เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 847 แผนการที่ปิดบัง
ฉู่หร่านขอบตาแดงมาก ฝางไคจี้จึงทำหน้าไม่พอใจ “นายเป็น
ผู้ชายยังจะมาเอาอะไรกับผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อีก!”
ฝานจื้อหัวเราะเบา ๆ “ช่วยไม่ได้นี่ครับ ผมขี้กลัว ไม่แน่ว่าอาจจะ
ขี้กลัวกว่าเธอด้วยซ้าไป คนมาใหม่อย่างผมทำเป็นเก่งไม่ไหวหรอก
ครับ”
ฝางไคจี้ “…”
สายตาของเขาหันไปหาทีมงานรายการ ทีมงานที่ถูกมองต่าง
เปลี่ยนสีหน้าไปหมด
ฉู่ลั่วเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ให้ทีมงานออกหน้าแทนก็ได้นะคะ แต่ครั้งนี้
เป็นการทำงานเป็นทีม”
เธอมองไปที่ฉู่หร่าน “แน่ใจเหรอว่าจะไม่ปรากฏตัวต่อหน้า
กล้อง?”
ฉู่หร่าน “…”
ฝางไคจี้ “…”
ฉู่หร่านพูดอย่างเขินอายว่า “เพื่อพี่ไคจี้ ฉันจะเข้มแข็งค่ะ!”
หล่อนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นมาทำท่าให้
กำลังใจตัวเอง “ฉันจะพยายาม”
ทุกคนที่อยู่ที่นี่ “…”
นอกจากฝางไคจี้ ไม่ว่าใครก็หมดคำพูด
รอจนกระทั่งแขกรับเชิญทั้งหกคนเริ่มไลฟ์สตรีมอีกครั้ง จี้ไจ่เห็น
ตากล้องเดินออกไปไกลแล้ว ถึงได้กระซิบถามฉู่ลั่ว “ไม่จำเป็นต้องใช้
เครื่องสังเวยสองคนไม่ใช่เหรอครับ?”
คนที่ถูกทำสัญลักษณ์มีเพียงฝางไคจี้ แค่ใช้ฝางไคจี้คนเดียวก็
ล่อสิ่งที่อยู่ในหลุมยักษ์ออกมาได้แล้ว
ฉู่ลั่วเดินวนรอบหลุมยักษ์ “ฉันแค่คิดวิธีการใหม่ขึ้นมาได้
พอดีน่ะ”
“อะไรนะ”
จี้ไจ่ไม่รู้เรื่องของฉู่หร่าน ฉู่ลั่วก็ไม่คิดจะพูดอะไรให้มากความ
เธอมองบรรดาแขกรับเชิญ ก่อนจะหันกลับมาหาจี้ไจ่ สุดท้ายสายตา
ก็จับจ้องไปที่เฉียวโจว
เฉียวโจว “…”
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพียงแค่ปรมาจารย์ฉู่มองมา เขาก็ขนลุกแล้ว
แต่ผู้กำกับรายการเรียลลิตี้ก็ยังคงเดินเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว
“ท่านปรมาจารย์มีเรื่องอะไรอยากให้ผมทำหรือเปล่าครับ?”
“อืม มีเรื่องสำคัญมากเรื่องหนึ่งค่ะ ไม่ทราบว่าคุณจะทำให้ได้
ไหม”
เฉียวโจว “…”
ฉู่ลั่วพาเขากับจี้ไจ่ไปอีกด้านหนึ่ง ก่อนจะกระซิบบอกแผนการ
ของตัวเอง
ทั้งเฉียวโจวและจี้ไจ้เงียบไปแล้ว
“ทำไม่ได้เหรอคะ?”
เฉียวโจวค่อนข้างลังเล “ต้องเก็บเป็นความลับใช่ไหมครับ?”
“ใช่ค่ะ”
“ผมจะลองดูแล้วกัน! แต่ไม่รับรองว่าจะสำเร็จนะครับ”
ผู้กำกับหนุ่มจากไปด้วยสีหน้าสีหน้างุนงง หลังจากเดินไปไม่กี่
ก้าว ก็หันมามองฉู่ลั่ว เขาถามอย่างเป็นกังวลว่า “ท่านปรมาจารย์
คุณรับรองได้ไหมครับว่าจะไม่เกิดปัญหา?”
“ฉันรับรองค่ะ”
เฉียวโจวเดินไปแล้ว จี้ไจ่จึงกำลังจะเอ่ยถามด้วยใบหน้าที่เต็มไป
ด้วยความสงสัย แต่เห็นฉู่ลั่วโทรติดต่อไปหาซู่เซี่ยงหยางแล้ว
หลังจากซู่เซี่ยงหยางได้ฟังแผนการของฉู่ลั่ว เขาเกิดลังเลขึ้นมา
“แน่นอนว่าวิธีการนี้ดีกว่าวิธีการที่พวกเราคิดไว้ก่อนหน้า”
“แต่พวกเขาเป็นคนธรรมดานะ…”
“พวกเขาจะยอมเหรอ?”
ฉู่ลั่วเอ่ย “ฉันจะถามพวกเขาดูค่ะ ถ้าไม่ยอม ฉันไม่บังคับ”
“ทางฝั่งนี้เตรียมตัวเรียบร้อยแล้ว”
สายตัดไปแล้ว จี้ไจ่ถึงได้ถามออกมาว่า “ทำไมต้องติดต่อทุกคน
ด้วย เพราะอยากลงโทษฉู่หร่านเหรอ?”
ได้ยินข้อสงสัย ฉู่ลั่วจึงชะงักไปเล็กน้อย
ทันใดนั้นเธอก็เข้าใจขึ้นมาทันที “คุณยังไม่รู้เป้าหมายที่แท้จริงที่
พวกเรามาเมืองซินในครั้งนี้สินะ?”
จี้ไจ่ “…”
มีแผนการอะไรปิดบังอยู่กันแน่?
ปรมาจารย์หนุ่มไม่ได้โกรธแค่เพราะฉู่ลั่วพาเหมิ่งหยวนลี่ไป แต่
หลายวันนี้ยังไม่มีการติดต่อจากองค์กรเลย แล้วทำไมถึงได้วาง
แผนการใหญ่โตขนาดนี้
ยิ่งไปกว่านั้น ยังปิดบังเขาอีกด้วย!
…
ตกกลางคืน
ราตรีนี้ดวงจันทร์สว่างอย่างไม่น่าเชื่อ มันสาดส่องลงไปบน
อาคารร้างทำให้ดูเหมือนถูกคลือบด้วยเกล็ดน้าแข็งสีเงิน
ลมทะเลทรายที่พัดมาจากที่ไกล ๆ แรงขึ้นเรื่อง ๆ จนทั้งอาคาร
ปกคลุมด้วยพายุทราย ทำให้ด้านหน้าของกล้องมองเห็นอะไรไม่
ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม
[ไม่ใช่สิ พายุทรายแรงเกินไปแล้ว! จะให้ดูอะไรล่ะ!]
[เมืองซินก็แบบนี้ มีพายุทรายเป็นครั้งคราว]
[ไม่ถูกสิ! ตอนนี้ฉันอยู่ที่เมืองซินนะ! ตอนนี้ทางฝั่งฉันไม่มีลมเลย
สักนิด ไม่มีพายุทรายด้วย! ฉันอยู่ห่างจากอาคารร้างหลังนั้นไม่มาก
ก่อนหน้านี้ตอนขับรถ ก็ผ่านแถวนั้นมาแล้วด้วย]
ห้านาทีผ่านไป พายุทรายค่อย ๆ สงบลงแล้ว
‘แกรก แกรก’
หลุมที่แต่เดิมว่าเปล่ากลับมีเสียงเหล็กกระทบกันดังขึ้นมา
ฉับพลัน
เสียงนี้ชัดเจนมาก ท่ามกลางความเงียบงันตอนกลางดึก
โลงศพสีแดงปรากฏขึ้นมากลางหลุม โดยมีโซ่เส้นหนาเท่าแขน
ทั้งแปดเส้นห้อยลงมาจากทั้งแปดมุม
ในขณะที่ชาวเน็ตในช่องไลฟ์สตรีมกำลังตกใจ ก็เห็นโซ่สองเส้น
พุ่งตรงออกมา!
มันมุ่งตรงไปยังอาคารที่อยู่ตรงกลาง
ราวกับว่าโซ่เส้นนั้นถูกพลังที่มองไม่เห็นดึงดูด มันกระแทกเข้า
ใส่ยันต์ที่ป้องกันรอบตัวอาคาร พุ่งเป้าไปหาคนสองคนที่แกล้งหลับ
อยู่ในมุม
“!?”
โซ่เส้นหนึ่งพันรอบตัวฝางไคจี้ทันที ก่อนจะกระชากร่างเขาลงไป
ในหลุม
ตอนที่โซ่อีกเส้นหนึ่งกำลังจะเข้าถึงตัวของฉู่หร่าน มันก็ชะงักไป
ในชั่ววินาที
แต่หลังจากลังเลครู่หนึ่ง มันก็รัดฉู่หร่านเอาไว้ แล้วกระชากร่าง
เธอไปจากตรงนั้น!
ทั้งสองคนถูกลากมาที่หลุม ทั้งเนื้อทั้งตัวต่างได้รับบาดเจ็บ
YOU MAY ALSO LIKE
