เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 905 ล้มละลายก็ไม่เกี่ยวกับฉัน

ฉู่จ้านรีบเปิดประตู พาฉู่หร่านเข้าไปข้างใน ก่อนจะส่งกระดาษ

ทิชชูให้เธอ “เอาล่ะ ๆ ไม่ต้องร้องแล้ว พี่สามจะช่วยคิดหาวิธีเอง”

“พี่รองล่ะ? พี่รองต้องมีเส้นสายช่วยได้แน่นอน!”

ฉู่หร่านส่ายหน้า “หนูติดต่อไปหาพี่รองแล้ว พี่รองบอกว่าเขา

ช่วยออกหน้าจัดการให้ได้ แต่ผลลัพธ์อาจจะไม่ดีเท่าไหร่ เพราะ

ตอนนี้ในอินเทอร์เน็ตก็มีคนต่อว่าพี่รองเยอะมากเหมือนกัน”

ฉู่จ้าน “…”

เขาถามอย่างงุนงง “พี่รองเป็นราชาภาพยนตร์ ถึงตอนนี้จะออก

จากวงการแล้ว ทำไมถึงยังมีคนด่าเขาอีกล่ะ”

ฉู่หร่านเช็ดน้าตาที่หางตา “ก็ไม่ใช่เพราะลั่วลั่วเหรอคะ? ตอนนี้

ชาวเน็ตคิดว่าครอบครัวของเราทำผิดกับลั่วลั่ว บอกว่าพวกเรารังแก

ลั่วลั่ว พวกเราไล่ลั่วลั่วออกไป”

“ตอนนี้ไม่ใช่แค่พี่รองที่ถูกด่านะคะ กลุ่มธุรกิจก็เกิดเรื่อง

เหมือนกันค่ะ”

เธอสะอื้น

“พี่สาม ถ้ามีแค่หนูคนเดียวที่ถูกด่า หนูไม่สนใจหรอกค่ะ แต่

ตอนนี้พี่รองถูกด่าไปด้วย กลุ่มธุรกิจก็เกิดเรื่องอีก”

“ในฐานะที่ลั่วลั่วเป็นคนของตระกูลฉู่ เธอจะผลักเรื่องให้พ้นตัว

ได้ยังไง?”

ฉู่จ้านครุ่นคิด รู้สึกว่าที่ฉู่หร่านพูดมามีเหตุผล

“พี่สาม พวกเราไปหาลั่วลั่วกันค่ะ!”

“ไปหาฉู่ลั่ว?”

“ใช่ค่ะ ขอแค่ลั่วลั่วยอมออกหน้าให้ ให้เธออธิบายเรื่องราวทุก

อย่างต่อหน้าสื่ออย่างชัดเจน วิกฤติทุกอย่างก็จะคลี่คลายแล้วค่ะ”

ฉู่จ้านเงียบไปแล้ว เขาไม่อยากไปหาเลย

“พี่สาม เพื่อตระกูลฉู่ เพื่อฉู่กรุ๊ป เพื่อพี่ใหญ่ที่กำลังงานยุ่ง เพื่อ

พี่ชายรองที่ถูกด่า… พวกเราควรไปหาลั่วลั่ว ไม่ใช่เหรอคะ?”

“ขอแค่ลั่วลั่วออกหน้าอธิบาย ปัญหาทั้งหมดก็จะคลี่คลายแล้วนะ

คะ”

ฉู่จ้านลังเลอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าแรง ๆ “ได้”

“ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปกันตอนนี้เลยค่ะ”

“ได้สิ”

…

คฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวัน

บนราวบันไดมีหัวแครอทหัวเล็กกลุ่มหนึ่งเกาะอยู่ หนึ่งในนั้นมีจิ่

วฉานที่ศีรษะโล้นเกลี้ยงอยู่ด้วย มือทั้งสองประสานกันอย่างไม่เข้าใจ

“ทำไมต้องแอบดูด้วยล่ะ?”

เป๊ง!

จิ่งเจียเหยียนยกมือขึ้นมาตบเหม่งเขาไปหนึ่งที “แอบดูอะไรกัน

นี่เรียกว่าเป็นห่วงคนในครอบครัว ไม่ปล่อยให้คนในครอบครัวโดน

คนนอกรังแกต่างหาก”

จิ่วฉานกุมหัว “…”

หร่วนย่วนย่วน “อยากให้พวกเราไปหลอกให้พวกเขากลัวไหม?”

“ไม่ต้อง! มียวนยวนกับหว่านหว่านอยู่ ลั่วลั่วไม่เป็นอะไรหรอก”

ด้านล่าง หลังจากหัวหว่านยกน้าชามาวางตรงหน้าฉู่จ้านกับฉู่ห

ร่าน ก่อนจะเดินไปยืนข้างฉู่ลั่วด้วยท่าทางนอบน้อม

เฉิงยวนกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาเดี่ยวอีกตัวหนึ่ง กำลังกรีด

นิ้ว แต้มสีแดงทาเล็บ

ฉู่หร่านมองเฉิงยวน พลางพูดเสียงอ่อนโยน “ลั่วลั่ว พวกเรา

อยากคุยกับเธอเป็นการส่วนตัวน่ะ”

ไม่รอให้ฉู่ลั่วเอ่ยอะไร ผีร้ายพันปีก็พูดขึ้นว่า “นี่ก็ส่วนตัวนะ?

หรือต้องให้คนสองคนซุกตัวอยู่ในผ้าห่ม แบบนั้นถึงจะเรียกว่าเป็น

ส่วนตัวรึ”

ฉู่จ้านทำหน้าเย็นชา “พวกเราอยากคุยกับฉู่ลั่วตามลำพัง!”

“ไม่ให้” เฉิงยวนพูดออกมาตรง ๆ “พวกเจ้ามากันสองคน พวก

เราก็ต้องเพิ่มอีกสองคนด้วย ถ้าพวกเจ้ารังแกฉู่ลั่วขึ้นมาจะทำอย่างไร

เล่า?”

“ฉันกับพี่สามไม่รังแกลั่วลั่วหรอก!” ฉู่หร่านแย้ง

เฉิงยวนกวาดตามองแม่ดอกบัวขาว “งั้นหรือ? เช่นนั้นใครกัน

เล่าที่แย่งคุณหนูตระกูลฉู่ของฉู่ลั่วไป?”

ฉู่หร่าน “…”

“แล้วใครกันรึ ที่ไล่ฉู่ลั่วออกจากบ้านตระกูลฉู่?”

“ใครหนอ… ทำให้ฉู่ลั่วอยู่ในเมืองเจียงไม่ได้?”

เฉิงยวนหยิบโทรศัพท์ออกมา “ข้าเห็นบล็อกเกอร์หลายคนใน

อินเทอร์เน็ตเขาวิเคราะห์กัน!”

“ว้าว! บล็อกเกอร์คนนี้วิเคราะห์ได้ดีเหลือหลายเลย บอกว่า

เพราะคุณหนู ‘ตัวปลอม’ ของตระกูลฉู่ไม่พอใจคุณหนูตัวจริง เลย

แอบสร้างความขัดแย้งลับหลัง ใช้สารพัดวิธีการ มาทำร้ายลั่วลั่ว ลูก

สาวตัวจริงของบ้านจนทนไม่ไหว ต้องออกจากคฤหาสน์ตระกูลฉู่

ระเห็จออกจากเมืองเจียงไป”

“สุดท้ายลูกสาวตัวจริงก็พ่ายแพ้ ต้องหนีไปถึงตี้จิง”

“ยังมีบล็อกเกอร์อีกคน…”

“นี่เป็นการใส่ร้าย!” ไม่รอให้เฉิงยวนพูดต่อ ฉู่หร่านก็ลุกขึ้นมา

แค่นเสียงอย่างขุ่นเคือง “ฉันฟ้องพวกเขาได้ทุกคน”

พูดจบ หล่อนก็มองฉู่ลั่วทั้งเสียใจทั้งโมโห “ลั่วลั่ว เธอก็คิดแบบนี้

เหมือนกันใช่ไหม?”

ฉู่ลั่วไม่สนใจจะตอบ “มาหาฉันทำไม?”

ฉู่จ้านดึงฉู่หร่านกลับมานั่งบนโซฟา พูดเพียงว่า “ใน

อินเทอร์เน็ตมีข่าวลือแบบนี้เยอะแยะไปหมด ไม่ใช่แค่เกี่ยวข้องกับเธอ

แต่ยังเกี่ยวข้องกับหร่านหร่าน กับพี่รองด้วย”

“ยังมีฉู่กรุ๊ปอีก”

ฉู่ลั่วเลิกคิ้ว “แล้ว?”

“เพราะแบบนี้ พวกเราหวังว่าลั่วลั่วจะออกหน้ามาชี้แจ้งให้”

ฉู่หร่านอ้อนวอน

“ชี้แจงอะไร?”

“ชี้แจงข่าวลือทั้งหมดในอินเทอร์เน็ตไงล่ะ!” ฉู่หร่านรีบพูด

“เกี่ยวกับตระกูลฉู่ เกี่ยวกับพวกเราพี่น้อง ชี้แจงทั้งหมดเลย เพราะหุ้น

ของฉู่กรุ๊ปก็ตกติดต่อกันมาหลายวันแล้ว”

“ขอแค่ลั่วลั่วยอมชี้แจง ไม่ว่าจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น!”

หุ้นของฉู่กรุ๊ปตกเหรอ?

ตอนฉู่เหิงมาเมื่อวานก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้เลย

หลังจากแก้ปัญหาเรื่องของฮั่วเซียวหมิงเสร็จแล้ว ก็รีบร้อนกลับ

เมืองเจียงไปแล้ว

“ฉู่ลั่ว เธอเองก็เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลฉู่ คงไม่ต้องการให้

ตระกูลฉู่ล้มละลายใช่ไหม!” ฉู่จ้านพยายามเอาเรื่องทรัพย์สินมาโน้ม

น้าว

เจ้านิกายตอบเสียงเรียบ “ตระกูลฉู่ล้มละลายก็ไม่เกี่ยวอะไรกับ

ฉัน…”