เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 901 ฉันเปล่าเข้าใจผิด
ฉู่เหิงเผยสีหน้าโกรธเคืองออกมา พยายามสงบลงได้ “ลั่วลั่ว
พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน พี่เป็นพี่ชายใหญ่ของเธอ เรื่องแบบ
นี้…”
“เรื่องแบบนี้ เธอควรจะบอกพี่”
เคราะห์ถึงตาย!
เขานึกไปถึงเหตุการณ์ในวันนั้น หากไม่ใช่เพราะฮั่วเซียวหมิงใช้
ขวดผนึกรักฟื้นฟูพลังวิญญาณให้ลั่วลั่ว
วันนั้น ไม่แน่ว่าฉู่ลั่วอาจจะถูกคนไร้สติกลุ่มนั้นฆ่าตายกลาง
คฤหาสน์ตระกูลฉู่ไปแล้ว
อีกทั้งหลังจากถูกฆ่าตายไปแล้ว ยังมีคำด่าสาปแช่งตามหลังอีก
ต่างหาก
ยิ่งคิดฉู่เหิงก็ยิ่งกลัว
เขายื่นมือไปจับมือของฉู่ลั่วเอาไว้แน่น “ลั่วลั่ว รับปากพี่นะ ต่อไป
ถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้อีก ต้องบอกให้พี่รู้ด้วย”
ฉู่ลั่ว “…”
ฉู่เหิงกดเสียงต่า “ต่อให้พี่ช่วยอะไรเธอไม่ได้ อย่างน้อยก็ให้พี่ได้
รู้ว่าเธอกำลังเผชิญหน้าอะไรอยู่!”
เธอพยักหน้า
หัวใจที่เต้นรัวของฉู่เหิงถึงได้สงบขึ้นมาบ้างแล้ว
เขาค่อย ๆ นั่งลงไปบนเก้าอี้อีกครั้ง
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวที่อยู่ด้านข้างถามเสียงเบา “ถ้าอย่างนั้นพวกเรายัง
ต้องกีดกันพี่ตัวโต ไม่สนใจพี่ตัวโต แล้วไล่เขาออกไปอีกไหมคะ?”
หัวหว่านเงียบงัน เฉิงยวนก็ปิดปาก
จิ่งเจียเหยียนพึมพำเบา ๆ สองสามประโยค
ฉู่ลั่วยืนขึ้นมาถามฮั่วเซียวหมิง “แล้วร่างกายของคุณล่ะ?”
“อยู่บนรถครับ”
ฉู่ลั่วเดินเข้าไปคว้าฮั่วเซียวหมิง “ฉันไปช่วยเขาทำให้วิญญาณ
มั่นคงก่อนนะคะ”
พูดจบ เธอก็พาตัววิญญาณหนุ่มจากไป
ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ
หัวหว่านกระซิบถาม “คุณฉู่คะ พวกเรายังต้องรุมประชาทัณฑ์
เขาต่อหรือเปล่าคะ?”
ฉู่เหิง “…”
จิ่งเจียเหยียนกระโดดออกมาพูดอย่างโกรธเคืองว่า “ขวดผนึก
รักก็คือเรื่องนึง เขาไปที่โรงแรมกับผู้หญิงก็อีกเรื่องนึง! อย่ามาปน
กัน!”
“ยังไงฉันก็ไม่เห็นด้วย!”
“ฮั่วเซียวหมิงไม่เหมาะสมกับลั่วลั่ว!”
“เขายังไม่สามารถบำเพ็ญได้ บารมีไม่เท่าฉู่ลั่ว แถมยังเป็นพวก
เลือกปฏิบัติ!”
หล่อนบ่นกระปอดกระแปดจนดังออกไปไกลจนถึงหูของฉู่ลั่ว
กับฮั่วเซียวหมิงที่อยู่ข้างนอก
คนขับรถเห็นฉู่ลั่วออกมาก็ลงจากรถอย่างรู้งาน
ฉู่ลั่วโยนวิญญาณของฮั่วเซียวหมิงกลับเข้าไปในร่าง
ทันทีที่วิญญาณเข้าร่าง ฮั่วเซียวหมิงก็ลืมตาขึ้นมานั่งตัวตรงบน
เบาะรถ
แต่วินาทีต่อมา ฉู่ลั่วก็ใช้นิ้วมือนิ้วหนึ่งจิ้มลงมาบนหน้าผากของ
เขา มืออีกข้างอยู่ในท่าประสาน พร้อมกับท่องคาถา
ดวงวิญญาณที่ตอนแรกล่องลอยพลันมั่นคงขึ้นมา
จนกระทั่งวิญญาณของฮั่วเซียวหมิงยึดติดกับร่างอย่างสมบูรณ์
ฉู่ลั่วถึงได้ปล่อยมือ
ฮั่วเซียวหมิงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา
“ปกติถ้าวิญญาณหลุดออกจากร่างจะสร้างผลกระทบกับ
ร่างกาย เดิมทีคุณก็ได้รับผลกระทบหนักจากขวดผนึกรักอยู่แล้ว ยัง
จะออกจากร่างโดยพลการอีก…”
พูดมาถึงตรงนี้ ฉู่ลั่วพลันขมวดคิ้ว “คุณเป็นมนุษย์ธรรมดา
วิญญาณจะออกจากร่างตามใจได้ยังไง?”
ภายในรถมีไฟสลัว ฉู่ลั่วจึงมองเห็นสีหน้าฮั่วเซียวหมิงไม่ชัด รู้
เพียงว่าเขาค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้เธอ
“ผมให้คนไปซื้อยันต์ของคุณมาหลายแผ่น”
“คุณ…”
ฉู่ลั่วเผยสีหน้าขุ่นเคืองออกมาเล็กน้อย
“ผลกระทบของขวดผนึกรักรุนแรงมากแค่ไหน ผมกำหนด
ไม่ได้” ฮั่วเซียวหมิงเข้าใกล้ฉู่ลั่วขึ้นอีก บนร่างกายมีกลิ่นเหล้าลอย
ออกมาจาง ๆ
“ก็เหมือนครั้งนี้ ผมไม่เข้าใกล้หล่อนไม่ได้ ผมทำเพื่อให้
วิญญาณของตัวเองยึดติดกับร่าง ครั้งต่อไป… ไม่แน่ว่าจะยังมี
เหตุการณ์เกิดขึ้นอีก”
“ฉู่ลั่ว ผมไม่อยากถูกใครควบคุม และไม่อยาก…” ชายหนุ่มชะงัก
ไปชั่วครู่ ก่อนช้อนตามองเธอ “และไม่อยากเข้าใกล้คนอื่น”
ระหว่างที่พูด เขาก็เข้าใกล้ฉู่ลั่วมากขึ้นอีก “คุณเข้าใจไหม?”
ทั้งที่อยู่ในความมืด แต่ดวงตาของเขากลับเป็นประกายอย่างน่า
ประหลาด ฉู่ลั่วกำมือซ้ายแน่น “ฮั่วเซียวหมิง”
“หืม?”
“ฉันไม่เข้าใจความรักระหว่างชายหญิง…”
ฮั่วเซียวหมิงนั่งตัวตรง “ผมก็ไม่เข้าใจ”
“ตอนนี้ฉัน… แค่อยากมีชีวิตอยู่เท่านั้น”
ฮั่วเซียวหมิงจ้องใบหน้าราบเรียบของฉู่ลั่ว “ผมก็อยากมีชีวิตอยู่”
ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว ริมฝีปากสีชมพูเม้มแน่น พยายามมองเขาด้วย
ท่าทางประหม่าเล็กน้อย “คุณรู้ไหมว่าฉันหมายความว่ายังไง?”
ฮั่วเซียวหมิงก้มหน้า มุมปากยกขึ้น “ผมรู้”
“ถ้าอย่างนั้นคุณ…” เธอถอนหายใจออกมาเบา ๆ “คุณจะเอา
ร่างกายตัวเองมาล้อเล่นไม่ได้นะ คุณออกจากร่างตามอำเภอใจ มันมี
ผลกระทบต่อตัวคุณมากรู้ไหม?”
“ผมไม่อยากให้คุณเข้าใจผิด”
“คุณมาอธิบายพรุ่งนี้ก็ได้”
“แต่คุณจะเข้าใจผมผิดทั้งคืน”
“ถ้าอย่างนั้นก็โทรมา เข้ามา…”
“ฉู่ลั่ว!” ฮั่วเซียวหมิงพูดแทรกด้วยน้าเสียงแหบพร่า เขาพิงเบาะ
รถอย่างจนปัญญา ก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดตาตัวเองไว้
“คุณอยากให้ผมยอมรับใช่ไหม ว่าเมื่อกี้สมองของผมมันคิดน้อย
ไป ถึงได้ทำอะไรโง่ ๆ?”
ฉู่ลั่ว “…”
บรรยากาศภายในรถเริ่มอึดอัดขึ้นแล้ว
“ผมไม่อยากให้คุณเข้าใจผิดจริง ๆ” เขาวางแขนลง ดวงตาสีดำ
ขลับมองมา “ถึงจะแค่นาทีหรือวินาทีเดียวก็ตาม”
ฉู่ลั่วเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ “ฉันเปล่าเข้าใจผิด”
“…”
“ฉันรู้ว่าคุณไม่ใช่คนแบบนั้น”
YOU MAY ALSO LIKE
