เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 881 ฉันไม่ออกหน้าให้

ฉู่ลั่วกำลังจะจากไป แต่ถูกฉู่หร่านดึงแขนไว้ก่อน “ลั่วลั่ว เธอ

ช่วยไลฟ์สตรีมได้ไหม แล้วชี้แจงเรื่องนี้ที!”

“ชี้แจงอะไร?”

“เธอไม่เห็นคอมเมนต์แย่ ๆ ถึงฉันในอินเทอร์เน็ตเหรอ?” ฉู่หร่าน

พูดด้วยความร้อนใจ “ชาวเน็ตหลายคนบอกว่าฉันทำร้ายพวกเธอ

ทั้งที่เป็นปัญหาของทางรายการ แล้วทำไมต้องโทษฉันด้วยล่ะ”

ฉู่ลั่วมองผ่าน “เรื่องนี้เธอติดต่อไปคุยกับทางทีมงานรายการเอง

สิ”

“เธอช่วยออกหน้าให้ได้ไหม?” ฉู่หร่านยังไม่ยอมปล่อยมือ “ลั่ว

ลั่ว เธอมีอิทธิพลในโซเชียลมาก ถ้ายอมออกหน้าให้ ชาวเน็ตต้อง

เชื่อคำพูดของเธอแน่”

ฉู่ลั่วส่ายหัว “ฉันไม่ออกหน้าให้”

“เพราะเธอยังเกลียดฉันอยู่ใช่ไหม? เธอเองก็คิดว่าฉันจงใจทำ

ร้ายพวกเธอใช่ไหม? ลั่วลั่ว ไม่ว่าฉันทำอะไร เธอก็ไม่มีทางให้อภัย

ฉันใช่ไหม?” ฉู่หร่านพูดไปก็ร้องไห้ไป “เพราะฉันไม่ใช่ลูกสาวแท้ ๆ

ของตระกูลฉู่หรอ? เพราะฉันกับเธอไม่มีความเกี่ยวข้องกันทาง

สายเลือดงั้นหรอ?”

“ใช่”

ฉู่เหว่ยฮ่าวกำลังจะพูดปลอบหล่อน ก็ได้ยินฉู่ลั่วพูดออกมาด้วย

น้าเสียงเย็นชาอย่างไม่ลังเล

ฉู่หร่าน “…”

คนอื่นในห้องพักผู้ป่วย “…”

ภายในห้องพักผู้ป่วยตกอยู่ในความเงียบอย่างน่าประหลาด

แม้กระทั่งฉู่หร่านยังหยุดร้องไห้ หล่อนมองฉู่ลั่วอย่างตกตะลึง

สายตาเหมือนไม่อยากจะเชื่อ

“ลั่วลั่ว เธอกำลังพูดอะไร?”

แกกล้าได้ยังไง?

แกกล้าพูดแบบนี้ออกมาต่อหน้าซ่งเชียนหย่ากับฉู่เหว่ยฮ่าวเลย

เหรอ

แกกล้าพูดได้ยังไง!

ฉู่หร่านมองไปทางซ่งเชียนหย่ากับฉู่เหว่ยฮ่าวโดยไม่รู้ตัว ก็เห็น

ว่าในดวงตาของฉู่เหว่ยฮ่าวฉายแววโกรธเคือง ตามที่หล่อนคาด

เอาไว้

ฉู่หร่านสบายใจขึ้นมาเล็กน้อย

จนกระทั่งเห็นท่าทางเฉยชาของซ่งเชียนหย่า หัวใจก็เต้นไม่เป็น

ส่า

หล่อนรีบหันไปมองฉู่จิง พอเห็นพี่ชายรองขมวดคิ้วพลางก้มหน้า

ลงด้วยความกังวล ฉู่หร่านก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง

พ่อกับพี่รองยังยืนอยู่ข้างเธอ

“ลั่วลั่ว ทำไมเธอถึงพูดแบบนี้? ฉันปฏิบัติต่อเธอเหมือนน้องสาว

แท้ ๆ ของฉันมาตลอด” ฉู่หร่านก้มหน้าเช็ดน้าตาท่าทางเสียใจ “ฉัน

คิดว่า ขอแค่ฉันจริงใจมากพอ สักวันหนึ่งเธอจะต้องเข้าใจฉัน”

“ฉันคิดไม่ถึงเลยว่า ในใจของเธอคิดแบบนี้”

“ไม่ว่าฉันจะทำอะไร เธอก็ไม่ยอมให้อภัย”

“ไม่ว่าฉันชดใช้ให้เท่าไหร่ เธอก็ไม่เคยเห็นฉันเป็นพี่สาว ๆ เลย!”

พูดไปพูดมา น้าตาเม็ดเท่าเมล็ดถั่วไหลลงมาจากดวงตา

ฉู่เหว่ยฮ่าวส่งกระดาษทิชชูให้หล่อนอย่างปวดใจ “หร่านหร่าน

ลั่วลั่วไม่ได้หมายความแบบนี้”

พูดจบ เขาก็มองไปทางซ่งเชียนหย่า อยากให้ภรรยาไปปลอบ

ฉู่หร่าน

ใครจะรู้ ซ่งเชียนหย่าที่ยืนอยู่ข้างเตียงกลับขมวดคิ้วมุ่น

ฉู่ลั่วมองอีกฝ่ายที่ก้มหน้าร้องไห้ มุมปากยกขึ้นทีละน้อย ไม่นาน

ก็ฉีกยิ้มออกมา “เธอทำเหมือนฉันเป็นน้องสาวแท้ ๆ …เหรอ?”

ฉู่หร่านเงยหน้า มองหล่อนทั้งน้าตา “แน่นอนสิ!”

“เธอทำเหมือนฉันเป็นน้องสาวแท้ ๆ ยังไงเหรอ” ฉู่ลั่วยิ้มบาง ๆ

ให้ฉู่หร่าน “กลับมาถึงบ้านตระกูลฉู่ ฉันได้ใช้เฟอร์นิเจอร์ของเหลือ

ใช้จากเธอ เธอทำกับน้องสาวแท้ ๆ แบบนี้เหรอ?”

ฉู่หร่านพูดขึ้นทันที “นั่นก็เพื่อรักษาสิ่งแวดล้อม อีกอย่าง

เฟอร์นิเจอร์พวกนั้นมันยังไม่พังนี่!”

ฉู่ลั่วไม่โต้ตอบ แต่พูดต่อไปว่า “พี่สามแท้ ๆ แย่งความสนใจจาก

น้องสาวในงานเลี้ยงต้อนรับเหรอ?”

ฉู่หร่านเอ่ย “ฉันไม่ได้ได้ตั้งใจจะแย่งความสนใจ เป็นเพราะฉัน…

ฉัน…”

หล่อนมักจะอยู่ในสปอตไลต์ เป็นจุดศูนย์กลางความสนใจของ

ทุกคน

ฉันไม่ได้แย่ง แต่มันเป็นของฉันมาตั้งแต่แรก

ฉู่ลั่วหัวเราะเบา ๆ “ถ้าอย่างนั้น ในฐานะพี่สาวแท้ ๆ ตอนที่ฉัน

ขอให้อาชุดราตรีของเธอมาให้ฉัน ทำไมถึงไม่ให้ล่ะ?”

“ของของฉันจะให้เธอไปง่าย ๆ ได้ยังไง! ลั่วลั่ว นี่มันไม่ถูกต้อง

นะ” ฉู่หร่านพูดจาสั่งสอน “ไม่ว่าฉันจะเป็นพี่สาวของเธอหรือเปล่า

แต่จะมาเอาของของคนอื่นไปตามใจชอบไม่ได้!”

“พูดได้ดีมาก!” รอยยิ้มที่มุมปากของฉู่ลั่วแสยะกว้างขึ้น เธอก้ม

ตัวลงสบสายตาฉู่หร่านแบบจัง ๆ หน้า “ถ้าอย่างนั้นของถามหน่อย

ในฐานะพี่สาวแท้ ๆ ที่ปฏิบัติต่อฉันเหมือนเป็นน้องสาวแท้ ๆ เธอได้

ยอมสละอะไรเพื่อฉันบ้าง?”

ฉู่หร่านชะงัก

“เธอบอกว่าตัวเองจริงใจ เธอทำเรื่องจริงใจอะไรบ้าง?”

“คุณพี่สาวแท้ ๆ …ฉันขอถามหน่อย เธอยอมสละอะไร ทำอะไร

เพื่อฉันบ้าง? อะไรที่มันคุ้มค่าพอจะให้ฉันยกโทษให้เธอ คุ้มค่าพอให้

ฉันเข้าใจความยากลำบากของเธอ?”

ฉู่ลั่วค่อย ๆ ยืดตัวตรง มองฉู่หร่านที่นิ่งงันไปจากมุมสูง “เธอลอง

คิดดู! ฉันให้เวลาสิบนาที ถ้าพูดเรื่องที่ตัวเองทำเพื่อฉันออกมาได้สัก

หนึ่งเรื่อง ฉันจะไลฟ์สตรีมบอกว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องที่ทีมงาน

เตรียมขึ้นมา”

ฉู่หร่านเงยหน้า “จริงเหรอ?”

“คำไหนคำนั้น”