เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 988 ซ่งเชียนหย่าบุกไปหาลูกรักสวรรค์ (รีไรต์)
- Home
- เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด
- บทที่ 988 ซ่งเชียนหย่าบุกไปหาลูกรักสวรรค์ (รีไรต์)
[อะไรคือเพื่อนธรรมดา]
[เพื่อนธรรมดาทั้งป้อนข้าวป้อนน้า ทั้งวิ่งมาดูแลกันทุกวันเหรอ]
[พูดแบบนี้คืออะไร พวกเธอแค่ชิปคู่จิ้นหรือเปล่า? มันก็ต้องไม่
จริงอยู่แล้วสิ! หร่านหร่านของพวกเรามีคู่หมั้นอยู่แล้วเข้าใจไหม?]
[ไม่มีขอบเขตกันทั้งคู่นั้นแหละ น่ารังเกียจ]
[นี่กำลังหลอกลวงชาวเน็ตเหรอ? ถ้าพวกคุณทำแค่ในรายการ
พวกเราคงไม่คิดไปไกลขนาดนี้]
[เรื่องบ้าอะไรเนี่ย! เมื่อกี้ยังสวีตหวานกันอยู่เลย ตอนนี้มาเคลียร์
ความสัมพันธ์แล้ว! เล่นกันแบบนี้เลยเหรอ!]
[พวกเธอไม่สังเกตเหรอว่าทุกครั้งที่ฉู่ลั่วปรากฏตัวไม่เคยมีเรื่องดี
ๆ เลย?]
[ใช่แล้ว พวกเราแค่จิ้นคู่ชิปแบบปกติ แต่พอเธอมา คู่จิ้นก็
แยกกันเลย เธอคงตั้งใจมาแยกหร่านหร่านกับมอริสออกจากกันแน่
เลย พวกเขาสองคนเหมาะสมกันขนาดนี้!]
[ฉู่ลั่วเป็นบ้าหรือเปล่า! เธอไม่ใช่ศิลปินสักหน่อย แต่ทั้งไลฟ์
สตรีม ทั้งขึ้นอันดับการค้นหายอดนิยม ก่อนหน้านี้เธอบอกว่าตัวเอง
ไม่คิดจะเข้าวงการบันเทิงไม่ใช่เหรอ?]
[ฉันกล้าพนัน ต่อไปเธอต้องเข้าวงการบันเทิงแน่นอน]
…
ปัง!
ซ่งเชียนหย่าตบโต๊ะอย่างแรง “พวกนี้มันหน้าม้านี่! ทั้งหมด…
เป็นหน้าม้าที่หล่อนจ้างมา!”
ฉู่เหว่ยฮ่าวที่อยู่ข้าง ๆ ถูกซ่งเชียนหย่าทำให้ตกใจ “เกิดอะไร
ขึ้น?”
“ไม่ใช่เรื่องของคุณ!” ซ่งเชียนหย่ายืนขึ้น เก็บโทรศัพท์มือถือ
แล้วเก็บเอกสารทั้งหมดยดลงในกระเป๋า
หลังจากหยิบโทรศัพท์กับเอกสารใส่กระเป๋าแล้วก็ออกไปทันที
ฉู่เหว่ยฮ่าวรีบตามไป “ที่รัก คุณจะทำอะไร?”
“ฉันจะไปหาฉู่หร่าน! ฉันอยากถามหล่อนว่าทำไมต้องพุ่งเป้ามา
ที่ลั่วลั่ว? ทำไมต้องจ้างหน้าม้ามาด่าลั่วลั่ว”
“ฉู่เหิงก็อีกคน ฉันให้เขาตรวจสอบเรื่องไลฟ์สตรีม แต่ผ่านมา
หลายวันแล้ว เขากลับไม่ส่งข่าวให้ฉันเลย”
“ฉันใช้เวลาตรวจสอบแค่วันเดียวก็ได้ข้อมูลแล้ว”
“เขาคงไม่ได้ปกป้องฉู่หร่านหรอกใช่ไหม? ฉู่หร่านเป็นน้องสาว
ของเขา แล้วลั่วลั่วไม่ใช่หรือไง?”
“เมื่อก่อนเห็นเขายืนอยู่ฝั่งลั่วลั่วมาตลอด นึกว่าเขาเห็นลั่วลั่ว
เป็นน้องสาวแล้วจริง ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าตอนลงมือทำจริง ๆ จะนิ่งแบบ
นี้” เธอสะบัดมือของฉู่เหว่ยฮ่าวออก “เขาไม่สน แต่ฉันสน”
“ฉันจะไปดูว่าฉู่หร่านคิดจะทำอะไรกันแน่!?”
“ฉันจะลองไปถามนังเด็กดู ว่าพวกเราทำอะไรให้ เธอถึงได้
พยายามทำลายชื่อเสียงของลั่วลั่ว!”
ฉู่เหว่ยฮ่าวรั้งภรรยาไว้อีกครั้งพลางโน้มน้าวว่า “หร่านหร่านนิสัย
ยังไง พวกเราเองก็รู้ดีไม่ใช่เหรอ? เธอถูกพวกเราตามใจมาตั้งแต่เด็ก
ถึงจะหยิ่งผยองไปบ้าง แต่ไม่ได้นิสัยแย่อะไร”
“ที่จ้างหน้าม้า ผมคิดว่าเพราะบนอินเทอร์เน็ตชื่นชมเธอน้อย แต่
ไปชื่นชมลั่วลั่วแทนมากกว่า”
“พวกเราเลี้ยงลูกสาวคนนี้มาเป็นสิบ ๆ ปี คุณไม่ได้รู้ชัดอยู่แล้ว
เหรอว่าเธอเป็นคนยังไง ?”
“เมื่อก่อนฉันคิดว่าฉันรู้จักเธอดี แต่ว่าตอนนี้รู้แล้ว ฉันไม่เคย
รู้จักหล่อนจริง ๆ เลย!” ฉู่เหว่ยฮ่าวที่ตอนแรกยังอยากพูดโน้มน้าว
ภรรยาอีกหลายประโยค แต่กลับได้ยินเสียงเยาะเย้ยของซ่งเชียนหย่า
ตอบกลับมา “แต่ไม่รู้ไม่เป็นไร ฉันจะไปเค้นถามด้วยตัวเอง!”
ฉู่เหว่ยฮ่าวพยายามจะดน้มน้าว “ที่รัก…”
แต่ก็ถูกซ่งเชียนหย่าชี้หน้า “ถ้าคุณไม่ได้ยืนอยู่ข้างลั่วลั่ว ก็อย่า
มาเกลี้ยกล่อมฉันมั่ว ๆ นะ”
พูดจบ เธอก็จากไปด้วยความโกรธ
ฉู่เหว่ยฮ่าวอยากตามไป แต่ก็กลัวซ่งเชียนหย่าจะยิ่งโมโห
กว่าเดิม
จึงทำได้เพียงหยิบโทรศัพท์มาโทรหาฉู่เหิง “อาเหิง แม่ของแกไป
หาหร่านหร่านแล้ว!”
“ไปหาฉู่หร่านหรอครับ?”
“ใช่สิ! ก่อนหน้านี้แม่ของแกให้แกไปสืบเรื่องที่ลั่วลั่วถูกด่าเสีย ๆ
หาย ๆ ในเน็ตไม่ใช่เหรอ? แต่แกไม่ส่งข่าวอะไรมาเลย แม่ของแกเลย
ไปจ้างคนมาสืบด้วยตัวเอง”
“วันนี้เพิ่งได้เรื่องมา แม่ของแกบอกว่าหร่านหร่านจ้างหน้าม้า”
“ตอนนี้ เธอจะไปเอาเรื่องหร่านหร่านแล้ว!”
มีเสียงดังปึงปังดังมาจากทางฝั่งของฉู่เหิง พร้อมกับความตื่น
ตระหนก “พ่อครับ พ่อรีบไปขวางแม่ไว้เดี๋ยวนี้เลย! อย่าให้แม่ไปหา
เรื่องหร่านหร่านเด็ดขาดเลยนะครับ!”
“อย่าให้แม่ไปเด็ดขาดเลยนะครับ!”
“ได้ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้!”
ฉู่เหิงพูดย้าอีกหลายรอบ งได้วางสายไป
ทางฝั่งของฉู่เหว่ยฮ่าวก็รีบร้อนตามหาภรรยา แต่พอลงมา
ข้างล่างก็ไม่เจอซ่งเชียนหย่าแล้ว จึงต้องขับรถตามออกไป