เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 806 เทพนอกรีตผู้มีเงื่อนง า
สองมือทองคำมองรถเทรลเลอร์ขนาดใหญ่ของตัวเอง “นี่มัน
อะไรกันครับ หมู่บ้านพวกคุณไม่อนุญาตให้คนนอกค้างแรมเหรอ”
คนขับรถที่วิ่งเมืองซินเป็นประจำหากล่วงเวลาไปบ้าง ต้องขอ
ความช่วยเหลือจากหมู่บ้านในพื้นที่
ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าไม่ให้ค้างแรม
“ขึ้นไป”
เงาร่างมนุษย์นั้นบอกเขา
สองมือทองคำขึ้นรถไปด้วยความงุนงง จากนั้น เงามนุษย์ก็ขึ้น
รถด้วย โดยนั่งอยู่ด้านข้างคนขับ
“คุณขึ้นมาทำไมครับ นี่มันรถผม หรือคุณก็มาขอค้างแรมด้วย
เหมือนกัน”
เงาร่างมนุษย์ส่งเสียง “ขับรถไป!”
“อะไรนะ”
“ขับรถ”
สองมือทองคำขมวดคิ้ว แม้จะไม่เต็มใจแต่ยังสตาร์ตรถและขับ
ออกไปตามที่เงาร่างมนุษย์บอก
ขับไปได้ไม่กี่นาที จู่ ๆ ก็มีพายุทรายกระหน่ารุนแรง
“พายุทรายแรงเกินไป พวกเราจอดรถเถอะ!”
สองมือทองคำถามเงาร่างมนุษย์ด้านข้าง แต่เมื่อหันไปมอง มัน
ยังเหลือร่างใครอยู่ที่ไหน เหลือเพียงมนุษย์กระดาษสีแดงเปล่าเปลี่ยว
อยู่บนที่นั่งข้างคนขับ
หัวใจเขากระตุกวูบ ตาเบิกโพลง
“ขับต่อไป”
“ท่านปรมาจารย์!” สองมือทองคำรู้สึกเพียงสมองที่เคยสับสนได้
สติขึ้นมาฉับพลัน “นี่มันอะไรครับ ทำไมที่นั่งของผมถึงมีมนุษย์
กระดาษได้ครับ! ท่านปรมาจารย์…”
“ขับต่อไป!”
“แต่พายุทรายรุนแรงมาก”
“ไม่ต้องกลัว คุณขับต่อไปเลย”
ท่ามกลางพายุทรายที่คลุมฟ้าคลุมแผ่นดิน สองมือทองคำได้แต่
อาศัยประสบการณ์ขับรถของตัวเองขับต่อไปราว ๆ สิบนาที ถึงแล่น
ออกจากเขตพายุทราย
“ขับต่อไป”
สองมือทองคำขับต่อไปอีกประมาณสิบนาที ก็ขับมาถึงตำบล
แห่งหนึ่ง
ตำบลนี้มีแสงไฟสว่างไสว มีเสียงแตร เสียงพูดคุย เสียงเรียก
ลูกค้าดังอย่างต่อเนื่อง
ราวกับฉุดเขากลับจากดินแดนร้างนั่นในเสี้ยววินาที
“ปรมาจารย์ ตอนนี้ผมจอดพักได้ยังครับ”
“ค่ะ”
สองมือทองคำจอดรถ หยิบมือถือมาด้วยมืออันสั่นเทา “เมื่อกี้
ผม… สมองตื้อไปนิดหน่อย ผม…”
“ผีบังตาค่ะ ตอนที่คุณขับผ่านรถทัวร์คันนั้น ก็ถูกผีบังตาเล่นงาน
แล้ว” ฉู่ลั่วเอ่ยน้าเสียงเรียบเฉย “ช่วงนี้คุณเลิกวิ่งกะกลางคืนนะคะ จำ
ไว้ว่าต้องโดนแดดทุกวัน ถ้าตอนกลางคืนยังนอนไม่หลับหรือหลับไม่
สนิท แล้วยังฝันร้ายเกี่ยวกับผีอยู่เรื่อย ๆ อย่าลืมไปขอยันต์จากวัด
หรือสำนักเต๋าด้วยนะคะ”
สองมือทองคำยังไม่เข้าใจเท่าไรว่าเกิดอะไรขึ้น เพียงแต่ปิดการ
เชื่อมจอตามที่ฉู่ลั่วบอก
แต่ก่อนปิดการเชื่อมจอ เขากวาดตามองคอมเมนต์ในช่องสตรีม
แล้วรู้สึกแปลกใจนิดหน่อย
ผู้ชมในช่องสตรีมต่างผวากับฉากเมื่อกี้ไม่น้อย
[มีคนแค็ปภาพไปขยายแล้ว พวกเธอรู้ไหมว่าบนรถทัวร์คันนั้นมี
อะไร]
[ฉันก็เห็นภาพที่เค้าขยายแล้วเหมือนกัน เห็นแล้วขนลุกไปหมด]
[เลขอัปมงคลก็คือเลขอัปมงคล ฤทธิ์เยอะไปแล้ว ทุกคำขอไม่
สมหวัง!]
[ใช้ลูกไม้ตื้น ๆ ไปสู้ไม่ใช้ยังดีกว่า]
[ฮ่า ๆ ๆ]
ฉู่ลั่วกวาดตามองคอมเมนต์เหล่านี้แล้วบอกกับกล้อง “วันนี้ของ
ไลฟ์เพียงเท่านี้ ลาก่อน”
หลังปิดไลฟ์แล้ว หัวหว่านยื่นนมอุ่นให้หนึ่งแก้ว
เฉิงยวนชูมือถือไปตรงหน้าเธอ
“แหม ๆ ๆ ติดอันดับการค้นหาอีกแล้ว”
#เมฆใสเฝ้ามองตะวันไลฟ์สตรีม#
#รักแท้ของมือที่สามนับเป็นความรักไหม#
#ช่องโหว่ของนโยบายเด็กหลอดแก้ว#
#สิทธิการให้กำเนิดเป็นของใครกันแน่#
ฉู่ลั่วกวาดมองผ่าน ๆ พบว่าเรื่องที่ได้รับความสนใจสูงสุดยังคง
เป็นเหตุการณ์ยืมเงินผีจากเทพเซี่ยอู่ทง
เธอเก็บอุปกรณ์ แล้วนั่งบนโซฟาไปพลางค้นหาข้อมูลจากมือถือ
สายลมยามค่าคืนพัดโชย เสียงเจ้าตัวเล็กทั้งหลายเล่นสนุกกัน
ในสวนดอกไม้ดังเข้าอยู่ไกล ๆ
เฉิงยวนลอยมาหา ทอดมองฉู่ลั่วที่กำลังค้นหาวีรกรรมของเซี่ย
อู่ทง “เซี่ยอู่ทงผู้นี้มีอะไรพิเศษรึ”
“เมื่อหนึ่งพันปีก่อน เซี่ยอู่ทงถูกห้าขุนพลสวรรค์แห่งวัดเต๋า
สังหารเพราะก่อกรรมทำเข็ญ เอาชีวิตคนอื่นไปมากมาย”
“ถึงแม้ยุคนี้ยังมีตำนานเซี่ยอู่ทงสืบทอดกันมา แต่ไม่ใช่ผีผู้บรรลุ
ธรรมอย่างในอดีตแล้ว”
เฉิงยวนเข้าไปนั่งข้างฉู่ลั่ว นั่งขัดสมาธิ เอามือเท้าคาง “แปลว่า…
เซี่ยอู่ทงในตอนนี้เป็นของปลอมหมดเลยหรือ?”
ฉู่ลั่วบอก “เชี่ยวชาญวิชาห้าผีขนาดนี้ไม่เหมือนของปลอมนะ”
ผีร้ายพันปีใคร่ครวญอีกครู่หนึ่ง “หรือว่า… เซี่ยอู่ทงไม่ได้ถูกฆ่า
ตาย?”
ฉู่ลั่วตอบ “โดนตัดศีรษะ ทำลายร่างทิ้งไปแล้วนะ”
“ถ้าอย่างนั้นต้องตายจริงเป็นแน่ แปลกอะไรอย่างนี้”
YOU MAY ALSO LIKE
