เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 770 คุยกันแค่สามคน

บทที่ 770 คุยกันแค่สามคน

ฉู่จิงตรวจสอบข้อมูลเหล่านี้อย่างละเอียดในภายหลัง

เดิมทีชายหนุ่มแค่อยากรู้ว่าทำไมตนเองกับจั่วโยวโยวถึงได้มีเสี่ยวยาขึ้นมาได้ แต่ยิ่งสืบมากเท่าไหร่ก็ยิ่งหวาดกลัวขึ้นเท่านั้น

ราวกับเขาได้ลอกคราบมนุษย์ของฉู่หร่านออก เผยให้เห็นเนื้อในที่โหดเหี้ยมดุร้าย

“พวกเธอแย่งชิงบทบาทเดียวกัน แต่เพราะจั่วโยวโยวเข้าตาผู้กำกับมากกว่า ดังนั้น… เธอเลยมอมยาจั่วโยวโยวเค้า แล้วส่งมาที่เตียงของฉันใช่ไหม?”

ฉู่หร่านยังคงส่ายหน้า “หนูเปล่านะคะ พี่รอง พี่ใส่ร้ายหนู!”

ซ่งเชียนหย่าก็ปกป้องฉู่หร่าน พร้อมกับตั้งคำถามว่า “ต่อให้ที่ลูกพูดเป็นความจริง หร่านหร่านส่งจั่วโยวโยวไปที่เตียงของลูกจริง แล้วมันเกี่ยวกับบทบาทอะไรที่ไหน ไม่สมเหตุสมผลเลย!”

“ไม่สมเหตุสมผลเหรอครับ!?” ฉู่จิงตะคอก “เธอเอาเรื่องของจั่วโยวโยวกับผมไปบอกกับพวกซาแซงแฟน*[1] ที่หมกมุ่นกับผมพวกนั้น แม่รู้ไหมว่าคนพวกนั้นทำอะไรบ้าง?”

สิ่งที่เขาสืบหามาได้ด้วยตัวเอง น่าตกใจยิ่งกว่าข้อมูลที่ฉู่เหิงมอบให้เสียอีก

นิ้วของเขาสั่นเครือ ขณะที่กดเปิดเสียงบันทึกในโทรศัพท์มือถือ

ในนั้นมีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นมา

“มันเป็นเรื่องเมื่อหลายปีก่อน ฉันจำได้ว่าผู้หญิงคนนั้นอาศัยรูปร่างหน้าตาสวย ๆ ของตัวเอง หลอกล่อพี่ชายของพวกเรายังไม่เท่าไหร่ แต่ยังปีนขึ้นเตียงพี่ชายของเราด้วย!”

“ตอนนั้นพี่ชายของเรากำลังอยู่ในช่วงขาขึ้น จะถูกผู้หญิงแบบนี้ทำลายชื่อเสียงได้ยังไง”

“พวกเราเลยคิดแผนหนึ่งขึ้นมาได้ ฉันมีเพื่อนในมหาวิทยาลัยที่เป็นคนของเมืองอวิ๋น บอกว่าที่หมู่บ้านนั้นมีผู้ชายมากมายที่ไม่มีเมีย…”

“หลอกเธอน่ะง่ายจะตายไม่ใช่เหรอ? แค่พูดว่า ‘พี่สาว ฉันถูกคนร้ายตามมา คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหม!’ แค่นี้ ก็พอแล้ว”

“ยัยผู้หญิงโง่นั่น… ถุย ถุย ถุย”

ฉู่หร่านได้ฟังคำพูดเหล่านี้ เธอก็สะอึกสะอื้น “เรื่องพวกนี้เกี่ยวอะไรกับหนูเหรอคะ พี่รอง… เรื่องพวกนี้เกี่ยวอะไรกับหนูเหรอ?”

ฉู่จิงเห็นว่าฉู่หร่านยังไม่ยอมรับ จึงกดไปยังอันต่อไป

“แหล่งข้อมูลนถูกต้องแน่นอน! แม้วจะผ่านมาหลายปีแล้ว แต่ฉันจำได้แม่นเลยล่ะ น้องสาวของฉู่จิงเป็นคนบอกพวกเราเอง เธอยังถ่ายรูปตอนที่ผู้หญิงคนนั้นเข้าไปในบ้านของพี่ชายพวกเรา…”

ฉู่หร่านกรีดร้องเสียงดัง “พวกหล่อนใส่ร้ายหนู! หล่อน…”

ฉู่จิงมองน้องสาวตัวปลอมอย่างเจ็บปวด “ใส่ร้ายเหรอ?”

ฉู่หร่าน “…”

“ฉันไม่มีความทรงจำในวันนั้นเลยสักนิด ไม่มีสักเรื่องเดียวที่จำได้…”

แววตาของฉู่หร่านเฉยความตื่นตระหนก

“ฉันจำได้ว่าตอนกำลังจะกลับบ้าน เธอก็ให้ฉันดื่มอีกแก้ว ฉันคิดว่าตัวเองแค่เมาจนภาพตัด ตื่นขึ้นมาก็นอนอยู่ในโรงแรม”

นั่นเป็นเรื่องเมื่อหลายปีก่อน ซ่อนอยู่ในความทรงจำเลือนราง

แต่เมื่อครุ่นคิดให้ละเอียด ก็ยังพอจะนึกถึงเรื่องราวที่กระจัดกระจายได้บ้าง

จำได้ว่าฉู่หร่านยื่นเครื่องดื่มให้เขา

จำได้ว่าตอนตื่นขึ้นมา ห้องพักในโรงแรมกระจัดกระจาย บนตัวยังมีร่องรอยแปลก ๆ เหล่านั้น…

ตอนนั้นเขาไม่ได้คิดอะไรมาก คิดแค่ว่าตัวเองคงจะเมาจนขาดสติ

แต่คิดไม่ถึงว่า…

ตัวเองจะถูกน้องสาว… วางยา

คิดไม่ถึงว่าในวันคืนธรรมดา ๆ เหล่านั้น เขาจะถูกฉู่หร่านใช้เป็นส่วนหนึ่งของแผนการผิดมนุษย์ขนาดนี้

“แต่เพราะบทบาทเดียวเหรอ?” ฉู่จิงถามด้วยแววตาเจ็บปวด “เพราะบทบาทเดียว เธอถึงกับขายพี่ชายตัวเอง ทำร้ายผู้หญิงคนหนึ่งได้ตามใจชอบ ทำลายชีวิตทั้งชีวิตของเค้า ใช่ไหม?”

ฉู่หร่านยังทำปากแข็ง ส่ายหน้าอย่างเดียว “ไม่ใช่หนู ๆ พี่รอง ไม่ใช่หนูนะคะ พี่ต้องเชื่อหนู!”

“แม่คะ แม่ต้องเชื่อหนูนะคะ พี่รองถูกหลอกแล้ว พี่รอง…”

ซ่งเชียนหย่ารีบปลอบเธอ “แม่เชื่อลูก แม่เชื่อลูกแน่นอน”

“อาจิง ลูกเข้าใจผิดแน่นอน หร่านหร่านจะเป็นคนแบบนี้ได้ยังไง ลูกในฐานะพี่ชาย ทำไมถึงใส่ร้ายน้องสาวตัวเองแบบนี้!”

อกของฉู่จิงกระเพื่อมขึ้นลง

มองซ่งเชียนหย่าที่ไม่สนถูกผิด สมองของเขาก็นึกย้อนกลับไปถึงตัวเองในวันก่อน

คนรอบตัวของเขามองออกชัดเจนว่าฉู่หร่านมีบางอย่างผิดปกติ แม้กระทั่งผู้จัดการส่วนตัวยังแอบบอกใบ้ให้หลายครั้ง

แต่เขากลับยึดมั่นในความคิดที่ว่าฉู่หร่านเป็นคนที่จิตใจดี และใสซื่อที่สุดในโลกใบนี้

เขามองซ่งเชียนหย่าตรงหน้าอีกครั้ง…

ตอนนั้นเอง ฉู่เหิงก็ออกหน้า “พ่อครับ แม่ครับ พวกเราคุยเรื่องนี้กันแค่สามคนเถอะ อาจิง นายก็สงบสติอารมณ์หน่อย”

น้ำเสียงของพี่ชายใหญ่สงบนิ่ง ไม่โกรธเกรี้ยวเหมือนฉู่จิง แต่ไม่เข้าข้างฉู่หร่านเช่นกัน

ฉู่เหว่ยฮ่าวกับซ่งเชียนหย่ามองหน้ากัน แล้วจึงพยักหน้า

ฉู่หร่านมองพ่อแม่กับพี่ชายใหญ่ด้วยความหวาดกลัว

ซ่งเชียนหย่าลูบหลังมือปลอบใจหล่อน พลางกระซิบว่า “ไม่ต้องกลัว พ่อกับแม่จะปกป้องลูกเอง”

พูดจบ ก็เดินตามฉู่เหิงออกจากห้องรับแขกมาที่สวนดอกไม้

[1] ซาแซงแฟน (사생팬) มาจากคำว่า ซาแซงฮวาล (사생활) ที่แปลว่าชีวิตส่วนตัว + แฟน (팬) ที่แปลว่าแฟนคลับ หมายถึง แฟนคลับที่มีพฤติกรรมตามติดชีวิตส่วนตัวของศิลปิน หลายครั้งถึงขั้นมีพฤติกรรมคุกคาม