เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 972 เพิ่มบทตัวเองตำมใจ
ฉู่ลั่วเอ่ย “ผู้บ ำเพ็ญลงชื่อตำมใจไม่ได้ค่ะ”
เยว่ฝำนก้มหน้ำอย่ำงผิดหวัง
“ถ้ำคุณไม่รังเกียจล่ะก็… ฉันจะให้ยันต์คุ้มครองกับคุณหนึ่งใบ
เพื่อคอยปกป้องดูแลให้คุณปลอดภัย”
“ได้เหรอคะ ได้จริงเหรอคะ!?” เยว่ฝำนท ำตำโต “ฉันรู้กฎของ
ท่ำนปรมำจำรย์ดีค่ะ ห้ำล้ำนใช่ไหมคะ?”
“ไม่ต้องให้เงินค่ะ”
“ไม่ได้ค่ะ ไม่ได้! ฉันท ำลำยกฎของท่ำนปรมำจำรย์ไม่ได้” เยว่
ฝำนรีบหยิบเช็กของตนออกมำจำกกระเป๋ำ “ท่ำนปรมำจำรย์ คุณไม่
รู้อะไร ตอนนี้ยันต์ของคุณขำยในตลำดมืดรำคำตั้งเท่ำไหร่”
“มีคนมำกมำยมีเงินแต่ก็ซื้อยันต์ของท่ำนปรมำจำรย์ไม่ได้”
“ท่ำนปรมำจำรย์ยอมให้โอกำสฉัน ฉันจะไม่จ่ำยเงินได้ยังไงคะ?”
หล่อนเขียนเช็คอย่ำงไม่ลังเล ก่อนจะส่งให้ฉู่ลั่ว
จำกนั้นจึงรับยันต์ของฉู่ลั่วมำ วำงไว้บนฝ่ำมืออย่ำงตื่นเต้นที่สุด
ฉู่ลั่วมองยันต์ในมือ สลับกับเยว่ฝำน “ฉันจะให้คุณอีกสำมใบ ที่
บ้ำนคุณมีกันสี่คนใช่ไหมคะ?”
“ใช่ค่ะ! มีพ่อแม่ของฉันกับพี่ชำยอีกหนึ่งคน!”
ฉู่ลั่วหยิบยันต์ส่งให้เยว่ฝำนอีกสำมใบ “ยันต์พวกนี้ฉันฝำกคุณ
มอบให้พ่อแม่กับพี่ชำยค่ะ จ ำเอำไว้นะคะ ให้พวกเขำพกติดตัวเอำไว้”
“แน่นอนค่ะ แน่นอน!”
เยว่ฝำนเก็บยันต์ใส่กระเป๋ำอย่ำงระมัดระวัง
ทำงด้ำนของหรงอวี่ชวนได้สติกลับมำแล้ว “คุณไม่ได้มำซักไซ้
เอำควำมจำกผมหรอกเหรอ?”
คู่หมั้นของเขำขี้หึงมำก บำงครั้งแค่เขำคุยกับผู้หญิงคนอื่นแค่
สองสำมประโยค หล่อนก็โกรธมำกแล้ว
แต่ว่ำวันนี้ หล่อนกลับต่ำงไปจำกปกติ
“ซักไซ้เอำควำม… ซักไซ้อะไร? ท่ำนปรมำจำรย์ยอมมำขอให้
คุณช่วย ก็ถือว่ำเห็นแก่หน้ำคุณแล้ว!” เยว่ฝำนนั่งลงอีกฝั่งหนึ่งของ
ฉู่ลั่ว แล้วมองหรงอวี่ชวนด้วยสำยตำรังเกียจ “อีกอย่ำง คุณคิดว่ำ
ท่ำนปรมำจำรย์จะชอบคุณเหรอ?”
หำกฉู่ลั่วชอบหรงอวี่ชวนจริง หล่อนจะจุดประทัดฉลองติดกัน
หนึ่งเดือนเลย
แล้วถ้ำคู่หมั้นของตัวเองถูกตำต้องใจฉู่ลั่วจริง
นั่นก็เป็นกำรพิสูจน์แล้วว่ำ สำยตำของหล่อนกับปรมำจำรย์ฉู่
เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?
น่ำเสียดำย…
แค่คิดดูก็รู้แล้ว ผู้ชำยอย่ำงหรงอวี่ชวนไม่มีคุณสมบัติจะเข้ำไป
อยู่ในตัวเลือกของฉู่ลั่วด้วยซ้ำ
“ปรมำจำรย์ฉู่ คุณอย่ำไปฟังค ำพูดไร้สำระของหรงอวี่ชวนเลยนะ
คะ ฉันสนับสนุนท่ำนปรมำจำรย์เต็มที่เลยค่ะ ท่ำนปรมำจำรย์ลอง
บอกมำได้เลยว่ำต้องกำรจะท ำอะไร?”
ฉู่ลั่วบอกเพียงแค่ว่ำตนเองอยำกเข้ำไปในปำร์ตี้ของไฉกู้ในฐำนะ
ใดสักอย่ำง แต่ไม่ได้พูดอะไรมำกกว่ำนั้น
“อืม…” เยว่ฝำนครุ่นคิด “แม้ว่ำวิธีกำรนี้จะดี แต่ก็มีข้อเสียอยู่นะ
คะ”
เจ้ำนิกำยสงสัย “ข้อเสียอะไรเหรอคะ”
“ปำร์ตี้ของไฉกู้ในครั้งนี้ คนที่ได้รับเชิญมีแต่คนมีชื่อเสียงที่เป็น
วัยรุ่นหรือไม่ก็ลูกหลำนคนรวยรุ่นสองรุ่นสำม เขำขี้ระแวงมำก ถ้ำอำ
ชวนเปลี่ยนไปควงผู้หญิงที่ไม่รู้ที่มำที่ไป เขำไม่มีทำงให้อำชวนพำ
เข้ำไปแน่”
หรงอวี่ชวนที่อยู่ด้ำนข้ำงก็พยักหน้ำ “ใช่! ไฉกู้คนนี้เป็นพวก
ปำกจัด ชอบเยำะเย้ยถำกถำงคนอื่น ลงมือโหดร้ำยทำรุณมำก แถม
ท ำอย่ำงรอบคอบซะด้วย นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่ผมไม่เห็นด้วย”
หรงอวี่ซีก็ขมวดคิ้วเช่นกัน
เยว่ฝำนเห็นพวกเขำสองพี่น้องก ำลังครุ่นคิด ก็หมดค ำจะพูด
“เรื่องนี้มันแก้ไขยำกขนำดนั้นเลยเหรอ?”
“…”
เยว่ฝำนถำม “พวกเรำสองคนเลิกกันก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ?”
หรงอวี่ชวนงงไปหมด “อะ…อะไรนะ! เลิกอะไร ใครเลิกกับใคร
สองคนไหนเลิกกัน?”
ฝำนเยว่ “…”
…
วันต่อมำ
มีข่ำวจำกคฤหำสน์ตระกูลหรง ว่ำหรงอวี่ชวนเพิ่งรับช่วงต่อ
ตระกูลหรงและทะเลำะกันใหญ่โตกับคู่หมั้นของเขำ
เยว่ฝำนถึงกับบุกเข้ำไปก่อควำมวุ่นวำยถึงบริษัทของหรงอวี่ชวน
ตระกูลหรงกับตระกูลเยว่ ตัดขำดควำมสัมพันธ์กันภำยในเวลำ
เพียงแค่สองวัน
เยว่ฝำนด่ำหรงอวี่ชวนอย่ำงเจ็บแสบ
หรงอวี่ชวนยังกล่ำวหำว่ำเยว่ฝำนเป็นคุณหนูนิสัยเสียต่อหน้ำ
ผู้คน
คืนนั้น
คฤหำสน์หรูของไฉกู้ แสงไฟสว่ำงไสว รถหรูคันหนึ่งขับจำกหุบ
เขำขึ้นมำถึงหน้ำประตูทำงเข้ำ
ชำยหญิงสวมเสื้อผ้ำหรูหรำ บำงคนมำคนเดียว บำงคนก็ควงคน
รักมำด้วย
จนกระทั่งรถลินคอล์นสีด ำคันยำวเคลื่อนมำหยุดลง
ทุกคนต่ำงมองไปทำงรถคันนั้น
“นั่นรถของหรงอวี่ชวนไม่ใช่เหรอ?”
“เกิดเรื่องยุ่งวุ่นวำยมำหลำยวัน เขำยังมีแก่ใจมำร่วมปำร์ตี้อีก
เหรอ?”
“ตระกูลเยว่จะตัดควำมร่วมมือทำงธุรกิจทั้งหมดกับเขำอยู่แล้ว
เพรำะแบบนี้ถึงต้องมำร่วมงำนปำร์ตี้ยังไงล่ะ!”
หรงอวี่ชวนเพิ่งลงจำกรถ ก็มีรถมำเซรำติสีแดงขับเข้ำมำจำก
ไกล ๆ ก่อนจะหยุดลงข้ำงลงรถลินคอล์นของเขำ
เยว่ฝำนแต่งตัวสวยลงมำจำกรถ เดินตรงมำหำเขำ
หรงอวี่ชวนงงไปหมด “…”
เกิดอะไรขึ้น?
นี่ไม่เหมือนกับที่คุยกันเอำไว้นี่!
เขำกะพริบตำมองเยว่ฝำน
ท ำไมเธอถึงได้เพิ่มบทตัวเองตำมใจแบบนี้ล่ะ!
YOU MAY ALSO LIKE
