เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 971 นักธุรกิจจีนผู้ร ่ำรวย
ฉู่ลั่วไปส่งเอวำ แล้วค่อยกลับมำที่โรงแรม
ทันทีที่กลับมำถึงห้องก็ส่งอักขระหยกขนำดเท่ำนิ้วหัวแม่มือให้ซู่
เซี่ยงหยำง “ตรวจสอบสิ่งนี้หน่อยค่ะ แล้วก็ส่งคนไปตรวจมอริสด้วย”
ซู่เซี่ยงหยำงพยักหน้ำ
จี้ไจ่เดินเข้ำมำอย่ำงรวดเร็ว สีหน้ำเป็นกังวล “เกิดเรื่องกับมอริส
เหรอครับ?”
“ตอนนี้เขำไม่เป็นอะไรแล้ว แต่หลังจำกนี้ไม่รู้ … ตำมหำคนคน
นั้นเจอหรือยังคะ?”
ไจ๋โหรวหยิบเอกสำรปึกหนึ่งออกมำ “พวกเขำเปลี่ยนไปที่อื่นแล้ว
ค่ะ นี่เป็นข้อมูลบ้ำนที่ฉันติดตำมเจอ กับต ำแหน่งที่ตรวจพบค่ะ”
“เพียงแต่… ครั้งนี้อีกฝ่ำยระวังตัวมำก มีกำรสร้ำงค่ำยกลขึ้นมำ
ด้วย ฉันติดตำมไปได้ครึ่งเดียวก็ตำมไม่เจอแล้ว”
ต ำแหน่งที่ตรวจพบเป็นภูเขำสูงที่มีป่ำทึบแห่งหนึ่ง
“รู้ไหมคะว่ำอยู่ที่ไหน?”
ไจ๋โหรวพยักหน้ำ “เป็นคฤหำสน์ของนักธุรกิจจีนที่ร่ำรวยคน
หนึ่งค่ะ ด้ำนในมีกำรรักษำควำมปลอดภัยแน่นหนำ เข้ำไปไม่ได้ง่ำย
ๆ”
เจ้ำหน้ำที่ที่อยู่ด้ำนข้ำงก็มีใบหน้ำกังวล “ตอนนี้คฤหำสน์หลังนี้
อยู่ภำยใต้ชื่อของลูกชำยนอกสมรสของเขำ ตอนนี้คนที่พักอยู่ที่นี่คือ
ลูกชำยนอกสมรสของนักธุรกิจจีนคนนั้นค่ะ”
“นักธุรกิจจีนคนนี้มีอ ำนำจมำกในประเทศอี คนของพวกเรำเคย
ติดต่อไปหำอีกฝ่ำย แต่ไม่สำมำรถเข้ำใกล้อีกฝ่ำยได้เลย”
“แต่พวกเรำตรวจสอบได้ว่ำ…” ไจ๋โหรวหยิบเอกสำรอีกส่วน
ขึ้นมำ “อีกสองวัน ลูกชำยนอกสมรสคนนี้จะจัดงำนเลี้ยง ถ้ำคนของ
พวกเรำแฝงตัวเข้ำไปได้…”
เจ้ำหน้ำที่ที่อยู่ข้ำง ๆ ส่ำยหน้ำ “เป็นไปไม่ได้ อีกฝ่ำเชิญแต่คนมี
ชื่อเสียงของประเทศอี จะยอมให้คนแปลกหน้ำเข้ำไปในงำนเลี้ยง
ส่วนตัวได้ยังไง”
“พวกเรำคิดหำหนทำงอื่นเถอะ!”
แต่ฉู่ลั่วกลับรับเอกสำรมำ “คนมีชื่อเสียงของประเทศอีเหรอ?”
…
ประเทศอี
คฤหำสน์ตระกูลหรง
“ห้ะ! ท่ำนปรมำจำรย์ เมื่อกี้คุณพูดอะไรนะครับ!?”
หรงอวี่ชวนตกใจมำก
“ฉันอยำกให้ช่วยพำไปปำร์ตี้ของไฉกู้ในฐำนะคู่ควงของคุณค่ะ”
หรงอวี่ชวนส่ำยหน้ำ “ไม่ได้ ๆ ผมมีคู่หมั้นแล้วนะครับ แล้วเธอก็
เป็นคนขี้หึงมำกด้วย!”
ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว
หรงอวี่ซีที่อยู่ข้ำง ๆ ร้อนใจมำก “พี่คะ! ไม่ง่ำยเลยนะที่ท่ำน
ปรมำจำรย์จะมีเรื่องมำขอให้พวกเรำช่วย ไม่ว่ำยังไงพวกเรำก็ต้อง
ช่วยเหลือท่ำนปรมำจำรย์นะคะ”
ได้เป็นเจ้ำหนี้บุญคุณของปรมำจำรย์อย่ำงฉู่ลั่ว นั่นเป็นควำม
โชคดีที่ยิ่งใหญ่มำกแล้ว!
แต่พี่ชำยกลับไม่ตอบตกลง!
หรงอวี่ชวนยังคงส่ำยหน้ำ “ไม่ได้ เธอไม่ใช่ไม่รู้จักฝำนฝำนสัก
หน่อย ถ้ำฝำนฝำนรู้เข้ำ ต้องโกรธแน่นอน…”
ไม่รอให้เขำพูดจบ หรงอวี่ซีก็โทรศัพท์ไปหำเยว่ฝำนแล้วพร้อม
กับเล่ำเรื่องทั้งหมดให้ฟัง
หลังวำงสำยไป เธอก็บอกกับหรงอวี่ชวนว่ำ “ฝำนฝำนบอกว่ำ
เธอก ำลังมำ บอกให้พี่อย่ำพูดอะไรเยอะ”
หรงอวี่ชวนร้อนรนแล้ว “ใครใช้ให้เธอติดต่อไปหำฝำนฝำนเล่ำ!
เขำนิสัยยังไง เธอก็รู้ไม่ใช่เหรอ…”
“พี่คะ พี่ต่ำงหำกไม่ที่ไม่เข้ำใจฝำนฝำน”
หรงอวี่ซีท ำหน้ำเรียบเฉย เธอนั่งลงข้ำงฉู่ลั่วด้วยท่ำทีสงบ
“ปรมำจำรย์ฉู่คะ คุณใช้อะไรเหรอคะ ท ำไมผิวสวยขนำดนี้?”
“ฉันไม่ได้ใช้อะไรเลยค่ะ”
“หรือเพรำะคุณบ ำเพ็ญพลังวิญญำณ ผิวพรรณถึงได้ดีขนำดนี้
คะ?”
ฉู่ลั่วครุ่นคิด ก่อนจะพยักหน้ำเป็นกำรตอบรับ “ก็ส่วนหนึ่งค่ะ”
“แล้วฉันท ำได้ไหมคะ ฉันสำมำรถบ ำเพ็ญได้เหมือนท่ำน
ปรมำจำรย์ จะได้มีผิวเรียบเนียน กระจ่ำงใสแบบนี้ได้หรือเปล่ำคะ?”
ฉู่ลั่วมองหรงอวี่ซีที่ก ำลังตื่นเต้นมำก จำกนั้นเธอก็ส่ำยหน้ำ
“ไม่ได้ค่ะ คุณไม่มีรำกฐำนในกำรบ ำเพ็ญ”
หรงอวี่ซี “…”
“ถ้ำอย่ำงนั้นท่ำนปรมำจำรย์มียันต์อะไรที่ท ำให้ผิวพรรณของ
คนเรำดีขึ้นไหมคะ”
ฉู่ลั่วส่ำยหน้ำ
“มียันต์ที่ท ำให้คนสวยขึ้นไหมคะ”
คนฟังยังคงส่ำยหน้ำ
หรงอวี่ซีเอ่ยถำมอย่ำงไม่ลดละ “แล้วมียันต์ที่ท ำให้ผอมลงไหม
คะ?”
ฉู่ลั่วส่ำยหน้ำต่อไป
หรงอวี่ชวนกลอกตำมองบน “เธอเห็นปรมำจำรย์ฉู่เปิดคลินิก
เสริมควำมงำมเหรอ”
“ก็หนูมีสิ่งที่อยำกได้ ถึงได้ถำมไงคะ?”
ในขณะที่พวกเขำก ำลังพูดคุยกัน เยว่ฝำนก็พุ่งตัวเข้ำมำประตู
มำ หล่อนวิ่งเข้ำมำพลำงตะโกนเสียงดังว่ำ “ท่ำนปรมำจำรย์ล่ะ ท่ำ
ปรมำจำรย์ยังไม่กลับไปใช่ไหม!”
“อยู่ที่นี่ ท่ำนปรมำจำรย์อยู่ที่นี่”
หรงอวี่ซีลุกขึ้นยืนด้วยควำมดีใจ
เยว่ฝำนวิ่งหอบเข้ำมำ
หรงอวี่ชวนเห็นเธอ ก็รีบอธิบำยทันที “ฝำนฝำน คุณต้องเชื่อผม
นะ ผมไม่ได้อยำกให้ท่ำนปรมำมำจำรย์มำเป็นเพื่อนสำวคนสนิทของ
ผมเลย ผม…”
ไม่รอให้เขำพูดจบ เยว่ฝำนก็ผลักเขำออกไปแล้วมำอยู่ตรงหน้ำ
ฉู่ลั่ว
หล่อนหอบหำยใจอย่ำงหนัก แต่ยังคงมองมำด้วยดวงตำเป็น
ประกำย น้ำเสียงหวำนพูดกับฉู่ลั่วว่ำ “ปรมำจำรย์ฉู่คะ ฉันเป็นแฟน
คลับของคุณ คุณช่วยเซ็นรูปให้ฉันสักใบได้ไหมคะ?”
ตำโตคู่สวยนั้น มองฉู่ลั่วพลำงกระพริบตำปริบ ๆ
หรงอวี่ซีที่ถูกผลักไปอีกด้ำน “…”