เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 863 แท่นส่งวิญญาณ

รถแล่นไปในยามค่าคืน

วิญญาณบนรถก็มากขึ้นเรื่อย ๆ

จนกระทั่งทั้งรถเต็มไปหมดจนผีแต่ละตัวแทบจะอัดแน่นติดกัน

รถยนต์ถึงได้แล่นไปตามทางแล้วตรงเข้าไปที่สุสานทรายเหลือง

หลังจากขับรถฝ่าความมืดมิดตรงหน้าสุสานเข้าไปแล้ว ตรงหน้า

ก็ปรากฏเป็นสีแดงเลือดขึ้นมา

รถยนต์ขับฝ่าหมอกสีแดงเข้าไป เผยให้เห็นซุ้มประตูขนาดใหญ่

ด้านบนซุ้มประตูมีตัวอักษรเขียนเป็นแนวนอนไว้ว่า ‘ประตูผี’ นี่

คือทางผ่านเข้าไป

ที่ด้านข้างซุ้มประตูมียมทูตดูน่ากลัวยืนกันอยู่เต็มไปหมด

ยมทูตขาวดำโบกโซ่แส้แล้วเปล่งเสียงไปในอากาศ “ยืนกันดี ๆ

รอให้ผ่านประตูผีก่อน พวกเจ้าก็จะสามารถไปเกิดใหม่ได้แล้ว”

พวกฉู่ลั่วยืนต่อแถวเหมือน ๆ กับวิญญาณตนอื่น ๆ แล้วรออยู่

อย่างเป็นปกติ

ผ่านไปสักพัก รถบัสคันใหญ่ก็ขับเข้ามา

พอประตูรถเปิดออกก็มีวิญญาณจำนวนมากกรูกันออกมา

ใบหน้าของพวกเขาดูน่าเกลียดน่ากลัวและสีหน้าก็ดูถมึงทึง

แม้ว่าวิญญาณจะดูไม่สมบูรณ์ก็ไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

“มองอะไร! โถ่เว้ย ตัวเองก็เป็นคนตายกันทั้งนั้นยังจะมามองคน

อื่นอีก!”

“ไสหัวไปซะ ขวางทางเว้ย!”

“นี่ก็คือปรโลกเหรอ? เร็วเข้า อย่าให้เสียเวลา”

พอจี้ไจ่เห็นวิญญาณกลุ่มนั้นเข้า สีหน้าก็เปลี่ยนไปในทันที “ผี

ร้ายเหล่านี้ล้วนแบกหนี้เลือดติดตัวมาทั้งหมดเลยใช่ไหม?”

“อืม!”

“บางคนแบกรับมาไม่ใช่แค่หนึ่งชีวิตแน่นอน” จี้ไจ่มองพิจารณา

วิญญาณในรถคันนั้นแล้วขมวดคิ้ว “รถคันนี้เป็นผีร้ายที่แบกหนี้

เลือดมาทั้งหมดเลย”

เย่อวิ๋นชูที่อยู่ข้าง ๆ จึงกระซิบถาม “ก่อนหน้านี้ฉันเคยดูไลฟ์

ปรโลกของพี่ลั่ว ผีร้ายเหล่านี้น่าจะถูกลงโทษใช่ไหมคะ?”

“บางทีอาจจะได้เข้าสู่เส้นทางของสัตว์เดรัจฉาน”

“และบางทีก็เป็นไม่ได้กระทั่งสัตว์เดรัจฉานด้วย บางทีอาจได้เป็น

แมลงเอย ยุงเอย!”

เย่อวิ๋นชูกับหางเจียซิ่นพูดคุยกันอย่างมีความสุข

ได้เห็นคนเลวได้รับการลงโทษ ใคร ๆ ก็รู้สึกดีกันทั้งนั้น

แต่ฉู่ลั่วกับจี้ไจ่กลับสีหน้าไม่สู้ดีเลย

เหยียนอันอี้จึงเอ่ยถาม “ปรมาจารย์ทั้งสองท่าน มีอะไรผิดปกติ

หรือเปล่าครับ?”

“…อืม รอดูไปก่อน”

หลังจากที่วิญญาณในรถคันนั้นลงมายืนกันอย่างอืดอาดแล้ว

พวกยมทูตที่กระจายอยู่ทั้งสองฝั่งของซุ้มประตูต่างก็มีอาวุธต่าง ๆ

ปรากฏขึ้นในมือ

ยมทูตตนหนึ่งลอยอยู่ด้านบนของซุ้มประตู แล้วก้มลงมามอง

ด้านล่าง

ทันทีที่เขาเอ่ยปาก พลังหยินโดยรอบก็สะเทือนไปตามเสียงของ

เขา

“เงียบ! เงียบกันให้หมด”

“ที่นี่คือประตูผี หลังจากผ่านที่นี่ไปแล้ว พวกเจ้าจะสามารถไป

เกิดใหม่ได้”

“แต่ว่า… การกลับไปเกิดใหม่จะต้องดูที่บุญกรรม หากพวกเจ้า

บางคนทำชั่วก็จะต้องได้รับโทษ”

“การตัดสินในความตายเข้มงวดมาก ๆ”

ยมทูตที่อยู่ด้านบนเริ่มอธิบายเรื่องรายละเอียดการลงโทษ

บางส่วนในความตาย ทำเอาเหล่าวิญญาณต่างหวาดกลัวกัน

ฝางไคจี้ก็ยิ่งหดตัวไปรวมกลุ่มคนรู้จัก “ฉันไม่ได้ตั้งใจเสียหน่อย

แบบนี้จะนับว่าเป็นการแบกรับหนี้กรรมเปื้อนเลือดได้ยังไงกัน?”

“ฉันจะมาตายแบบนี้ได้ยังไง!”

เย่อวิ๋นชูที่อยู่ข้าง ๆ บ่นอย่างไม่สบอารมณ์ “อีกเดี๋ยวก็จะผ่าน

ประตูผีไปแล้ว ยังไม่เชื่ออีกเหรอว่าตัวเองตายแล้ว!”

“ฉันไม่รู้ด้วยซ้าว่าตัวเองตายยังไง ฉันย่อมไม่เชื่อแน่นอนอยู่

แล้ว!”

เย่อวิ๋นชูและทุก ๆ คน “…”

ฝางไคจี้ไม่รู้แน่นอน เพราะว่าเขาเป็นคนเพียงคนเดียวที่ไม่มีทาง

จะยอมรับความผิดพลาด ทุกคนเองก็เลิกหวังจะให้เขายอมรับเช่นกัน

ดังนั้น ตอนที่โซ่เหล็กยื่นเข้ามา คนอื่นก็ใช้ยันต์ไล่วิญญาณของ

เขาออกไป

จนสุดท้ายทีมงานรายการจึงไปเทเลือดบนอกของเขา

สภาพการตายของทุกคนดูสมจริงมาก ไม่มีใครสงสัยเลยด้วยว่า

ตรงหน้าอกแท้จริงแล้วไม่มีแม้แต่บาดแผล

ไม่มีใครตอบกลับคำพูดของฝางไคจี้ แล้วก็ได้ยินยมทูตที่ดูน่า

กลัวลอยสูงอยู่ในอากาศกัดฟันพลางบอก “แต่ว่าท่านราชาจิตใจดีจะ

ให้โอกาสทุกคนสักครั้ง”

“ตรงหน้านี้คือแท่นส่งวิญญาณของพระกษิติครรภโพธิสัตว์*[1]

ก่อนการตัดสินเรื่องบาปบุญ พวกเจ้าสามารถชำระบาปของตัวเอง

ที่นี่ ชาติหน้าจะได้ไปเกิดในสถานที่ที่ดี”

ทันทีที่คำพูดนี้ออกไป สีหน้าของพวกผีทั้งหมดที่อยู่ด้านล่าง

แท่นก็เปลี่ยนไป

“จริงเหรอ?”

“ชำระบาป บาปอะไรกันที่ชำระได้!?”

“ฉันคิดว่าฉันไม่ได้มีบาปอะไรที่จำเป็นต้องชำระนะ ฉันอยากจะ

ไปเกิดใหม่ในครอบครัวเศรษฐีแล้วก็ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไปตลอด”

[1] พระกษิติครรภโพธิสัตว์ เป็นพระโพธิสัตว์แห่งสัตว์ผู้ทุกข์ยาก

ในอบายภูมิ มีปณิธานสำคัญในการช่วยสัตวโลกทั้งหมดให้พ้นจาก

นรกภูมิ