เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 804 รถทัวร์ยามวิกาล

“ถึงแล้ว?”

สองมือทองคำเพ่งมอง ดวงตาเบิกโพลงฉับพลัน

เบื้องหน้าคือรั้วกำแพงเตี้ยทรงสี่เหลี่ยม ตรงกลางมีเนินดิน

ลักษณะสามเหลี่ยมปูดขึ้นมา

นี่คือ…

สุสานท้องถิ่น

มือที่จับโทรศัพท์อยู่ของสองมือทองคำสั่นระริกอย่างคุมไม่อยู่

“เจ้าของช่อง คุณจะบอกว่า… นี่… นี่ก็คือ…”

“นี่คือร้านบะหมี่ในตอนนั้นค่ะ”

สองมือทองคำ “…”

[ฉันเป็นคนเมืองซิน เป็นพยานได้ นี่เป็นวิธีฝังศพของบ้านเรา

แต่ดูจากลักษณะแล้ว น่าจะเป็นหลุมศพเมื่อหลายปีก่อนมั้ง เริ่มผุ

กร่อนแล้ว!]

[เพราะอย่างนั้น… ร้านบะหมี่คือ… หลุมศพ]

[ฉันบอกแล้ว บอกแล้วว่าสยอง!]

[ชักสงสารผู้โชคดีแล้วสิ]

[ฮ่า ๆ ๆ หาร้านบะหมี่ไม่เจอยังดีกว่า ให้ผู้โชคดีได้มีภาพจำ

สวยงามในใจ]

ฉู่ลั่วกลับเอ่ยขึ้น “ดูจากโหงวเฮ้งของเขาแล้ว มีเครา รูจมูกใหญ่

บวกกับตากลม เป็นตัวบ่งชี้ว่ามีนิสัยเอาจริงเอาจังทั้งนั้น”

“ต่อให้วันนี้หาไม่เจอ วันหน้าเขาก็ต้องตามหาต่อไปเรื่อย ๆ ค่ะ”

นี่ก็เป็นเหตุผลที่ฉู่ลั่วยอมช่วยเขาหาร้านบะหมี่

สองมือมองคำสมองว่างเปล่า ยืนค้างอยู่ที่เดิมพักใหญ่แล้วถึงพุ่ง

พรวดอ้วกข้างทาง

ค่อยกลับขึ้นรถด้วยหน้าตาซีดเซียว “เจ้าของช่อง ผม… ผม…

ไลฟ์จบแล้ว จะกดปิดแล้วนะครับ”

“เดี๋ยวก่อนค่ะ”

ฉู่ลั่วจีบนิ้ว ยันต์แผ่นหนึ่งปรากฏในมือเธอ ก่อนจะสะบัดออกไป

หากล้อง

สองมือทองคำที่ตอนแรกใจสั่น เวียนหัว มือสั่นระริก กลับสงบ

ขึ้นมาทันที

“ขอบคุณครับเจ้าของช่อง ผมปิดไลฟ์แล้วนะครับ”

ฉู่ลั่วส่ายหน้าอีกครั้ง “คุณขับต่อไป แล้วเปิดไลฟ์ต่อไปด้วยค่ะ”

สองมือทองคำไม่เข้าใจ แต่ยังขับต่อไปตามที่เธอบอก

ท้องฟ้าช่วงผีตากผ้าอ้อมสีแดง หลังขับไปได้ราว ๆ สิบนาที ก็

เหลือเพียงความมืดสนิทแล้ว

ถนนหนทางไร้แสง เหลือเพียงรถของสองมือทองคำที่ยังแล่นอยู่

ทันใดนั้น สองมือทองคำเห็นไฟท้ายรถคันหน้ากะพริบ แต่ที่น่า

แปลกคือแสงไฟนั้นเดี๋ยวสว่าง เดี๋ยวมืดมัว เหมือนมีบางอย่างบังแสง

ไฟไว้แล้วลอดออกมาได้เป็นครั้งคราว

เขายกมือขยี้ตา ถึงพบว่าด้านหน้าเป็นรถทัวร์คันใหญ่!

“แปลกจัง เวลานี้แล้ว น่าจะไม่มีรถทัวร์แล้วสิ”

สองมือทองคำขับทางนี้มานานหลายปี รู้ดีว่าที่นี่เป็นอย่างไร

ถนนเส้นนี้ในเวลานี้น้อยนักจะมีรถสัญจร แต่อาจเป็นรถทัวร์ที่มา

ท่องเที่ยว

สองมือทองคำไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่ ยังคุยกับผู้ชมในช่องสตรีม

ไปเรื่อยเปื่อย “หายากนะที่ผมจะได้เห็นรถทัวร์ในเวลานี้”

“ไม่ใช่รถในท้องที่จริงด้วย”

สองมือทองคำกวาดตามองป้ายทะเบียน ไม่ใช่ป้ายทะเบียนใน

ท้องที่เมืองซิน

“แซงขึ้นไปได้ไหมคะ”

ฉู่ลั่วที่ก้มหน้าเคาะมือถือมานานสิบกว่านาทีเอ่ยขึ้นอย่าง

กะทันหัน

สองมือทองคำชะงัก แต่ยังแซงขึ้นไปตามที่เธอขอ

ยามแซงเขาชำเลืองด้านข้าง เห็นว่าในรถทัวร์ไม่มีไฟเปิด มันมืด

สนิทจนมองไม่ออกว่ามีคนอยู่ไหม

หลังแซงไปได้แล้ว ฉู่ลั่วเคาะมือถือต่อ

[ฉู่ลั่วคิดจะทำอะไรกันแน่ ถ้าไม่อยากไลฟ์ก็ตัดไปเลยสิ]

[คอนเมนต์บนจะบ้าเหรอ เป็นพวกแอนตี้หรือใครจ้างมา ต่อให้

เทพธิดาไม่พูดอะไรสักคำ ฉันก็เต็มใจดูทั้งวัน!]

[ฉันเคืองพวกหน้าม้านานแล้ว เห็นว่าเทพธิดาของเราเป็นที่นิยม

เลยอิจฉาตาร้อนเหรอ?]

[เหอะ ๆ ๆ ดอกบัวขาวของพวกเธอพยายามแค่ไหนก็ไม่เป็นที่

นิยมไปกว่าเทพธิดาของเราหรอก ตายใจซะเถอะ]

[แต่ฉันยังแปลกใจนิดหน่อย ทำไมเทพธิดาถึงไม่ตัดการเชื่อมต่อ

เลยล่ะ นี่ไม่ใช่นิสัยเทพธิดานะ]

[ใช่แล้ว ใช่แล้ว! เทพธิดาใจจืดมาตลอด ทันทีที่จบไลฟ์จะตัด

ทันที…]

[คอมเมนต์บนคือความจริง!]

[ความจริง+1]

[ฉันเหมือนจะเดาอะไรได้แล้ว]

สองมือทองคำขับรถอย่างใจจดใจจ่อ ไม่ได้สนใจเหตุการณ์ใน

ช่องสตรีม หลังขับไปได้พักหนึ่ง กลับมีไฟท้ายของรถอีกคันปรากฏ

อยู่เบื้องหน้าในความมืดอีกครั้ง

เป็นเหมือนคราวก่อน ไฟท้ายนั้นเดี๋ยวสว่างเดี๋ยวมืด

สองมือทองคำขับไปใกล้ ๆ แล้วเพ่งมอง “ทำไมถึงเป็นรถทัวร์อีก

แล้วล่ะ เดี๋ยวนี้มีคนมาท่องเที่ยวเยอะขนาดนี้เลยเหรอ”

“รีบแซงขึ้นไปค่ะ” เสียงของฉู่ลั่วดังขึ้นอีกครั้ง เธอวางมือถือลง

แล้ว สายตาจดจ่อกับหน้าจอ “ช่วยหมุนกล้องมือถือไปหน่อยนะคะ”

สองมือทองคำจิ้มหนึ่งที กล้องก็หมุนจนถ่ายเห็นถนนด้านนอก

รถทัวร์เลือนรางคันนั้นปรากฏอยู่ในกล้อง

[ไม่รู้ทำไม ฉันแอบกลัวขึ้นมานิดหน่อย]

[พวกเธอไม่รู้สึกว่าแสงไฟนั่นแปลก ๆ เหรอ เหมือนมีบางอย่าง

บังแสงไฟไว้ แต่… มองไม่เห็นว่าอะไร]

[มืดสนิทเลย!]

“แซงไปเร็วค่ะ!”

ฉู่ลั่วบอกอีกครั้ง

สองมือทองคำแซงขึ้นไปอีกครั้ง เมื่อขับไปได้ครึ่งทางเขาก็

สอดส่องสายตามองคันที่ตคัวเองเพิ่งแซงขึ้นมา ก่อนสีหน้าเปลี่ยนไป

ทันที

ป้ายทะเบียนของรถคันนี้เหมือนกับรถคันก่อนเปี๊ยบ

รอจนรถเขาอยู่ในแนวเดียวกับรถทัวร์ สองมือทองคำเอียงคอ

มองที่นั่งคนขับ

ที่นั่งคนขับก็ไม่มีไฟเปิด มืดสลัวมองอะไรไม่เห็นอะไรเลย

นอกจากเงาราง ๆ เงาหนึ่งนั่งอยู่

“อันตราย!”

เสียงกังวานดังเข้าหู สองมือทองคำได้สติทันที ถึงรู้ตัวว่ารถของ

ตัวเองขับจนใกล้จะชนกับรถทัวร์แล้ว

ผู้โชคดีรีบหมุนพวงมาลัยเพื่อคุมตัวรถ!

ก่อนหันมองที่นั่งคนขับรถทัวร์อีกครั้ง ยังเหลือเงาเลือนรางที่

ไหน… ไม่มีอะไรอยู่ทั้งนั้น