เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 845 คู่จิ้นหร่านเซ่อจี้ขึ้นการค้นหายอดนิยมแล้ว

ฉู่หร่านพูดแก้ตัวโดยหลบอยู่ด้านหลังฝางไคจี้ “ท่านปรมาจารย์

พวกเราไม่ได้ทำอะไรจริง ๆ นะคะ ก็แค่ออกไปเดินเล่นเท่านั้น”

“ถ้าแค่ออกไปเดินเล่น ยันต์คุ้มกันไม่มีทางกลายเป็นขี้เถ้า พวก

คุณเคยถูกโจมตีเพียงแต่พวกคุณไม่รู้ตัว” จี้ไจ่ข่มความโกรธในใจไว้

ได้แล้ว เขาขมวดคิ้ว ริมฝีปากเม้มแน่น “อะไรกันแน่นะที่ไปกระตุ้น

หลุม? เมื่อวานตอนมาถึง พลังหยินในหลุมไม่ได้รุนแรงขนาดนี้แท้ ๆ”

เขาก้มหน้าครุ่นคิด

ทางด้านฉู่หร่านกับฝางไคจี้ยังคงพูดแก้ตัว บอกว่าพวกเขาไม่ได้

แตะต้องอะไรเลย

ฉู่หร่านเห็นฉู่ลั่วกับจี้ไจ่ไม่สนใจพวกเขา เสียงพูดแก้ตัวจึงหยุด

ลง กลายเป็นเสียงสะอื้น “ลั่วลั่ว คงไม่ใช่เพราะพวกเราเปิดเผยเรื่อง

ยันต์ปลอมของเธอ เธอเลยจงใจบอกว่าพวกเราทำอะไรบางอย่างใช่

ไหม?”

“ถ้าเธอไม่อยากให้ยันต์ก็บอกมาตรง ๆ สิ เธอรู้ไหมว่าเธอทำลาย

ชื่อเสียงพวกเราแบบนี้ จะทำให้พวกเราถูกโจมตีทางอินเทอร์เน็ต”

แม้จะมีกล้องอยู่ ฝางไคจี้ก็ยังหัวเราะเย็นชาออกมา “เธอรู้อยู่แล้ว

เลยจงใจพูดแบบนี้ล่ะสิ!”

“พี่ไคจี้ พี่อย่าพูดไร้สาระนะคะ ลั่วลั่วคงไม่เข้าใจ ไม่อย่างนั้น…”

“หร่านหร่าน เธออย่าไร้เดียงสานักเลย! ถ้าฉู่ลั่วไม่รู้จริง ๆ คงไม่

พูดแบบนี้ออกมาหรอก” ฝางไคจี้ปกป้องฉู่หร่าน เขาถลึงตามองฉู่ลั่ว

ในดวงตาเผยให้เห็นความโกรธชัดเจน

“ถ้าพวกคุณจะโทษก็โทษผม ผมให้หร่านหร่านลงไปข้างล่าง

เป็นเพื่อนเอง ถ้าจะโทษก็โทษผม…”

ฉู่หร่านดึงแขนเสื้อของเขา “พี่ไคจี้ นี่ไม่ใช่ความผิดของพี่…”

ชาวเน็ตในช่องไลฟ์สตรีมไม่คิดว่าภาพแบบนี้จะปรากฏออกมา

[ไม่หรอกมั้ง! เกิดอะไรขึ้นกับฉู่ลั่ว? แค่วาดยันต์แผ่นเดียวเอง

ไม่ใช่เหรอ? ทำไมต้องพูดอะไรเยอะแยะ]

[ใช่แล้ว! ไลฟ์สตรีมเมื่อวานฉันดูอยู่ตลอดเลย ไม่ได้มีการโจมตี

อะไรเลยนะ]

[ฉู่ลั่วจงใจไม่ให้ยันต์กับพี่ชายของพวกเราใช่ไหม? หล่อนเป็น

ฆาตกร!]

[ไร้สาระ! แฟนคลับสองด้อมนี้ถูกลาเตะหัวมาหรือเปล่า? จี้ไจ่

กำชับและเตือนครั้งแล้วครั้งเล่าว่าไม่ให้ออกไป หูหนวกกันเหรอ?]

[ใช่ไหม! พี่ชายฝานจื้อของพวกเราก็เตือนแล้วว่าอย่าออกไป

อย่าออกไป! ก็ไม่ฟัง รั้นจะออกไปให้ได้!]

[ข้างนอกมีอะไรดึงดูดพวกเขาหรือเปล่า? เป็นผีดูดเลือดกันรึไง?

ถึงต้องออกไปอาบแสงจันทร์ให้ได้เลย!]

[แฟนคลับของพวกเขาสองคนขึ้นชื่ออยู่แล้ว มีแต่เด็ก สร้าง

ความแตกแยกเก่ง สนใจแค่ศิลปินของตัวเอง แฟนคลับยังห่วยขนาด

นี้ เธอคิดว่าพวกเขาสองคนจะมีอะไรดีเหรอ?]

[วันนี้ฉันขอบอกเอาไว้ตรงนี้เลยนะ ถ้าสองคนนี้ทำให้พี่ชาย

ฝานจื้อของฉันเป็นอะไรไป เตรียมถูกถล่มในอินเทอร์เน็ตได้เลย!]

เกิดความวุ่นวายบนอินเทอร์เน็ต ไม่นานรายการก็ถูกดันจนขึ้น

อันดับหนึ่งของการค้นหายอดนิยม

ในขณะเดียวกัน บรรยากาศตรงนี้ก็ไม่ดีเท่าไหร่

“เป็นเลือด” ทันใดนั้นเสียงของฉู่ลั่วก็ดังขึ้นมา

เสียงของฝางไคจี้กับฉู่หร่านเงียบไปแล้ว

ฉู่ลั่วเดินไปตรงหน้าหลุมขนาดใหญ่อีกครั้ง จับจ้องลงไปในหลุม

ทั้งที่ไม่มีอะไรอยู่เลย แต่เธอกลับเหมือนสบสายตากับบางอย่างข้าง

ใน

จี้ไจ่ก็ยืนอยู่ตรงหน้าหลุมพักหนึ่ง ก่อนหันกลับมา

ส่งสายตามองไปที่ร่างกายของฉู่หร่านกับฝางไคจี้ น้าเสียง

ราบเรียบถามว่า “เมื่อคืน พวกคุณได้รับบาดเจ็บไหม?”

ฉู่หร่านอยากพูดว่าไม่มี ก็ได้ยินจี้ไจ่พูดว่า “ถ้าพวกคุณบอกว่า

ไม่มี ก็จะถือว่าไม่มี แต่ว่าสิ่งที่อยู่ในนี้…”

เขาชี้ไปที่หลุมขนาดใหญ่ “คุณสังเวยมันด้วยเลือดไปแล้ว มันก็

จะมาหาคุณ”

“ตกลงว่ามีเลือดออกไหม?”

สีหน้าของฝางไคจี้ย่าแย่ ฉู่หร่านก็พูดไม่ออกเลยสักคำ

ฝานจื้อเห็นท่าทางแบบนี้ของพวกเขา ยังจะมีอะไรให้สงสัยอีก

“พวกคุณ… พวกคุณ…”

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก กลืนคำพูดหยาบคายลงคอไปจนหมด

เขาทำได้เพียงหันไปมองฉู่ลั่วกับจี้ไจ่ “ท่านปรมาจารย์ เรื่องนี้

ร้ายแรงไหมครับ?”

หางเจียซิ่นกับเหยียนอันอี้ก็เดินเข้ามา หลังจากเย่อวิ๋นชูเล่าเรื่อง

ทั้งหมดให้ฟังอย่างโมโห ทั้งสองคนต่างก็พากันโล่งใจ

โชคดีนะที่เอาชนะมาได้!

ชนะแล้วอยู่กับฉู่ลั่ว ไม่ต้องกังวลกับเรื่องวุ่นวายพวกนี้

หางเจียซิ่นมองฝานจื้อด้วยความสงสาร แอบจุดธูปให้อีกฝ่ายใน

ใจ

ขอให้ปลอดภัย!

ฝางไคจี้เอ่ยเสียงเบา “ผมถูกกรีดที่แขนนิดหน่อย เลือดไหลแค่

นิดเดียว แผลน่าจะหายนานแล้วครับ”

ดาราหนุ่มพูดพลางเลิกแขนเสื้อของตัวเองออกลวก ๆ

แต่พอเห็นแขนของตัวเอง เขาถึงกับหน้าซีด ดวงตาเบิกกว้าง

ทั้งที่ตอนแรก แขนของเขาแค่เป็นรอยขัดข่วนเล็ก ๆ เท่านั้น

ตามหลักมันควรหายดีตั้งนานแล้ว

แต่ว่า…

ตอนนี้รอบบาดแผลขนาดเล็กนั้น กลับเป็นสีม่วงคล้าน่ากลัว

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง… มันเริ่มลามออกไปทั่ว

“นี่… นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”

ปรมาจารย์หนุ่มหรี่ตา “ถูกทำสัญลักษณ์ เลือดของคุณถูก

วิญญาณชั่วร้ายใช้ไป ตอนนี้คุณถูกมันมองเป็นเครื่องสังเวยแล้ว

ครับ”