เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 868 อสูรหัวม้า

ด้านนอกประตูผี

วิญญาณหลายร้อยตนยืนรวมตัวกันเงียบ ๆ สร้างเส้นแบ่งชัดเจน

จากพวกยมทูตหลายสิบตนที่นอนครวญครางอยู่บนพื้น

ตรงกลางเส้นแบ่งเขต มีฉู่ลั่วยืนอยู่พร้อมกับสามเณรน้อยที่ถูก

เธอปกป้องไว้

ยมทูตนอนคว่าหน้าอยู่บนพื้น ส่งเสียงร้องครวญครางไปด้วย

พูดไปด้วยว่า “เจ้าคอยดูเถอะ ราชาของพวกเรามาแล้ว ต้องให้เจ้าได้

เห็นดีแน่”

ยมทูตตนอื่นสนับสนุน “ราชาของพวกเราไม่มีทางปล่อยเจ้าไป

แน่”

“เจ้าคิดว่าเอาชนะพวกเราได้แล้ว แปลว่าเจ้าเก่งมาอย่างนั้น

หรือ? เจ้ารู้ไหมว่าราชาผีของพวกเราเป็นใคร? เจ้ารู้ไหมว่าราชาผี

ของพวกเราเก่งแค่ไหน เจ้ารู้หรือไม่ว่าราชาของพวกเรา…”

ยังไม่ทันพูดจบ ก็เห็นเมฆสีแดงเข้มหนาทึบลอยมาแต่ไกล

ท่ามกลางท้องฟ้าที่เดิมทีมืดมิด

ยมทูตโห่ร้องขึ้นมาทันที

“องค์ราชา!”

“ราชาของพวกเรามาแล้ว เจ้าคอยดูเถอะ!”

“องค์ราชา ในที่สุดพระองค์ก็มาแล้ว!”

“ฮิ ฮิ ฮิ เจ้าคอยดูเถอะ! ราชาของพวกเราจะทำให้เจ้าได้เห็นดี”

เหล่าวิญญาณพากันตัวสั่นภายใต้แรงกดดันอันแข็งแกร่งของ

ราชาผี บางตนถึงกับหมอบลงบนพื้น แล้วโขกศีรษะคำนับ

ท่ามกลางเหล่าวิญญาณนั้น ฝางไคจี้ดึงเหยียนอันอี้เบา ๆ “ฉู่ลั่ว

ทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้ พวกเราจะไม่พลอยเดือดร้อนไปด้วยใช่ไหม!”

“พวกเราต้องทำเป็นไม่รู้จักเธอไหม จะได้ไม่ต้องลำบากไปด้วย”

เหยียนอันอี้เหลือบมองฝางไคจี้อย่างหมดคำจะพูด “ปรมาจารย์

ฉู่ไม่ให้พวกเราเข้าไป เพราะไม่อยากดึงพวกเราไปเกี่ยวไง”

ฝางไคจี้ปล่อยมือด้วยความวางใจ “ฉู่ลั่วคิดจะทำอะไรกันแน่? พี่

คิดเหมือนกันไหม ว่าทำไมเธอต้องเข้าไปยุ่งเรื่องคนอื่นด้วย แค่ปล่อย

พวกเราไปก็พอแล้ว”

เขาบ่นกระปอดกระแปดไม่หยุด

หลังจากฝานจื้อได้ยิน ก็หัวเราะเบา ๆ “ถ้าอย่างนั้นคุณก็ไปเตือน

ปรมาจารย์ฉู่สิ บอกเธอว่าอย่ายุ่งเรื่องคนอื่นให้มากนัก”

ฝางไคจี้ “…”

พลังหยินที่ทรงพลังกดดันหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งผีทุกคน

หมอบลงกับพื้น พร้อมทั้งคุกเข่าลงบนพื้นร่างกายสั่นสะท้าน

ก็มีเสียงคำรามดังก้องมาจากท้องฟ้า “ผู้ใดกล้ามาสร้างความ

วุ่นวายในถิ่นของข้า!”

หัวม้าที่มีใหญ่มหึมาปรากฏอยู่บนประตูผีที่สูงใหญ่ ราวกับจะกด

ประตูผีทั้งบานเอาไว้ใต้คางของ

“ราชาหม่าโถว!”

ยมทูตตนหนึ่งร้องไห้สะอึกสะอื้นทันทีที่เห็นหน้าเจ้านาย รีบฟ้อง

ว่า “เป็นนาง! เป็นนาง นางไม่เพียงแต่ชิงตัวพระโพธิสัตว์น้อยของ

พวกเราไป แต่ยังกล้าทำร้ายพวกเราด้วยพ่ะย่ะค่ะ!”

“องค์ราชา พระองค์ต้องทวงความยุติธรรมให้พวกเรา!”

หัวม้ายกตัวขึ้นจากนั้นก็กระโดดข้ามประตูผี เขาเขวี้ยงหอกพุ่ง

ขึ้นไปกลางอากาศ

ฟึบ

มีเสียงแหวกอากาศดังขึ้นมา ทำให้เหล่าผีที่คุกเข่าอยู่บนพื้นต่าง

กรีดร้องด้วยความหวาดกลัว

หัวม้ายืนอยู่บนประตูผี ยังผลให้คนที่อยู่ตรงหน้าสามารถ

มองเห็นร่างกายใหญ่โตของเขา ร่างกายของเขาเหมือนจะสูงราวหนึ่ง

ร้อยกิโลเมตร เรียกได้ว่าสุดลูกหูลูกตา แววเนตรใหญ่โตราวกับ

ตะเกียงยักษ์สองดวง

“โอ้! เจ้าเหรอ… เจ้าช่างใจกล้านัก ถึงกับกล้า…” หม่าโถวกวาด

มองด้วยสายตาเย็นชา มือข้างหนึ่งควงหอกไปมาขณะเดินมาหาฉู่ลั่ว

การกวัดแกว่งนี้มีพลังมหาศาล เป็นพลังที่แทบจะตัดภูเขาทั้งลูก

ให้ขาดได้

เหล่ายมทูตต่างหวั่นเกรง วิญญาณหลายตนส่งเสียงกรีดร้อง

เคร้ง!

เกิดเสียงเหล็กปะทะกัน

เป็นเสียงหอกเสียดสีกับกระบี่ชิงเจวี๋ย+

ฉู่ลั่วยกกระบี่ขึ้นบังหอกขนาดมหึมา ก่อนค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมอง

หัวม้าที่กำลังตกตะลึง

“อสูรหัวม้า*[1]!”

อสูรหัวม้าชะงัก มันก้มหน้าลงมองดูฉู่ลั่วที่เป็นเพียงมนุษย์ตัว

จ้อยบนพื้น

แววตาของเธอวาวโรจน์ ท่ามกลางเสียงเหล่ายมทูตที่ยังส่งเสียง

เชียร์ไม่หยุด

“องค์ราชา ลงมืออย่างไร้ความปรานีเลยพ่ะย่ะค่ะ!”

“องค์ราชา ฆ่านาง! ใช้หัวม้าฉีกดวงวิญญาณของนางออก…”

“องค์ราชา…”

อสูรหัวม้ากระโดดลงมาจากประตูผี ร่างที่ใหญ่โตอลังการนั้นหด

เล็กลงกลางอากาศ จนกระทั่งลงมาถึงพื้น เขาก็เหลือความสูงที่สูง

กว่าฉู่ลั่วเพียงสองช่วงศีรษะเท่านั้น

ราชากะพริบตาปริบ มองสตรีที่อยู่ตรงหน้าด้วยความสงสัย

“ทูตจากยมโลก?”

เขาเอ่ยเรียกด้วยความเคลือบแคลงไม่แน่ใจ

ฉู่ลั่วเอ่ย “ถ้าอยากถามว่าฉันทำงานให้กับยมโลกหรือเปล่า ฉัน

ก็จะบอกให้ ใช่ ฉันทำงานให้ยมโลก”

อสูรหัวม้าเงียบงันไปทันที “…”

[1] อสูรหัวม้า 马面罗刹 เทพเจ้าในยมโลกตามความเชื่อของ

จีน มีหัวเป็นม้า ร่างกายเป็นคน มีหน้าที่จับกุมและนำทางดวง

วิญญาณในยมโลก มักจะมาคู่กับเทพเจ้าหัววัว ว่ากันว่าเทพทั้งสองมี

หน้าที่ปกป้องสะพานไน่เหอในยมโลกด้วย