เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 778 นํ้าอมฤต

บทที่ 778 นํ้าอมฤต

ในสวนดอกไม้

ต้นไห่ถังเศร้าซึม ใบไม้สีเขียวลู่ลง

เจ้าก้อนวิญญาณวิญญาณต่างรุมล้อมมันอย่างกังวลที่สุด

ฉู่ลั่วตรวจสอบต้นไม้แล้ว อีกทั้งถ่ายทอดพลังวิญญาณเข้าไปด้วย ใบไม้สีเขียวขจี ทว่าช่อที่ถูกเด็ดออกไปยังไม่มีวี่แววใด ๆ

“…” ท่ามกลางสายตาเฝ้าคอยผสมกังวลของเหล่าเจ้าก้อนวิญญาณ ฉู่ลั่วดึงมือตัวเองกลับ “…ดอกไม้ถูกเด็ดออกไป”

พวกก้อนวิญญาณพยักหน้าพร้อมเพรียง

ฉู่ลั่วเว้นจังหวะก่อนพูดอีกครั้ง “พลังของภูตดอกไห่ถังอ่อนลงมาก”

พวกมันพยักหน้าอีกครั้ง

ฉู่ลั่วเงียบไปหลายวิ “ให้ผลิดอกใหม่ในช่วงเวลาสั้น ๆ คงจะยาก”

เจ้าก้อนวิญญาณ “…”

ไห่ถังกระดิกใบไม้สีเขียวสองสามทีอย่างหงอยเหงาลงกว่าเดิม ใบไม้ลู่ลงจนแทบรดพื้นดิน

หลังเงียบกันไปเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ

เสียงร้องไห้จ้าละหวั่นระเบิดอยู่ในสวนดอกไม้!

ผีร้ายพันปีมองเจ้าก้อนวิญญาณที่ล้อมวงรอบไห่ถังแล้วเอ่ยเสียงเบา “อยู่ห่าง ๆ หน่อย ระวังจะโดนลูกหลง”

เฉิงยวนดึงหัวหว่าน ส่วนหัวหว่านดึงฟู่ปู้เสวี่ยน ทั้งสามพากันถอยหลังออกมาไกล ๆ

หัวหว่านกลอกตา “เก็บเสียงหัวเราะของเธอด้วย”

เฉิงยวนระงับรอยยิ้มมุมปากยามมองเจ้าก้อนวิญญาณที่ร้องไห้จ้า ทว่ารอยยิ้มในแววตาปิดยังไงก็ไม่มิด

ท่ามกลางสายตาตำหนิของหัวหว่าน ผีร้ายพันปีได้แต่เม้มปากแสร้งว่าเสียใจด้วย

เสียงงอแงดังโหวกเหวกอยู่ในสวนดอกไม้

ไห่ถังคอตกอย่างซึมเซา

ฉู่ลั่ว “ถ้า…”

ทันทีที่เธอปริปาก เสียงร้องไห้ก็หยุดชะงัก พวกเจ้าก้อนพากันมองมาเป็นตาเดียวกัน ดวงตาเล็ก ๆ เต็มไปด้วยความหวัง

ฉู่ลั่วเอ่ย “ถ้ามีนํ้าอมฤต บางทีอาจช่วยให้เธอผลิดอกได้ไว ๆ”

“นํ้าอมฤต!”

“พวกเราต้องไปหานํ้าอมฤต”

“ที่ไหนมีนํ้าอมฤต”

หลังพวกเจ้าก้อนหารือกันแล้วก็หันมองเจ้านิกายอีกครั้ง

ฉู่ลั่วเม้มปาก “ตอนนี้เราอยู่ในยุคเสื่อม พลังวิญญาณในโลกถดถอยอย่างรวดเร็ว คิดจะหานํ้าอมฤตไม่ใช่เรื่องง่าย”

ฮั่วเซียวหมิงที่ยืนอยู่ท้ายสุดส่งเสียง “นํ้าอมฤตมีเอกลักษณ์พิเศษอะไรไหม”

เจ้าก้อนวิญญาณทั้งห้าต่างปราดเข้าไปหาเขา

ซ่งเมี่ยวเมี่ยวยิ้มกว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความนับถือ “พี่ฮั่วเก่งมากนะ ต้องหานํ้าอมฤตเพื่อช่วยไห่ถังได้แน่”

“ว้าว!”

“เก่งจังเลย!”

เสียงปรบมือดังสนั่นมาจากเด็ก ๆ

ฮั่วเซียวหมิง “…”

ชายหนุ่มไม่เป็นที่ชื่นชอบของเด็กมาแต่ไหนแต่ไร แต่ไม่รู้ทำไม พอมาอยู่กับฉู่ลั่ว ไม่เพียงแต่ซ่งเมี่ยวเมี่ยวไม่กลัวเขา แต่เจ้าตัวเล็กพวกนี้ก็เหมือนกัน ยังกล้ารายล้อมกันเต็มไปหมด

ขณะที่ชายหนุ่มทำท่าจะพูดอะไร ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

จิ่งเจียเหยียนยกมือข้างหนึ่ง พร้อมกล่าวเสียงดัง “ฉันรู้… ฉันรู้ว่าที่ไหนมีนํ้าอมฤต!”

ประโยคเดียวดึงดูดความสนใจของเจ้าก้อนวิญญาณไปทั้งหมด พวกมันปราดไปหาจิ่งเจียเหยียนแทน

ปีศาจงูสวาทเชิดจมูกใส่คู่อริอย่างลำพอง

ฮั่วเซียวหมิง “…”

เฉิงยวนเตือนชายหนุ่มเสียงเบา “จิ่งเจียเหยียนเป็นแฟนคลับประเภทคีพเมน*[1] ของฉู่ลั่ว ซ้ำยังเป็นพวกเกลียดผู้ชายอื่นรอบตัวเมนด้วย นางไม่มีทางยอมให้เจ้ากับฉู่ลั่วได้คบกันหรอก”

ฮั่วเซียวหมิงเลื่อนมองจิ่งเจียเหยียนด้วยสายตาราบเรียบ

แล้วหันมองเฉิงยวนอย่างเย็นเยียบ

ผีร้ายพันปีรีบถอยหลังหนึ่งก้าว เอ่ยอย่างระแวง “เรื่องฟู่ปู้เสวี่ยน ข้าแค่พูดโดยไม่คิดอะไรจริง ๆ ใครจะรู้ว่าเขาจะจริงจัง วิญญาณของเขาไม่แข็งแรง ไม่รู้ว่าเรื่องไหนเป็นเรื่องเล่น เรื่องไหนเป็นเรื่องจริง”

หล่อนย้ำ “ฉันเป็นแฟนคลับคู่จิ้นระหว่างเจ้ากับฉู่ลั่วนะ ข้าจะบอกเจ้าให้ แฟนคลับคู่จิ้นฮวาชูชวี่มีน้อยมาก เจ้าทะนุถนอมไว้หน่อยเถอะ!”

ฮั่วเซียวหมิงเบนสายตากลับมา ปริปากเสียงเย็น “ฉันดูแล้ว เธอก็ไม่มีสำนึกของแฟนคลับคู่จิ้นเหมือนกัน”

“ข้าไม่มีสำนึกอย่างไร วันแรกที่ฟู่ปู้เสวี่ยนมาข้าก็บอกเจ้าทันที!”

“ข้าสาธยายคุณสมบัติและเอกลักษณ์ไว้อย่างชัดเจนด้วย”

“มีแต่เจ้าที่ไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่ มาตอนนี้เป็นความผิดข้าหรือ?”

เฉิงยวนไม่ยอมรับเด็ดขาด “ขอร้องงง เจ้าพยายามเข้าหน่อย ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป แฟนคลับคู่จิ้นอย่างเราก็ยืนหยัดต่อไปไม่ไหวแล้ว”

หล่อนโอดครวญเบา ๆ “เจ้าดู ‘คู่จิ้นจีฉู่’ ‘คู่จิ้นลั่วเย่’ สิว่ามีช่วงหวานปานน้ำผึ้งเยอะเพียงไหน รายการที่ออกใหม่แต่ละตอน ล้วนตัดต่อคลิปจิ้นได้หลายสิบรูปแบบ”

“เจ้าเล่า? จวบจนตอนนี้ ทุกคนยังเข้าใจว่าเจ้ากับฉู่ลั่วเป็นคู่จิ้นเชิงธุรกิจ ไม่มีความรู้สึกต่อกัน”

ผีร้ายพันปีบ่นกระปอดกระแปด

ถ้าไม่ได้เห็นว่าฮั่วเซียวหมิงเป็นผู้ชายที่หาตัวจับยาก แฟนคลับคู่จิ้นอย่างเฉิงยวนยืนหยัดต่อไปไม่ได้นานแล้ว

หล่อนโอดครวญเสียงแผ่ว บ่นจบแล้วถึงเอ่ยอย่างเหนื่อยใจ “เจ้าพยายามกว่านี้หน่อยเถอะ!”

ทางนี้ยังพร่ำบ่นอยู่ ด้านจิ่งเจียเหยียนบอกตำแหน่งที่มีนํ้าอมฤตออกมาแล้ว

“นี่คือวัดจิ่งไท่ เป็นวัดที่ฉันเคยบำเพ็ญเอง จำได้ว่ามีนํ้าอมฤตอยู่!”

พูดจบซ่งเมี่ยวเมี่ยวก็เด้งตัวขึ้นกระโดดเกาะจิ่งเจียเหยียน “ไปวัดจิ่งไท่ ไปวัดจิ่งไท่!”

จิ่งเจียเหยียนไม่ตอบ หากแต่หันไปมองคุณหนู

ฉู่ลั่วพยักหน้า “ในเมื่อรู้ว่าที่วัดจิ่งไท่มีก็ไปกันเถอะ”

[1] แฟนคลับประเภทคีพเมน หมายถึง แฟนคลับที่สนับสนุนผลงานศิลปินคนโปรดของตนเองเป็นหลัก ไม่ได้ติดตาม สนับสนุนผลงานวงหรือสมาชิกคนอื่นในวงมากนัก