เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 974 ยันต์แปลงโฉม
ทุกคนเข้ำไปในโถงจัดเลี้ยง
ในคฤหำสน์ตระกำรตำ ปำร์ตี้ในวันนี้เองก็หรูหรำเป็นพิเศษ
เช่นกัน
หรงอวี่ชวนกระซิบที่ข้ำงหูของฉู่ลั่ว “ปรมำจำรย์พบสิ่งผิดปกติ
อะไรไหมครับ?”
“ไม่ค่ะ”
“ถ้ำอย่ำงนั้นอยำกให้ผมพำไปดูรอบ ๆ ไหมครับ?”
ฉู่ลั่วก ำลังจะตอบตกลง หรงอวี่ซีกับเยว่ฝำนก็เดินมำหำพร้อมกับ
สีหน้ำโกรธเคือง
หรงอวี่ชวน “…”
ก่อนที่จะแสดงอะไร ช่วยเตี๊ยมกับเขำก่อนได้ไหมเนี่ย?
ผมชอบเล่นไปตำมบท ไม่ได้ชอบให้เพิ่มบทมำกลำงคันนะ!
เยว่ฝำนกับหรงอวี่ซีไม่สนใจสีหน้ำของหรงอวี่ชวนแล้วพุ่งเข้ำมำ
“เหอะ! หลงยัยจิ้งจอกนี่จริง ๆ สินะ ถึงได้พำเข้ำมำจนได้”
“พี่ พี่รู้จักเธอดีแล้วจริง ๆ เหรอ? ฉันไม่ยอมรับคนแบบนี้มำเป็น
พี่สะใภ้หรอกนะ”
หรงอวี่ชวนเข้ำมำขวำงหน้ำฉู่ลั่วไว้ “…นี่มันเรื่องของฉัน พวก
เธอสองคนไม่มีสิทธิ์มำยุ่ง!”
“ฉันไม่มีสิทธิ์เหรอ? เหอะ!” เยว่ฝำนเชิดคำงขึ้นเล็กน้อย “คุณ
อย่ำลืมสิว่ำตระกูลหรงของคุณยังต้องร่วมมือกับตระกูลเยว่ของเรำ
อยู่”
“พี่! พี่ก็อย่ำลืมนะ ฉันยอมรับแค่เยว่ฝำนเป็นพี่สะใภ้เพียงคน
เดียว หล่อนเป็นใครมำจำกไหน กล้ำดียังไงถึงคิดจะแต่งงำนเข้ำ
ตระกูลหรงของเรำ”
ทั้งสองคนพูดต่อกันไปต่อกันมำ ท ำเอำหรงอวี่ชวนพูดไม่ออก
เลย
สุดท้ำยแล้ว เยว่ฝำนจึงไปดึงที่แขนของฉู่ลั่วแล้วพูดจำอย่ำง
โหดร้ำย “ออกมำกับฉันนะ ฉันจะสั่งสอนเธอให้รู้กฏของชนชั้นสูง
อย่ำงพวกเรำซะบ้ำง”
“ฉันเองก็จะสั่งสอนเธอ ว่ำคนแบบไหนถึงจะเข้ำมำในตระกูลหรง
ของเรำได้!”
พูดแล้วทั้งสองคนก็หันกลับไปมองเหล่ำชำวมุงด้วยสำยตำเย็น
ชำ “ถ้ำใครคิดจะท ำตัวเป็นฮีโร่เข้ำมำช่วยล่ะก็ ได้มีเรื่องกับตระกูล
เยว่และตระกูลหรงแน่!”
พวกผู้ชำยที่คิดจะเข้ำมำช่วยต่ำงก็ชะงักฝีเท้ำ หำกต้องมีเรื่องกับ
ตระกูลหรงและตระกูลเยว่เพื่อผู้หญิงคนเดียว มันไม่คุ้มค่ำเอำเสียเลย
พวกเขำจึงได้แต่มองผู้หญิงสองคนลำกตัวฉู่ลั่วออกไป
ไฉกู้เดินเข้ำมำตบไหล่หรงอวี่ชวนที่มีสีหน้ำกังวล “คนที่ไม่ได้
เกิดมำในแวดวงเดียวกับเรำก็มักจะต้องผ่ำนเรื่องแบบนี้แหละ”
“ตำมประสำพวกผู้หญิงน่ะ อย่ำไปใส่ใจเลย!”
หรงอวี่ชวนยิ้มแห้ง
เขำกังวลว่ำพวกเธอสำมคนอยู่รวมกันแล้วจะท ำคฤหำสน์ของไฉ
กู้เละเทะน่ะสิ!
คฤหำสน์นี้รำคำแพงมำกนะ ถ้ำจะต้องจ่ำยค่ำชดเชยล่ะก็…
ไม่รู้เลยว่ำจะต้องชดเชยเท่ำไร
…
ฉู่ลั่วที่ถูกลำกมำจนถึงสวนดอกไม้ เธอมองเยว่ฝำนกับหรงอวี่ซี
มองไปรอบ ๆ อย่ำงระแวดระวัง “ไม่มีคนค่ะ แล้วก็ไม่มีกล้องด้วย”
ทั้งสองคนจึงถอนหำยใจโล่งอก “ปรมำจำรย์เจออะไรผิดปกติ
บ้ำงไหมคะ?”
ฉู่ลั่วส่ำยหน้ำ
“เมื่อกี้ฉันไปถำมมำแล้ว ดูเหมือนว่ำไฉกู้จะไปหำซื้อยันต์จำก
ปรมำจำรย์ท่ำนหนึ่งมำจัดงำนเลี้ยงครั้งนี้นะคะ” เธอหยิบยันต์ผืนหนึ่ง
ออกมำจำกกระเป๋ำ “นี่ค่ะ นี่คือยันต์ที่ฉันซื้อมำในรำคำหนึ่งล้ำน มัน
เป็นยันต์แปลงโฉมค่ะ”
เธอส่งยันต์ไปให้ฉู่ลั่ว “ปรมำจำรย์คะ ยันต์ผืนนี้เป็นของจริงหรือ
เปล่ำ?”
ตั้งแต่ที่เซียนพู่กันจำกไป ศำสตร์พยำกรณ์ก็เป็นกระแสขึ้นมำใน
ต่ำงประเทศ
ฉู่ลั่วจ้องมองยันต์ผืนนั้นแล้วหรี่ตำลง
“ฉันว่ำแล้วเชียวว่ำยันต์นี้จะต้องใช้ไม่ได้” ปรมำจำรย์เคยบอกไว้
แล้วว่ำไม่มียันต์แบบนี้หรอก
“เปล่ำค่ะ ยันต์นี้ใช้ได้”
“…”
ทั้งหรงอวี่ซีและเยว่ฝำนต่ำงก็ตกตะลึง
ใช้ได้!
นี่ไม่ใช่ยันต์ปลอม
“ไฉกู้ยังซื้อพวกยันต์น ำโชค ยันต์เคลื่อนที่อะไรแบบนั้นอีก… มี
เยอะแยะเต็มไปหมดเลยค่ะ หรือว่ำมันจะใช้กำรได้ทั้งหมดเลย?”
เยว่ฝำนพบว่ำท่ำทีของฉู่ลั่วดูผิดปกติไป “ปรมำจำรย์คะ ยันต์นี้
ใช้กำรได้มันไม่ถูกต้องเหรอคะ? ”
ฉู่ลั่วพยักหน้ำ “นี่เป็นยันต์เซียนจิ้งจอก เดิมทีแล้วเป็นยันต์ที่ต้อง
ใช้วิชำเซียนจิ้งจอกในบรรดำเซียนทั้งห้ำที่บ ำเพ็ญเพียรมำวำดยันต์นี้
แต่ว่ำยันต์ผืนนี้…
มีพลังปีศำจค่ะ”
“พลังปีศำจ!”
“มีปีศำจเหรอ?”
“หรือว่ำจะเป็นปีศำจจิ้งจอก?”
ฉู่ลั่วพยักหน้ำ “ใช่ค่ะ ปีศำจจิ้งจอก”
เธอจับยันต์ไว้แล้วมองไปรอบ ๆ
คฤหำสน์หลังนี้ถูกวำงค่ำยกลเอำไว้ แม้ว่ำเธอจะเข้ำมำได้ แต่ก็
ไม่สำมำรถติดตำมที่อยู่ของตัวกำรได้ อีกฝ่ำยระวังตัวมำกถึงขั้นที่ไม่
ถึงร่องรอยเอำไว้เลยแม้แต่น้อย
เพียงแต่…
เธอน ำยันต์ไว้ในมือ
นิ้วทั้งสองหนีบยันต์เอำไว้แล้วปำกก็ท่องคำถำไป พอเธอคลำย
นิ้วออก ยันต์ก็ลอยอยู่กลำงอำกำศ
ยังไม่ทันที่เยว่ฝำนกับหรงอวี่ซีจะได้ร้องออกมำ ฉู่ลั่วก็พูดด้วย
เสียงเบำ “ไป!”
ยันต์ผืนนั้นก็ลอยไปตำมอำกำศ โดยมีฉู่ลั่วก็ก้ำวเท้ำเดินตำมไป
ด้วย
เยว่ฝำนกับหรงอวี่ซีก็เดินตำมหลังฉู่ลั่วไปด้วยควำมตื่นเต้น ทั้ง
สองคนพำกันกระดี๊กระด๊ำ แต่ไม่ได้ส่งเสียงอะไรออกมำ ได้แต่กระซิบ
กระซำบกันอยู่ด้ำนหลังของฉู่ลั่ว