เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 919 ช่วยชีวิตเขา
ในช่องแสดงความคิดเห็นเป็นเรื่องของความรักระหว่างพี่น้อง
เกือบทั้งหมดเลย ทั้งยังมีการถามแบบโจ่งแจ้งด้วยว่าฉู่หร่านรู้สึกกับพี่
สามแค่พี่น้องหรือเปล่า
ฉู่หร่านกวาดสายตามองความคิดเห็นเหล่านี้แล้วก็ขมวดคิ้ว
พลางพูดออกไปด้วยน้าเสียงอ้อน ๆ “โธ่! พวกคุณพูดอะไรกันคะเนี่ย!
พี่สามก็คือพี่สามสิ อย่าฟินกันไปเสียทุกเรื่องสิคะ”
ขณะที่กำลังพูดอยู่ ฉู่จ้านก็เดินเข้ามา
“พี่จะไปแข่งแล้วนะ เธอก็นั่งรออยู่ตรงนี้ดี ๆ ล่ะ อย่าเที่ยวเดินไป
ไหนนะ รู้ไหม?”
“รู้แล้วค่าพี่สาม พี่นี่ขี้บ่นจริง”
ฉู่จ้านลูบหัวเธออย่างอ่อนโยนโดยไม่ลืมโบกมือให้ผู้ชมในไลฟ์
จากนั้นก็หันหลังเดินไปที่สนามแข่ง
ฉู่หร่านส่งเสียงเชียร์ “พี่สามสู้ ๆ! พี่ทำได้แน่ค่ะ”
ฉู่จ้านหันหลังโบกมือให้เธอ
ในช่องไลฟ์จึงเกิดความฮือฮาขึ้นอีกครั้ง
ฉู่หร่านยกมือถือขึ้นมาด้วยสีหน้าตื่นเต้น
จากนั้น มือถือที่อยู่ในเสื้อคลุมก็ดังขึ้นอีกครั้ง หล่อนหยิบออกมา
ดู แล้วก็กดวางไปอีก
จากนั้นไม่นานมือถือก็ดังขึ้นอีก
ฉู่หร่านจึงหยิบออกมากดปิดเครื่องโดยที่ไม่ดูเลย
“ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการแข่งขันของพี่สามแล้ว!”
…
ทางด้านฉู่เหิง หลังจากที่ฉู่ลั่วบอกก็เปิดไลฟ์ดูเช่นกัน พอเห็น
ผ่านไลฟ์ว่าฉู่หร่านกดวางสายโทรศัพท์ของฉู่จ้านครั้งแล้วครั้งเล่าจน
สุดท้ายกดปิดเครื่องไป เขาก็กัดฟันกรอด
จากนั้นก็ติดต่อทีมแข่งรถ
และติดต่อเจ้าของสโมสร
แต่ว่า…
ที่สนามแข่ง การแข่งขันได้เริ่มขึ้นแล้ว ไม่มีใครมารับสายเขาเลย
ฉู่เหิงดูการแข่งขันในไลฟ์อย่างกังวลใจ เพราะว่าอยู่ไกลจึงได้ทำ
ได้เพียงมองรถแข่งที่ฉู่จ้านขับ จนรถหายไปจากสายตา
เขาจ้องมองการไลฟ์นั้นตาไม่กะพริบ พลางติดต่อหาฉู่ลั่ว
“ฉู่ลั่ว อาจ้านไม่เป็นไรใช่ไหม?”
ฉู่ลั่วตอบ “เมื่อกี้หนูเห็นหน้าเขา มีสัญญาณแห่งความตายชัด
เลยค่ะ”
สัญญาณแห่งความตาย!?
“เว้นเสียแต่ว่าเขาจะออกจากสนามแข่งตอนนี้ ไม่อย่างนั้น…”
แม้ว่าเธอจะพูดไม่จบประโยค แต่ฉู่เหิงก็เข้าใจในความหมาย
ทันที “พี่ติดต่อไปทางทีมแข่งรถกับสโมสรแล้ว แต่พวกเขาก็ไม่ทัน”
“ฉู่ลั่ว… ช่วยอาจ้านด้วยนะ”
ฉู่ลั่วไม่รับปาก “หนูทำได้แค่พยายามปกป้องชีวิตเขาอย่างเต็มที่
ค่ะ ส่วนจะปกป้องไว้ได้หรือไม่นั้น…”
ฉู่เหิงไม่พูดอะไร สายตาของเขาเอาแต่จับจ้องอยู่ที่ไลฟ์นั้นอย่าง
กังวลอยู่ตลอด
จนกระทั่งเกิดความโกลาหลขึ้นที่นั่น
“รถคว่า!”
“เกิดอุบัติเหตุขึ้นแล้ว!”
“มีรถแข่งคว่า…”
ในไลฟ์นั้น ฉู่หร่านสีหน้าตื่นตระหนกขึ้นมาทันที หล่อนส่ายหน้า
ไปพลางระล้าระลักพูด “ไม่มีทางเป็นพี่สาม ต้องไม่ใช่พี่สาม!”
“พี่สามของฉันไม่มีทางเกิดอุบัติเหตุ!”
ผู้ชมในช่องไลฟ์ล้วนปลอบใจ แต่ฉู่หร่านไม่สนแล้ว
หล่อนวิ่งลงไปที่จุดเกิดเหตุ แม้มีคนเข้ามาห้ามไว้ แต่ก็ถูกหล่อน
ตะคอกเสียงดังใส่ “คุณบอกฉันมาก่อนว่าไม่ใช่พี่สาม! คนที่เกิด
อุบัติเหตุต้องเป็นคนอื่นสิ ไม่มีทางเป็นพี่สามหรอก”
ฉู่หร่านผลักพนักงานรักษาความปลอดภัยออกแล้ววิ่งกระหืด
กระหอบเข้าไปในจุดเกิดเหตุ
เมื่อเห็นภาพนั้น เฉิงยวนก็ลูบคางอย่างประหลาดใจ “ผู้ชมใน
ช่องไลฟ์ของฉู่หร่านโง่กันไปหมดเลยเหรอ? ถ้าเป็นห่วงและเสียใจ
จริง ๆ จะยังถือมือถือได้นิ่งขนาดนี้เหรอ ไลฟ์ไปร้องไห้สวย ๆ ไปเนี่ย
นะ!”
“ถ้าไม่รู้ว่านางจับมือถือด้วยตัวเอง ข้าก็คงคิดว่ามีทีมงานละคร
ถ่ายให้อยู่ข้าง ๆ แล้วล่ะ”
“นางใช้มือถืออะไรกัน! ภาพมันนิ่งได้ขนาดนี้เลยเหรอ?”
หัวหว่านอดไม่ได้ที่จะย้อนเธอไป “ตอนนี้มันใช่เวลามาพูดเรื่อง
มือถือไหมเนี่ย?”
ฉู่หร่านวิ่งไปถึงที่จุดเกิดเหตุ
หล่อนอยู่ไกล ๆ ก็ได้กลิ่นน้ามันแล้ว
รถแข่งสีแดงน้าเงินคันหนึ่งพลิกคว่าอยู่ที่พื้น ควันหนาทึบค่อย ๆ
สลายไป
บริเวณโดยรอบโกลาหลไปหมด
หลายคนช่วยกันดึงตัวคนที่อยู่ในรถที่มีแต่ควันนั้นออกมา
“พี่สาม!”
เสียงเศร้าของฉู่หร่านดังเข้าไปในไลฟ์
หล่อนวิ่งเข้าไป จากนั้นภายใต้กล้องที่สั่นไหวก็เห็นภาพของฉู่
จ้านที่มีเลือดท่วมตัวกำลังถูกหามออกมา
โดยเฉพาะบริเวณขาทั้งสองข้างที่เห็นกระดูกสีขาว ๆ แซมกับ
เลือดและเนื้อ
ฉู่หร่านรีบพุ่งตัวเข้าไป “พี่สาม พี่ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ!”
“พี่สาม หนูหร่านหร่านเองนะ!”
“พี่สาม พี่พูดอะไรหน่อยสิคะ!”
“พี่ลืมไปแล้วเหรอคะ ก่อนหน้านี้พี่บอกไว้ว่าจะคว้าแชมป์แล้วเอา
รางวัลมาให้หนูไง”
“พี่สาม…”
“พี่สาม…”
เจ้าหน้าที่กู้ภัยที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยปากเตือนหล่อน “คุณครับ เราต้อง
พาคนเจ็บไปส่งที่โรงพยาบาล รบกวนอย่าถ่วงเวลาช่วยชีวิตของเรา
นะครับ”
“ถ่วงเวลาช่วยชีวิต!” ฉู่หร่านเอ่ยถามเสียงแหบแห้ง “ถ่วงเวลา
อะไรกันคะ? ทำไมรถของพี่สามถึงมีปัญหาได้ พวกคุณควรจะให้
คำอธิบายมาสิ!”
YOU MAY ALSO LIKE
