เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 825 ไม่เอาชีวิตคนมายั่วยุ

หลังจากฉู่หร่านรอแล้วรอเล่า

ทันใดนั้นเองก็เห็นฉู่จ้านก็วิ่งไปมาอยู่ไกล ๆ ในมือยังถือ

โทรศัพท์ที่คุยค้างไว้

[ไปหาบ้านที่เพิ่งมีคนตาย หรือรถที่เพิ่งมีคนตายได้ไหม?!]

“เข้าใจแล้ว!” ฉู่จ้านวิ่งมาตรงหน้าพี่ฟาง แต่ยังไม่ได้วางสาย “พี่

ฟาง ช่วยผมหารถที่เพิ่งมีคนตายสักคันสิ หามาให้ได้ตอนนี้เลยนะ”

“ทำไมจู่ ๆ นายถึง…”

“ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาถามนะครับ!”

หลังจากฉู่จ้านเร่งเร้า พี่ฟางจึงทำได้เพียงโทรติดต่อไปหาคน

ฉู่หร่านเดินเข้ามาถาม “พี่สาม วันนี้จะทดสอบรถไม่ใช่เหรอคะ

เปลี่ยนแผนแล้วเหรอ?”

ฉู่จ้านตอบเสียงร้อนรน “ไม่ลองแล้ว!”

“ทำไมล่ะคะ?” ฉู่หร่านเบ้ปาก ค่อนข้างไม่พอใจ “ไม่ง่ายเลยนะที่

หนูจะได้มาดูพี่สามทดสอบรถ พี่สามสัญญากับหนูแล้ว ว่าจะทดสอบ

รถให้หนูดู ให้หนูเห็นว่าตอนที่สามอยู่บนรถแข่งในสนามแล้วหล่อ

ขนาดไหน”

“เมื่อก่อนพี่สามอยากให้หนูมาดูมาก”

“ตอนนี้หนูมาแล้ว แต่พี่สามกลับไม่ทดสอบแล้ว”

“ฮือ พี่สามเปลี่ยนไป พี่ไม่รักหนูเหมือนเมื่อก่อนแล้ว”

ฉู่จ้านเห็นฉู่หร่านเหมือนจะร้องไห้ออกมาก็อยากเข้าไปปลอบ

โดยไม่รู้ตัว แต่ได้ยินเสียงดังสนั่นของฉู่เหิงดังมาจากโทรศัพท์มือถือ

เสียก่อน

[ถ้ายังดันทุรังต่อไป นายจะตาย]

ฉู่จ้านตัวเย็นวาบขึ้นมาทันที เขาได้สติขึ้นมาแล้ว

“หร่านหร่าน ตอนนี้พี่สามมีเรื่องสำคัญมากจริง ๆ”

ฉู่หร่านน้าตาไหลลงมาจากหางตาแล้ว พลางกัดริมฝีปากด้วย

ความโกรธ หล่อนตั้งคำถาม “ยังมีเรื่องอะไรที่สำคัญกว่าทดสอบรถ

ให้หนูดูอีกเหรอคะ?”

“ชีวิตของพี่ไง!” ฉู่จ้านถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย “ชีวิตของ

พี่สำคัญกว่าการทดสอบรถ!”

ฉู่หร่านชะงัก ก่อนจะพูดเสียงเบาด้วยความไม่พอใจ “ทั้งที่ตอนนี้

พี่สามก็ดูแข็งแรงดี จะมีอันตรายถึงตายได้ยังไง?”

“พี่สามแค่ไม่อยากให้หนูดูพี่สามทดสอบรถแค่นั้นเอง”

“พี่สาม เมื่อก่อนพี่ไม่ได้เป็นแบบนี้นะคะ เมื่อก่อนพี่ดีกับหนูมาก

ขอแค่หนูต้องการ พี่ก็ทำให้หนูพอใจได้ทุกอย่าง”

“พี่สาม…”

ฉู่หร่านยังคิดจะพูดอีก

แต่พี่ฟางวิ่งเข้ามาเสียก่อน พร้อมหอบหายใจพลางเอ่ยว่า “ฉัน

ติดต่อไปเรียบร้อยแล้ว รถกำลังเอามาส่งให้”

“นายแน่ใจเหรอว่านายจะขับ?”

สำหรับคนขับรถแข่ง เรื่องพวกนี้ถือเป็นข้อห้าม

ฉู่จ้านรีบถาม “พี่แน่ใจไหม? เป็นรถที่เคยมีคนตายจริง ๆ ใช่ไหม

ถ้าไม่เคยมีคนตาย ผมไม่เอานะ”

“วางใจ มีคนเคยตายแน่นอน”

ฉู่หร่านมองฉู่จ้านกับพี่ฟางที่ไม่สนใจหล่อน หยาดน้าที่หางตา

เหมือนจะไหลลงมา แต่ก็ไม่ไหล แต่เมื่อหล่อนกะพริบตาไปหนึ่งทีก็

ไหลลงมา

เพียงแต่สีหน้าไม่เหมือนกำลังจะร้องไห้แล้ว

“พี่สาม ทำไมจู่ ๆ ถึงอยากนั่งรถที่เคยมีคนตายล่ะคะ ไม่มงคล

เลยนะ!”

ฉู่จ้านไม่ได้หันหลังมา เขาเพียงแค่มองออกไปไกล ๆ ด้วยอาการ

ประหม่า “ฉู่ลั่วบอกพี่ใหญ่ ว่าพี่มีอันตราย ให้พี่หาบ้านที่มีคนตาย

หรือรถที่มีคนตาย เพื่อซ่อนตัว”

ฉู่หร่านได้ยิน หล่อนก็ปิดปากทันที จากนั้นจึงส่งเสียงหัวเราะ

ออกมา “พี่สาม พี่ตลกจริง ๆ นะคะ! พี่เชื่อเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ”

ฉู่จ้านหันไปมองหล่อนด้วยความตกใจ

ฉู่หร่านปิดปากพูด “ลั่วลั่วต้องรู้แน่ว่าหนูมาดูพี่สามทดสอบรถ

ที่นี่ เธออิจฉาหนู ไม่อยากให้พี่สามทดสอบรถให้หนูดู เลยจงใจหา

ข้ออ้างมากกว่า”

หล่อนพูดไปก็ส่ายหน้าพลางถอนหายใจไป “เฮ้อ! หนูออกจาก

บ้านตระกูลฉู่แล้ว ลั่วลั่วยังมีอะไรไม่พอใจอีก”

“หรือเธออยากให้หนูตัดความสัมพันธ์กับพวกพี่อย่างสิ้นเชิง ถึง

จะพอใจ?”

“พี่สาม พี่รู้จักหนูดี แต่ไหนแต่ไรหนูไม่เคยคิดจะแย่งอะไรกับเธอ

เลย หนูแค่ไม่อยากออกจากบ้าน ไม่อยาก…”

“รถมาแล้ว!”

หล่อนยังไม่ทันพูดจบ เสียงพี่ฟางก็ดังขึ้นมา

ฉู่จ้านก็ประหม่าขึ้นมาเช่นกัน “อยู่ไหน อยู่ไหน?”

ฉู่หร่าน “…”

สีหน้าเสียใจที่ดูน่าสงสารแข็งค้างไปแล้ว หล่อนไม่รู้ว่าควรพูด

ต่อไปดีหรือเปล่า

ฉู่จ้านเห็นรถขับเข้ามาก็หันไปมองฉู่หร่าน “หร่านหร่าน ฉู่ลั่วเก่ง

ขนาดไหน พี่เชื่อว่าเธอที่ถ่ายรายการด้วยกันมาตั้งหลายตอนย่อมรู้ดี

ที่สุด”

“ฉู่ลั่วไม่มีทางเอาชีวิตของพี่มาล้อเล่นตามใจชอบหรอก!”

หรือพูดอีกอย่าง ฉู่ลั่วไม่คิดจะเอาชีวิตของเขามายั่วยุอะไรใคร

หรอก