เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 843 ยันต์ปลอม

เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น

เมืองซินมีภูมิประเทศที่ค่อนข้างพิเศษ ประมาณหกโมงเช้า

ท้องฟ้าก็สว่างแล้ว

ฉู่ลั่วพากลุ่มผู้ชนะมายังสถานที่ก่อสร้าง

ทีมงานยกอาหารเช้ามาให้พวกจี้ไจ่ทานกัน

หลังจัดการตัสเองเรียบร้อย ฉู่ลั่วกับจี้ไจ่จึงมาสำรวจรอบหลุม

ขนาดใหญ่

พวกเขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เทียบกับรูปภาพที่ถ่ายไว้เมื่อ

วานก็พบว่ากลางหลุมขนาดใหญ่มีการเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย

“ดินยุบลงไปเยอะขึ้น” จี้ไจ่เอ่ย “เมื่อคืนผมไม่ได้รู้สึกไปเอง”

ฉู่ลั่วพยักหน้า เธอคุกเข่าลงเพื่อสัมผัสบรรยากาศรอบ ๆ หลุม

ขนาดใหญ่ “แสงแดดแรงกล้า ก็ควรจะมีพลังหยางรุนแรง แต่นี่…”

เธอยังสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกอีกด้วย

ขณะที่ทั้งคู่กำลังพูดคุยกันอยู่ ฉู่หร่านก็ถือนมแก้วหนึ่งเดินเข้า

มา “ลั่วลั่ว เธอไม่กินเหรอ? ฉันเอานมมาให้เธอน่ะ”

ด้านหลังของหล่อนมีตากล้องหญิงตามมาด้วย และกำลังไลฟ์

สตรีมอยู่

ดวงตาของตากล้องหญิงดำคล้ามาก คิ้วผูกกันเป็นปม

“ฉันกินแล้ว”

“ฉันถือมาให้แล้ว เธอดื่มสักอึกสิ!”

ฉู่หร่านพูดออดอ้อน

ฉู่ลั่วยังไม่ยอมรับมา เธอแค่ยืนขึ้น ปัดมือเบา ๆ แล้วถามว่า “มี

ธุระอะไร?”

ฉู่หร่านเก็บแก้วนมกลับมา พลางพูดอย่างระมัดระวัง “ลั่วลั่ว

ทำไมเธอถึงให้ยันต์ของปลอมกับพี่ไคจี้ล่ะ?”

“เธอหยิบผิดหรือเปล่า?”

“ถ้าหากว่าเธอหยิบผิด ถ้าอย่างนั้นเธอเอามาให้พี่ไคจี้อีกแผ่นได้

ไหม?”

ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว “ยันต์ปลอม?”

“ก็ใช่น่ะสิ! เมื่อวานไม่รู้เพราะอะไรจู่ ๆ ยันต์ของพี่ไคจี้ก็กลายเป็น

ผุยผงไปเลย…”

ไม่รอให้ฉู่หร่านพูดจบ สีหน้าของฉู่ลั่วกับจี้ไจ่พลันเปลี่ยนไปทั้งคู่

พวกเขาถามมอกมาพร้อมกัน “กลายเป็นผุยผงเหรอ! เกิดอะไรขึ้น?”

จี้ไจ่ขมวดคิ้ว น้าเสียงเคร่งขรึม “เกิดอะไรขึ้นใช่ไหม?”

“ไม่ว่าจะเกิดอะไร ยันต์ของลั่วลั่วสลายกลายเป็นผุยผงคือเรื่อง

จริง ลั่วลั่ว ถ้าเธอไม่ทันระวังหยิบของปลอมมาให้ ก็เอายันต์ให้พี่ไคจี้

อีกแผ่นสิ!”

“ไม่ได้บอกว่าต่อไปจะอันตรายมากขึ้นเหรอ?”

ฉู่ลั่วกับจี้ไจ่ไม่ได้สนใจคำพูดของฉู่หร่าน พวกเขาหันมามอง

หน้ากัน

จี้ไจ่มีสีหน้าย่าแย่ เขาซ่อนความละอายในดวงตาไว้ไม่มิด ได้แต่

ส่ายหน้าพูดว่า “เมื่อคืนผมบำเพ็ญทั้งคืน แต่ไม่รู้สึกถึงอะไรเลย”

ในตัวอาคาร เขากับฉู่ลั่วช่วยกันติดยันต์เอาไว้ คิดว่าสามารถ

ปกป้องทุกคนได้

หรือว่าจะมีอะไรบางอย่างบุกเข้ามาในอาคาร ทำร้ายฝางไคจี้ แต่

เขากลับ… ไม่สามารถรับรู้ถึงมันได้เลยแม้แต่น้อย

“ขี้เถ้าอยู่ตรงไหน?”

“อยู่ข้างบน”

ฉู่หร่านพาพวกเขาสองคนขึ้นไปข้างบน

ด้านหน้าประตูห้องพักของฉู่หร่านเมื่อคืนนี้มีกองขี้เถ้าสีดำอยู่

หนึ่งกอง

จี้ไจ่คุกเข่าลงไปแล้วใช้มือลูบ จากนั้นจึงยืนขึ้นมาด้วยความ

สงสัย “เป็นยันต์จริง ๆ และยังมีพลังหยินเกาะอยู่ด้วย”

“เมื่อคืนพวกคุณได้ทำอะไรที่ไม่ควรทำหรือเปล่า…”

“ไม่มีนะคะ!” ฉู่หร่านยกเหตุผลมาพูด “พวกเราเชื่อฟังท่าน

ปรมาจารย์มาก ๆ”

จี้ไจ่หน้าถอดสีกว่าเดิม

สีหน้าของฉู่ลั่วก็ย่าแย่เช่นกัน

หากพวกเขาสองคนไม่ได้เข้าออกอาคารตามใจ ถ้าอย่างนั้นก็มี

ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว

คือวิญญาณร้ายแข็งแกร่งกว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้มาก!

สองปรมาจารย์เดินลงมาชั้นล่างด้วยสีหน้าเคร่งเครียด โดยมีฉู่ห

ร่านตามหลังพวกเขามา “ลั่วลั่ว อีกเดี๋ยวเธอก็เอายันต์ให้พี่ไคจี้ด้วย

นะ!”

เย่อวิ๋นชูกำลังคุยกับฝานจื้อ เมื่อได้ยินเสียงฉู่หร่านจึงรีบถาม

ทันที “เกิดอะไรขึ้นกับพี่ไคจี้เหรอ ทำไมต้องให้พี่ลั่วเอายันต์ให้เขา

อีกแผ่นด้วยล่ะ?”

ไอดอลสาวทิ้งฝานจื้อเอาไว้ แล้วรีบเดินตรงมาหยุดตรงหน้าฉู่ลั่ว

มองสำรวจท่านเทพธิดาของเธอ ก่อนจะหันมาหาฉู่หร่านด้วยสายตา

ระแวดระวัง

กลัวว่าฉู่หร่านจะรังแกฉู่ลั่วตอนที่เธอไม่อยู่

“ลั่วลั่วให้ยันต์ปลอมกับพี่ไคจี้…”

“ไม่ใช่ของปลอม” จี้ไจ่พูดแทรกฉู่หร่าน “แต่เพราะยันต์ปกป้อง

เขา มันถึงได้สลายเป็นเถ้าถ่าน”

ฉู่หร่านทำหน้าไม่เชื่อ “ได้ ได้ ได้! ต่อให้ยันต์ปกป้องพี่ไคจี้แล้ว

ถ้าอย่างนั้นตอนนี้พี่ไคจี้ไม่มียันต์ ลั่วลั่วก็ควรให้ยันต์พี่ไคจี้อีกใบสิ!

ให้ยันต์ที่ไม่มีทางสลายเป็นผุยผง”

“ยันต์ปลอมอะไรเหรอคะ?” เย่อวิ๋นชูทำหน้าไม่เข้าใจ เธอไม่เชื่อ

คำพูดของฉู่หร่านแม้แต่คำเดียว จึงถามฉู่ลั่วตรง ๆ

“ยันต์สลายเป็นขี้เถ้าเพราะถูกโจมตี ยันต์ปกป้องเขาแล้ว

หลังจากถูกใช้ มันจะกลายเป็นเถ้าไปเอง”

ฉู่ลั่วอธิบายเสร็จ

ฉู่หร่านก็พูดขึ้น “แต่พวกเราไม่ได้ถูกโจมตีอะไรเลยนะ!”