ จี้ไจ่ และหารือถึงแผนงานกับเขาต่อ

ส่วนชาวเน็ตในโลกออนไลน์ต่างระเบิดกับเรื่องเมื่อครู่

[ฮ่า ๆ ๆ ๆ ศึกวันทรงชัยอะไรกันเนี่ย!]

[เดี๋ยวสิ ฉู่หร่านหมายความว่ายังไง ทำไมต้องโทษเทพธิดาของเราด้วย เทพธิดาของเราไม่รู้สักหน่อยว่าผู้โชคดีจะมาขอคำปรึกษาเรื่องหลี่ฉง อีกอย่าง แม้แต่ตัวผู้โชคดีเองยังไม่รู้ว่าเลยว่าเด็กที่หลอกเอาเงินตัวเองคือหลี่ฉงเลยนี่]

[ฉู่ลั่วเป็นพวกเล่นไม่ซื่อ เธอทนเห็นหร่านหร่านของเราได้ดีไม่ได้ ทันทีที่หร่านหร่านได้ดี ก็ต้องหาทางทำลายจนได้]

[ใช่แล้ว ๆ! หร่านหร่านของเราทั้งจิตใจดีทั้งอ่อนโยน แถมตอนนี้ยังร้องไห้เสียใจขนาดนี้ ต้องโดนรังแกมาหนักแน่ ๆ เป็นความผิดของฉู่ลั่วนั่นแหละ สปอนเซอร์อะไรนั่นเป็นการเตี๊ยมกันชัด ๆ!]

[แฟนคลับฉู่หร่านพิการทางสมองเหรอ? เรื่องที่เห็นกันโต้ง ๆ ขนาดนี้ยังดูไม่ออกอีกเหรอ นี่ก็เตี๊ยมนั่นก็เตี๊ยม คิดว่าท่านปรมาจารย์เป็นนักแสดงเหมือนฉู่หร่านของพวกแกหรือไง? หัดประมาณตนกันซะบ้าง เค้าเป็นถึงปรมาจารย์ เป็นสุดยอดปรมาจารย์ที่สตรีมในยมโลกได้!]

[หลักฐานล่ะ? แน่จริงก็เปิดเผยหลักฐานว่าหลี่ฉงคือหลี่ต๋าสิ! สตรีมเมอร์อย่าได้คิดนะว่าโลกออนไลน์ไม่มีกฎหมาย]

[พวกเธอรีบไปดูเร็ว มีผู้เชี่ยวชาญวิเคราะห์ความหมายของคำพูดฉู่หร่านแล้ว โถ ๆ พูดไม่ออกเลยจริง ๆ! ฉู่หร่านช่างเป็นดอกบัวขาวจริง ๆ ถุย ถุย ถุย ถุย!]

ภายในห้องที่ไม่มีตากล้อง

ฉู่หร่านล้างหน้าจนสะอาด ขณะที่เติมหน้ากับกระจกมือถือดังขึ้น เป็นสายจากผู้จัดการ

เธอกดรับ

“แม่คุณเอ๋ย บอกเธอไปตั้งกี่รอบแล้วว่าอย่าทำตัวเป็นศัตรูกับฉู่ลั่ว ตอนนี้เธอมีแฟนคลับเยอะ ติดกระแส แถมยังมีทางการคอยหนุนหลัง”

“แล้วฉันต้องอดทนอย่างนั้นเหรอ!” ฉู่หร่านย้อนถาม “เธอรังแกฉันขนาดนี้ ฉันยังต้องทนอีกเหรอ!?”

อีกฝ่ายถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย “ตอนนี้คนในอินเทอร์เน็ตพากันด่าเธอกันหมด ทั้งยังมีคนวิเคราะห์คำพูดของเธอ ชื่อเสียงดี ๆ ที่อุตส่าห์สร้างขึ้นอย่างยากลำบากป่นปี้หมดแล้ว!”

ความนิยมที่สั่งสมจากซีรีส์หมดสิ้น

ความคิดของฉู่จิงที่ให้สร้างภาพพจน์ว่าเป็นหญิงแกร่งต่อสู้เพื่อผู้หญิงพินาศ!

“ด่าฉันเนี่ยนะ ไม่ใช่ว่าต้องด่าฉู่ลั่วเหรอ ฉู่ลั่วต่อว่าฉันจนร้องไห้ ชาวเน็ตตาบอดหรือไง ไม่เห็นเหรอว่าฉู่ลั่วรังแกฉัน พวกเขามีสิทธิ์อะไรมาด่าฉัน!”

ฉู่หร่านเปิดมือถืออย่างฉุนเฉียว กดเปิดช่องสตรีมก็เห็นชาวเน็ตกำลังแสดงความเห็นถึงเรื่องเมื่อกี้กันอย่างคับคั่ง

และคนส่วนใหญ่ก็กำลังด่าเธอจริง ๆ

ซ้ำยังมีชาวเน็ตที่ตั้งกระทู้ด่าเธออีกด้วย

ฉู่หร่านกัดฟัน “ให้ฝ่ายประชาสัมพันธ์ทำหน้าที่เดี๋ยวนี้ ส่งจดหมายเตือนจากทนายไปให้หมด!”

เธอเลื่อนอ่านคอมเมนต์ต่อว่าด้วยความเดือดดาล โมโหจนเขวี้ยงมือถือกับพื้น

ที่ห้อยมือถือตกพื้นและแตกกระจาย

นั่นเป็นรูปสลักไม้หน้าตาพิลึก ตากับจมูกเบียดอยู่ด้วยกัน มือเท้าขดหากัน มีรูปลักษณ์เป็นเด็กหน้าตาพิลึกที่กำลังขดตัว

และเวลานั้น หลังรูปสลักนี้แตก แขนขารวมถึงส่วนหัวต่างกระจายออกไป

ฉู่หร่านออกแรงเหยียบมือถือเพื่อระบายโทสะ เหยียบมันไปด้วยด่าไปด้วย

…พลังหยินมากมายลอยออกจากรูปสลักที่แตกกระจาย

…

ระหว่างฉู่ลั่วพูดคุยกับจี้ไจ่ เธอสัมผัสถึงบางอย่างได้จึงเงยหน้ามอง พลันเห็นพลังหยินหนาแน่นลอยออกจากหน้าต่าง

จี้ไจ่เองก็มองตามก็ต้องตาเบิกกว้างในบัดดล “!?”

เขาทำท่าจะวิ่งขึ้นชั้นบน แต่กลับถูกฉู่ลั่วดึงแขนไว้

ปรมาจารย์หนุ่มหันมาหาเธอด้วยความฉงน ฉู่ลั่วเพียงส่งสีหน้าเรียบเฉยไม่เอ่ยอะไร

จี้ไจ่ “…”

ปรมาจารย์หนุ่มเงยหน้ามองหน้าต่างอีกครั้ง ถึงแน่ใจว่าพลังหยินลอยออกมาจากห้องของฉู่หร่านอย่างแน่นอน

เมื่อคิดถึงท่าทีแปลกไประหว่างฉู่ลั่วและฉู่หร่านเมื่อครู่ เขาจึงตกผลึกขึ้นมาได้บ้าง สีหน้าร้อนรนจางหายไปทันที ก่อนจะหันไปก้มหน้าหารือแผนงานกับคนข้างกายต่อ

มือฉู่ลั่วที่จับเขาอยู่คลายออกมาช้า ๆ

ห่างออกไปไม่ไกล เย่อวิ๋นชูหันมาด้วยความตื่นเต้นนิดหน่อย เธอปิดปาก พร้อมกับกะพริบตาใส่กล้องด้วยรอยยิ้มฟิน ๆ