เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 866 วิญญาณชั่วร้าย
พอวิญญาณเหล่านั้นได้ฟังเรื่องนี้ก็เบิกตาโต แล้วมองวิญญาณ
ชั่วร้ายนั่นอย่างตกใจและหวาดกลัว
ตรงหน้าปากของวิญญาณตนนั้นมีรูที่ดูชัดเจนมาก ๆ อยู่หนึ่งรู้
ซึ่งพลังก็แผ่กระจายออกมาอย่างมืดมน
“นี่ถูกยิงมาสินะ!”
“ดูน่าจะใช่นะ”
เย่อวิ๋นชูซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางเหล่าวิญญาณเอ่ยถามออกไป
อย่างแปลกใจระคนวิตก “เขาเองก็เป็นมากับพวกเรา จะหลุดพ้นไป
ด้วยกันเหรอ?”
“เหมือนพวกเราที่จะได้ไปเกิดใหม่ดี ๆ เหรอ?”
หางเจียซิ่นที่อยู่ไม่ไกลนักพูดขึ้นมาอย่างโกรธเคือง “มีสิทธิ์อะไร
กัน! เขาฆ่าคนแถมยังทำเรื่องเลวร้ายอีกตั้งมากมายขนาดนั้น มีสิทธิ์
อะไรถึงจะได้ไปเกิดใหม่ดี ๆ แบบพวกเราล่ะ?”
“นั่นสิ!”
ตากล้องสาวที่อยู่ไม่ไกลก็พูดขึ้นมาด้วยเสียงเบา “ฉันไม่สนใจ
หรอกว่าพวกเขาจะหลุดพ้นได้หรือเปล่า ฉันสนใจแค่เรื่องเดียวคือ
พวกเขาจะได้เป็นเกิดใหม่เหมือนพวกเราไหม? หรือว่าจะดียิ่งกว่า
พวกเราซะอีก?”
“ว่ากันตามเหตุผลแล้ว พวกเราที่เป็นวิญญาณที่ไม่เคยทำเรื่อง
เลวร้าย ก็ควรได้ไปเกิดใหม่ดี ๆ อยู่แล้วนี่!”
ตนอื่น ๆ พยักหน้า
วิญญาณบางส่วนเห็นด้วยกับคำพูดของเย่อวิ๋นชู บ้างก็เห็นด้วย
กับคำพูดของหางเจียซิ่น และบ้างก็เห็นด้วยกับคำพูดของตากล้อง
สาว
จากนั้น… ด้านล่างแท่นดอกบัวอันสงบก็ค่อย ๆ เกิดความชุลมุน
ขึ้นมา!
พวกยมทูตรีบบอก “พวกเจ้าก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ จะได้ไป
เกิดใหม่ดี ๆ กันทั้งหมด”
“มันจะเหมือนกันได้ยังไง? คนมีชีวิตดี ๆ ในโลกนี้มีเยอะขนาด
นั้นที่ไหน แล้วจะเป็นไปได้ยังไงที่ผีทุกตนจะได้ไปเกิดใหม่ดี ๆ กัน
หมด!” เหยียนอันอี้สงสัย “พวกเราประทับตราเหมือนกัน หลุดพ้น
เหมือนกัน หรือแม้กระทั่งไม่เคยทำเรื่องเลวร้ายกันทั้งหมด แล้วทำไม
ถึงจะได้ไปเกิดเหมือนกันกับพวกเขานั่นล่ะครับ?!”
“ใช่ ๆ!”
พวกผีว่าตามกัน
คำพูดนี้เสียดแทงไปถึงวิญญาณชั่วร้ายที่ยังไม่มีตราประทับทันที
พลังหยินทั่วร่างของพวกเขาระเบิดออกมาพร้อมแววตาดุร้าย
“ทำไม มีปัญหาเรอะ?!”
เสียงตะคอกดังนี้ทำเอาพวกวิญญาณตนอื่นตกใจกันหมด
วิญญาณชั่วร้ายมีพลังหยินที่แข็งแกร่งมากจนสามารถกดดันให้
ตนอื่น ๆ หวาดกลัวตัวสั่นได้
ฝานจื้อก้มหน้าลงแล้วพูดด้วยเสียงปกติ “พวกเขาพาลถึงขนาด
นี้ แต่ท่านยมทูตไม่ทำอะไรเลย จะต้องรู้เห็นเป็นใจกันแน่นอน พวก
เขาต้องได้ไปเกิดใหม่ดีกว่าพวกเราแน่ ๆ!”
ทันทีที่พวกผีได้ยินแบบนั้นก็มองไปที่พวกยมทูตที่ไม่แสดงท่าที
ใด ๆ อีกครั้งอย่างไม่เข้าใจ
ทุกคนล้วนไม่เห็นด้วยกันหมด
“อีกอย่างนะ! ฉันเห็นว่าเจ้าพวกนั้นล้วนเป็นวิญญาณชั่วร้าย
จากทางเหนือทั้งหมด แต่ฉันเป็นวิญญาณที่มาจากทางใต้และไม่เคย
ทำเรื่องเลวร้ายมาก่อน”
หางเจียซิ่นใช้เสียงที่มีแค่วิญญาณที่อยู่ใกล้ ๆ เท่านั้นที่จะได้ยิน
จากนั้นก็กระซิบวิเคราะห์ “เห็นได้ชัดเลยว่าท่านยมทูตพวกนี้
ปฏิบัติกับวิญญาณที่มาจากทางเหนือดีกว่า แม้ว่าพวกเขาจะฆ่าคน
วางเพลิง ข่มขืนหรือปล้น พวกเขาก็จะได้ไปเกิดใหม่ที่ดีกว่าพวก
เรา!”
ทั้งความขัดแย้งในเรื่องภูมิภาค และเรื่องความดีความชั่ว
สิ่งเหล่านี้กระตุ้นความไม่พอใจของเหล่าวิญญาณขึ้นมาเลย
พวกเขาต่างก็ส่งเสียงโวยวาย
วิญญาณบางส่วนที่กำลังจะได้รับการหลุดพ้นก็ถูกความ
โกลาหลโดยรอบก่อกวนไปด้วยเช่นกัน
พอได้ฟังเนื้อหาที่พวกเขาทะเลาะกัน ต่างคนก็ตื่นตัวขึ้นมาด้วย
“ชาตินี้ฉันทำดีมาตลอด แต่จะได้ไปเกิดใหม่พร้อมกับผู้ฆ่าคน
อย่างที่พวกเขาบอกเหรอ? แถมอาจจะต้องไปเกิดในครอบครัว
เดียวกันด้วยเนี่ยนะ!”
“ฉันไม่อยากจะเป็นพี่น้องกับฆาตกรหรอก”
“ทำไม? ไม่พอใจเหรอ? พวกเราเป็นวิญญาณที่มีตราประทับกัน
ทั้งหมด ถ้าไม่พอใจก็ทนไปแล้วกัน!”
“วิญญาณชั่วร้ายอย่างพวกแกก็ควรได้รับการลงโทษอยู่แล้ว”
“พูดเรื่องการลงโทษอยู่นั่น คิดว่าตัวเองเป็นใครวะ! อยากตาย
มากนักใช่ไหม!”
“ถุย! เขาตายกันหมดแล้ว ใครเขากลัวกันล่ะ!”
ด้านล่างแท่นเกิดเสียงทะเลาะกันไม่หยุด พวกวิญญาณก็แทบจะ
ตีกันอยู่แล้ว ยมทูตอยากจะลุกขึ้นมาให้ความเป็นธรรมกับทุกฝ่าย
แต่ก็ถูกลากไปถามอีกว่าควรจะแยกวิญญาณดีกับวิญญาณร้าย
ยังไง?
แยกจากภูมิภาคเหนือกับใต้ใช่หรือเปล่า?
พวกเขามีการพูดคุยอะไรกันลับหลังหรือไม่?
ยมทูต “…”
นี่มันอะไรกัน?
แต่ก่อนไม่ได้เป็นแบบนี้นี่?
ก่อนหน้านี้ทุกอย่างก็ยังดี ๆ กันอยู่เลย ทำไมวันนี้มันถึงมีเรื่อง
มากมายขนาดนี้นะ?