เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 918 ต้องเสียอะไร
หลังจากที่หัวหว่านออกมาแล้ว จึงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ “แต่
มันเป็นเพราะอะไรกันคะ? แม่ของเขาก็ดูเป็นคนดี ทำไมพอตายไป
แล้วถึงมาฆ่าสามีของตัวเองล่ะ”
เฉิงยวนที่เป็นผีร้ายนับพันปีมองหล่อนอย่างเหนื่อยหน่าย
“เจ้าไม่เคยเป็นผีไม่รู้หรอก คนเราพอตายแล้วจะสามารถรับรู้กฎ
ระหว่างสวรรค์กับโลกได้”
“ถ้าเป็นคนที่มีบุญหรือเป็นผู้บำเพ็ญก็จะสามารถรับรู้ได้ถึง
สถานการณ์ของลูกหลานตัวเองด้วย”
“นางคงจะรับรู้ได้ว่าลูก ๆ ของตัวเองจะต้องถูกสามีก่อปัญหาให้
จนตาย”
พูดถึงตรงนี้ หัวหว่านก็เข้าใจได้ทันที
“เธอก็เลยเตรียมจะฆ่าสามีก่อนเลยสินะ?”
“ใช่เลย! พอสามีตายแล้ว พวกผีร้ายที่จะคิดบัญชีกับเขาก็จะได้
ไม่ไปยุ่งกับลูก ๆ”
หัวหว่าน “…”
ต้องบอกเลยว่าคุณแม่ท่านนี้ช่าง… จัดการที่ต้นตอความขัดแย้ง
ได้จริง ๆ
หลังจากนั้นไม่นาน หรงอวี่ชวนก็ออกมาจากห้องด้วยดวงตาแดง
ก่า พร้อมกับเสียงแหบพร่า
“ต้องขอบคุณปรมาจารย์มาก ๆ นะครับ แม่ผม… ต่อจากนี้ขอ
รบกวนปรมาจารย์ช่วยส่งท่านไปที่ปรภพด้วยนะครับ”
“ค่ะ”
ฉู่ลั่วรับยันต์มาแล้ววางบนโต๊ะธูป ส่งแม่ที่อยู่ในยันต์ไปปรภพ
ทันที
หรงอวี่ชวนมองยันต์ที่กลายเป็นเถ้าถ่าน จากนั้นก็สงบจิตสงบใจ
เตรียมจะออกไปจากที่นี่
เขาเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็หันกลับมาพูดกับฉู่ลั่วอีกครั้ง
“ปรมาจารย์ครับ ผมมีเพื่อนคนหนึ่งที่ก่อนหน้านี้จะมาขอความ
ช่วยเหลือจากปรมาจารย์พร้อมกัน แต่พอมาถึงที่แล้ว เขาก็มีธุระ
ขึ้นมาเลยต้องไปก่อน”
“เพื่อน?”
หรงอวี่ชวนพยักหน้า “ใช่ครับ! แซ่เดียวกันกับปรมาจารย์เลย
ชื่อว่าฉู่จ้าน!”
ทันทีที่เอ่ยชื่อนี้ออกมา ท่าทีของฉู่ลั่วก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
เขาพูดต่อไปอีก “ดูเหมือนว่าทางนั้นจะมีเรื่องที่สำคัญมาก ๆ
ต้องการพบปรมาจารย์ ถ้าเกิดปรมาจารย์ไม่ขัดข้องอะไร…”
เธอตอบเสียงเรียบ “ได้ค่ะ”
“ขอบคุณครับปรมาจารย์!”
ว่าแล้วหรงอวี่ชวนก็กลับไป
เฉิงยวนนั่งอยู่บนโซฟาพลางไถมือถือ “ฉู่จ้านมาหาเจ้าเหรอ?”
หัวหว่านขมวดคิ้ว “คงไม่ได้มีเรื่องอะไรเพราะฉู่หร่านนั่นหรอกใช่
ไหม”
ฉู่ลั่วก้มหน้านับนิ้วทำนายอยู่ครู่หนึ่งแล้วขมวดคิ้ว
เธอต่อสายหาฉู่เหิงทันที อีกฝ่ายก็รับสายอย่างรวดเร็ว “ลั่วลั่ว
โทรหาพี่ใหญ่มีอะไรเหรอ”
“เมื่อกี้หนูนับนิ้วทำนายชะตาของตัวเองดู เห็นว่าความสัมพันธ์
ทางสายเลือดจะตัดขาดไปค่ะ”
“ความสัมพันธ์ทางสายเลือดตัดขาด?”
ฉู่ลั่วหรี่ตาลง “…น่าจะเป็นฉู่จ้าน
พอฉู่เหิงได้ยินเข้าก็รีบพูดทันที “พี่เข้าใจแล้ว พี่จะติดต่อหาเขา
เดี๋ยวนี้!”
“ค่ะ”
หลังจากวางสายไป เฉิงยวนก็ลอยมาแล้วพิงหัวที่ไหล่ของฉู่ลั่ว
“จะเกิดเรื่องขึ้นกับฉู่จ้านจริง ๆ เหรอ?”
“อืม”
“เป็นเพราะฉู่หร่านอีกแล้วใช่ไหม?” ผีร้ายพันปีซุบซิบ “ฉู่เหิง
เกือบจะสูญเสียรักแท้ไป ฉู่จิงเกือบจะสูญเสียลูกสาวไป ไม่รู้ว่าฉู่จ้าน
จะสูญเสียอะไรเลย”
หัวหว่านเองก็วิเคราะห์อยู่ข้าง ๆ ด้วย “ถ้าเป็นผลกระทบจากฉู่ห
ร่านจริง ๆ ถ้าอย่างนั้นสิ่งที่จะต้องสูญเสียไปก็ล้วนเป็นของที่มี
ความสำคัญที่สุดในชีวิตของพวกเขา”
ทั้งเนื้อคู่เพียงหนึ่งเดียวของฉู่เหิง
และทายาทเพียงหนึ่งเดียวของฉู่จิง
แล้วฉู่จ้านล่ะ?
จะต้องสูญเสียอะไรอีก?
“ไม่ต้องหาแล้ว ข้าหาเจอแล้วว่าฉู่จ้านอยู่ที่ไหน เขาอยู่ประเทศ
E” เฉิงยวนแกว่งมือถือตัวเอง “ฉู่หร่านกำลังไลฟ์อยู่”
หัวหว่านพุ่งเข้าไปดู “ฉู่หร่านจริง ๆ ด้วย ดูเหมือนจะอยู่สถานที่
แข่งขันสักที่นะคะ”
ฉู่ลั่วไม่มีช่องทางติดต่อฉู่จ้าน เธอจึงติดต่อหาพี่ชายใหญ่แทน
แล้วฉู่เหิงก็ต่อสายหาฉู่จ้าน
…
ฉู่หร่านหยิบมือถือออกมาจากเสื้อคลุมผู้ชายแล้วมองดูสักพัก
จากนั้นก็กดวางสายไป
เธอยิ้มหวานให้กล้อง “อย่างที่ทุกคนเห็นกันนะคะ พี่สามสุดที่รัก
ของฉันจะเข้าร่วมการแข่งขันในวันนี้ค่ะ!”
“พี่สามของฉันอยู่ในทีมไท่หยางเรซซิ่งที่ได้รับรางวัลในระดับ
สากลมามากมาย”
“พี่สามของฉันเก่งสุด ๆ ไปเลยค่ะ!”
ในกล้องนั้นปรากฏภาพฉู่จ้านในชุดแข่งรถ มือข้างหนึ่งของเขา
ถือหมวกกันน็อคของตัวเองไว้แล้วก้าวยาว ๆ มาหาฉู่หร่าน
ไหล่กว้าง ๆ เอวเล็ก ๆ ขายาว ๆ แล้วก็ใบหน้าหล่อเหลา
ท่ามกลางแสงอาทิตย์นั้น
เรียกเสียงกรี๊ดจากช่องไลฟ์ได้ดีทีเดียว
[ว้าว ๆๆ หล่อมาก!]
[หร่านหร่านลูกรัก ตอนนี้ฉันไม่อยากเป็นแม่เธอแล้ว ฉันอยาก
เป็นพี่สะใภ้!]
[ช่างสมกับที่เป็นพี่ชายของหร่านหร่าน หน้าตาดีเหมือนหร่านห
ร่านเลย]
[ความเห็นข้างบนนั่นลืมไปหรือเปล่าว่าหร่านหร่านกับพี่สาม
ไม่ใช่พี่น้องกันแท้ ๆ!]
[นี่มันความรักระหว่างพี่น้องเหรอ? ฉันชอบจัง!]
[พวกเธอยังไม่รู้กันล่ะสิ! ตอนที่หร่านหร่านบรรลุนิติภาวะ พี่สาม
คนนี้เนี่ยแหละให้รางวัลการแข่งรถตัวเองเป็นของขวัญหร่านหร่าน
ถ้าสิ่งนี้ไม่เรียกว่ารักแท้ แล้วจะเรียกว่าอะไรล่ะ?]
[พี่ชายที่ไหนจะดีทำดีกับน้องสาวขนาดนี้? ถ้าบอกว่าไม่ใช่
ความรักระหว่างพี่น้องนะ ฉันไม่เชื่อหรอก]
[ฉันก็ไม่เชื่อ!]
YOU MAY ALSO LIKE
