เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 769 ความสัมพันธ์ของพี่ชายน้องสาว
บทที่ 769 ความสัมพันธ์ของพี่ชายน้องสาว
ฉู่จ้าน “…”
ฉู่ลั่ว “…”
ทั้งสองจ้องหน้ากันสักพักหนึ่ง พี่ชายสามก็ยืนตัวตรง ขยับศีรษะ ขยับหัวไหล่ ขยับเอวดังกร๊อบแกร๊บ “มองอะไร ไม่เคยเห็นคนออกกำลังกายตอนเช้าเหรอ?”
เขาไม่อยากให้เธอเห็นตัวเองในสภาพย่ำแย่
ฉู่ลั่วเลิกคิ้ว “…คุณยังไม่เปลี่ยนเสื้อเลยนะ”
พูดประโยคนี้จบ น้องสาวแท้ ๆ ก็หันหลังเดินลงไปแล้ว
ฉู่จ้านก้มหน้ามองเสื้อผ้ายับยู่ยี่ของตัวเอง ก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดหน้า
พลาดแล้ว!
สีหน้าตอนนี้ทั้งซีดเซียวทั้งเขินอาย เขาถูกฉู่ลั่วเห็นเข้าแล้ว!
พี่ชายสามแอบกรีดร้องอยู่ในใจหลายครั้ง ก่อนจะเดินเซ ๆ ไปที่ห้องของตนเอง
“นายทำอะไรน่ะ?” ฉู่เหิงมองมาด้วยสีหน้ารังเกียจ “ทำไมสภาพเป็นแบบนี้ ขานายบาดเจ็บเหรอ?”
“เปล่าครับ!”
ฉู่จ้านเดินต่อไปยังห้องตัวเอง ลากขาตะคริวกินไปได้ครึ่งทางก็เจอกับพี่ชายรอง
ฉู่จิงเชิดหน้าตามปกติ มองน้องชายตั้งแต่หัวจรดเท้า “ขาพิการเหรอ?”
ฉู่จ้านหน้าแดงตะคอกกลับมา “พี่สิขาพิการ!”
เขากลอกตา แล้วเดินต่อไปอีกสักพัก ก็เจอฉู่หร่านออกมาจากห้อง
ทันทีที่ฉู่หร่านเห็นสภาพพี่ชายสาม ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้าง เธอพูดอย่างปวดใจว่า “พี่สาม พี่เป็นอะไรไปคะ? ขาพี่บาดเจ็บเหรอ!”
“ขอหนูดูหน่อยค่ะ”
เธอยื่นมือออกไปแตะที่ขาของเขาทันที
หากเป็นเวลาปกติ ฉู่จ้านไม่รู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง แต่ตอนนี้ในหัวของเขาคิดถึงคำพูดของชาวเน็ตขึ้นมา
เขาจึงถอยหลังออกไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว เพื่อหลบมือของฉู่หร่าน
“พี่สาม?”
ฉู่จ้านยิ้มปลอบใจ “พวกเราไม่ใช่เด็ก ๆ พี่เป็นผู้ชายโตแล้ว เธอมาแตะขาตามใจ มันไม่ดีนะ”
เมื่อได้ยิน ฉู่หร่านก็ปิดปากหัวเราะ “พี่สามพูดอะไรคะ! พวกเราเป็นพี่น้องกัน แตะนิดหน่อยจะเป็นอะไรไป?”
เธอยิ้มให้เขา “หรือว่าพี่สามจะชอบหนู?”
ฉู่จ้านมองน้องสาวคนโปรดที่กำลังยิ้มหวาน หัวใจของเขาเต้นรัวขึ้นมา ไม่ใช่เพราะตื่นเต้น… แต่เพราะกลัว
คำตอบของชาวเน็ตผุดขึ้นมาเต็มหัวเขา
ถ้าเป็นความสัมพันธ์ของพี่น้องปกติ ใครมันจะคิดไปในทางคู่รักได้
ถ้าเป็นพี่น้องกัน แค่ดูก็รู้แล้วว่าเป็นพี่น้อง
แม้ว่าน้องสาวจะอ้อนพี่ชาย นั่นก็เป็นการอ้อนของพี่น้อง ไม่ใช่ผู้หญิงอ้อนผู้ชาย
ฉู่จ้านจ้องฉู่หร่าน เมื่อคิดถึงการกระทำและคำถามเมื่อสักครู่ของเธอ แผ่นหลังของเขาก็เย็นเฉียบขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล
“พี่สาม?” ฉู่หร่านมองมาอย่างไม่เข้าใจ “มองหนูทำไมเหรอคะ?”
ฉู่จ้านกลืนน้ำลาย “พี่แค่รู้สึกว่าเวลาเธออ้อนหลินโจวอี้ คู่หมั้นเธอ …มันไม่ต่างจากเวลาอ้อนพวกเราเลย”
“แน่นอนสิคะ! โจวอี้ก็สำคัญเหมือนกับพี่สามนั่นแหละค่ะ”
สำคัญเหมือนกัน แต่จะอ้อนเหมือนกันไม่ได้!
ฉู่จ้านกลืนคำถามลงคอไปแล้ว “พี่กลับห้องก่อนนะ!”
เขากลับห้องนอนมาด้วยความสับสน หลังจากชาร์จแบตโทรศัพท์จนเต็ม เขาก็ค้นหาว่า ‘พี่ชายกับน้องสาว’ ในแพลตฟอร์มวิดีโอสั้น
วิดีโอหลายอันเด้งขึ้นมา
มีความสัมพันธ์ของพี่ชายกับน้องสาวปรากฏขึ้นมาหลายรูปแบบ
มีทั้งที่ไม่ชอบหน้ากัน มีทั้งความสัมพันธ์ที่อบอุ่น และมีบ้างที่ทะเลาะกัน…
แต่ไม่มีพี่ชายน้องสาวคู่ไหน เหมือนกับพวกเขาเลย
ฉู่จ้าน “…”
หรือว่าพวกเราจะมีปัญหาจริง ๆ?
…
หลังจากฉู่จ้านเปลี่ยนเสื้อผ้าอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว เขาออกจากห้องนอนลงบันไดไป ก็ได้ยินเสียงดังโวยวายมาจากชั้นล่าง
พอรีบเดินลงไป ก็เห็นพี่ชายรองกำลังมองฉู่หร่านด้วยสีหน้าโกรธเคือง
โดยมีคุณพ่อยืนนิ่งอึ้ง และคุณแม่กอดปกป้องฉู่หร่านเอาไว้ด้วยท่าทีโมโหมากเช่นกัน “ลูกคิดจะทำอะไรกันแน่ จะบีบให้หร่านหร่านออกไปให้ได้เลยใช่ไหม!?”
ฉู่จิงเอาโทรศัพท์วางกระแทกโต๊ะเสียงดัง “ฉู่หร่าน เรื่องนี้เธอมีอะไรจะพูดไหม?”
ฉู่หร่านเอาแต่ส่ายหน้า “พี่รอง หนูไม่รู้ว่าพี่กำลังพูดอะไร หนูไม่รู้จริง ๆ หนูไม่รู้อะไรเลยนะคะ!”
“เธอไม่รู้เหรอ” ฉู่จิงเค้นเสียงเย้ยหยัน “ทำไมจั่วโยวโยวถึงถูกพาขึ้นเตียงฉัน เธอไม่รู้เหรอ?”
“ทำไมจั่วโยวโยวถึงถูกขายไปที่หมู่บ้านนั้น เธอไม่รู้เลยเหรอ?”
ฉู่หร่านที่อยู่ในอ้อมกอดของซ่งเชียนหย่าตัวสั่น “หนูไม่รู้ ๆ! พี่รอง พี่เป็นพี่ชายของหนู ทำไมพี่ต้องฟังคำพูดของคนนอกด้วย ทำไมพี่ถึงเลือกจะเชื่อพวกเขา แต่ไม่เชื่อหนูล่ะคะ?”
“หึ งั้นนี่เป็นเรื่องโกหกทั้งหมดสินะ?” ฉู่จิงตบโต๊ะถามอย่างโกรธเคือง “สมัยม.ปลาย เพราะจั่วโยวโยวเป็นดาวโรงเรียน เธอเลยอิจฉา ใส่ร้ายว่าเค้าโกงข้อสอบ ทำให้เค้าไม่ได้ทุนการศึกษา นี่เป็นเรื่องโกหกเหรอ?”
“หลังจากเธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ ก็คิดว่าจั่วโยวโยวไม่คู่ควรกับตำแหน่งดาวมหาวิทยาลัย เลยใส่ความเค้าครั้งแล้วครั้งเล่า เป็นเรื่องโกหกเหรอ?”
พูดมาถึงตรงนี้ ฉู่จิงก็เสียงดังขึ้นไปอีก
YOU MAY ALSO LIKE
