เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 966 ฉันจะช่วยคุณเอง
ฉู่ลั่วเอ่ย “พวกเราออกไปได้แล้วค่ะ”
พอมอริสกำลังจะโจมตีอีกครั้ง ฉู่ลั่วกับเอวาจึงปรากฏตัวออกมา
ทั้งสองคนรวมพลังกันสู่กับชายผู้ถูกสิงสู่
ใช้เวลาไม่นาน ก็กดมอริสลงกับพื้นได้แล้ว
ฉู่ลั่วสะบัดยันต์ออกไปหลายแผ่น เพื่อสะกดเขาเอาไว้
ฉู่หร่านเห็นมอริสไม่ขยับแล้ว ถึงได้เดินออกมาจากข้างหลังตา
กล้อง “เมื่อกี้พวกเธอไปไหนกันมา? เมื่อกี้มอริสโจมตีฉัน พวกเธอ
ไม่ได้ยินเสียงฉันเหรอ?”
เอวาก็หยิบลูกแก้วคริสตัลซึ่งเป็นอาวุธคู่กายออกมา พลางพูด
โดยไม่หันมามอง “มอริสเก่งเกินไป เขาสะกดพวกเราเอาไว้ พวกเรา
เลยมาช่วยคุณไม่ได้”
ฉู่ลั่วถาม “แต่ว่าพวกเราก็มาได้ทันเวลาไม่ใช่เหรอ?”
ฉู่หร่าน “…”
หล่อนมองไปยังมอริสที่ถูกสองสาวปรมาจารย์สะกดเอาไว้
และสงสัยในคำพูดของพวกเธอมาก
“ตอนนี้จะทำยังไง?” เอวาใช้มือข้างหนึ่งกดศีรษะของมอริสไว้
“เมื่อกี้ฉันลองดูแล้ว ไม่สามารถแยกวิญญาณชั่วร้ายออกมาจากร่าง
ของเขาได้เลย”
“ตอนนี้คฤหาสน์ก็ถูกกระตุ้นให้มีชีวิตแล้ว วิญญาณอาฆาตที่อยู่
ข้างในก็ไม่พอใจ จะให้เขาหาเครื่องสังเวยให้ไม่หยุด”
“มีแค่ต้องฆ่าเขา แล้วทำลายคฤหาสน์นี้”
“ไม่ได้!” ฉู่หร่านพุ่งเข้ามาพร้อมตะโกนเสียงดัง “ฆ่ามอริสไม่ได้
มอริสเป็นผู้บริสุทธิ์นะ! ทำไมพวกเธอต้องฆ่าเขาด้วย!”
ฉุ่หร่านกอดมอริสที่ไม่ขยับเขยื้อน “ฉันไม่ยอมให้พวกเธอทำ
ร้ายมอริส! พวกเราต้องหาหนทาง ช่วยเขาให้ได้สิ!”
“ลั่วลั่ว เธอเก่งขนาดนี้ต้องมีวิธีแน่นอน”
หล่อนกระซิบข้างหูของมอริส “มอริส ฉันไม่ยอมให้พวกเขาทำ
ร้ายคุณแน่นอน ฉันรู้ว่าคุณเป็นผู้บริสุทธิ์ ฉันจะปกป้องคุณเอง”
“ฉันจะปล่อยคุณไป! อีกเดี๋ยวคุณรีบหนีออกไปนะ รู้ไหม?”
หล่อนวางมือลงบนแผ่นหลังของมอริส แล้วค่อย ๆ แกะยันต์
หลายแผ่นที่อยู่บนตัวเขาออก!
“มอริส คุณต้องเป็นอิสระ”
“ฉันต้องหาวิธีช่วยคุณได้แน่นอน”
“คุณวิ่งออกไปก่อนนะคะ!”
ฉู่หร่านกระซิบข้างหูมอริสสองสามประโยค
เพียงพริบตาเดียว ยันต์ก็ถูกดึงออกแล้ว “มอริส รีบหนีไป!”
เพิ่งพูดจบ มือที่ทรงพลังข้างหนึ่งก็ยื่นเข้ามาหา และบีบลงบนคอ
ของหล่อนทันที ทั้งยังเหวี่ยงร่างหญิงสาวไปกระแทกกับกำแพงอย่าง
แรง
อึก!
ฉู่หร่านกระอักเลือดออกมา หันมามองมอริสด้วยสีหน้าตกใจ
ฉู่ลั่วมองหล่อนที่ยังถือยันต์เอาไว้ในมือข้างหนึ่ง ก่อนจะหันไป
หามอริสที่บ้าคลั่งไปแล้ว “เธอดึงยันต์ออกทำไม?”
“ฉัน…” เพิ่งพูดไปได้หนึ่งคำ ฉู่หร่านก็กระอักเลือดออกมาอีก
[กรี๊ด! หร่านหร่าน! หร่านหร่านเป็นอะไรไปน่ะ?]
[หร่านหร่านของพวกเราเป็นอะไร?]
[พวกเธอตาบอดหรือว่าหูหนวกกันเหรอ? ไม่ได้ยินหรือไง? ฉู่ห
ร่านรนหาที่ตายเอง เธอดึงยันต์ออกมาก็สมควรแล้ว!]
[นั่นเป็นเพราะหร่านหร่านไม่ยอมให้พวกปรมาจารย์ฆ่ามอริส
ต่างหาก หร่านหร่านของพวกเราจิตใจดีไงล่ะ!]
[จิตใจดี?! ในที่สุดก็เข้าใจสุภาษิต ‘ฆ่าแม่พระก่อนวันสิ้นโลก’
ถ้าเกิดว่าโลกถึงกาลอวสารจริง พระเจ้าช่วยประทานพรว่าอย่าให้ฉัน
ได้อยู่กับแม่พระแบบนี้เลย]
[ใจดี… ฮ่า ฮ่า ฮ่า!]
ส่วนทางนี้ ฉู่ลั่วกับเอวากำลังเข้าโจมตีมอริสอีกครั้ง
พลังหยินทั่วทั้งคฤหาสน์หลั่งไหลเข้ามาในห้องใต้ดินไม่หยุด มา
รวมอยู่บนตัวของมอริสทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ความเร็วเองก็
เพิ่มขึ้นมหาศาล
ฉู่หร่านกับเอวามองหน้ากัน
เอวาเม้มปาก ทันใดนั้นก็ส่งรอยยิ้มซุกซนมาให้
ฉู่ลั่ว “…”
ในขณะที่เธอยังไม่เข้าใจว่าเอวาคิดจะทำอะไร เอ็กซอร์ซิสต์ก็
หมุนตัววิ่งเข้าไปหาฉู่หร่าน โดยมีมริสตามหลังไปติด ๆ
เล็บแหลมคมกรีดลงไปบนกำแพง ทิ้งรอยลึกเอาไว้ซ้า ๆ
ฉู่หร่านกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว ซึ่งดึงดูดความสนใจของมอ
ริสที่กำลังใกล้เข้ามาได้ทันที
เขากระโดดครั้งเดียวก็ไปอยู่ตรงหน้าฉู่หร่านแล้ว มือหนาเอื้อม
ไปกระชากคอของหล่อน แล้วยกขึ้นสูง
ฉู่หร่านเตะขาไปมากลางอากาศ “ช่วยฉันด้วย ช่วยฉัน…”
ฉู่ลั่วจะเข้าไปแต่ถูกเอวาคว้าแขนเอาไว้ เอ็กซอร์ซิสต์พูดอย่างไร้
เดียงสาว่า “แต่ว่า… พวกเราจะช่วยคุณได้ยังไงล่ะ? ถ้าพวกเราช่วย
คุณก็ต้องฆ่ามอริสนะคะ!”
“มอริสเป็นผู้บริสุทธิ์นะ! พวกเราจะฆ่าเขาได้ยังไงล่ะ?!”
ฉู่หร่าน “…”
ตากล้อง “…”
ตากล้องแอบหลบอยู่ด้านข้างเงียบ ๆ แต่ยังยกกล้องขึ้นมาถ่าย
ทำตามหน้าที่เป็นอย่างดี
ภาพเหตุการณ์นี้ต้องถ่ายเอาไว้
แถมมุมนี้ยังดีที่สุด!
สามารถถ่ายให้เห็นสีหน้าของฉู่หร่านได้ชัดเจน ทั้งยังเห็น
ท่าทางขัดขืนนั้นด้วย
สมบูรณ์แบบ!
YOU MAY ALSO LIKE
