เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 856 เรื่องส าคัญกว่า?
จนกระทั่งฉู่เหว่ยฮ่าวพูดถึงฉู่ลั่ว สายตาของซ่งเชียนหย่าถึงสั่น
ไหวเล็กน้อย “คุณคะ…”
“หืม?”
“ลั่วลั่วไม่ร้องไห้เลย…” ซ่งเชียนหย่ารำพึงเสียงเบา พลางชี้ไปที่
หน้าจอโทรศัพท์ แล้วเปิดวิดีโอตอนที่ฉู่ลั่วกำลังตั้งคำถามทั้งน้าตา ผู้
เป็นแม่กดเล่นซ้า ๆ หลายครั้ง ปากพึมพำเสียงแผ่ว “ตั้งแต่ตอนนั้น
เธอก็ไม่เคยร้องไห้อีกเลย”
ฉู่เหว่ยฮ่าว “..”
พ่อจ้องมองคลิปลูกสาวระเบิดอารมณ์อย่างปวดร้าวบนหน้าจอ
โทรศัพท์ ก็เม้มปากแน่น เขาจุกจนพูดไม่ออกเลยสักคำ
ฉู่จิงมองไปที่ก้อนเมฆหนาด้านนอก เอ่ยด้วยน้าเสียงราบเรียบ
และแหบแห้ง
“พ่อครับ แม่ครับ เธอ… เธอไม่ใช่แค่ไม่ร้องไห้”
“แต่เธอยังไม่โกรธ”
“ไม่ตั้งคำถาม”
“ไม่แย่งชิง”
“ไม่ตอบโต้”
สำหรับตระกูลฉู่…
สำหรับคนตระกูลฉู่ไม่ว่าคนไหน…
เธอละทิ้งความรู้สึกที่มีต่อคนในตระกูลไปหมดแล้ว
เธอมองพวกเขาด้วยสายตาแบบเดียวกับมองคนแปลกหน้า
เธอใช้ท่าทางห่างเหินเผชิญหน้ากับข้อกล่าวหาของพวกเขา
หึ!
ฉู่เหิงหัวเราะเยาะตัวเอง เขาหันหน้าไปทางหน้าต่างเพื่อซ่อน
น้าตาไว้
บนเครื่องบิน ฉู่เหว่ยฮ่าวรับมือถือมาดูต่อ
หลังคลิปนี้ถูกเผยแพร่ ในช่องคอมเมนต์ก็เต็มไปด้วยถ้อยคำก่น
ด่า
สารพันคำดูหมิ่นเหยียดหยามถึงตระกูลฉู่มีเยอะกว่าที่ด่าฉู่หร่าน
เสียอีก!
ฉู่เหว่ยฮ่าวอ่านคอมเมนต์เหล่านั้นแล้วถึงกับต้องเม้มปากแน่น
คลอด้วยเสียงบล็อกเกอร์สาวที่ยังเล่าอย่างออกรส
“ตอนนี้ทุกคนเข้าใจแล้วใช่ไหมว่าทำไมฉู่หร่านทำเรื่องโง่ ๆ
อย่างดึงยันต์ออก ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าดึงแล้วจะเกิดปัญหา”
“ทำไมทั้งที่ฉู่ลั่วบอกว่าต้องใช้เลือดตัวเอง ฉู่หร่านกลับหา
เหตุผลใช้เลือดคนอื่น”
“ลองคิดดูสิ ถ้าหล่อนใช้เลือดตัวเอง คนที่ตายอาจมีเธออยู่ในนั้น
ด้วยหรือเปล่า”
“แล้วลองคิดดูอีกครั้ง ทำไมหล่อนถึงต้องใช้เลือดคนอื่น”
“ผู้ชมทั้งหลาย ถึงแม้ตอนนี้พวกเรายังไม่มีหลักฐานอื่น แต่… แต่
เมื่อปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดเข้าด้วยกันแล้ว ไม่บังเอิญไปหน่อย
เหรอ!”
ฉู่เหว่ยฮ่าวขมวดคิ้ว “จงใจชักจูงความคิดของคนดูเหรอ”
“ตัวเขาเองก็บอกว่าไม่มีหลักฐาน มีสิทธิ์อะไรมาชี้นำผู้ชมแบบ
นี้”
“หร่านหร่าน…”
“พฤติกรรมของหร่านหร่านแปลกก็จริง แต่เธอไม่มีทางตั้งใจฆ่า
คนหรอก”
เขากล่าวจบ เห็นซ่งเชียนหย่าไม่ปริปาก ฉู่จิงก็ไม่ตอบรับ จึงได้
แต่ปิดปากเงียบและปิดมือถือ
…
หลังลงจากเครื่องบิน พวกเขานั่งเฮลิคอปเตอร์จากสนามบิน
เมืองซิน มุ่งตรงไปยังสถานที่ก่อสร้างรกร้าง
ทันทีที่ทั้งสามลงจากเฮลิคอปเตอร์ ร่างหนึ่งก็ปราดเข้ามาหา
ทันที
“คุณแม่คะ!” เสียงของฉู่หร่านร้องไห้ตัดพ้อ “ทำยังไงดี หนูจะทำ
ยังไงดีคะ ชาวเน็ตด่าหนูกันเต็มเลย!”
ซ่งเชียนหย่ามองฉู่หร่านที่โผเข้าอ้อมกอดตัวเอง ผงะไปหลาย
วินาที อยากจะผลักหล่อน แต่ผลักไม่ออก
“คุณแม่คะ หนูไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ พวกชาวเน็ตยุหนู พวกเขายุให้
หนูดึงยันต์ออกค่ะ”
“หนูไม่รู้จริง ๆ ว่าดึงยันต์ออกแล้วจะเกิดปัญหามากมายขนาดนี้”
ฉู่หร่านคาดคะเนไว้แล้วว่าหลังเรื่องนี้ถูกถ่ายทอดสดออกไป
หล่อนต้องจบเห่แน่
แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้
แฟนคลับของแขกรับเชิญทุกคนรุมก่นด่าสาปแช่งจนต้องปิด
คอมเมนต์ในบัญชีโซเชียลต่าง ๆ
แล้วยังมีชาวเน็ตตั้งคำถามในโลกออนไลน์ว่าการกระทำของ
หล่อนเข้าข่ายเจตนาฆ่าหรือไม่!
ฉู่หร่านอยากให้ฉู่ลั่วและคนที่คอยปกป้องไปตายก็จริง แต่…
หล่อนไม่เคยคิดจะฆ่าพวกเขาระหว่างการถ่ายทอดสดเลย!
ซ่งเชียนหย่าออกแรงผลักฉู่หร่าน หล่อนถึงเห็นดวงตาบวมแดง
แม่ “คุณแม่ ทำไม… ทำไมคุณแม่ถึงร้องไห้คะ”
“หร่านหร่าน แม่รู้ว่าลูกไม่ผิด แต่ตอนนี้แม่มีเรื่องสำคัญกว่าต้อง
ไปทำ”
เรื่องสำคัญกว่า?
ฉู่หร่านขมวดคิ้ว
มีเรื่องอะไรสำคัญกว่าความเป็นอยู่ของฉันในตอนนี้อีกเหรอ!
ฉู่เหว่ยฮ่าวก็เข้ามาเกลี้ยกล่อมฉู่หร่าน “หร่านหร่าน เรื่องของลูก
เดี๋ยวพ่อส่งคนไปจัดการเอง”
ฉู่จิงไม่แม้แต่จะมองพวกเขา แต่มุ่งตรงไปยังอาคารร้าง
แต่ตรงสิ่งปลูกสร้างมีการปิดกั้นพื้นที่ คนในเครื่องแบบตำรวจ
กำลังเฝ้าระวังอยู่ข้างใน
“ที่นี่เป็นสถานที่เกิดเหตุ ห้ามไม่ให้คนไม่เกี่ยวข้องเข้ามา”
ฉู่จิงเอ่ย “ผมเป็น… พี่ชายของฉู่ลั่ว”
อีกฝ่ายไม่ไว้หน้าสักนิด “ขอโทษด้วยนะ อย่าว่าแต่พี่ชายเลย ต่อ
ให้เป็นพ่อแม่ก็ไม่ได้”
เวลานั้น ซ่งเชียนหย่าวิ่งเข้ามา โดยยังสวมรองเท้าแตะชนิดใช้
แล้วทิ้งของเครื่องบินอยู่ “พวกเราเป็นครอบครัวของฉู่ลั่ว ขอฉันดูลูก
สาวฉันหน่อย”
“เธอไม่เป็นไรใช่ไหม!”
“ที่ลือกันในเน็ตเป็นเรื่องโกหกทั้งหมดใช่ไหม เป็นเอฟเฟ็กต์ของ
ทางรายการใช่ไหม”
“ครอบครัวของ… ฉู่ลั่ว?” เสียงของเจ้าหน้าที่เย็นเยียบ เจือไว้
ด้วยแววแดกดัน “มีหลักฐานไหมครับ?”
YOU MAY ALSO LIKE
