เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 820 จัดร่างสัญญา

พนักงานสอบสวนส่งบันทึกการสองสวนให้พวกเขา

หลังจากพลิกดูแล้ว ก็พบว่าปีศาจทั้งห้าไม่ได้รู้อะไรมากนัก รู้

เพียงว่ายังภูตผีปีศาจที่อื่นที่ได้รับมอบหมายหน้าที่จากเซี่ยอู่ทงอยู่อีก

และดูแลศาลเจ้าเซี่ยอู่ทงภายใต้ชื่อของพวกเขา

แต่กลับไม่รู้ว่าศาลเจ้าเหล่านั้นตั้งอยู่ที่ไหน

“เซี่ยอู่ทงระวังตัวมาก” ถึงจะมีแค่บทสนทนาเหล่านี้ แต่ซู่เซียง

หยางก็มองเห็นถึงร่องรอยความผิดปกติในนี้

“ศาลเจ้าแต่ละแห่งแต่ละพื้นที่ รับผิดชอบแค่หนึ่งตระกูลเท่านั้น”

ก็เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขารู้จักกัน หรือสื่อสารกัน

“แต่ว่า…”

ฉู่ลั่วกับซู่เซี่ยงหยางมองหน้ากัน “แต่ว่า …พวกเขาคิดไม่ถึงว่า

สมัยนี้อินเทอร์เน็ตพัฒนาไปไกลมาก แม้จะอยู่ห่างกันไกลแค่ไหน ก็

สามารถติดต่อกันผ่านทางอินเทอร์เน็ตได้”

อย่างเช่นเว็บไซต์ 111 หากปีศาจทั้งหมดในโลกปีศาจเข้ามาอยู่

ในเว็บไซต์นี้ นั่นแปลว่าปีศาจที่ดูแลศาลเจ้าอื่น ๆ ย่อมอยู่ในเว็บไซต์

นี้ด้วย

ซู่เซี่ยงหยางเผยรอยยิ้มออกมาบนใบหน้า “ผมให้คนโพสต์ข่าว

บนเว็บไซต์ได้”

เป็นปกติที่ต้องมีคนจับเหยื่อ

“แล้วปีศาจห้าตนนี้จะทำยังไงดี?”

ในตอนนี้เองเจ้าหน้าที่ขององค์กรศักดิ์สิทธิ์ก็เปิดประตู ให้ปีศาจ

ทั้งห้าทยอยเดินออกมา

ต่อหน้าฉู่ลั่ว พวกเขาห่อไหล่ท่าทางเชื่อฟัง สายตาจับจ้องที่ฉู่ลั่ว

ด้วยความหวาดกลัวและประหม่า

กลัวว่าฉู่ลั่วจะพูดคำว่า ‘ฆ่า’ ออกมา!

ฉู่ลั่วจ้องมองพวกเขา “บนตัวพวกเขาไม่มีหนี้เลือด ไม่เคยทำ

ร้ายคน”

ปีศาจทั้งห้าตนพยักหน้าพร้อมกัน พยักหน้าจนศีรษะแทบจะ

หลุดลงมาแล้ว

“แต่ยังปรับตัวเข้ากับสังคมมนุษย์ไม่ได้…”

ปีศาจทั้งห้า “…”

ปรับได้สิ!

พวกเขาปรับตัวได้ดีมาก!

ทั้งห้าตนช่วยกันดูแลศาลเจ้า เวลาไม่มีงานอะไรก็ออกไปเที่ยว

เล่น… ไม่ใช่ ออกไปหาลูกค้าที่เป็นเป้าหมาย

ปีศาจทั้งห้ายังสามารถออกแบบงานที่ได้รับรางวัลอีกด้วย

พวกเขาเล่นกับมนุษย์ได้ดีขนาดนั้น จะปรับตัวไม่ได้ได้ยังไงกัน

ล่ะ!

ฉู่ลั่วพูดต่อไป ไม่ได้สนใจสีหน้าตกตะลึงของปีศาจทั้งห้าตน

“จนกว่าพวกเขาจะปรับตัวเข้ากับกฎเกณฑ์ของสังคมได้ ก็ให้พวก

เขาอยู่ในองค์กรศักดิ์สิทธิ์ไปก่อน”

ซู่เซี่ยงหยางมองปีศาจทั้งห้าที่ทำท่าเหมือนกับลูกนกกระทา “อยู่

ที่องค์กรศักดิ์สิทธิ์เหรอ?”

“อืม” เห็นซู่เซี่ยงหยางไม่ค่อยพอใจ “พวกเขามีวิชาห้าผี

เคลื่อนย้าย”

ซู่เซี่ยงหยางดวงตาเป็นประกาย

“ยันต์เคลื่อนที่พริบตากับยันต์หายตัวมีผลกระทบต่อมนุษย์

ธรรมดามาก แต่วิชาห้าผีเคลื่อนย้ายต่างออกไป มันสามารถ

เคลื่อนย้ายคนหรือสิ่งของ โดยไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ธรรมดา ทั้ง

ยังรวดเร็ว และปลอดภัย”

ใบหน้าของซู่เซี่ยงหยางเผยรอยยิ้มทางการออกมาทันที เขา

เดินหน้าไปหนึ่งก้าว แล้วพูดออกมาว่า “พวกคุณทั้งห้าคนยังปรับตัว

เข้ากับสังคมมนุษย์ไม่ได้ ช่วงเวลาระหว่างนี้ พวกคุณทั้งห้าคนต้อง

อยู่ที่องค์กรศักดิ์สิทธิ์ของเราไปก่อน”

“ใช่ช่วงเวลานี้ พวกคุณทั้งห้าต้องทำงานให้กับองค์กรศักดิ์สิทธิ์

ด้วย”

ปีศาจทั้งห้า “…”

บทสนทนาเมื่อครู่พวกเขาได้ยินหมดแล้ว และพวกเขาไม่ได้โง่

“พวกเราเป็นองค์กรศักดิ์สิทธิ์ ระยะเวลาที่พวกคุณทั้งห้าอยู่ที่

องค์กรศักดิ์สิทธิ์ของเรา เราจะจัดเตรียมอาหาร ที่พัก และมีการเซ็น

สัญญาร่วมงาน…” เขาหยุดไปชั่วขณะ ก่อนจะเอ่ยว่า “ไม่ทราบว่า

พวกคุณเคยได้ยินเรื่องของเซียนพู่กันหรือเปล่า ตอนนี้มันเป็น

เจ้าหน้าที่ในองค์กรศักดิ์สิทธิ์ของเราแล้ว แต่วันนี้ออกไปทำงานข้าง

นอก รอมันกลับมาก่อน พวกคุณก็ลองพูดคุยกันดู”

ปีศาจทั้งห้า “…”

“องค์กรศักดิ์สิทธิ์เหรอ?” เจ้าใหญ่พูดพึมพำออกมาประโยคหนึ่ง

จากนั้นดวงตาก็เป็นประกาย “ใช่อันนั้นไหม หน่วยงานทางการถูก

กฎหมายที่เกิดจากการร่วมมือกันระหว่างรัฐบาลกับลัทธิเต๋าใช่

ไหม?”

“ใช่!”

เจ้าสามน้าเสียงสั่นเพราะความตื่นเต้น “ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะได้

เป็นพนักงานประจำ หรือพนักงานชั่วคราวล่ะ? พวกเราเข้าทำงาน ก็

จะมีการร่างสัญญาว่าจ้างใช่ไหม? พวกเราจะได้สวัสดิการทั้งห้าอย่าง

ถูกไหม?”

ซู่เซี่ยงหยางชะงักไปแล้ว “สวัสดิการทั้งห้าอย่าง? ร่างสัญญา?”

“ใช่แล้ว ใช่แล้ว! มนุษย์มักจะพูดว่าสอบราชการเป็นอะไรที่ยาก

มากไม่ใช่เหรอตอนนี้พวกเราทำสำเร็จแล้วใช่ไหม?” เจ้าสองก็

ตื่นเต้นมาก

เจ้าสี่พูดย้า “พวกเราไม่เป็นพนักงานชั่วคราวนะ พวกเราจะเป็น

พนักงานประจำ”

เจ้าห้า “ใช่ พวกเราไม่อยากเป็นพนักงานชั่วคราวที่คอยเป็นแพะ

รับบาป พวกเราต้องการเป็นพนักงานประจำที่มีการร่างสัญญาว่าจ้าง

อย่างเป็นทางการ”

ซู่เซี่ยงหยางมองปีศาจทั้งห้าที่ต้องการร่างสัญญาว่าจ้างกับ

สวัสดิการทั้งห้า ก่อนจะมองไปที่ฉู่ลั่ว

เขาอ้าปากค้าง “พวกคุณไม่ต้องการเทคนิคในการบำเพ็ญให้

สำเร็จเหรอ? หรือพวกเครื่องรางของขลังอะไรทำนองนั้น?”

ตอนนั้นเซียนพู่กันถูกฉู่ลั่วหลอกล่อด้วยยันต์ ถึงได้เลือกทำงาน

อยู่ที่องค์กรศักดิ์สิทธิ์

ในตอนนี้ มันก็ตั้งใจทำงานมาก ไม่เคยแสดงท่าทีโกรธเคือง ทั้ง

ยังหยอกล้อเล่นกับเพื่อนร่วมงานจนเหมือนเป็นเพื่อนสนิทกันไปแล้ว

มีเรื่องซุบซิบอะไร มันก็ต้องรู้ด้วย

“พวกนี้พวกเราไม่ต้องการ”

“ไม่เอา พวกเราอยากได้ร่างสัญญากับสวัสดิการทั้งห้า”

“หนทางบำเพ็ญมีประโยชน์อะไร บำเพ็ญมาตั้งหลายร้อยปีก็ไม่มี

อะไรก้าวหน้า สู้มีร่างสัญญาจ้างงานไม่ได้ ขยันทำงานผ่านไปหลาย

สิบปีก็ได้เงินบำนาญแล้ว”

“พวกเรายังเป็นปีศาจที่หน่วยงานรัฐบาลยอมรับด้วย มนุษย์ก็จะ

ดูถูกพวกเราไม่ได้”

“จะเอาร่างสัญญาจ้างงาน!”

“ถ้าพวกเราเข้าทำงานในองค์กรศักดิ์สิทธิ์ จะได้เงินเดือน

เท่าไหร่?”

“เวลาทำงานคือเท่าไหร่!”

“หนึ่งเดือนมีวันหยุดกี่วัน แล้วทำโอทีจะมีค่าโอทีไหม?”

“มีบ้าน มีรถ มีอาหารไหม?”