เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 862 รถทัวร์ยามเที่ยงคืน
ฝานจื้ถอนหายใจ “ช่วยไม่ได้นี่ครับ เป็นหรือตายขึ้นอยู่กับชะตา
ในเมื่อตายแล้ว จะให้พวกเราคืนชีพหรอครับ?”
ดาราหนุ่มก้มมองวิญญาณตัวเอง
ตอนที่ผู้กำกับเฉียวโจวเสนอความคิดนี้ เขาตอบตกลงโดยไม่
ต้องคิด…
แกล้งตาย!
แกล้งตายตอนไลฟ์สด เป็นบททดสอบฝีมือการแสดงอย่าง
แท้จริง!
แล้วยังได้สัมผัสความรู้สึกการเป็นผีด้วย…
ประสบการณ์แบบนี้ ใครบ้างที่ได้มี?
จู่ ๆ หางเจียซิ่นและเย่อวิ๋นชูที่แข่งกันลอยอยู่ข้างหน้าพลาง
หัวเราะคิกคักก็เหินกลับมา
เย่อวิ๋นชูตะโกนลั่น “พี่ลั่วคะ พี่ลั่ว! ฉันเห็นรถทัวร์แล้ว เหมือนจะ
เป็นคันนั้นนะคะ”
หางเจียซิ่นก็เหินกลับมา “ใช่ ๆ ๆ เป็นรถทัวร์ที่พี่ลั่วบอกจริง
ด้วย”
ทุกคนไปชุมนุมอยู่รอบตัวฉู่ลั่วทันที
เจ้านิกายบอกออกไป “ทำตามที่คุยกันก่อนหน้านี้ ไม่มีปัญหาใช่
ไหม”
ทุกคนพยักหน้า หางเจียซิ่นโต้กลับอย่างอดไม่ได้ “ว่าแต่ทำไม
พวกเราต้องขึ้นรถทัวร์คันนี้ให้ได้นะครับ?”
ฝานจื้อตอบ “หรือคุณอยากลอยกลับไปตลอดทางเหรอ ถ้าคุณ
ไม่อยากตามพี่ลั่วไปปรโลก ก็อยู่เป็นสัมภเวสีอยู่ข้างนอกแล้วกันนะ”
ฝางไคจี้ “…”
เย่อวิ๋นชูเอ่ยเสียงอึมครึมอยู่ข้าง ๆ “ได้ยินว่าสัมภเวสีนั่นน่า
สงสารมาก ไม่มีที่อยู่ ไม่มีใครคอยสักการะ แล้วยังไปเกิดใหม่ไม่ได้
ด้วย”
หางเจียซิ่นส่ายหัวทันควัน “ไม่ ไม่ ไม่ ฉันไม่ยอมเป็นสัมภเวสีที่
ไม่มีแม้แต่โอกาสจะเกิดใหม่!”
อีกด้าน ดารารุ่นใหญ่เหยียนอันอี้อยู่ระหว่างกล่อมฝางไคจี้ “ไคจี้
เอ้ย ลั่วลั่วคุ้นชินกับเรื่องพวกนี้มากกว่าเรา รู้มากกว่าเรา ถ้าไม่อยาก
เจอปัญหาก็เชื่อฟังลั่วลั่วเถอะ”
เย่อวิ๋นชูแค่นเสียงเย็นชา “ใช่แล้ว! ถ้านายกับฉู่หร่านเชื่อฟัง
พี่ลั่วแต่แรก พวกเราก็คงไม่ตาย!”
แม้จะเป็นการแกล้งตาย แต่เรื่องที่ต้องพูดก็ยังต้องพูด!
ใครจะรู้… ถ้าไม่มีพี่ลั่ว พวกเขาอาจต้องตายเพราะฉู่หร่านจริง ๆ
ฝางไคจี้ “…”
นับแต่วิญญาณของเขาถูกพวกนี้พาออกมา เขาก็ไม่เคยเชื่อเลย
ว่าตัวเองตาย จนกระทั่งได้สัมผัสความรู้สึกที่ถูกรถวิ่งผ่านด้วยตัวเอง
เขาถึงเชื่อว่าตัวเองตายแล้ว
เขาตายแล้ว!?
ตายทั้งที่ยังหนุ่มขนาดนี้
แถมยังเป็นฝีมือหร่านหร่าน
ยังไงเขาก็แทบจะทำใจเชื่อไม่ได้ …แต่ก็ต้องยอมรับเท่านั้น
ขณะที่พูดกันอยู่ ฉู่ลั่วส่งเสียงฉับพลัน “รถมาแล้ว”
ท่ามกลางรัตติกาล รถทัวร์ซอมซ่อคันหนึ่งฝ่าความมืดออกมา
ถ้าเป็นตามนุษย์คงไม่อาจมองเห็นรถทัวร์อย่างชัดเจน แต่ตอนนี้
พวกเขาเป็นวิญญาณกันหมด มองเห็นภาพเหตุการณ์ทุกอย่างของ
รถทัวร์อย่างแจ่มแจ้ง
นั่นเป็นรถทัวร์สีขาว แต่ไม่ได้ดูสะอาดตา เพราะยังมีสีแดงสด
กระจายอยู่บนตัวรถด้วย
หัวรถมีโคมไฟสีขาวสองดวง
รถแล่นมาข้างทาง จอดตรงหน้าพวกเขาอย่างมั่นคง
ยมทูตขาวดำลงจากท้ายรถลอยเข้ามา เมื่อสอดส่ายสายตาก็
เห็นบุปผาแห่งความตายบนแขนฉู่ลั่ว และพลังวิญญาณเบาบางจาก
ตัวเธอ “แหม เป็นผู้บำเพ็ญซะด้วย!”
“ที่อยู่ด้านหลังนั่นอะไร?”
ฉู่ลั่วตอบ “คนที่ตายพร้อมกับฉัน… ขึ้นไปไม่ได้เหรอ?”
“ได้สิ ๆ ได้แน่นอน!” ยมทูตขาวดำสบตากัน ก่อนจะเปิดประตูรถ
วิญญาณแปดตนลอยขึ้นไปกันหมด
ทันทีที่พวกเขาขึ้นไป เหล่าผีบนรถพากันหันมองทางนี้เป็น
ตาเดียว
ผีเหล่านี้มีสายตาเลื่อนลอย การเคลื่อนไหวเชื่องช้า ราวกับ
หุ่นยนต์ที่ถูกควบคุม
พวกนั้นจ้องพวกเขาเพียงครู่เดียวก็หันกลับอีกครั้งอย่างเชื่องช้า
ผีตนหนึ่งก้มควักหน้าอกอันว่างเปล่าของตัวเอง ปากรำพันไป
“หัวใจของฉันล่ะ หัวใจของฉันล่ะ”
ผีตนหนึ่งกอดขาที่ขาดอย่างสยองของตัวเอง ก่อนจะฝืนต่อเข้า
กับร่างกาย “นี่เป็นขาของฉัน ขาของฉัน! ใครก็อย่ามาแย่งนะ”
“เหอะ ๆ ลูกของฉัน ลูกของฉันก็อยู่กับฉัน”
ผีตนหนึ่งควักลูกตาตัวเองออกมา แล้วใส่กลับไปใหม่ซ้า ๆ
ฉู่ลั่วเดินอยู่ด้านหน้าสุด สายตาของเธอกวาดผ่านผีทุกตนอย่าง
ราบเรียบ บางตนมีสัญลักษณ์บุปผาแห่งความตาย บางตนไม่มี
วิญญาณของพวกเย่อวิ๋นชูที่ตามหลังมาต่างรักษาสีหน้า
เอือมระอา
ทว่าสายตาพวกเขาคอยสังเกตวิญญาณรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง
เพื่อคอยปรับสีหน้าท่าทางของตัวเอง
จนกระทั่งพวกเขาไปนั่งแถวท้ายสุด เย่อวิ๋นชูรู้สึกว่าถึงตัวเองจะ
ไม่มีลมหายใจและหัวใจแล้ว แต่เวลานี้ยังรู้สึกได้ถึงความประหม่า
“พี่ลั่ว ทำไมพวกเขาไม่เหมือนกับเรา”
ทุกคนอืดอาดเกินไป รูปร่างก็ไม่สมบูรณ์
“ผีพวกนี้ตายโหงกันทั้งนั้น มีห่วงและความพยาบาทในใจ รูปร่าง
ถึงยังคงสภาพก่อนตาย ถ้ากำจัดห่วงได้ พวกเขาก็จะกลับเป็นปกติ”
เย่อวิ๋นชูมีสีหน้าได้ความรู้
ฝานจื้อถามอย่างกังวล “แล้วพวกเรามีรูปร่างสมบูรณ์ขนาดนี้ จะ
ไม่ถูกจับได้เหรอ”
คนทั้งรถต่างมีส่วนที่ขาดหาย มีเพียงพวกเขาที่ครบสามสิบสอง
รูปร่างสมบูรณ์ ดูยังไงก็ไม่เข้ากับวิญญาณในรถคันนี้
จี้ไจ่ปลอบ “ไม่เป็นไร ฉู่ลั่วเป็นผู้บำเพ็ญ ผู้บำเพ็ญไม่ชอบอะไร
แบบนี้ การจะซ่อมแซมรูปร่างเป็นเรื่องง่ายดาย”
รถแล่นต่อไปเรื่อย ๆ บางครั้งจะมีวิญญาณขึ้นระหว่างทางบ้าง
ฉู่ลั่วมองบรรดาวิญญาณบนรถ วิญญาณส่วนใหญ่ล้วนมี
สัญลักษณ์บุปผาแห่งความตาย มีเพียงส่วนน้อยที่ไม่มี