เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 943 ซ่งอวิ๋นไท่ใกล้ตายแล้ว

การประชุมเสร็จสิ้นลงแล้ว

คนอื่น ๆ ต่างก็ไปกันหมด

ในห้องประชุมเหลือเพียงแค่จี้ไจ่กับฉู่ลั่ว

จี้ไจ่กดมือลงบนข้อมูลแน่นด้วยสีหน้าโกรธเคือง “บนร่างกาย

เธอมีเครื่องหมายตัวตายตัวแทน อย่างนั้นก็แสดงว่าตัวการเคยได้รับ

ผลสะท้อนกลับ แต่เพราะว่ามีตัวแทน มันจึงไม่ได้ส่งผลต่อเขามาก

นักใช่ไหม?”

ฉู่ลั่วพยักหน้า “…อืม”

ปัง!

จี้ไจ่ทุบโต๊ะอย่างแรง

“คนที่สามารถทำอักขระตัวแทนได้น่าจะเป็นผู้บำเพ็ญที่

แข็งแกร่ง เขาไม่คิดที่จะเอาความสามารถนี้ไปปกป้องประชาชน แต่

กลับเอามาทำร้ายคนรุ่นใหม่ในวงการตัวเองเนี่ยนะ ไร้ยางอาย!”

ฉู่ลั่วมองจี้ไจ่ที่กำลังโกรธมาก แต่ความรู้สึกในใจกลับไม่ได้

เปลี่ยนไปมากนัก

ตัวเธอเองรู้ดีว่าในบรรดาผู้บำเพ็ญของลัทธิเต๋ามีคนเลวอยู่

ซูเซี่ยงหยางทำอะไรรวดเร็วมาโดยตลอด ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขา

ไปโน้มน้าวเบื้องบนยังไง ถึงได้อนุญาตให้พวกเขาไปต่างประเทศได้

เขาวางเอกสารในมือไปตรงหน้าฉู่ลั่ว “ครั้งนี้ พวกเราไม่สามารถ

ไปในฐานะของเจ้าหน้าที่รัฐได้”

ฉู่ลั่วก้มหน้าดู “ทีมงานรายการไหม?”

“ใช่แล้ว! ก็รายงานวาไรตี้ที่คุณเข้าร่วมจะถึงตอนสุดท้ายแล้ว

ไม่ใช่เหรอครับ? ก็เลยจะอาศัยชื่อรายการนี้ไปได้พอดีเลย แบบนี้ทั้ง

ไม่น่าสงสัย แล้วก็ไม่ทำให้อีกฝ่ายระวังตัวด้วยครับ”

ฉู่ลั่วพยักหน้า “ได้ค่ะ”

…

หลังจากเตรียมการเรื่องการไปต่างประเทศบางส่วนแล้ว ฉู่ลั่วก็

กลับไปที่คฤหาสน์เมฆใส ฯ

พอเข้าไปที่ห้องรับแขกก็ได้เห็นว่าทุกคนในคฤหาสน์หลังนี้ต่าง

มารวมตัวกันอยู่ที่ห้องรับแขกแล้ว

มือข้างหนึ่งของเฉิงยวนกำลังถือไม้ชี้กระดานดำย้า ๆ ส่วนมืออีก

ข้างไพล่อยู่ด้านหลัง

ฉู่ลั่วจึงจ้องมองตามไป

บนกระดานเขียนเอาไว้ว่า ‘แผนการแก้แค้นชายชั่ว’

“ซ่งอวิ๋นไท่เป็นชายชั่วในหมู่ชายชั่ว พวกเราจะยอมให้เขาตาย

ไปอย่างสงบได้หรือ?!”

“ไม่ได้!” เจ้าตัวกลมที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวน้อยแถวหน้าสุดโบก

กำปั้นเล็ก ๆ ของตัวเองขึ้นมา

“เราสั่งสอนชายชั่วคนนั้นกันดีไหม?”

“ดี!”

“ดีมาก! นักเรียนที่อยู่แถวหน้าตอบสนองได้ดีมาก แต่นักเรียน

แถวหลังตอบสนองช้ามากนะ!” เฉิงยวนชี้ไม้ชี้กระดานไปที่คนคน

หนึ่งที่นั่งอยู่แถวด้านหลัง

“เจ้า…” นางชี้ไปที่ฟู่ปู้เสวี่ยน “เจ้าว่าเราควรจะสั่งสอนคนชั่ว

หรือไม่?!”

“ควรครับ!”

“ดีมาก!”

“อย่างนั้นเจ้าลองบอกมาทีว่าควรจะสั่งสอนชายชั่วคนนั้นยังไง

ดี?”

ฟู่ปู้เสวี่ยนสีหน้าไร้เดียงสา ยังดูอึน ๆ เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้ว

ตอบออกมา “สำหรับผู้ชายแล้ว ศักดิ์ศรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอยู่ที่ XX

ส่วนล่างนั่น โดยเฉพาะพวกชายชั่วแล้ว ตัด XX เขาไปเลย”

เขาพูดด้วยน้าเสียงปกติมาก แต่ทั้งบริเวณกลับเงียบกริบไปครู่

หนึ่ง

ซ่งเมี่ยวเมี่ยวเอ่ยถามขึ้นมา “XX คืออะไรหรอ?”

เถาซูเยียนกะพริบตา “ไม่รู้สิ”

ยายาจึงพูดขึ้นมาด้วยใบหน้าภาคภูมิ “ฉันรู้ ๆ มันก็คือ…”

เฉิงยวนไม่รอให้เธอได้พูดจบ จึงใช้ไม้ชี้กระดานเคาะไปบน

กระดานดำอย่างแรง “ห้องเรียนของพวกเรามีอารยธรรม อย่าได้พูด

คำศัพท์อะไรที่ไม่ดีต่อเด็ก ๆ”

“เจ้า… เจ้าทำผิดร้ายแรงในห้องเรียน ถูกทำโทษไปยืนอยู่หลัง

ห้องซะ และเพราะว่าเจ้าเป็นผู้ชาย ดังนั้นข้าจะตัดสิทธิ์เข้าร่วม

แผนการแก้แค้นชายชั่วในครั้งนี้”

ฟู่ปู้เสวี่ยนลุกขึ้นด้วยสีหน้าผิดหวังแล้วเดินไปยืนอย่างเชื่อฟังที่

มุมกำแพง

ฉู่ลั่ว “…”

หัวหว่านลุกขึ้นแล้วรีบวิ่งเข้ามาหา “คุณหนู!”

“นี่พวกเธอกำลังทำอะไรกันอยู่?”

“ซ่งหวิ๋นไท่ใกล้ตายแล้วค่ะ! ยวนยวนคิดว่าการปล่อยให้ซ่งอวิ๋น

ไท่ตายไปแบบนี้มันจะง่ายเกินไป ก็เลยคิดจะแก้แค้นเขาก่อนที่เขาจะ

ตาย”

“นี่เปิดห้องเรียนโดยเฉพาะเพื่อสิ่งนี้เลย!”

เฉิงยวนลอยเข้ามาอย่างรวดเร็วแล้วคว้าแขนฉู่ลั่วพร้อมพูดอย่าง

ตื่นเต้น “เขาใกล้จะตายแล้ว ถ้าพวกเราไปกันตอนนี้ จะไม่นับว่าเป็น

การเสียหายต่อบุญบารมีของพวกเราใช่ไหม?”

“ไม่นับ!”

“เหอะ ๆๆ ข้าบอกแล้ว!”

เธอลอยกลับไปที่ตำแหน่งเดิมอีกครั้งแล้วเคาะกระดานดำอย่าง

แรง “ได้ยินกันแล้วสินะ ถ้าพวกเราไปกันตอนนี้ จะไม่นับว่าทำลาย

บุญบารมีของเรา”

“บอกกันมาสิว่าเราจะสั่งสอนเขายังไงดี!”

“หลอกเขาให้หัวโกล๋น!” ซ่งเมี่ยวเมี่ยวยกมือ

เถาชูเยียนพูด “วางพิษกู่ใส่เขา!”

ยายาเสริม “ตีเขา!”

จิ่งเจียเหยียนเอ่ย “ฉันจะกลับร่างเดิมไปรัดเขาไว้ ให้มันรู้ซะบ้าง

ว่าพวกเราเป็นปีศาจที่แข็งแกร่ง! ปีศาจอย่างฉันพอกลับร่างเดิมแล้ว

ทำให้คนหวาดกลัวได้มากเลยนะ!”

ฉู่ลั่วมองหร่วนย่วนย่วน คู่กรณีกับซ่งอวิ๋นไท่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ สี

หน้าของหล่อนดูสงบ และเจ้าก้อนกลมทั้งหลายที่อยู่รอบ ๆ ก็ลอยอยู่

อย่างสงบเช่นกัน

ฉู่ลั่ว “…”