เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 980 สัญญาเลือด
ทันใดนั้นไฟก็ดับลง มีเพียงแสงสปอตไลต์บนเวทีเท่านั้น
ไฉกู้ดูเหมือนจะดื่มจนกรึ่ม เนกไทถูกผูกไว้หลวม ๆ ใบหน้าแดง
จางด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์
เขายกแก้วไวน์ขึ้นพลางพูดอย่างเมามาย วา “เพื่อน ๆ ทุกคน
ผมไฉกู้ไม่ใช่คนเห็นแก่ตัว มีของดีย่อมต้องแบ่งปันให้ทุกคนแน่นอน”
“ของสิ่งนั้น บางคนเคยมีแล้ว แน่นอนว่าพวกเขาต้องรู้ว่ามันดี
หรือไม่ดี”
“ครั้งนี้ ผมเจอของที่ดีกว่านั้นอีกครับ”
“ทุกคน อยากเห็นไหมครับ?”
คนที่เคยใช้มาก่อนต่างมีสีหน้ายินดี ส่วนคนที่ไม่เคยใช้ต่างก็
ขมวดคิ้วด้วยความงุนงง
ทุกคนกระซิบกระซาบกัน
ไฉกู้ร่างกายซวนเซ “ไปครับ ผมจะพาพวกคุณไปดู!”
เขาเดินอยู่ด้านหน้าสุด โดยมีกลุ่มลูกหลานคนรวยเดินตามหลัง
มาเป็นพรวน
หรงวี่ซีกับเยว่ฝานถือโอกาสนี้มาเดินข้างฉู่ลั่ว พลางกระซิบคุย
เสียงเบา
“ท่านปรมาจารย์ ไฉกู้คนนี้คิดจะทำอะไรเหรอคะ”
“พวกเราไม่ไปได้ไหมคะ?”
หรงอวี่ชวนถลึงตามองน้องสาว “เธอคิดว่ายังไงล่ะ? ไม่เห็นเหรอ
ว่าเมื่อกี้ในห้องจัดเลี้ยงมีการ์ดล้อมไว้ทุกด้าน”
ในตอนนี้เองหรงอวี่ซีถึงได้มองสำรวจไปรอบห้องจัดเลี้ยง ก็มี
การ์ดตัวสูงใหญ่ยืนอยู่ทุกมุมห้องจัดเลี้ยง
กระทั่งหน้าต่างประตูห้องจัดเลี้ยงก็มี
ก่อนหน้านี้หล่อนไม่สังเกตเห็นความผิดปกติ แต่ตอนนี้…
หรงอวี่ซีห่อไหล่ด้วยความกลัว พลางขมวดคิ้วมุ่นกว่าเดิม “ไฉกู้
คนนี้คิดจะทำอะไรกันแน่? คงไม่ได้คิดจะบูชายัญพวกเราทุกคน
หรอกนะคะ!”
ฉู่ลั่วเอ่ย “วางใจได้ค่ะ ไม่ใช่การบูชายัญแน่นอน แมลงกู่อย่าง
มากก็ใช้เพื่อควบคุมคน”
หรงอวี่ซี “…”
ขอพูดได้ไหมว่าฟังแล้วไม่สบายใจขึ้นเลย?
ไฉกู้นำฝูงชนเดินเข้าไปในห้องใต้ดิน
แม้จะบอกว่าเป็นห้องใต้ดิน แต่กลับมีไฟสว่างไสว และกว้างขวาง
มาก
เขายืนอยู่บนโต๊ะพูลที่อยู่ตรงหลางสุดของห้อง แล้วโบกมือทั้ง
สองข้าง “ทุกท่าน… นี่คืองานฉลองที่ผมเตรียมไว้ให้พวกคุณ”
บอดี้การ์ดหลายคนที่อยู่ด้านข้าง ยกกล้องใส่ยันต์หลายกล่อง
เข้ามาวางลงบนพื้น
“นี่คือยันต์แห่งความงาม”
“นี่คือยันต์แห่งโชคดี”
“นี่คือยันต์ข้าทาสบริวาร”
“นี่คือยันต์แห่งโชคลาภ”
ไฉกู้ชี้ไปยังกล้องใส่ยันต์ทั้งสี่ใบ ก่อนจะพูดเสียงดังว่า “ส่วนนี่คือ
สิ่งที่ผมเตรียมไว้ให้กับพวกคุณ”
พอทุกคนในงานได้ยิน ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมา
โดยเฉพาะคนที่เคยใช้มาก่อน พวกเขายิ่งอดใจรอไม่ไหว
“พูดไร้สาระอะไรให้มากความอยู่ได้? เร็วเข้าสิ!”
“ใช่แล้ว! ไฉกู้ ขอแค่ของของนายดีจริง ราคาเท่าไหร่ไม่ใช่
ปัญหา”
“พวกเราดูเหมือนคนไม่มีเงินหรือไง”
พวกเขาต่างเร่งเร้าให้ไฉกู้เปิดการขายโดยเร็ว
แต่ไฉกู่กลับหัวเราะร่า “ขายน่ะ ผมขายแน่นอนอยู่แล้ว แต่ของ
พวกนี้มีทั้งคุณและโทษ ถ้ามีคนเอายันต์ข้าทาสบริวารมาแปะลงบน
ตัวตัวเพื่อน ๆ ที่อยู่ที่นี่ แบบนั้นไม่กลายเป็นความผิดของผมเหรอ
ครับ?”
“ดังนั้นเพื่อให้เพื่อน ๆ ไม่หักหลังกัน พวกเราต้องเซ็นสัญญากัน
หน่อย เพื่อรับรองว่าตัวเองจะไม่ทำร้ายเพื่อนที่อยู่ที่นี่”
บอดี้การ์ดสิบกว่าคนส่งกระดาษยันต์สีเหลืองให้แต่ละคน
อักขระบนยันต์มีความซับซ้อน
หรงอวี่ชวนรับยันต์มา แต่เขาดูไม่ออก จำเป็นต้องถามฉู่ลั่ว
“ท่านปรมาจารย์ ยันต์นี่…”
“ยันต์สัญญาเลือด”
หรงอวี่ซีกับเยว่ฝานที่อยู่ด้านข้างค่อย ๆ ขยับเข้ามาใกล้
“ยันต์สัญญาเลือดคืออะไรคะ?”
“เป็นยันต์ขโมยโชคชะตาอย่างหนึ่งค่ะ”
ไฉกู้ที่อยู่บนเวทียังคงพูดเสียงดังเพื่อแสดงความมีน้าใจของ
ตนเอง
“ขอเพียงพวกคุณใช้เลือดเขียนชื่อของตัวเองลงบนยันต์นี้
จากนั้นก็เผา แล้วกลืนขี้เถ้าลงไปก็เสร็จเรียบร้อยครับ”
“ง่ายขนาดนี้เอง!”
ไฉกู้ให้บอดี้การ์ดยกกริช ไฟแช็ก ถ้วย และน้าที่เตรียมไว้มาให้
พวกเขา
มันถูกวางลงพร้อมกันตรงหน้าทุกคน
บางคนหยิบกริชขึ้นมากรีดนิ้วตัวเองอย่างไม่ลังเล ตอนที่กำลังจะ
เขียนชื่อของตนลงไปนั้น ก็ได้ยินเสียงหนึ่งเอ่ยถามขึ้นว่า “นายเคย
ดื่มไหม?”
หรงอวี่ชวนลุกขึ้นยืนตามสัญญาณของฉู่ลั่ว เขาเดินไป
ด้านหน้ากลุ่มคน
“นายเคยดื่มยันต์นี้ไหม?”
ไฉกู้ชะงัก ราวกับคิดไม่ถึงว่าจะมีคนกล้าตั้งคำถามกับเขา
ดวงตาแดงก่าจ้องมองหรงอวี่ชวนพักหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “เคย
ดื่มแน่นอน”
“ฉันไม่เชื่อ”
ไฉกู้ “…”
หรงอวี่ชวนยื่นยันต์ในมือให้ดู “นอกเสียจากนายจะเขียนชื่อ
ตัวเองลงไปต่อหน้าฉันเดี๋ยวนี้ จากนั้นก็เผายันต์แล้วดื่มมันลงไปซะ”
“ไม่อย่างนั้น… ฉันจะเชื่อได้ยังไงว่าที่นายพูดมันจริงหรือโกหก?
ในเมื่อพวกเราทุกคนดื่มกันไปแล้ว แต่นายไม่ได้ดื่ม”
“หรือว่าพวกนี้เป็นยันต์น่าสงสัย แล้วนายเอามาใช้กับพวกเรา
หรือเปล่า?”
คนบางส่วนที่เตรียมจะเขียนชื่อลงไปก็ได้สติกลับมา พวกเขา
ค่อย ๆ หยุดมือลง
“ใช่แล้ว!”
“ก็จริง!”
“นายบอกนายเคยดื่มมาก่อน มีหลักฐานไหม? นอกจากนายดื่ม
อีกครั้งต่อหน้าพวกเราเดี๋ยวนี้เลย”