เซียนสาวทะลุมิติมาหาเลี้ยงชีพด้วยการไลฟ์สดดูดวง - บทที่ 161 ควงเหวินฟู่ (2)

เมื่อกลับมาถึงบ้านพักตากอากาศบนภูเขา

“คุณไลฟ์ไป ส่วนที่เหลือเป็นหน้าที่ของผม” เวินสือเหนียนสละห้องอ่านหนังสือให้เฝ่ยไป๋ลู่ใช้เป็นสถานที่สำหรับไลฟ์สด

เฝ่ยไป๋ลู่ไม่ลังเลอีกต่อไป และลงชื่อเข้าใช้บัญชีของโต้วโซ่ว

ชาวเน็ตให้ความสนใจกับเหตุการณ์ภัยพิบัติ จึงมีความคิดเห็นเข้ามาอย่างล้นหลาม

เมื่อเฝ่ยไป๋ลู่ออนไลน์ เธอก็ได้รับความสนใจจากชาวเน็ตจำนวนมากทันที

[ไป๋ลู่ ขอคำอธิบายหน่อยสิ! ถ้าคุณไม่อธิบายให้ฟัง ฉันจะถือว่าคุณทำเรื่องพวกนั้นจริง ๆ]

[ทั้งแฟนเก่า และเพื่อนร่วมชั้นสมัยมหาวิทยาลัยต่างก็ออกมาแฉ จนตอนนี้ฉันสงสัยว่าการบริจาคครั้งก่อนของเธอก็เป็นเรื่องจริง และการไลฟ์สดดูดวงก็เป็นสคริปต์ด้วย!]

[เชื่อแบบนั้นจริง ๆ เหรอ? แต่เธอทำสิ่งดี ๆ มามากมายเลยนะ ช่วยเหลือคนมาแล้วตั้งกี่คน?]

[ควงเหวินฟู่ คุณบอกว่าเป็นแฟนของพี่ไป๋ใช่ไหม? กล้าดียังไงมาปล่อยข่าวลือเกี่ยวกับพี่ไป๋ของฉัน?]

[อวัยวะส่วนล่างไม่ทำงานแล้วใช่ไหม? ของเสียเลยขับออกทางปากหมด อ้าปากทีมีแต่เรื่องสกปรก! อยู่ห่างจากฉันนะ ฉันจะอ้วก!]

[ถ้าไม่มีอะไรทำจริง ๆ ก็มาสลับกะเฝ้าบ้านกับหมาของฉันได้นะ]

เหมียวจื่ออั๋งพิมพ์เร็วมาก และสามารถส่งข้อความหมิ่นประมาทได้ภายในเวลาไม่ถึงสิบวินาที โต้เถียงกับเหล่าคอมเมนต์ทั้งครึ่งเช้า

ควงเหวินฟู่อ่านความคิดเห็นของเหมียวจื่อ และใบหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวด้วยความโกรธ

[ถามเธอได้! เธอแอบรักฉันมาสามปีแล้ว และยังคงคิดถึงฉันมาตลอดตอนที่ไปเรียนต่อต่างประเทศ เพื่อนทุกคนเป็นพยานได้!]

เฝ่ยไป๋ลู่คลิกกล่องความคิดเห็น ยิ้มเยาะเมื่ออ่านความคิดเห็นของควงเหวินฟู่

[มาที่ห้องไลฟ์สดสิ ฉันขอดูหน่อยซิว่าจะเป็นยังไง]

[โอ้ ในที่สุดไป๋ลู่ก็หยุดแกล้งตาย! ประโยคนี้น่ากลัวมาก จะฉีกฉันเป็นชิ้น ๆ เลยเหรอ?]

[ควงเหวินฟู่ มาเร็ว ๆ อย่าขี้ขลาด!]

ควงเหวินฟู่ไม่กลัว เขาคลิกที่ห้องไลฟ์สดของเฝ่ยไป๋ลู่ และเห็นเธอนั่งเงียบ ๆ หน้ากล้อง พร้อมคุยกับแฟน ๆ ใบหน้าของเธอสงบนิ่งดั่งภูเขา จนเขาอดไม่ได้ที่จะตะลึงเล็กน้อย

แฟน ๆ สังเกตเห็นความแตกต่างที่พื้นหลังห้องไลฟ์

[วันนี้เปลี่ยนสถานที่เหรอ?]

เฝ่ยไป๋ลู่พยักหน้า “บ้านที่ฉันเคยอยู่ก่อนหน้านี้ถูกสาดสีเลยเข้าไปอยู่ไม่ได้”

“แต่ตอนนี้เรียกตำรวจแล้ว ฉันมาพักอยู่ที่บ้านเพื่อนก่อนเพื่อความปลอดภัย” เฝ่ยไป๋ลู่ตอบไม่กี่คำ ทันใดนั้นก็เหลือบไปเห็นแอ็กเคานต์ของควงเหวินฟู่ด้วยสายตาเฉียบคม ต่อมาน้ำเสียงของเธอก็เย็นลง “ควงเหวินฟู่ เปิดไมค์หน่อย”

ควงเหวินฟู่คลิกการเชื่อมต่อ และหลังจากเชื่อมต่อแล้ว เขาก็แสร้งทำเป็นแสดงความรักใคร่ “ไป๋ลู่ ฉันไม่คิดว่าเราจะได้พบกันอีกในสถานการณ์แบบนี้”

เจี่ยนต๋าเช่าผู้กำลังดูไลฟ์สดในห้องนั่งเล่นกัดฟัน คนคนนี้แสร้งทำสีหน้ามากมายในเวลาเดียวกันได้ยังไงกัน?

เขาเงยหน้าขึ้นมองเงียบ ๆ และเห็นคุณชายสามเวินปอกแอปเปิลกินด้วยสีหน้าเย็นชา

เจี่ยนต๋าเช่าเริ่มเหงื่อแตก

คนสุดท้ายที่ทำให้คุณชายสามโกรธ ตอนนี้ยังขุดแร่ในแอฟริกาอยู่เลย

การไลฟ์สดยังคงดำเนินต่อไป

เฝ่ยไป๋ลู่หรี่ตาลงเล็กน้อย มองไปที่ควงเหวินฟู่ “ฉันไม่รู้จักคุณ ทำไมคุณถึงปล่อยข่าวลือออกมา ทั้งยังใส่ร้ายฉันอีก”

ควงเหวินฟู่บังอาจเห็นด้วยกับเรื่องที่แต่งขึ้นของเฝ่ยชิงรั่วทั้งที่ยังมีสติสัมปชัญญะครบถ้วน กระนั้นเขาก็มั่นใจเช่นกันว่าเฝ่ยไป๋ลู่ชอบเขา ชายหนุ่มจึงยิ่งกล้าพูดอย่างมั่นใจขึ้นไปอีก

ควงเหวินฟู่ส่ายหัวอย่างหนักแน่น “ตอนที่ฉันไปเรียนต่อ ได้ปฏิเสธรักข้างเดียวของเธอไป แต่คราวนี้ฉันมาที่นี่เพื่อเปิดเผยเรื่องของเธอ ฉันรู้ว่าฉันเองที่เคยเป็นคนทำร้ายเธอ เธอก็เลยแกล้งทำเป็นไม่รู้จักฉัน แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้ต้องการที่จะทำร้ายเธอ ฉันแค่ไม่อยากให้เธอหลอกลวงคนอื่นอีก…”

“เดี๋ยวก่อน” เฝ่ยไป๋ลู่ขัดจังหวะเขา “คุณบอกว่าฉันแอบชอบคุณตอนเรียนมหาวิทยาลัย แต่คุณบอกว่าคุณเป็นแฟนเก่าฉัน สรุปว่าคุณเป็นแฟนเก่าฉัน หรือฉันแอบชอบคุณกันแน่?”

ควงเหวินฟู่คิดว่าเฝ่ยไป๋ลู่จะตอบโต้อย่างคนปากร้าย แต่ไม่คิดว่าเธอจะถามคำถามพื้น ๆ แบบนี้ เขาตกตะลึงอยู่พักหนึ่ง และลังเล “ยังไงก็เถอะ มันแปลว่าเธอชอบฉัน”

“ใช่ก็คือใช่ ไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ ตอบคำถามของฉันมา หรือแสดงหลักฐานมาสิ” เฝ่ยไป๋ลู่หงุดหงิดใจขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผลเป็นครั้งแรก “ฉันไม่รู้จักแม้แต่วิชาเอก ชื่อ อายุของคุณด้วยซ้ำ แต่ถ้าคุณป่วย ฉันแนะนำให้คุณไปหาหมอนะคะ”

[แบบนี้ฉันก็บอกได้สิว่าอิงเจ๋อเป็นแฟนเก่าฉัน ถึงจะไม่มีหลักฐานหรอก แต่ฉันรู้แค่ว่าเขาชอบฉัน~]

[เอาหลักฐานออกมาสิ! บันทึกข้อความ หรือรูปถ่ายในตอนนั้นก็ได้!] เฝ่ยชิงรั่วมั่นใจในตัวตนของควงเหวินฟู่ เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงในความคิดเห็นของชาวเน็ต เธอก็โกรธมาก จึงส่งข้อความไปเตือนควงเหวินฟู่

ควงเหวินฟู่รู้สึกอับอายขึ้นมา

ก่อนที่เขาจะได้ไปต่างประเทศกับแฟนสาว เขาไม่มีทั้งบันทึกการสนทนา หรือรูปถ่ายคู่กับเฝ่ยไป๋ลู่เลย

ดวงตาสีดำของเฝ่ยไป๋ลู่เย็นชา เมื่อมองผ่านความรู้สึกผิดของควงเหวินฟู่ “มองตาฉันแล้วตอบคำถามมา ทำไมคุณถึงบอกว่าฉันแอบชอบคุณล่ะคะ?”

น้ำเสียงของเธอเริ่มดังขึ้น ราวกับว่ามีแรงกระตุ้นบางอย่างทะลุผ่านหน้าจอ ทำให้ควงเหวินฟู่เงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาใสกระจ่าง และพูดความจริงโดยไม่ได้ตั้งใจว่า “ตอนที่เธอเรียนมหาวิทยาลัย เธอเมินทุกคน และยิ้มให้ฉันประมาณสองสามครั้ง นั่นไม่ได้แปลว่าชอบฉันเหรอ?”

[???]

[พี่ชาย คุณทำแบบนี้มาตั้งนาน สุดท้ายกลับมาตีความเข้าข้างตัวเองเนี่ยนะ?]

[แล้วเรื่องนอกใจนั่นล่ะ? นั่นเป็นจินตนาการของคุณด้วยใช่ไหม?]

[ไป๋ลู่ดวงซวยชะมัดที่ต้องเจอปัญหาแบบนี้ จู่ ๆ ฉันก็นึกถึงเรื่องของตัวเอง ฉันเจอเพื่อนร่วมงานผู้ชายคนหนึ่งในลิฟต์ เพราะเป็นมารยาท ฉันเลยยิ้ม และทักทายเขา พอคืนนั้นฉันเลยได้รับข้อความชวนขึ้นห้องจากเขา… ฉันตกใจมาก เลยได้รู้ว่าในสายตาผู้ชายบางคน การยิ้มให้ หมายความว่าพวกเราชอบเขา พอฉันปฏิเสธ เขาก็ด่าฉันสารพัด ฉันกลัวมากจนต้องลาออก…]

[กอด ๆ นะพี่สาว ผู้ชายบางคนก็ทุเรศจริง ๆ ไป๋ลู่กำลังเจอเรื่องแย่ ๆ แบบนี้ เราต้องช่วยเธอ!]

[เธอไปล่อลวงเพื่อนร่วมงานคนนั้นก่อนหรือเปล่า? และไป๋ลู่ก็คงไม่ได้บริสุทธิ์ขนาดนั้นหรอก แม้ว่าควงเหวินฟู่จะไม่ใช่แฟนเก่าของเธอ แต่เรื่องอื่น ๆ ก็อาจจะเป็นความจริง]

[พวกชาวเน็ตน่ะโง่ หลอกง่ายจะตาย]

เฝ่ยไป๋ลู่จ้องเข้าไปในดวงตาของควงเหวินฟู่ และเอ่ยชัดถ้อยชัดคำ “คุณได้รับเงินเท่าไหร่ในการเผยแพร่ข่าวลือเกี่ยวกับฉัน? ใครอยู่เบื้องหลัง?”

ดวงตาของควงเหวินฟู่เริ่มฟุ้งซ่าน “ห้าล้าน จากหมายเลขโทรศัพท์ที่ไม่ระบุชื่อ…”

เฝ่ยชิงรั่วกลัวว่าควงเหวินฟู่จะบอกความจริง เธอจึงโทรไปที่โทรศัพท์ของควงเหวินฟู่เพื่อสั่งให้ตัดการเชื่อมต่อจากการไลฟ์สดทันที

……………………………………………………………………………………………………………………………………..