เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 997 กลับประเทศจีน (รีไรต์)

ไจ๋โหรววิ่งเข้ามา “เจอตัวเด็กแล้วค่ะ พวกเราตรวจสอบอีกรอบ

แล้ว นอกจากอักขระค่ายกลเล็กน้อย ก็ไม่มีของมีค่าอย่างอื่นแล้วค่ะ”

“อืม”

ซู่เซี่ยงหยางโบกมือ เตรียมจะพาพวกเขาออกไป

แต่เขาสังเหตุเห็นว่าฉู่ลั่วยังขมวดคิ้ว มองไปที่เด็กทั้งหกคนนั้น

“มีอะไรแปลกเหรอ”

“เด็กหกคน?”

“ใช่ครับ”

เมื่อกี้ฉันเห็นอักขระบนตัวเสวียนเฉิงจื่อ มันไม่ใช่การย้าย

โชคชะตาธรรมดา แต่ต้องเอาเคราะห์กรรมทั้งหมดในตัวของเขาส่ง

ต่อไปยัง… ร่างของเด็กแปดคน

“แปดคน?”

ซู่เซี่ยงหยางตกใจ “พวกเราหาทั่วทั่งห้องใต้ดินหมดแล้ว แต่เจอ

เด็กแค่หกคนนะ!”

ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว

“พวกเราจะเข้าไปหาอีกรอบ”

เด็กสาวผมและดวงตาเป็นสีดำคนหนึ่งกำลังหมอบอยู่บนตัวของ

เจ้าหน้าที่ เธอสะอื้นแล้วพูดว่า “ก่อนหน้านี้มีพี่สาวคนสวยเข้ามา

แล้วช่วยพี่ชายคนหนึ่งกับน้องสาวอีกคนหนึ่งออกไปค่ะ”

“ช่วยไปแล้ว?”

เด็กสาวพยักหน้า เธอพูดภาษาจีนไม่คล่องนัก แต่ก็พูดได้

ชัดเจน

“เป็นพี่สาวคนสวยคนหนึ่ง”

“พี่สาวคนสวยบอกว่า ขอแค่พวกเราเชื่อฟังไม่โวยวาย เธอจะ

ช่วยพี่ชายกับน้องสาวออกไปก่อน จากนั้นถึงจะมาช่วยพวกเรา

ออกไป”

“พวกคุณใช่คนที่พี่สาวคนสวยเรียกตัวมาหรือเปล่าคะ?”

ฉู่ลั่วกับซู่เซี่ยงหยางมองหน้ากันอย่างเคร่งขรึม

…

เสวียนเฉิงจื่อถูกจับแล้ว พวกฉู่ลั่วจึงไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ใน

ประเทศอี หลังจากจัดการเรื่องของเด็ก ๆ เรียบร้อย ก็กลับประเทศจีน

ทันที

ทันทีที่ลงจากเครื่อง ซู่เซี่ยงหยางก็พาเจ้าหน้าที่ในองค์กรไป

สอบปากคำเสวียนเฉิงจื่อ

จี้ไจ่มองคนที่จากไปแล้ว ก่อนจะหันมามองฉู่ลั่วที่อยู่ข้าง ๆ “ท่าน

เจ้านิกาย เรื่องครั้งนี้เกี่ยวข้องกับหลายสำนักในลัทธิเต๋า ผมคิดว่าเรา

ควรแจ้งให้พวกเขาทราบล่วงหน้าสักหน่อยนะครับ”

“ค่ะ”

“ผมจะไปแจ้งเอง”

“เอาสิ”

จี้ไจ่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วรีบเดินจากไป

ฉู่ลั่วเดินออกมาด้านนอกสนามบิน รอแค่หนึ่งนาที รถมาเซราติ

สีแดงคันหนึ่งก็ขับมาจอดตรงหน้า

ผู้หญิงตรงที่นั่งคนขับค่อย ๆ เลื่อนแว่นกันแดดลงมาไว้ที่จมูก

พร้อมรอยยิ้มมีเสน่ห์ “คนสวย ต้องการคนขับรถไหม?”

ฉู่ลั่วเบ้ปากเล็กน้อย “ใช้เงินของซูเยียนเหรอ?”

เฉิงยวนเอนตัวลงบนพวงมาลัย พลางลูบรถด้วยความรักใคร่ ไม่

สนสายตารอบข้างที่มองมาด้วยความอิจฉา “เจ้าไม่เข้าใจ ซูเยียนที่

งดงาม น่ารัก และขี้เล่นของพวกเรามีทรัพย์สินมากพอจะส่งให้นาง

ขึ้นไปอยู่ในการจัดอันกับของนิตยสารฟอบส์*[1] ได้”

ฉู่ลั่วถอนหายใจ

เฉิงยวนรีบลงจากรถ แล้วนำกระเป๋าสัมภาระของฉู่ลั่วมาเก็บ

ทันใดนั้นเอง ดวงตาของเธอก็จับจ้องไปที่ปีศาจจิ้งจอกที่ยืนอยู่

ข้างฉู่ลั่ว “…หน้าตาคุ้น ๆ นะ”

“พี่ยวนยวน ฉันเองค่ะ! หูเสี่ยวหลีไงคะ!”

“พี่ยวนยวนสวยขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะคะ ออร่าก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ เลย!”

“ก่อนหน้านี้พี่ยวนยวนเป็นกุลสตรีในสมัยโบราณ แต่ตอนนี้

เหมือนลูกสาวคนรวยเลยค่ะ!”

เฉิงยวนถูกชมเข้าหน่อยมุมปากก็ยกขึ้นไม่ตกลงมาอีกเลย เธอ

โบกมือ “โธ่เอ๊ย! ไม่ต้องชมแล้ว ข้านึกออกแล้ว เจ้าคือเพื่อนสนิท

ของเจียเหยียน”

พูดจบก็คล้องแขนของหูเสี่ยวหลีไว้ “ใช่แล้ว เจ้าไม่ได้ไปเล่นกับ

จิ่งเจียเหยียนมานานมากแล้วนี่! พวกเราคิดถึงเธอมากนะ!”

หูเสี่ยวหลีถอนหายใจ เธอเล่าประสบการณ์ที่พบเจอมาใน

ต่างประเทศด้วยน้าเสียงโศกเศร้า

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”

จิ่งเจียเหยียนนอนคว่าอยู่บนโซฟา มือหนึ่งชี้นิ้วไปที่หูเสี่ยวหลี

อีกมือหนึ่งกุมท้องไว้ หล่อนหัวเราะจนฟ้าดินสะเทือน

หูเสี่ยวหลีไม่สามารถควบคุมการแสดงออกบนใบหน้าสวยได้

“มีอะไรน่าขำเหรอ ถูกหลอกมันตลกมากหรือไงยะ?”

“พวกเรายังเป็นปีศาจด้วยกันอยู่หรือเปล่า!”

ทั้งที่เป็นปีศาจเหมือนกัน แต่เพื่อนสาวกลับหัวเราะดังกว่าใคร

จิ่งเจียเหยียนกุมท้องและพยายามกลั้นเสียงหัวเราะของตนเอง

“ฉันแค่คิดไม่ถึง ปีศาจจิ้งจอกอายุพันปี…จะถูกมนุษย์หลอกไป

ต่างประเทศ แล้วเกือบจะเสียพลังไปแล้ว”

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”

พูดจบ หล่อนก็อดหัวเราะออกมาอีกไม่ได้

[1] นิตยสารฟอบส์ 福布斯 (Forbes) เป็นนิตยสารเกี่ยวกับ

ธุรกิจและการเงินในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1917 โดยมี

สำนักงานใหญ่อยู่ที่เมือง เจอร์ซีซิตี รัฐนิวเจอร์ซีย์ นอกจากนี้ทาง

นิตยสารยังตีพิมพ์เกี่ยวกับ ลำดับเศรษฐีของโลก ลำดับของดารา

และลำดับบริษัทที่น่าสนใจในสหรัฐอเมริกา เป็นต้น