เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน - ตอนที่ 738 ถูกสังหารแล้วหรือ?

ตอนที่ 738 ถูกสังหารแล้วหรือ?

“วิญญาณอาวุธงั้นหรือ ? ”

สตรีลึกลับหัวเราะเสียงเย็น เบนสายตาไปยังลู่ชิงซวงที่อยู่ข้างๆ พลางเอ่ยหยอกเย้าว่า “น้องชิงซวง ครั้งนี้เจ้าได้สมบัติวิเศษอันใดมางั้นหรือ วิญญาณอาวุธเล็ก ๆ ตนหนึ่งถึงได้ยโสโอหังเช่นนี้ ? ”

ใบหน้าอันเย็นชาของลู่ชิงซวงมิได้เผยสีหน้าใด ๆ ออกมา นางเพียงเอ่ยเสียงเรียบว่า “เขาหาใช่สมบัติวิเศษของข้าไม่ ทว่าเป็นของบุคคลที่สูงส่งผู้หนึ่ง”

เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้ ลู่ชิงซวงก็เหมือนนึกบางอย่างขึ้นมาได้จึงเอ่ยว่า “อีกทั้งบุคคลท่านนี้ได้เดินทางมาที่แดนร้างทางเหนือก่อนหน้านี้แล้ว แต่อาจจะบังเอิญบุกเข้าไปยังแดนต้องห้ามของพวกท่านคนใดคนหนึ่ง ที่ข้ามาที่นี่ก็เพราะเหตุนี้”

นายท่านของวิญญาณอาวุธเก่งกาจเพียงนี้ นางย่อมไม่มีความจำเป็นที่จะต้องปิดบัง

อีกอย่างบุคคลที่สูงส่งท่านนี้บอกว่าได้ผนึกความทรงจำเอาไว้ ทว่าพลังที่มีหาใช่ธรรมดาไม่ อีกทั้งสิ่งมีชีวิตเลือดบริสุทธิ์ผู้นี้ชมชอบการต่อสู้ หากสามารถเกลี้ยกล่อมนางได้ เชื่อว่าเมื่อพบกับท่านผู้นั้นเมื่อใดย่อมเลี่ยงที่จะเกิดการต่อสู้ไม่ได้

ส่วนนางก็แค่รอชมการต่อสู้อยู่ด้านนอก ดูพลังที่แท้จริงของนายท่านของวิญญาณอาวุธตนนี้

และก็เป็นดังที่ลู่ชิงซวงคิดเอาไว้

สตรีลึกลับดวงตาเป็นประกายทันทีที่ได้ยินคำว่า ผู้สูงส่ง จากปากของลู่ชิงซวง ท่าทางของนางเต็มไปด้วยความดีใจ

ลู่ชิงซวงเป็นเจ้าแห่งแดนเซียนจื่อฉงควบคุมพลังแห่งกฎเอาไว้ การที่ทำให้นางเรียกว่าผู้สูงส่งได้ จะต้องเป็นผู้แข็งแกร่งที่ไร้เทียมทานอย่างแน่นอน

นางบำเพ็ญเพียรอยู่ที่แดนร้างทางเหนือแห่งนี้มานาน ประลองฝีมือกับเจ้าแห่งแดนต้องห้ามอื่น ๆ จนรู้ไส้รู้พุงกันหมดแล้ว

บัดนี้ในเมื่อมีผู้แข็งแกร่งที่ไร้เทียมทานมาเยือนแดนร้างทางเหนือแห่งนี้ย่อมต้องต้อนรับอย่างสมเกียรติ

“ผู้สูงส่ง ดีเลยผู้สูงส่ง ! ”

สตรีลึกลับกระโดดโลดเต้นเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “ข้าประลองฝีมือกับเจ้าเฒ่าของแดนร้างทางเหนือพวกนั้นจนหมดสนุกแล้ว ตอนนี้ข้าชักสนใจในตัวผู้สูงส่งท่านนี้เสียแล้ว”

ผู้เฒ่าชุดดำปรายตามองสตรีลึกลับด้วยสีหน้าดูแคลน ก่อนจะเอ่ยเสียงหยันว่า “ช่างเบาปัญญานัก ตัวตนของนายท่านหาใช่ผู้ที่พวกเจ้าจะสามารถคาดเดาได้”

“หากมิใช่เพราะนายท่านเป็นคนที่มีจิตใจเมตตา มองทุกสรรพสิ่งเท่าเทียมกัน แค่สิ่งมีชีวิตเลือดบริสุทธิ์ตัวเล็ก ๆ เช่นเจ้า เพียงแค่คิด นายท่านก็สามารถสังหารเจ้าได้แล้ว”

มองทุกสรรพสิ่งเท่าเทียม ?

มุมปากของสตรีลึกลับโค้งขึ้นขณะมองผู้เฒ่าชุดดำ ก่อนจะเอ่ยถามราวกับหยอกล้อว่า “นายท่านของเจ้าผู้นั้นก้าวเข้าสู่ระดับราชันแล้วงั้นหรือ ? ”

“ระดับราชันงั้นหรือ ? ”

เมื่อได้ยินคำนี้ ผู้เฒ่าชุดดำก็ถอนหายใจน้อย ๆ มิได้เอ่ยสิ่งใดให้มากความอีก

“พวกเราไปตามหานายท่านของข้าต่อเถอะ”

เอ่ยจบทั้งสามก็แปลงกายเป็นลำแสงสามสายและหายไปจากตรงนั้นทันที

เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม ทั้งสามก็เข้าไปยังแดนต้องห้ามในแดนร้างทางเหนืออีกหลายแห่ง แต่ก็ไม่พบร่องรอยของเย่ฉางชิงแต่อย่างใด

ทว่าแม้ไม่พบร่องรยของเย่ฉางชิง แต่จำนวนคนที่ติดตามของพวกเขากลับเพิ่มขึ้นอีกหลายคน

แต่ละคนล้วนมีพลังที่แข็งแกร่ง และเป็นผู้ไร้เทียมทานที่สามารถต่อกรกับเจ้าแห่งแดนเซียนลู่ชิงซวงได้ทั้งสิ้น

แน่นอนว่าที่พวกเขาติดตามมาด้วยเป็นเพราะสตรีลึกลับนางนั้น

ทุกที่ที่ไปนางจะบอกผู้แข็งแกร่งที่ไร้เทียมทานเหล่านี้ว่ามีผู้สูงส่งท่านหนึ่งมายังแดนร้างทางเหนือ

ส่วนลู่ชิงซวงและผู้เฒ่าชุดดำเมื่อถูกพวกเขาถาม ย่อมต้องตอบไปตามตรงเช่นกัน

โดยเฉพาะผู้เฒ่าชุดดำที่มักจะใส่สีตีไข่ต่าง ๆ นานา ต่อให้พวกเขาไม่อยากจะมาด้วย ก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความสงสัยและอยากพบผู้สูงส่งที่มองสรรพสิ่งเท่าเทียมท่านนี้ด้วยตาตัวเอง

เพียงพริบตาเวลาก็ผ่านไปประมาณสองชั่วยามแล้ว

บนท้องนภาไอหมอกที่หนาแน่นพลุ่งพล่านไม่หยุด ร่างหลายร่างก้าวเดินราวกับอยู่บนพื้นดิน

สตรีลึกลับกวาดตามองคนอื่น ๆ ก่อนจะเอ่ยอย่างครุ่นคิดว่า “เจ้าแดนต้องห้ามหลายท่านของแดนร้างทางเหนือล้วนอยู่ที่นี่ เหตุใดยังไม่พบเบาะแสใด ๆ เลยเล่า ? ”

บุรุษหนุ่มที่สวมชุดบัณฑิตผู้หนึ่ง นัยน์ตาเป็นประกายสีเขียว มองดูผู้เฒ่าชุดดำแล้วเอ่ยติดตลกว่า “นี่ วิญญาณอาวุธน้อย แดนร้างทางเหนือแม้จะมีเจ็ดแดนต้องห้ามใหญ่ ๆ แต่นอกจากแดนต้องห้ามแล้วที่นี่ยังมีสัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งยิ่งอาศัยอยู่ นายท่านของเจ้าคงไม่……”

“บังอาจ ! ”

ผู้เฒ่าชุดดำโมโหขึ้นมาทันที ร่างของเขาพลันแผ่ไอสังหารออกมา พร้อมเอ่ยด้วยความเกรี้ยวกราดว่า “กล้าลามปามนายท่าน แม้ร่างของข้าจะได้รับบาดเจ็บพลังมิอาจเทียบเคียงแต่ก่อนได้ ทว่าข้ายังสามารถสู้จนตัวตายและทำให้เจ้าบาดเจ็บหนักได้ ! ”

ขณะที่พูดออกไปด้านหลังของผู้เฒ่าชุดดำก็มีกระดานหมากเฉียนคุนปรากฏขึ้นทันใด ลำแสงสีขาวและดำสองสายทำลายความว่างเปล่าและพุ่งไปยังขอบฟ้า

เมื่อชายหัวโล้นคนหนึ่งเห็นสิ่งนี้ เขาก็หัวเราะลั่นและเอ่ยว่า “ชิงหมิงอย่าว่าไปนะ ไอพลังที่กระดานหมากนี้แผ่ออกมาแม้จะไม่ได้แข็งแกร่งไร้ที่เปรียบ แต่หากสู้จนตัวตายอาจทำให้เจ้าบาดเจ็บหนักก็เป็นได้”

บัณฑิตที่ถูกเรียกว่าชิงหมิงหัวเราะเสียงเย็น พลันระเบิดไอพลังและพลานุภาพอันแข็งแกร่งออกมาเช่นกัน พร้อมเอ่ยอย่างไม่แยแสว่า “ข้าไม่ได้แสดงฝีมือมาหลายหมื่นปีแล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนั้นข้าจะดูหน่อยสิว่าวิญญาณอาวุธเล็ก ๆ ผู้หนึ่งจะทำอะไรข้าได้บ้าง ! ”

ยังไม่ทันสิ้นเสียง

“ทั้งสองท่านช้าก่อน”

ชายชราที่สวมชุดขงจื๊อผู้หนึ่ง ลูบเคราพลางเอ่ยว่า “ดูเหมือนยังมีแดนต้องห้ามอีกแห่งที่พวกเรายังไม่ได้ไปอยู่นะ ? ”

“แดนของลิงขาวน่ะหรือ ? ”

สตรีลึกลับขมวดคิ้วน้อย ๆ เผยท่าทางเคร่งขรึมออกมา

ทันทีที่ชายชราชุดขงจื๊อเอ่ยออกไปเช่นนั้น ทุกคนต่างเผยสีหน้าเคร่งเครียดออกมาเช่นกัน

เพราะว่าในบรรดาเจ้าแห่งแดนต้องห้ามทั้งเจ็ดของแดนร้างทางเหนือ หากนับตามพลังที่แท้จริง ลิงขาวตนนี้ถือว่าเป็นอันดับหนึ่งเลยก็ว่าได้

อีกทั้งด้วยพลังที่แท้จริงของลิงขาว ต่อให้เจ้าแห่งแดนต้องห้ามที่เหลือร่วมมือกัน เกรงว่าก็ไม่อาจเอาชนะลิงขาวตนนี้ก็เป็นได้

แค่คิดก็รู้แล้วว่าพลังของลิงขาวแท้จริงแล้วน่ากลัวเพียงใด

เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่บอบบางราวกับกระเบื้องเคลือบ คิ้วของเธอขมวดแน่น และเอ่ยอย่างเคร่งเครียดว่า “พลังของลิงขาวน่ากลัวเพียงใด คิดว่าทุกคนคงทราบดี”

“อีกทั้งลิงขาวได้ผนึกแดนต้องห้ามของเขาเอาไว้นานแล้ว พร้อมทั้งสั่งว่าหากมิได้รับคำสั่งจากเขาห้ามรบกวนการบำเพ็ญเพียรของเขาเด็ดขาด มิเช่นนั้นต้องยินดีรับผลที่จะตามมา”

ชายชราที่สวมชุดขงจื๊อพยักหน้าเห็นด้วย “ใช่แล้ว ลิงขาวผู้นั้นเป็นคนที่เจ้าคิดเจ้าแค้น หากละเมิดข้อห้ามของเขาเข้า คงไม่มีทางปล่อยไปง่าย ๆ อย่างแน่นอน”

“ผู้สูงส่งท่านนั้นคงมิได้บุกเข้าไปยังแดนต้องห้ามของลิงขาวหรอกกระมัง ? ”

สตรีลึกลับปรายตามองผู้เฒ่าชุดดำและลู่ชิงซวง ก่อนจะเอ่ยอย่างครุ่นคิดว่า “แต่หากเป็นเช่นนั้น ผู้สูงส่งท่านนั้นจะเปิดศึกกับลิงขาวไปหรือยัง ? ”

บัณฑิตตาสีเขียวเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เจ้าลิงขาวบอกแค่ว่าไม่อนุญาตให้ผู้ใดบุกเขาไปในแดนต้องห้ามของเขา แต่มิได้ห้ามให้พวกเราไปสำรวจรอบ ๆ แดนต้องห้ามของเขามิใช่หรือ ? ”

“อีกอย่างหากทั้งสองสู้กันจริง ๆ พลังของลิงขาวแท้จริงแล้วเป็นเช่นไร เชื่อว่าคลื่นพลังของการต่อสู้ต้องปกคลุมไปทั่วทั้งแดนต้องห้าม พวกเราเพียงไปใกล้ ๆ ย่อมรู้ได้อย่างแน่นอน”

“มีเหตุผล ! ”

เอ่ยจบ ทุกคนก็แปลงกายเป็นร่างเงาและหายวับไปจากท้องนภาทันที

ไม่นานทุกคนก็มาถึงยังรอบนอกของแดนต้องห้ามของลิงขาว แต่ว่าสิ่งที่ทำให้พวกเขารู้สึกผิดหวังก็คือพวกเขาไม่ได้สัมผัสถึงคลื่นพลังของการต่อสู้แต่อย่างใด

เมื่อทอดสายตามองออกไป ส่วนลึกของแดนต้องห้ามก็มิได้มีนิมิตที่น่ากลัวแต่อย่างใด

ทว่าเวลาผ่านไปไม่กี่อึดใจ

สตรีลึกลับถามขึ้นว่า “ถูกสังหารแล้วงั้นหรือ ? ”