เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 872 อับอายขายหน้าสิ้นดี
หร่วนย่วนย่วนที่ตอนแรกอยากด่าเขาหลายประโยค แต่เมื่อเห็น
ใบหน้าลึกซึ้งของคนที่เคยรัก หล่อนก็ต้องหันหน้าหนี มองไปทางอื่น
สายตาของหล่อนประสานเข้ากับสายตาของเฉิงยวนที่นั่งอยู่บน
ต้นไม้ห่างออกไปไม่ไกล
หร่วนย่วนย่วน “…”
หร่วนย่วนย่วนมีสีหน้าละอายใจและโกรธเคือง
ปล่อยให้เธอตายไปเถอะ!
ปล่อยให้เธอถูกสังเวยไปตอนนี้เลย!
ทำไมยังต้องรออีก?
“ซ่งอวิ๋นไท่ นายอย่าพูดอีกเลย!”
แต่ซ่งอวิ๋นไท่กลับส่ายหน้า เขายังคงพูดด้วยสีหน้าลึกซึ้งต่อไป
“ย่วนย่วน เธอคิดว่าฉันอยากนอนกับผู้หญิงพวกนั้นเหรอ? เธอไม่
เคยสังเกตเหรอ ผู้หญิงพวกนั้นไม่ว่าจะหน้าตาหรือรูปร่างก็คล้ายกับ
เธอมาก”
“ฉันอยากมีลูกกับเธอ แต่พวกเราไม่สามารถมีลูกด้วยกันได้
เพราะฉะนั้นฉันเลยต้องมีลูกกับผู้หญิงที่หน้าตาคล้ายเธอ ฉันยังตั้ง
ชื่อเด็ก ๆ พวกนั้น ด้วยชื่อที่ฉันเคยตั้งให้ลูกของพวกเรา”
“คิดว่าหลายปีที่ผ่านมานี้ ฉันไม่เจ็บปวดเหรอ?”
ซ่งอวิ๋นไท่พูดไป น้าตาของเขาก็ไหลออกมาด้วย
“ย่วนย่วน ฉัน… ฉันก็ไม่มีทางเลือกเหมือนกัน”
หร่วนย่วนย่วนสีหน้าไร้อารมณ์ พร้อมกัดฟัน “หุบปากซะที ได้
ยินหรือเปล่า? ไม่ต้องพูดเรื่องพวกนี้แล้ว ฉันไม่อยากฟัง แล้วก็ไม่มี
ใครอยากฟังด้วย”
หล่อนพูดพร้อมกับมองไปที่เฉิงยวน
แต่เฉิงยวนกลับมีสีหน้าเจ้าเล่ห์ พลางกระซิบเสียงเบา “แต่ข้า
ไม่ใช่คน ข้าเป็นผี! ข้าอยากฟัง!”
หร่วยย่วนย่วน “…”
หล่อนหลับตาลงอย่างสิ้นหวัง
จบแล้ว!
ตอนยังเด็ก ไม่ควรรักใครหัวปักหัวปำจริง ๆ อย่ารักจนกลายเป็น
คนโง่ ไม่อย่างนั้นพอแก่ตัวลงนอกจากอายคนแล้ว ยังอายผีด้วย
อับอายขายหน้าสิ้นดี
วิญญาณพยาบาทก็ไม่อยากหน้าแตกเหมือนกันนะ!
ซ่งอวิ๋นไท่กล่าวต่อ
“ย่วนย่วน ฉันรู้ว่าเธอเกลียดฉัน”
“ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนเห็นแก่ตัว แต่ความรักที่ฉันมีให้เธอเป็นของ
จริงนะ”
น้าเสียงของหร่วนย่วนย่วนราบเรียบ “รักฉันจริงแต่ยังอยากให้
ฉันตาย แถมยังจะสังเวยฉันอีก?”
ซ่งอวิ๋นไท่รีบพูดว่า “ฉันไม่เคยอยากให้เธอตายเลยนะ! ตอนนั้น
เธอกระโดดตึกเอง คำพูดพวกนั้นที่ฉันพูดกับเธอ เป็นเรื่องโกหก
ทั้งหมด”
“ฉันต้องการสืบทอดซ่งกรุ๊ป! ถ้าไม่ได้รับการสนับสนุนจาก
พ่อตาจะทำอะไรได้? ฉันแต่งกับผู้หญิงคนนั้น เพราะความสัมพันธ์
ทางธุรกิจ! ฉันเคยบอกเธอแล้ว ทำไมยังเลือกจะกระโดดตึกอีก!”
“ห้ะ! ทำไมต้องฆ่าตัวตายด้วย!”
“รู้ไหมว่าพอเธอตายไปแล้ว ฉันเสียใจแค่ไหน?”
หร่วนย่วนย่วน “เสียใจจนแต่งงานกับเมียหลวง แต่แอบเลี้ยงเมีย
น้อย แล้วก็มีลูกเกิดมาไม่หยุดเหรอ”
“พวกเขาเป็นได้แค่ตัวแทนของเธอ เด็กพวกนั้นก็เพื่อสืบทอด
ตระกูลเท่านั้น”
มุมปากของหร่วนย่วนย่วนกระตุก หล่อนไม่ตอบอะไรกลับไปเลย
ทว่าเฉิงยวนที่อยู่อีกด้านกำลังฟังอย่างเพลิดเพลิน
ใต้หน้าผาอีกด้านหนึ่ง…
ฉู่ลั่วและคนอื่น ๆ กำลังซ่อนตัวอยู่
เย่อวิ๋นชูมีสีหน้ารังเกียจ “อี๋! สมัยนี้ ไม่นิยมขายตัวเองเพื่อแลก
กับอาชีพการงานแล้ว”
ขนาดฝานจื้อที่เป็นผู้ชายยังหมดคำพูด
จี้ไจ่ถามฉู่ลั่วเสียงเบาว่า “ต้องรอไปถึงเมื่อไหร่?”
“พลังวิญญาณของเชือกตรึงวิญญาณเป็นอาวุธครึ่งเซียน ฉัน
แก้ไม่ได้ ต้องรอจนกว่าจินหยางจะลงมือ พวกเราถึงเคลื่อนไหวได้”
เขาพยักหน้า
สองปรมาจารย์ต่างรอคอยเงียบ ๆ
ตอนนี้มีเพียงเสียงที่เต็มไปด้วยความรักลึกซึ้งของซ่งอวิ๋นไท่ที่ดัง
ก้องอยู่ในอากาศ
“ย่วนย่วน ฉันจะไม่แตะต้องผู้หญิงคนอื่นอีกแล้ว” ซ่งอวิ๋นไท่มีสี
หน้าเศร้าโศก “นับแต่นี้ไป ทั้งร่างกายและจิตใจของฉัน มีไว้ให้เธอ
เท่านั้น”
หร่วนย่วนย่วนปรายตามองใบหน้าแก่ ๆ ของซ่งอวิ๋นไท่ ก่อน
ผลุบสายตาลงมามองใต้สะดือของเขา ก่อนจะเงยหน้าขึ้น
ซ่งอวิ๋นไท่ “…”
แม้หล่อนจะไม่ได้พูดอะไรเลย แต่เขารู้สึกได้ว่าความภาคภูมิใจ
ในฐานะผู้ชายของเขากำลังโดนดูถูก
เย่อวิ๋นชูฟังไปก็กัดฟัน “ผักแก่เหี่ยว ๆ ต้นหนึ่ง ยังมาทำเป็น
แสดงความรักลึกซึ้งอะไรตรงนี้ ฉันเห็นแล้วจะอ้วก!”
ซ่งอวิ๋นไท่ที่อยู่อีกด้านยังสารภาพรักไม่หยุด
ทันใดนั้นนักพรตจินหยางก็ลุกขึ้นมา พลางป่าวประกาศว่า “ถึง
เวลาแล้ว”
ซ่งอวิ๋นไท่มีสีหน้าดีใจ เขามองไปที่หร่วนย่วนย่วนด้วยความ
เสน่หา “ย่วนย่วน ฉันเชื่อว่าเธอก็รักฉันเหมือนกัน หลังจากการ
สังเวยครั้งนี้ ฉันจะทำป้ายวิญญาณให้ พอพวกเราตายหมดแล้วจะ
ถูกฝังเอาไว้ด้วยกัน นับแต่นี้ไป เธอคือภรรยาของฉัน นี่คือสิ่งที่เธอ
อยากได้มาตลอดไม่ใช่เหรอ?”
เขาทำสีหน้าเมตตาเหมือนกำลังให้ทาน
หร่วนย่วนย่วนยังคงไม่พูดอะไร
แต่เย่อวิ๋นชูที่ซ่อนตัวอยู่กลับทนไม่ไหวแล้ว!
แม้ว่าไอดอลสาวจะเป็นวิญญาณ แต่ก็กรุ่นโกรธจนดวงตาทั้ง
สองข้างค่อย ๆ กลายเป็นสีแดงขึ้นมา
“ไอ้ผู้ชายสารเลวนี่!”
“พี่ลั่วคะ! ฉันขอจัดการไอ้ผู้ชายสารเลวคนนี้ได้ไหมคะ ฉันจะตัด
ไข่มัน เอาไปยัดปากมัน!”
YOU MAY ALSO LIKE
