เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 987 ถูกควบคุมอยู่ (รีไรต์)

ฉู่ลั่วเผยรอยยิ้มจาง ๆ สายตาเหลือบมองสีหน้าเย็นชาของฉู่ห

ร่าน “ฉันอยากเอามาให้พวกคุณตัดสินใจก่อนค่ะ ว่าจะทำลายมัน

หรือเปล่า”

“ต้องทำลายแน่นอนอยู่แล้ว!”

มอริสและครอบครัวพูดแบบไม่ลังเล

ก็มีเสียงแผ่วเบาดังขึ้นภายในห้องพักผู้ป่วย

“ลั่วลั่ว เธอตรวจสอบชัดเจนแล้วเหรอ? ของสิ่งนั้นเป็นตัวการทำ

ร้ายมอริสจริง?” ฉู่หร่านถามกลับ “หยกนี้ดูแล้วน่าจะมีอายุหลายปี

ราคาไม่ถูกเลย”

“แถมยังแกะสลักได้อย่างประณีต ถ้าเอาไปขายต้องได้เงินก้อน

ใหญ่แน่นอน”

หล่อนขมวดคิ้ว “ลั่วลั่ว เธอไม่รู้เรื่องเรื่องหยกเลยไม่เข้าใจราคา

ตลาด หยกแบบนี้มีมูลค่ามาก เธอตรวจสอบแน่ชัดแล้วจริงเหรอ?”

คนครอบครัวสตีฟหันไปมองปรมาจารย์สาว

แต่สายตาของฉู่ลั่วยังคงจับจ้องที่ฉู่หร่าน

ทั้งสองคนต่างมองหน้ากัน

ฉู่ลั่วยกมุมปาก “ตรวจสอบชัดเจนแล้ว ทั้งที่มาที่ไของป้ายหยกนี่

และมันมาตกอยู่ที่คฤหาสน์ได้ยังไง ทำไมถึงมุ่งเป้าไปที่มอริส ฉัน

ตรวจสอบอย่างชัดเจนหมดแล้ว และเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วด้วย”

แม้ฉู่หร่านจะมีรอยยิ้ม แต่แววตากลับเย็นชามาก มันจับจ้องไปที่

ฉู่ลั่วอย่างเรียบเฉย น้าเสียงเองก็ไร้อารมณ์ “อย่างนั้นเหรอ? ถ้าอย่าง

นั้นลั่วลั่วก็เก่งมากเลย!”

ห้องพักผู้ป่วยเงียบไป

เสียงหนึ่งดังขึ้นมาในสมองของฉู่ลั่ว

[นายหญิง คุณอดทนหน่อยเถอะ! คุณใช้ไม้แข็งกับลูกรักสวรรค์

ตรง ๆ แบบนี้ คุณไม่กลัวถูกลงโทษเหรอ?]

ระบบพูดเสียงสั่น

ฉู่ลั่วแบกป้ายหยกขึ้นมาในระดับสายตา ‘ตอนนี้พลังวิญญาณ

ของฉันเต็มเปี่ยม ฉันอยากลองดูว่าพลังวิญญาณของตัวเอง

ในตอนนี้สู้กับลูกรักสวรรค์ได้หรือเปล่า?’

ระบบคร่าครวญอยู่ในสมองของเธอ

[ใจเย็นนะนายหญิง! คุณต้องใจเย็นก่อน! นี่คือลูกรักสวรรค์…]

แกร๊ก!

ไม่รอให้ระบบพูดจบ

ฉู่ลั่วก็ออกแรงบีบป้ายหยกจนแตก ครั้นปล่อยมือ ก็เห็นเศษ

ชิ้นส่วนร่วงกระจายลงบนพื้น

ฉู่หร่านมองตามเศษผงนั้น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉู่ลั่ว

ฉู่ลั่วแสยะยิ้ม ก่อนจะพูดกับครอบครัวสตีฟว่า “ป้ายหยกถูก

ทำลายแล้ว ลูกชายของพวกคุณจะไม่ถูกสิงร่างอีก เว้นแต่ว่า…”

เธอหลือบมองฉู่หร่าน “เว้นแต่ว่าถูก ‘ของสกปรก’ ควบคุมอยู่”

สีหน้าฉู่หร่านเย็นชายิ่งกว่าเดิม หล่อนจ้องฉู่ลั่วด้วยสายตาฟาด

ฟัน

ริมฝีปากเม้มแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย็นยะเยือก

มอริสที่ตอนแรกหน้านิ่วคิ้วขมวด ทันทีที่ป้ายหยกถูกทำลาย ก็

รู้สึกเหมือนมีลมพัดวูบผ่านหน้า

สมองที่เคยสับสนวุ่นวาย พลันกระจ่างชัดขึ้นมาแล้ว

เขาเลิกคิ้วสวยขึ้นเล็กน้อย โทรศัพท์ที่วางไว้บนผ้าห่มยังคงไลฟ์

สตรีมอยู่

เขากวาดตามองช่องไลฟ์สตรีม ก็เห็นว่าหน้าจอเต็มไปด้วยคน

จิ้นเขากับฉู่หร่าน

บางคนกลัวว่าเขาจะอ่านภาษาจีนไม่ออก จึงถามมาเป็น

ภาษาอังกฤษ

คนจำนวนไม่น้อยสงสัยความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหล่อน แม้จะ

เป็นการตั้งคำถาม แต่ก็มีนัยคลุมเครือแฝงอยู่ด้วย

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบกลับอย่างรวดเร็ว “พวกคุณเข้าใจ

ผิดแล้ว ผมกับหร่านหร่านเป็นเพื่อนกันด้วยความบริสุทธิ์ใจ”

“ตอนนี้ผมยังไม่คิดจะมีแฟน อยากตั้งใจเรียนให้จบเท่านั้น”

“ตอนนี้… ผมยังไม่เจอกับผู้หญิงที่จะมาเป็นคู่ชีวิของผมเลยครับ”

“หวังว่าทุกคนจะไม่เข้าใจผิดกันนะ”

ทันทีที่พูดออกไป ชาวเน็ตที่ดูไลฟ์สตรีมก็พากันตกตะลึง

พวกเขาด่าทอมอริส

ด่าว่าเขาไม่รู้จักให้เกียรติ ด่าว่าเขาแตะต้องฉู่หร่าน ด่าว่าก่อน

หน้านี้แกล้งทำตัวเป็นเพื่อนที่มีอะไรลึกซึ้งกว่านั้น มันเป็นกนิสัย

ผู้ชายเจ้าชู้

สมองของมอริสยังยังคงจดจำกระทำก่อนหน้านี้ของตัวเองได้

เขารีบบอกกับฉู่ลั่วว่า “คุณฉู่ ขอโทษครับ ก่อนหน้านี้ต้องเป็น

ผลกระทบจากวิญญาณร้ายแน่ ผมถึงได้พูดหรือทำอะไรโดยควบคุม

ตัวเองไม่ได้ ถ้าทำอะไรให้คุณฉู่เข้าใจผิด ผมต้องขอโทษจากใจจริง

นะครับ”

“ขอโทษครับ”

เขาพูดอย่างจริงใจ

สีหน้าของฉู่หร่านเดียวขาวซีด เดี๋ยวแดง เดี๋ยวเขียว สีหน้าดู

ย่าแย่

หล่อนหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา พูดกับกล้องอย่างไม่เต็มใจว่า

“ฉันไม่มีทางเข้าใจผิดมอริสอยู่แล้วค่ะ ฉันก็เห็นมอริสเป็นแค่เพื่อน

เหมือนกัน!”

“คนที่รู้จักฉันก็จะรู้ดีว่าฉันมีคู่หมั้นแล้ว”

“จะไปยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนอื่นได้ยังไงล่ะคะ? ถ้าคู่หมั้นของฉันรู้

เข้า เขาจะหึงหวงเอาได้ค่ะ!”