เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 831 ผู้ชายเยอะ
คุณนายฮั่วไม่สนใจสามีอีก หันมาสนใจงานของฉู่ลั่วต่อ “ตอนที่
หนูไม่อยู่ ที่บ้านมีอะไรให้พวกเราช่วยไหมจ๊ะ”
“ไม่มีหรอกค่ะ หัวหว่านดูแลที่บ้านได้”
“ถ้าอย่างนั้นก็ดี มีความต้องการอะไรให้บอก ฉันรู้ว่าลั่วลั่วเก็บไว้
แต่เด็กดี”
หยางไต้รู้ว่าคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวันไม่ได้รับเลี้ยงแค่มนุษย์
แต่ยังมีสิ่งลี้ลับอยู่ด้วย
ไอ้กลัวก็กลัว แต่ก็เชื่อใจฉู่ลั่ว
ลั่วลั่วเลี้ยงไว้ หมายความว่าพวกมันไม่ทำร้ายคน
ฉู่ลั่วพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มบาง
ผ่านไปพักหนึ่ง ฮั่วเซียวหมิงลงมาจากชั้นบน เขาเปลี่ยนมาสวม
ชุดลำลองเรียบร้อย
ทันทีที่ลูกชายลงมา หยางไต้ก็ประกาศว่ากินข้าวได้
บนโต๊ะอาหารเป็นกับข้าวที่ฉู่ลั่วชอบซะส่วนใหญ่
“กินเยอะ ๆ หน่อย เดี๋ยวหนูก็ต้องไปเข้ากองถ่ายรายการอีกแล้ว
ไม่รู้ว่าครั้งนี้จะมีของกินดี ๆ ไหม”
“รอบนี้ไปที่ไหน” ฮั่วเซียวหมิงที่เงียบมาตลอดส่งเสียงขึ้นมา
กะทันหัน
“เมืองซิน”
ฮั่วเซียวหมิงชะงัก “ไกลขนาดนี้เลยเหรอ ไปกี่วัน?”
ฉู่ลั่วส่ายหัว “ยังไม่แน่ใจเหมือนกัน”
หยางไต้ขมวดคิ้วถาม “บ้านเรามีกิจการที่เมืองซินไหม?”
ฮั่วเซียวหมิงส่ายหน้า ฮั่วจิ้นก็เช่นกัน “เมืองซินมีพื้นที่กว้างแต่
คนน้อย กิจการของเราพัฒนาที่เมืองซินได้ยาก”
“พึ่งพาไม่ได้เลย! ดูคนที่เขาทำร้านชานมกันสิ ต้องมีที่เมืองซิ
นด้วยแน่ เชื่อไหมล่ะ”
ฮั่วจิ้นตอบภรรยาเสียงเรียบ “…ฮั่วกรุ๊ปเป็นธุรกิจเทคโนโลยี
ระดับสูง”
“แหม… ดูถูกเมืองซินเหรอ? นี่ถ้าเอาไปโพสต์ในอินเทอร์เน็ต
คุณต้องถูกรุมโจมตีแน่นะ” หยางไต้กระแหนะกระแหน
ฮั่วจิ้นเงียบปากไปอีกครั้ง ได้แต่ส่งสายตาหาพวก
กลับเห็นฮั่วเซียวหมิงก้มหน้ากินข้าว ไม่พูดไม่จา
หยางไต้คีบอาหารใส่ถ้วยฉู่ลั่วอีกครั้ง “ได้ยินว่าแดดที่เมืองซิ
นแรงมาก ตอนหนูไปอย่าลืมพกครีมกันแดดไปด้วยนะ ถึงแม้ผิวหนู
จะทั้งขาวทั้งสุขภาพดี แต่ที่ต้องบำรุงก็ควรบำรุงไว้”
“ที่นั่นมีพายุทรายด้วย ของที่ต้องพกก็มีเยอะเลย หนูจะพก
กระเป๋าเดินทางเล็ก ๆ ใบเดียว ใส่เสื้อผ้าไม่กี่ชุดอย่างเมื่อก่อนไม่ได้
แล้วนะ” หยางไต้พูดไปแล้วนึกเป็นห่วงสุด ๆ “ถ้าไม่ได้จริง ๆ ให้หัว
หว่านไปด้วยสิ หัวหว่านรู้จักหนูดี ดูแลหนูได้ดีแน่”
“ถ้าหัวหว่านทิ้งบ้านไปไม่ได้ ฉันจะไปกับหนูเองนะ”
พอประโยคนี้หลุดออกมา ฮั่วจิ้นก็เบิกตาโพลงทันที “จะไปเมือง
ซินกันเหรอ? ช่วงนี้งานที่บริษัทผมยุ่งมาก หาเวลาไม่ได้”
หยางไต้ไม่แม้แต่จะชำเลือง “คุณก็ทำงานของคุณไป ฉันจะไป
กับลั่วลั่ว”
ฮั่วจิ้น “…”
เขาน้อยใจไปแวบหนึ่ง
ตั้งแต่พวกเขาแต่งงานกันมา เมื่อไรที่ต้องออกเดินทางจะต้องไป
ด้วยกันเสมอ ต่อให้เขาไปประชุมเมืองอื่นก็ต้องไปกับหยางไต้
ไม่พาลูกชายไปได้ แต่ภรรยาต้องพาไป
ทว่า…
หนนี้ภรรยากลับบอกว่าจะออกเดินทางคนเดียว
จริงอย่างที่ว่า… นานวันเข้า ความรักก็เปลี่ยนไป
กินมื้อเย็นเสร็จ เขาก็พาภรรยาไปเคลียร์เรื่องเดินทางคนเดียว
หยางไต้ถูกสามีจับข้อมือไว้ ยังไม่วายหันกลับมาบอกฮั่วเซียวห
มิง “ลูกอยู่เป็นเพื่อนลั่วลั่วนะ ไม่งั้น…”
หล่อนทำท่าโมโห ก่อนจะถูกฮั่วจิ้นรวบออกไป
ฝนหยุดตกแล้ว ตะวันคล้อยฟ้าสีแดงสดสาดแสงลงมา
“วิญญาณของคุณมั่นคงดีไหม”
ฮั่วเซียวหมิงตอบอืม ก่อนจะส่ายหัว พร้อมสีหน้าลำบากใจ “ช่วง
นี้ไม่ค่อยมั่นคงเท่าไร”
“เป็นเพราะผู้หญิงคนเมื่อกี้เหรอ”
“อืม”
ฉู่ลั่วถอนหายใจช้า ๆ “ฉันช่วยเพิ่มความมั่นคงของวิญญาณให้
ได้”
เธอเดินไปหาฮั่วเซียวหมิง เพิ่งหยิบกระดาษยันต์ออกมาก็ถูกเขา
จับข้อมือไว้
หญิงสาวแรกรุ่นมองเขาอย่างผงะ
ฮั่วเซียวหมิงเอ่ย “…วันนี้ผมไม่ได้ฉีดน้าหอม”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “ฉันไม่ได้กลิ่น”
“เพราะแม่ฉันบอกว่าฉีดแล้วมันเยอะเกินไป สาว ๆ ไม่ชอบ”
“เยอะหรอ?”
ฮั่วเซียวหมิงจับมือฉู่ลั่ว พาเธอไปนั่งที่ขอบโซฟา แล้วใช้มืออีก
ข้างหยิบมือถือออกมาเปิดคลิปสั้น ค้นหาผู้ชายชายมันเยิ้มก่อนจะ
ยื่นไปตรงหน้าฉู่ลั่ว
ผู้ชายในคลิปบ้างมีหน้าตาหล่อเหลา บ้างมีหน้าตาธรรมดา แล้ว
ยังมีคลิปผู้หญิงเลียนแบบ ‘ผู้ชายเยอะ’ จำนวนหนึ่ง
หลังดูไปสี่ห้าคลิป คิ้วของฉู่ลั่วขมวดเล็กน้อย
ฮั่วเซียวหมิงผ่อนลมหายใจลง เขาถาม “ผมเป็นเหมือนพวกเขา
เหรอ”
ตอนที่แม่บอกว่าเขาเยอะ ชายหนุ่มไม่ได้เก็บมาใส่ใจ แต่หลัง
เห็นคลิป ‘ผู้ชายเยอะ’ ในอินเทอร์เน็ตแล้ว เขาอดสงสัยเรื่องนี้ไม่ได้
ฉู่ลั่วส่ายหัว “ไม่เหมือนอยู่แล้ว”
“พวกเขา…”
ฉู่ลั่วจดจ้องผู้ชายในคลิป “ตามหลักโหงวเฮ้งแปดอักษร พวก
เขามีปัญหาที่หน้าตา”
เธอชี้ผู้ชายหนึ่งในคลิปที่กำลังคุยโวด้วยท่าทางมั่นใจ โดยไม่
รู้สึกสักนิดว่าสิ่งที่ตัวเองพูดนั้นมีปัญหาอะไร “เขากำลังโกหก”
ผู้ชายในคลิปบอกว่าตัวเองประสบความสำเร็จสูง และทระนง
เพราะเป็นคนเมืองตี้จิง บอกว่าตัวเองเรียนมหาวิทยาลัยที่ต่างประเทศ
ต้องแต่งตัวแบบนี้ สไตล์แบบนี้
ฉู่ลั่วส่ายหน้าตามทุกประโยคที่เขากล่าวออกมา “โครงหน้าเขาดู
ดีเรียบร้อย บ่งบอกว่าฐานะทางบ้านเขาไม่แย่ แต่…”